PDF متن کامل تجهیزات  

مقدمه اي بر مراقبت هاي ويژه نوزادان

در سال 1928 دكتر  Walter Dandyنخستين بخش مراقبت ويژه جهت بيماران بعد از اعمال جراحي اعصاب را در بيمارستان جان هاپكينز تأسيس كرد. با توجه به نتايج مطلوب اقدام و تحقيقات انجام شده در روند درماني بيماران در سال 1958 براي نخستين بار بخش مراقبت ويژه با پرسنل آموزش ديده  و امكانات ويژه جهت درمان و مراقبت بيماران پرخطر در ايالات متحده آمريكا در بيمارستان جان هاپكينز تأسيس شد. به تدريج ديگر بيمارستان‌ها نيز اقدام به تأسيس بخش‌‌هاي مجزا و مجهز براي مراقبت از بيماران كردند. امروزه بخش‌‌هاي مراقبت ويژه جزء جدايي ناپذير از بيمارستان‌هاي تخصصي و فوق تخصصي در سراسر دنيا هستند.

بخشي از تاريخ مراقبت ويژه:
اختراع محفظه ونتيلاتور قرن 18 
تزريق وريدي محلول نمكي دهه 1830 
ايده نگه داري بيماراني كه نياز به مراقبت مخصوص دارند در يك بخش - فلورانس نايتينگل 1852 
استفاده از كورار 1872 
اندازه گيري گاز هاي خون 1872 
اندازه گيري فشار خون وريدي 1902 
شرح و توصيف پالس اكسيمتري 1913 
درمان مدرن با اكسيژن توسط Haldane 1917
شرح و اختراع همودياليز 1940 
تراكيوستومي ، فيزيوتراپي ريه و IPPV با دست توسط دانشجويان و پرسنل در كپنهاك دانمارك 1950
تعريف مرگ ساقه مغز 1959 
مدرن  CPR دهه 1960 
توصيفARDS‌1967
High Frequency ventilationدهه 1970 
تاسيس انجمن مراقبت ويژه، انگلستان و انجمن مراقبت بحراني ايالات متحده آمريكا 1970 
شروع دوره آموزشي  critical careدر ايالات متحده آمريكا و كانادا دهه 1970 
معرفي و شرح IMV‌1970 
شرح كاتتريزم شريان ريوي 1972

بخش ICU
 ‌بخشي است كه بدحال ترين بيماران يا بيماران بسيار بد حال، به وسيله پزشكان و پرسنل ديگر ، تحت بهترين شرايط و جديدترين و مجهزترين وسايل در دسترس، تحت مراقبت و معالجه قرار مي گيرند. به طور كلي مراقبت و نظارت در بخش
(ICU (intensive care unit به طور مداوم و دقيق انجام مي شود. استفاده از روش هاي جديد جراحي و معالجه بدون وجود بخش  ICUكامل نيست.

بيماران بستري در بخش ICU
بيماراني كه بسيار بدحال هستندو  در وضعيت وخيم و بحراني قرار دارند، قادر به انجام هيچگونه مراقبتي از خود نيستند و در ضمن سيستم هاي حياتي بدن آن ها مختل است در بخش  ICUبستري مي شوند. در بين بيماران بستري در بخش  ICU، يك گروه مهم بيماران با اختلالات تنفسي هستند كه نياز به راه هوايي مصنوعي و دستگاه ونتيلاتور دارند اين گروه از بيماران شامل ( 1 ) نارسايي تنفس بعد از عمل جراحي ( 2 ) ضربات و تصادفات، خصوصا ضربه به سر، (3)CVA )Costovertebral angle tenderness(  )،) (4 شكستگي دنده ها (5COPD (Chronic obstructive pulmonary disease( ) همراه با نارسايي تنفس مثل آسم و آمفيزم و (6) بيماري هاي عمومي كه باعث مشكلات تنفسي مي شوند مانند : پوليوميليت، مياستني گراويس، گيلن باره و كزاز هستند. از گروه ديگر بيماراني كه در بخش  ICUبستري مي شوند بيماران با جراحي مغز و اعصاب، جراحي قلب، پيوند اعضاء ( كليه، كبد، قلب و مغز استخوان )، بيماران دچار سوختگي شديد، بيماران مبتلا به عفونت شديد ( سپتي سمي)، بيماران مبتلا به شوك و خونريزي شديد، بيماران داخلي نيازمند به مراقبت ويژه ، بيماران كليوي و موردهاي تحقيقاتي خاص هستند. اين گروه از بيماران معمولا در بخش هاي  ICUتخصصي مربوطه بستري مي شوند.
ميزان مرگ و مير در بخش  ICUعمومي بالا است ( حدود 50) % با اين وجود بخش  ICUرا نبايد محلي جهت فوت بيماران قلمداد كرد. از اين جهت انتخاب بيمار جهت بستري در بخش  ICUمهم است زيرا در حفظ روحيه پرسنل پرستاري اهميت دارد. همچنين با توجه به اينكه هزينه بستري در بخش  ICUبسيار بالا است بايد بيماراني جهت بستري در اين بخش ها نتخاب شوند كه واقعاً نياز به مراقبت ويژه داشته و اميد به بهبودي آن ها وجود داشته باشد.

 

خصوصيات بخش ICU
بخش  ICUمعمولا در بيمارستان هاي بزرگ و مجهز تأسيس مي شود. اين بخش بايد نزديك بخش اورژانس، اطاق عمل و بخش جراحي مربوط باشد. بخش  ICUممكن است به صورت عمومي و يا تخصصي باشد. برخي از بيمارستان ها با توجه به نوع بيماران و اعمال جراحي ممكن است علاوه بر  ICUعمومي، داراي  ICUتخصصي شامل  ICUجراحي،  ICU داخلي،  ICU جراحي اعصاب، ICU جراحي قلب،  ICU سوختگي،ICU پيوند كليه، ICU نوزادان، ICU كودكان و غيره باشند.
تعداد تخت بخش  ICUدر حدود 10 تخت است. بخش  ICUبايد بزرگ باشد. شكل بخش  ICUبايد به صورت نيم دايره اي يا  Uشكل طراحي شود و به وسيله ديواره شيشه‌اي يا پرده به اطاقك هاي مجزايي براي هر بيمار تقسيم شود. ايستگاه پرستار در وسط بخش باشد تا پرستار بتواند بيماران را تحت مشاهده مستقيم داشته باشد بخش  ICUبايد داراي اطاق مجزايي براي بيماران عفوني باشد. همچنين بايد داراي اطاق استراحت پرسنل، اطاق پزشك، انبار دارو و تجهيزات، يك اطاق عمل كوچك، آزمايشگاه كوچك مجهز به دستگاه گاز خون شرياني (ABG (Arterial Blood Gas((و يك دستگاه راديولوژي پرتابل باشد.
درجه حرارت بخش 26-21 درجه سليسيوس، رطوبت 70-30 درصد، و نور كافي باشد. بالاي سر هرتخت  ICUيك لامپ، وسيله مانيتورينگ (EKG) و علايم حياتي،  دستگاه كنترل فشار خون (Blood Pressure)، اكسيژن و ساكشن سانترال و حلقه هاي متعدد براي آويزان كردن سرم موجود باشد. تخت هاي بخش  ICUبايد به صورت سه تكه و قابل بالا و پايين رفتن باشند تا پوزيشن هاي مناسب را به بيمار بدهند تخت ها بايد نرده كنار تخت داشته باشند. سرتخت تا حدودي از ديوار فاصله داشته باشد تا فضاي كافي براي لوله گذاري داخل تراشه وجود داشته باشد. تشك بايد سفت باشد، براي بيماران بي حركت و بي هوش از تشك هاي مواج استفاده شود.
از نظر تعداد تخت مورد نياز براي بخش  ICUعمومي، به ازاء هر 100 تخت بيمارستان، 5 تخت براي بخش  ICUدر نظر گرفته مي شود.

وسايل بخش ICU
در اين بخش بايد وسايل ضروري جهت باز نگهداشتن راه هوايي (Airway) شامل لوله تراشه و لارنگوسكوپ و لوله تراكئوستومي و ست مربوطه و وسايل كمك تنفسي ( مانند آمبوبگ و دستگاه ونتيلاتور ) موجود باشد. به ازاء هر تخت بخش  ICUبايد يك دستگاه ونتيلاتور موجود باشد. وجود يك دستگاه  ABGو تعداد كافي دستگاه پالس اكسيمتر ضروري است. وسايل لازم جهت مانيتورينگ وضعيت هموديناميك تهاجمي براي اندازه گيري مستقيم BP، فشار وريد مركزيCVP( Central venous pressure) و ( PCWP (pulmonary capillary wedge pressure وجود داشته باشد. وسايل لازم جهت تنفس قلبي ريوي ( CPR) (Cardio-Pulmonary Respiration)دفيبريلاتور و ترالي حاوي داروهاي اورژانسي) لازم است آماده باشد.
بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان ((Neonatal Intensive Care Unit (NICU ، بخشي با تجهيزات مخصوص نوزادان و كادر بيمارستاني است كه مهارت خاصي در مراقبت از نوزادان دارند. اين بخش واحدي با طراحي مخصوص  جهت  كمك به نوزاداني است كه نياز به مراقبت هاي  بيشتري دارند.
در بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان ، اقدامات طبي و مداخلات پزشكي گوناگوني براي نوزادان انجام مي شود. NICU هاي اوليه در فاصله سال هاي 1950 تا 1960 ميلادي توسط متخصصان كودكان و با هدف درمان نوزدان بدحال به وجود آمدند. تامين گرماي لازم براي نوزاد، جداسازي او از محيط آلوده خارج از رحم مادر، پيشگيري از انتقال عفونت، تغذيه مخصوص و دسترسي آسان و سريع به ابزار و تجهيزات پزشكي تخصصي و پزشكان و پرسنل متخصص از مهم ترين عواملي بودند كه فضا را براي بستري نوزادان و درمان آنها در اين بخش آماده كردند. 
امروزه تقريبا همه بيمارستان هاي تخصصي زايمان و كودكان و برخي بيمارستان‌هاي بزرگ عمومي و چندتخصصي به بخش   NICUمجهز شده اند. در اين بخش، نوزادان معمولا در دستگاه هاي مخصوصي به نام انكوباتور و وارمر يا گرم كننده تابشي نگهداري مي شوند. دماي اين دستگاه ها بر حسب وزن و نياز جسماني نوزادان تنظيم مي شود. برخي نوزادان كه با وزني كمتر از معمول به دنيا مي آيند يا به دنبال زايماني سخت متولد مي شوند، نيازمند كمك و حمايت تنفسي نيز هستند كه بسته به وخامت وضعيت تنفسي شان، با استفاده از تجهيزات مختلف موجود در اين بخش تحت درمان قرار مي گيرند. ورود و خروج افراد در اين بخش نيز محدود به پرسنل و والدين نوزادان است تا محيط براي نگهداري نوزادان، پاك و عاري از عوامل بيماري زا باقي بماند. حتي همين تردد محدود نيز بايد با رعايت مقررات بهداشتي لازم براي كنترل عفونت و پيشگيري از انتقال آلودگي به NICU باشد. انكوباتور و وارمر؛ دو كلمه اي كه در  NICUزياد شنيده مي شود. 
انكوباتور يا گرم كن، دستگاهي است كه براي تنظيم شرايط محيط نوزاد ساخته شده است. درجه حرارت، روشنايي، رطوبت، ميزان اكسيژن، جداسازي نوزاد از محيط اطراف و محافظت از او در برابر عوامل عفوني از عواملي هستند كه با توجه به نيازهاي هر نوزادي تنظيم مي شوند تا او در بهترين شرايط نگهداري شود. ولي اگر مشكل نوزاد، حادتر باشد و ضرورت پيدا كند كه چند نفر از اعضاي تيم درماني با هم براي نوزاد، كارهاي درماني را انجام بدهند، ممكن است نوزاد در دستگاهي به نام وارمر يا گرم كننده تابشي قرار داده شود تا دسترسي به او و انجام مداخلات درماني آسان تر شود. به علاوه، در وارمر، حرارت مستقيم از بالاي دستگاه به نوزاد مي تابد و او را گرم نگه مي دارد. البته گرما و رطوبت اين دستگاه نيز مانند اينكوباتور قابل تنظيم است. 

NICUهاي امروزي 
NICU ها امروزه بيشتر مخصوص نوزاداني هستند كه وزني بسيار كمتر از معمول يا بيماري هايي بسيار شديد دارند. بعضي از اين نوزادان حاصل بارداري هاي چندقلويي هستند اما بيشترشان نوزادان نارسي هستند كه زودتر از زمان مقرر متولد شده اند. امروزه زايمان زودرس و روش هاي پيشگيري از آن، توجه بسياري از متخصصان را به خود جلب كرده و با اينكه طب نوين با كمك هاي پرستاري به خوبي مي تواند از نوزادان نارس تا رسيدن به سن و وضعيت عادي مراقبت و حمايت كند، نمي توان منكر شد كه پيشگيري از تولد اين نوزادان و به تعويق انداختن اين زايمان ها بسيار ارزشمند تر است. 
در 10 سال گذشته سعي شده كه شرايط بهتري براي والدين نوزادان فراهم شود تا بيشتر به مشاركت در نگهداري از نوزادشان تشويق شوند و در طول مدت بستري نوزادشان در NICU ، ضمن رعايت مقررات لازم، بتوانند در كنار او بمانند. جالب است بدانيد كه اخيرا ثابت شده كه بهترين انكوباتور براي نوزاد، آغوش والدين است. در NICU هاي پيشرو، نوزاد را به جاي انكوباتور در آغوش پدر يا مادرش قرار مي‌دهند؛ به طوري كه پوست بدنش مستقيما با پوست آن ها در تماس باشد و گرماي لازم را از اين طريق به دست آورد؛ ضمن اينكه هر نوع وسيله كمك تنفسي لازم يا هر كدام از تجهيزاتي كه لازم باشد نيز به نوزاد متصل مي ماند. به اين روش، اصطلاحا مراقبت كانگورويي گفته مي‌شود. 
البته نوزاداني كه بسيار نارس يا بيمارند، تحمل تحريكات لمسي زياد را ندارند و در مورد آن ها از اين روش استفاده نمي شود. همچنين در مورد وسايلي كه در بخش هاي ويژه به نوزادان متصل مي شود (مانند حسگرهاي پوستي درصد اكسيژن يا پالس اكسي متر و سوزن ها و سرنگ‌ها) انواع بسيار ظريفي به بازار آمده اند كه كوچك و سبك بوده و مختص نوزادان بسيار نارس و كم وزن طراحي و ساخته شده اند. حتي ماشين ها و دستگاه هاي آزمايشگاهي بسيار حساسي نيز ساخته شده كه با مقادير خيلي كمي از نمونه خون، اندازه گيري و آزمايشات لازم را انجام مي دهد تا هنگام نمونه گيري، خون زيادي از نوزادان گرفته نشود و به هدر نرود. 
خيلي از اشكالات NICU هاي قديمي، به مرور زمان برطرف شده است. مثلا اصطلاح تعويض خون كه سابقا به وفور در مورد نوزادان شنيده و انجام مي شد، به تدريج با راه حل هاي بهتري جايگزين شده و خوشبختانه بسيار كمتر استفاده مي شود و امروزه روش هاي زيادي براي پيشگيري از ناسازگاري هاي خوني مادر و نوزاد وجود دارد كه به كمك پزشكان آمده است اما درمان بعضي از بيماري ها مانند اختلالات تنفسي و خون ريزي هاي مغزي هنوز چندان آسان نيست و به همين دليل، خيلي از پزشكان و محققان همچنان مشغول تحقيق و به دست آوردن راه حل هاي ساده تري براي آن ها هستند. بعضي از نوزادان نارسي كه به خاطر وجود NICU هاي قديمي، جانشان نجات داده شده و زنده مانده اند، نياز به مراقبت هاي خاص و دايمي در تمام طول زندگي داشتند كه همواره باعث نگراني والدين و پزشكان و احتمال وجود مشكلات و معلوليت هايي مانند فلج مغزي و اختلالات يادگيري در اين نوزادان مي شد اما خوشبختانه امروزه بسياري از محققان سرگرم كشف راهكارهاي مفيدتر و تازه تري براي حل اين گونه مشكلات هستند. 
دوران بستري نوزاد در NICU ، بسته به نوع بيماري و شرايط نوزاد، از يك روز تا چند ماه متغير است اما احتمال بهبود و بقاي نوزاداني كه در اين بخش بستري مي شوند، صرف نظر از سن تولد آن ها، به طور متوسط در حدود 70 درصد است و مي توان گفت كه با وجود اين بخش و پيشرفت هاي طب نوين در رشته هاي تخصصي نوزادان، شانس زنده ماندن نوزادان بسيار نارس به طور چشم گيري افزايش يافته است. قبل از به وجود آمدن اين بخش ها، نوزاداني كه در بدو تولدشان وزني كمتر از 1400 گرم داشتند، به ندرت زنده مي ماندند اما امروزه به واسطه وجود NICU ، نوزاداني با سن 2 هفته و وزن 500 گرم هم شانس زيادي براي زنده ماندن دارند.
در NICU پذيرش نوزاد در بدو تولد صورت مي گيرد و به چند دسته تقسيم مي شوند:
1) نوزادان پره مچورديتي
2) نوزادان پره ترم
3) نوزادان ترم يا مچور
4) بيماران با منشاء و علل مادرزادي
5) بيماران با منشاء ژنتيكي
6) بيماران با منشاء آنرمال مادرزادي
از جمله بيماري هاي حين تولد مي توان به موارد فوق اشاره كرد: آسفيكي، آسپراسيون ، دكلمان، صدمات زايماني و يا ضربه هاي حين زايمان بر مغز و ساير اندام ها كه باعث شكستگي اندام ها مي شود.
بيماري هاي بعد از تولد عبارتند از: نارس بودن نوزاد يا علل مادرزادي، ژنتيكي يا متابوليكي و يا ناهنجاري هاي بدو تولد كه عبارتند از آنسفاليت، هيدروسفال، ميكروسفال، شكاف كام ، شكاف لب، انواع اسهال،  انواع تشنج كه عبارتند از: تشنج ناشي از كمبود كلسيم، تشنج ناشي از كمبود قند، تشنج در اثر مننژيت.
از لحاظ ساختار فيزيكي اين بخش بايد پايين ترين آلودگي صوتي و توقف را داشته باشد، بخش nicu بايد با فضاي ورودي شروع بعد به اتاق رخت كن و استراحت و در آخر تخت هاي بستري وجود داشته باشند. بخش بايد روبروي استيشن يا ايستگاه پرستاري باشد، چون نور زياد باعث تحريك و شوك در نوزادان مي شود بايد از نور ملايم استفاده كرد. از جمله امكانات بخش nicu مي توان به موراد زير اشاره كرد:
1)     سيستم اكسيژن
2)     ساكشن مركزي
3)     تخت هاي برقي
4)      ونتيلاتور
5)     پرسنل ويژه و مجرب كه با تجهيزات و بحران هاي احياء و cpr آشنايي كامل دارند
6)     كادر پزشكي متخصص و فوق تخصص
NICU  معمولا در مجاورت بخش زنان و زايمان، بخش نوزادان و اتاق عمل و اتاق زايمان قرار دارد. در ادامه، بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان بيمارستان شريعتي و تجهيزات موجود در اين بخش مورد بررسي قرار مي گيرد. اين بخش داراي يك سالن عمومي شامل 4 تخت احياء و سه دستگاه تهويه مكانيكي مجهز به كليه Mode هاي تنفسي و حتي High frequency است. هر بيمار داراي مانيتور پالس اكسي متر، اندازه‌گيري فشار خون، ساكشن مركزي و پمپ انيفيوژن، سرنگ پمپ و كليه تجهيزات خاص تنفسي نوزادان است. در اين واحد يك  اتاق ايزوله داراي 2 انكوباتور پيشرفته جهت مراقبت از نوزادان نسبتاً بهبود يافته تعبيه شده است كه مجهز به پالس اكسي متر و ساكشن، انفوزيون پمپي وسايل خاص تنفسي است ساير قسمت‌هاي اين بخش شامل اتاق پزشك، اتاق وسايل آلوده، اتاق وسايل تميز، اتاق تعويض لباس پرسنل پرستاري، انباري و استيشن پرستاري است. در ضمن فضاي محدود جهت حضور ملاقات والدين با پزشك وجود دارد. در اين فضا سينك هاي متعدد با مواد شوينده و ضد عفوني كننده  Decocept جهت سهولت و سرعت‌شستشوي بيشتر براي پرسنل و پزشكان تعبيه شده است و يك پرسنل خدماتي آموزش ديده و توجيه شده كه فعاليتش محدود به فضاي NICU است، مسئول نظافت و ضد عفوني كردن روزانه بخش است. مانيتور مركزي در بخش استيشن پرستاري جهت مانيتور كردن نوزادان توسط پرسنل پرستاري وجود دارد. پزشك فوق‌تخصص نوزادان مسئول مشاوره بخش زايمان در مورد زايمان هاي پرخطر بوده و براي زايمان‌هاي پرخطر در اتاق عمل حضور داشته و مسئول احياء مراقبت از نوزاد از بدو تولد است. پزشكان متخصص كه مقيم NICU هستند نيز مسئول حضور بر بالين كليه نوزادان متولد شده جهت احياء و مراقبت از بدو تولد است كه كليه فعاليت هاي آن ها نيز تحت نظارت پزشك فوق تخصص نوزادان است. در ضمن پروتكل هاي آموزشي و عملي مشخص جهت درمان مشكلات نوزادي در بخش وجود دارد و كليه پزشكان با روش احياء، تهويه مكانيكي، تجويز سورفكتانت، انتوباسيون، تعبيه Chest tube، كاتتريزاسيون وريد نافي و درمان‌هاي اورژانس آگاهي دارند. 
  ‌مراقبت هاي خاص تخصصي و فوق تخصصي كه در بخش انجام مي شود شامل 
1-كاتتراسيون شريان نافي 
2-كاتتراسيون وريد نافي
3-تعبيه Chest tube
4-تهويه مكانيكي  Conventional و در موارد لازم High frequency
5-سونوگرافي پرتابل در موارد خاص براي نوزاداني كه قادر به انتقال به بخش راديولوژي نيستند توسط فوق تخصص نوزادان انجام مي شود. دستگاه سونوگرافي متعلق به اتاق سونوگرافي بخش پري ناتالوژي  است. 
6-تعويض خون نوزادان 

بخش هاي اصلي مرتبط با NICU
 ‌بخش زايمان، پري ناتالوژي، نازايي 
 ‌كارديولوژي بيمارستان 
بخش ارتوپدي و جراحي مغز و اعصاب 
 ‌راديولوژي
 ‌خدمات 24 ساعته آزمايشگاهي شامل بيوشيمي، ميكروبيولوژي، هماتولوژي و انتقال خون 
بخش چشم پزشكي جهت تشخيص به موقع و درمان موارد رتينوپاتي نوزادي 
 ‌پاتولوژي
 ‌مركز شنوايي سنجي معتبر جهت كليه نوزادان پرخطر 
 ‌بخش فيزيوتراپي بيمارستان 
 ‌سيستم خدمات اجتماعي بيمارستان (مددكاري)
 ‌گروه مهندسي پزشكي 
 ‌سرويس كنترل عفونت بيمارستان 
‌سونوگرافي
  ‌اتاق شير جهت مادران 
واحد پايش گازهاي خوني (ABG)

تجهيزات مراقبت هاي ويژه نوزادان

مهم ترين دستگاه هاي مورد استفاده در بخش نوزادان مي توان به مانيتورينگ، ونتيلاتور،  پالس اكسي متر، پمپ سرم و سرنگ، راديولوژي پرتابل، ساكشن، انكوباتور ساكن و پرتابل، وارمر، فتوتراپي، بيلي روبين متر و ..... اشاره كرد.

1-فيدينگ تيوب ها يا لوله هاي تغذيه: ‌اغلب نوزادان بستري در NICU در به دست آوردن انرژي مورد نيازشان از راه تغذيه با سينه مادر ناتوان هستند، بنابراين پرستاران از يك لوله تغذيه كوچك جهت دادن مواد مغذي يا شير مادر به نوزاد استفاده مي كنند. اين لوله از طريق دهان يا بيني نوزاد وارد شده و در معده تعبيه مي‌شود.
اگر نوزاد بتواند مقداري از شير مورد نياز روزانه خود را از طريق سينه مادر بخورد، پرستار فقط جهت استراحت دادن به نوزاد از لوله تغذيه استفاده خواهد كرد.گاهي اوقات نوزادان تمام تغذيه روزانه خود را از طريق لوله تغذيه دريافت مي كنند كه علت آن اين است كه آن ها انرژي زيادي جهت صرف تغذيه از راه بطري را ندارند. لوله هاي تغذيه دردناك نيستند و جنس آن ها طوري است كه پس از ثابت شدن حركت نمي كنند و باعث اصطكاك و مالش نواحي اطراف نمي شوند. البته اگر مدت زيادي در محل باقي بمانند ممكن است در حلق يا بيني سائيدگي ايجاد كنند.
2- كاتتر هاي داخل وريدي: (‌برانول ها يا آنژيوكت) لوله هاي قابل انعطافي هستند كه توسط يك سوزن كوچك داخل وريد تعبيه مي شوند. در ابتدا برانول با سوزن وارد رگ مي شود، سپس سوزن خارج شده و قسمت پلاستيكي ظريف داخل رگ باقي مي‌ماند. تقريبا تمام نوزادان بستري در NICU يك مسير رگي جهت دريافت مايعات و دارو دارند كه معمولا در دست ها يا بازوها قرار دارد. اما گاهي ممكن است در پا، ساق پا و يا حتي روي سر قرار داشته باشد.
گاهي اوقات لازم است جهت دادن حجم  بيشتري از مايعات و دارو، مسير وريدي بزرگتري در دسترس باشد. اين مسير وريد هاي مخصوص <مسير مركزي> ناميده مي‌شود چرا كه آنژيوكت در وريد هاي بزرگتر و مركزي تر سينه،گردن و يا كشاله ران تعبيه مي شود.
3- مسير هاي شرياني: شبيه مسير هاي وريدي هستند با اين تفاوت كه در آن ها كاتتر به جاي وريد در شريان قرار داده مي شود. از اين مسير براي اندازه گيري فشار خون ، تعيين سطح اكسيژن خون شرياني و خون گيري هاي شرياني براي اندازه گيري گازهاي خون شرياني استفاده مي شود. (اگرچه ممكن است بعضي نوزادان فقط كاف فشارسنج را در بازوي خود داشته باشند.)
4- كاتتر نافي: ناف نوزاد يك وريد و دو شريان دارد. در ساعات اوليه پس از زايمان، بند ناف يك راه آماده براي دسترسي به وريد و شريان است بدون اينكه نيازي به سوراخ كردن پوست توسط سوزن وجود داشته باشد. اين مسير جهت انجام تزريقات دارويي به طور مرتب و با قطرات تنظيم شده در زمان خاص براي نوزاد به كار مي رود كه اصطلاحا  drip(چكه كردن)گفته مي شود. پزشكان از اين طريق دارو رساني يا  drip براي كمك به عملكرد قلبي، بالا بردن فشار خون و يا كاهش درد استفاده مي كنند. اين كاتتر ها به مدت طولاني در داخل عروق نافي نگه داشته نمي شود.

5-وارمر هاي نوزادان: وارمر ها تخت هايي هستند با گرم كننده هاي تابنده كه در قسمت بالاي تخت تعبيه شده است. والدين مي توانند نوزادان خود را روي وارمر لمس كنند. اما بهتر است هميشه قبل از انجام اين كار با پرستار مسول هماهنگ شود.

علل عدم توانايي نوزادان در تنظيم درجه حرارت بدن:
‌كم بودن سطح بدن نوزاد نسبت به وزن
‌ضعف عايق بندي نوزاد و كم بودن چربي زير پوست
‌اندازه سر نوزاد

چگونگي دفع گرما از پوست:
 تشعشع (radiation)
هدايت 
كنوكسيون (conduction)
تبخير (evaporation)

6- ايزوله يا انكوباتورها: ‌تخت هاي كوچكي هستند كه از پلاستيك تميز و سخت ساخته شده اند. انكوباتورهاي پرتابل جهت انتقال داخل بخش هاي بيمارستاني و يا انتقال از بيمارستان به مراكز ديگر، تسهيل نقل و انتقال در آمبولانس و هواپيما كاربرد دارند و با ولتاژهاي vac12vdc‚24vdc‚12 مي توانند كار كنند. دماي داخل انكوباتورها كنترل شده و روي صفحه اي نشان داده مي شوند. اين كار به اين دليل صورت  مي گيرد كه نوزادان نارس اغلب در حفظ دماي بدنشان دچار مشكل مي شوند. دريچه هايي كه روي دستگاه انكوباتور تعبيه شده، اين اجازه را مي دهد كه پرستاران و پزشكان بتوانند نوزاد را معاينه كنند و والدين بتوانند نوزادان خود را به راحتي لمس كنند. از پارامترهاي قابل كنترل در انكوباتور ‌مي توان به ‌حرارت، رطوبت و اكسيژن اشاره كرد. مزاياي انكوباتور شامل محيط شفاف، كنترل خودكار (servo control)، دو جداره بودن، سيستم كنترل رطوبت، سيستم تامين اكسيژن و تهويه هوا و  ايزولاسيون است.

پارامترهاي قابل ملاحظه در انتخاب انكوباتور
    سيستم مجهز به servo control باشد. 
   دو جداره بودن محفظه انكوباتور
   قابليت دسترسي به نوزاد از چند جهت
  سنسور كنترل هوا
  قابليت كنترل رطوبت  
 كنترل حرارت توسط سنسور پوستي كه بايد حساسيت كافي داشته باشد.
   آلارم هاي مناسب جهت اختلالات عملكردي دستگاه
 كليد silence جهت قطع موقت آلارم

پارامترهاي قابل ملاحظه در انتخاب انكوباتور پرتابل
 ظرفيت كپسول اكسيژن
 ظرفيت باطري
 قابليت جدا شدن دستگاه به همراه باطري و كپسول اكسيژن از ترالي
 دو جداره بودن محفظه انكوباتور

7-مانيتورها: نوزادان بستري در NICU متصل به صفحات نمايشگري هستند كه پرستار را به طور مداوم از علايم حياتي نوزاد با خبر مي كند. نوزاداني كه مانيتور مي شوند اغلب توسط پرستاران در وضعيت هاي آرام مثل خوابيده به شكم يا به پهلو قرار داده مي شوند. مانيتورها تمام اطلاعات ضروري را در قسمت هاي مختلفي از  صفحه به طور همزمان نشان مي دهند. ليدهاي سينه اي مانيتورها شامل برچسب هاي كوچك بدون درد هستند كه به سيمي متصلند و براي نوزادان شما خطري ندارند. اين ليدهاي سينه اي قادرند ضربان قلب و تعداد تنفس نوزاد را شمارش كنند. همچنين اين دستگاه مي تواند سطح اكسيژن خوني را روي مانيتور نشان دهد كه اين كار از طريق يك پروب بدون دردي انجام مي گيرد كه مانند  بانداژ كوچكي به انگشتان دست يا پاي كودك شما بسته مي شود و نور قرمز رنگ ملايمي داخل آن روشن است. پروب درجه حرارت توسط سيمي به پوست كودك شما چسبانده شده و مي تواند درجه حرارت بدن كودك شما را روي صفحه مانيتور نشان دهد.
جهت كنترل فشار خون نوزاد معمولا يك كاف فشار سنج در كنار مانيتور وجود دارد كه در مواقع لزوم فشار خون وي كنترل شده و روي صفحه مانيتور نشان داده مي شود و عوارضي روي پوست ايجاد نخواهد كرد. 

8-ونتيلاتورها: گاهي اوقات نوزادان بستري در  NICU جهت تنفس به كمك ويژه احتياج پيدا مي كنند. اين نوزادان توسط لوله تراشه (يك لوله پلاستيكي كه از راه دهان يا بيني در ناي قرار داده مي شود) به دستگاه ونتيلاتور (يا ماشين تنفس) متصل مي شوند.كودكاني كه به مدت طولاني  يا ماه ها در  NICUبستري بوده اند ممكن است تراكئوستومي شده باشند.تراكئوستومي روشي است كه در آن لوله ازقسمت گردن مستقيما داخل ناي گذاشته مي‌شود. از اين طريق تا پايان دوره بستري به ونتيلاتور وصل مي شوند. انواع مختلفي از ونتيلاتورها وجود دارد ولي تمام اين دستگاه ها يك هدف را دنبال مي كنند.
9) continuous positive airway pressure) CPAP ) : در اين روش نيز براي كمك به تنفس نوزادان نارس اكسيژن با فشار از طريق شاخك هاي بيني   يا از طريق ماسك هاي مخصوص به نوزاد داده مي شود.

10- تخت احياء نوزاد

تخت احياء نوزاد داراي قابليت هاي زير است:
 كنترل حرارت به صورت خودكار متناسب با درجه حرارت بدن نوزاد توسط كنترلر و انتخاب حالت دستي.
 ايجاد گرماي موضعي بر بدن نوزاد از 30 تا 38 درجه سانتيگراد.
 امكان تغيير زاويه تخت نوزاد به صورت مكانيكي تا 14 درجه در دو جهت.
 قابليت حركت دادن هد دستگاه به طرفين به وسيله ضامن پشت دستگاه براي عكس‌برداري.X-ray
 داراي صفحه نمايشگر خروجي حرارت
 داراي لامپ معاينه  مركزي و لامپ هاي معاينه كناري در دو رديف 
 داراي چرخ آنتي استاتيك ترمز دار 
سيستم هشدار دهنده: 
 هشدار صوتي و بصري به هنگام قطع حس كننده دماي  پوست.
 هشدار صوتي و بصري به هنگام عدم دسترسي به دماي تنظيم شده در مدت زمان ثابت.
 هشدار بصري در هنگام افزايش حرارت بيش از 39 درجه سانتي گراد.
  هشدار صوتي و بصري در هنگام اختلال در سيستم. 
! هشدار صوتي و بصري در زمان قطع شدن دستگاه از منبع برق شهر. 

مشخصات فني :
 تغذيه الكتريكي : 220 ولت - 50 هرتز
 ابعاد : 65*‌97*‌190سانتي متر
 وزن دستگاه : 115كيلوگرم

تجهيزات انتخابي :  
نگهدارنده سيلندر اكسيژن
 سيلندر اكسيژن
 مانومتر و فلو متر اكسيژن
 امكان تغيير ارتفاع تخت


فوتوتراپي
افزايش بيليروبين خون، شايع‌ترين علت بستري نوزادان رسيده و سالم در بيمارستان است. هزينه بالا، خطر عفونت هاي بيمارستاني، مضرات جدا شدن نوزاد از پرستاري مادر، ايجاد حس بيمارگونه بودن نوزاد و قطع ارتباط والدين و فاميل با نوزاد از مسائلي است كه منجر به ناخشنودي و مقاومت والدين در برابر بستري نوزاد و فوتوتراپي در بيمارستان شده است. به همين دليل مدتي است فوتوتراپي در منزل در نقاط مختلف ايران انجام مي شود. روش درماني مورد استفاده براي درمان زردي نوزادي و پيشگيري از عوارض آن، فوتوتراپي است. فوتوتراپي يك روش بي خطر و سالم است كه ده ها سال است در درمان زردي نوزادان تجربه شده است. فوتوايزومريزاسيون بيليروبين غير مستقيم نامحلول موجود در سطح پوست و تبديل آن به فرم قطبي و محلول مهمترين مكانيسم دفع بيليروبين از طريق فوتوتراپي است و مسئول 80% تاثير اين روش درمان است. فوتوتراپي معمول با قدرت 6 تا 12 ميكرو وات برسانتي متر مربع برنانومتر براي زردي هاي متوسط و فوتوتراپي با قدرت بالاي 25 ميكرو وات برسانتي متر مربع برنانومتر مانند  BiliBedكه مي تواند تا حد 60 ميكرووات برسانتي متر مربع برنانومتر انرژي توليدكند براي زردي هاي شديد يكي از بهترين وسايل درماني هستند.
در بيليروبين هاي بسيار بالا براي جلوگيري از عوارض عصبي، نياز به تعويض خون است. شايع‌ترين علت نياز به تعويض خون، ناسازگاري گروه خون مادر و نوزاد است. هر چند اخيرا به واسطه دستگاه هاي فوتوتراپي بسيار قوي موارد تعويض خون در درمان زردي نوزادي كاهش يافته است، اما مطالعات متعدد نشان داده اند در نوزاداني كه دچار هموليز هستند فوتوتراپي نمي تواند ميزان لزوم تعويض خون را تغيير بدهد و لذا بايد در تمام نوزاداني كه فوتوتراپي مي شوند هموليز رد شده باشد.
نوزادان به دو روش جهت فوتوتراپي در منزل معرفي مي شوند: نوزادان رسيده و سالم داراي هيپربيليروبينمي غير مستقيم بالاي 14 و كمتر از 18 ميلي گرم در دسي ليتر كه وزن بالاي 2500 گرم و سن بالاي سه روز داشته و علائم خطر مانند بي حالي، شير نخوردن، تب، ناسازگاري خوني مادر و نوزاد، پلي‌سايتمي نداشته باشند و نوزاداني كه به علت بيليروبين بالاتر از 18 در بيمارستان بستري شده و اقدامات اوليهِ تشخيصي و درماني انجام شده است و به غير از ادامه فوتوتراپي نياز به درمان ديگري ندارند.

لامپ هاي فتوتراپي
طول موج 470- 420نانومتر(محدوده فرابنفش)
شكسته شدن بيلي روبين خون
داراي طول عمر مفيد 2000 ساعت

بيلي روبين متر
بيلي روبين نتيجه تجزيه هموگلوبين و عدم ترشح از طريق كبد حاصل مي شود. از علايم آن زردي پوست، چشم ها و مخاط ها است.
مكانيسم اندازه گيري اين دستگاه به اين صورت است كه يك پرتو نوري به پوست نوزاد تابيده شده (معمولا‌ به پيشاني يا سينه نوزاد) و سپس نور برگشتي به دو پرتو جداگانه تفكيك مي شود و توسط يك دتكتور اپتيكال اندازه گيري مي شود. ميزان غلظت بيلي روبين خون از ميزان جذب نور برگشتي به دست مي‌آيد.

مزاياي اين دستگاه
سادگي استفاده از آن
عدم نياز به لوازم مصرفي 
عدم نياز به خونگيري

دستگاه رگ ياب ليزري 
اين دستگاه مورد استفاده در تمامي مراكز درماني بهداشتي، بيمارستان ها، درمانگاه‌ها، آزمايشگاه ها، مطب ها و هر مركزي است  كه با تزريق و رگ مرتبط باشند. با نشان دادن رگ براي استفاده قبل از تزريق و نشان دادن رگ جهت خون گيري، خون دهي و نمونه گيري. همچنين رگي را كه تغذيه مي شود با اين دستگاه مي توان جهت كنترل و بررسي نشان داد و پيدا كرد.
دستگاه رگ ياب ليزري ‌به طور كل براي شرايط زير مورد استفاده نيز قرار مي گيرد :
1)      فقدان نور و روشنايي در محل و مكان هايي كه شرايط تاريكي و كمبود نور براي درمان مورد نظر الزامي است.
2)      مشكل پيدا كردن رگ به دليل باريك شدن رگ، انقباض ديواره عضلاني رگ و خون رساني ضعيف و همچنين نمايان نبودن و دشواري تزريق، نمونه گيري، خون دهي وخون‌گيري
3)      اين دستگاه استرس بيمار را هنگام تزريق و يا خوندهي بسيار كاهش داده و همچنين با به وضوح ديده شدن رگ، ضريب خطاي شخص متخصص را نيز پايين مي آورد.
4)      براي نوزادان به دليل حساسيت تزريق، خون گيري، نمونه گيري وخون دهي و پيچيدگي رگ.
5)      افرادي كه رگ هاي واريسي دارند، شايع ترين بيماري عروقي انسان است كه حدود 20-%10 مبتلا هستند.
اين دستگاه قابل حمل بوده و مي توان همراه هر پزشك، پرستار، پارامديك، داندانپزشك، شخص و پرسنل متخصص، دكتر خانگي، در هر آمبولانس، اورژانس بيمارستان ها، آزمايشگاه‌ها، مراكز درماني و بهداشتي، مطب ها و كلينيك ها، پلي كلينيك ها از آن استفاده كرد.

كنترل عفونت در بخش مراقبت ويژه نوزادان

عفونت هاي بيمارستاني
(Nosocomial infections) با افزايش طول مدت بستري و هزينه هاي درمان از معضلات عمده بيماران بستري شده  در بيمارستان‌ها است، اين عفونت ها با افزايش مرگ و مير و عوارض از عوامل مشكل ساز در درمان بيماران به ويژه در بخش هاي مراقبت‌هاي ويژه نوزادان است. عوامل و فاكتورهاي متعددي مانند نارس بودن، وزن كم، اقامت طولاني در بيمارستان، مصرف انواع  آنتي بيوتيك ها و به ويژه استفاده از رو ش هاي تهاجمي مانند لوله تراشه، شانت بطني، كاتتر داخل عروقي، تغذيه وريدي با امولسيون هاي  چربي در ايجاد اين عفونت ها و تفاوت ميزان بروز نقش دارد.

كنترل و پيشگيري از عفونت هاي بيمارستاني در بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان بدون شناسايي وضعيت فعلي اين عفونت ها و عوامل زمينه ساز آن ها ممكن نخواهد بود و گزارشات متعدد و متفاوتي در نقاط مختلف دنيا و حتي در بيمارستان هاي يك كشور در خصوص وضعيت اين عفونت ها وجود دارد.
نوزادان در بخشNICU ‌ممكن است هم منبع عفونت براي ساير نوزادان باشند و هم خود دچار عفونت شوند. علاوه بر مادر و ملاقات كنندگان، محيط بخشNICU ‌نيز مي‌تواند زمينه ساز عفونت نوزادان شود و از آنجا كه سيستم ايمني در اين دوره از زندگي به بلوغ كامل نرسيده ، بخش مهمي از عفونت هاي بيمارستاني در اين دوره از زندگي به صورت عفونت هاي خطرناك و علي الخصوص سپتي سمي بيمارستاني بروز مي‌ كند .
بدون ترديد عواملي همچون كم وزني شديد در زمان تولد (Very low birth weight) و انجام اقدامات تهاجمي مانند استفاده از كاتترهاي داخل عروقي (به خصوص اگر شرايط بهداشتي آن ها رعايت نشود) نقش مهمي در چنين عفونت هايي دارند.
پس از سپتي سمي هاي بيمارستاني ، عفونت هاي دستگاه تنفسي تحتاني ،گوش وحلق و بيني و عفونت هاي ادراري بيمارستاني نيز از عفونت هاي شايع بيمارستاني در اين دوره از زندگي به حساب مي آيند.
مهمترين راه انتقال عفونت به نوزادان درNICU  ها ، از طريق دست هاي پرسنل است و انتقال از طريق قطرك‌هاي تنفسي (droplet) يا ذرات معلق در هوا (Airborne)نسبتا ناشايع هستند.  از ساير روش هاي انتقال ميكروارگانيسم ها آلوده بودن مايعات داخل وريدي يا مسير مربوطه يا آلودگي تجهيزات مرتبط با ونتيلاتور را مي توان نام برد.

مشخصات كلي بخش 
‌در كليه بخش هاي نوزادان وNICU ‌ها، بايد سينك و وسايل دستشويي مناسب در نقاط مختلف بخش و به خصوص ورودي بخش موجود باشد.
‌از شلوغي بيش از حد بخش ونرسري بايد پرهيز شود. 
‌برنامه ملاقات نوزادان در بخش بايد كاملا مشخص و به دقت نظارت شود و در طي  outbreak ها ، ملاقات ها را بايد ممنوع يا كاملا محدود كرد.
‌در مورد شستن دست و ساير ممنوعيت ها به ملاقات كنندگان بخشNICU ‌آموزش كافي داده شود.

 ‌اصول كلي كنترل عفونت درNICU ‌ها
شستن دست پرسنل
‌بايد محل مناسب و مواد پاك كننده و ضدعفوني كننده مناسب جهت شستشوي دست پرسنل ، ملاقات كنندگان و مادران وجود داشته باشد.
‌شستن ساده دست ها با آب و صابون ( قبل و بعد از تماس با سطوح محيطي در بخش يا تماس هاي عادي با نوزاد مانند معاينه، تغذيه، حمام دادن پيش از تغذيه يا دوشيدن شير يا تعويض دياپر)
‌ضدعفوني  كردن كامل دست ها با مواد ضدعفوني كننده (مانند بتادين اسكراب) در موارد زير :
‌قبل از ورود بهNICU (اولين شستن دست)
‌پيش از انجام هر نوع اقدام تهاجمي ( رگ گيري يا خارج كردن آن )
‌پيش از تهيه محلول ها يا مايعات داخل وريدي يا ويال هاي چند دوزي .
‌قبل از مصرف كردن داروها يا مايعات داخل وريدي .

دستورالعمل لازم جهت پرسنل بخش نوزادان 
‌كافي بودن تعداد پرسنل از اهميت ويژه اي برخوردار است . ترجيحا بهتر است در  پرستاري هاي  معمولي ، به ازاء هر 8-6 نوزاد يك نفر و در NICU ‌ها به ازاء هر  3-2 نوزاد يك پرسنل ورزيده موجود باشد. 

‌پرسنل بخش هايNICU ‌و نرسري بايد پيش از شروع كار ، از نظر سوابق بيماري‌هاي قبلي يا عدم ابتلا به برخي از بيماري‌ها ( مانند سرخجه) مورد مصاحبه و در صورت لزوم بررسي قرار گيرند .
‌پرسنلي كه دچار عفونت هاي تنفسي فعال هستند ، بهتر است تا زمان بهبودي درNICU ‌كار نكنند.
‌پرسنلي كه دچار درماتيت شديد دست ها يا ضايعات مشكوك به استافيلوكوك يا هرپس در دست ها هستند بايد از تماس با نوزادان خودداري كنند.
‌پرسنلي كه دچار تبخال دهاني يا لب هستند بايد از ماسك صورت استفاده كنند.
‌آموزش پرسنل بخش هايNICU ‌در ابتداي كار و آموزش هاي عملي و دوره اي به همراه نظارت مستقيم و غير مستقيم مسئولان كميته كنترل عفونت از اهميت خاصي برخوردار است .

دستورالعمل استفاده از دستكش و گان 
‌استفاده  معمول  از گان در بخش توصيه نمي شود زيرا نوزادان معمولا در انكوباتور قرار دارند و تماس هاي مستقيم غالبا از طريق دست ها انجام مي شود. اما در صورتي كه قرار است اقداماتي در خارج از انكوباتور انجام شود كه تهاجمي بوده و احتمال تماس مستقيم وجود دارد، گان توصيه مي شود. براي هر نوزاد يك گان مستقل موجود باشد.
در موارد زير بهتر است دستكش يكبار مصرف پوشيده شود:
‌وقتي آلودگي ميكروبي زيادي انتظار مي رود مانند اسهال عفوني ،زخم هاي جلدي داراي ترشح ، كونژنكتيويت چركي يا عفونت با ويروس هاي روتا ، هپاتيتA  وجود دارد. 
‌جهت مراقبت از عفونت هاي ويروسي تنفسي شديد (به منظور كاهش خطر انتقال بيماري به پرسنل)
‌استفاده از دستكش استريل پيش از انجام اقدامات تهاجمي (مانند رگ گرفتن) و آماده‌سازي محلول هاي داخل وريدي .
‌بايد بلافاصله پس از اتمام كار هر نوزاد و پيش از تماس با نوزاد ديگر دستكش ها خارج و دست ها شسته شود.

اتاق ايزوله 
‌از آنجا كه نوزادان قادر به تماس و تحرك خودبه خودي جهت انتقال بيماري نيستند و معمولا در انكوباتور نگهداري مي شوند، نيازبه اتاق ايزوله در صورت رعايت اصول كنترل عفونت و فاصله مناسب انكوباتورها از يكديگر، فقط در صورت شرايط زير وجود خواهد داشت:
‌بيماري منتقله از طريقairborne ‌مانند آبله مرغان ( و حتي نوزاد به ظاهر سالم مادري كه در حوالي زايمان دچار آبله مرغان شده ) سل، سرخك و احتمالا آنفلوانزا .

دستورالعمل بهداشت پوست نوزادان درNICU
‌پس از ثابت شدن حرارت بدن نوزاد، خون و ترشحات ديگر مادر بايد با پنبه اي تميز و آب گرم در اولين فرصت شسته شود. در حين انجام اين عمل، پرسنل بايد از دستكش استفاده كنند و در پايان دست ها را با آب و صابون بشويند.
‌پاكسازي ناحيه دياپر يا ساير نواحي آلوده به مدفوع بهتر است با دستكش يك بار مصرف و پنبه انجام و دست ها پس از شستشوي كودك با آب گرم ( يا محلول ملايم صابوني) حتما با آب و صابون به خوبي شسته شود.
‌از دستكاري بي دليل پوست نوزادان يا انجام اقداماتي كه منجربه خشكي يا صدمه پوست مي شود ( مانند مصرف چسب هاي پانسمان اضافي و... ) پرهيز شود.
‌حمام دادن كامل بدن يا محلول هاي ضدعفوني كننده جز در ‌موارد outbreak ‌نبايد به كار برده شود.  در موارد outbreak محلول هاي حاوي كلرهگزيدين مناسب است. 

دستورالعمل بهداشت چشم نوزادان 
‌پس از تولد چشم هاي نوزاد بايد با پنبه استريل جهت خارج  كردن ترشحات و بقاياي زايماني تميز و بر اساس دستورالعمل هاي كشوري در مورد ريختن قطره هاي چشمي آنتي بيوتيك اقدام شود.
 ‌مهمترين علل زمينه ساز كونژنكتيويت بيمارستاني در بخشNICU ‌آلوده شدن چشم ها با ارگانيزم هاي منتقله از آب (در محيط مرطوب انكوباتور ) يا آلوده شدن چشم‌ها با ترشحات تنفسي يا دست هاي آلوده پرسنل يا انتقال از طريق نزديك شدن كاتترهاي ساكشن آلوده است .
!در صورت استفاده از چشم بند ( در نوزادان آيكتريك) استفاده از چشم بند يك بار مصرف و گاز استريل بهتر است و در صورت استفاده از چشم بند قابل شستشو بايد پس از استفاده جهت استريل شدن به اتوكلاو فرستاده شود.

دستورالعمل بهداشت تغذيه در نوزدادان 
"مادران بايد پيش از دوشيدن شير، دست ها را با آب و صابون بشويند.  شير دوشيده شده را بايد به صورت بهداشتي و در يخچال نگهداشت و براي بيش از 2 روز، در فريزر نگهداري نمود.
َ‌استفاده از شيرخشك در بخش هاي مراقبت ويژه نوزادان بايد حتي الامكان محدود شود. رعايت اصول بهداشتي در هنگام تهيه ( به خصوص رعايت بهداشت آب و ظروف مصرفي) الزامي است.
$استفاده بي جا از لوله هاي بيني  -‌معده اي ( نازوگاستريك) بايد منع شود زيرا احتمال ورود و تكثير ارگانيزم ها را در روده افزايش مي دهد.

دستورالعمل اصول بهداشتي جهت تزريق مايعات داخل عروقي 
‌در هنگام رگ گيري بايد اصول زير رعايت شود:
ِ‌دست ها را به صورت aseptic ‌شسته و ترجيحا دستكش به دست  كرد.
)پوست بايد ضدعفوني شده و از تكنيك  no-touchاستفاده  كرد.
‌در مورد مايع درماني بايد اصول زير رعايت شود:
*پرسنل مرتبط با مايع درماني بايد آموزش كافي ديده باشند و محل خاصي از بخش جهت تهيه سرم و مايعات وريدي در نظر گرفته شود كه نزديك محل نگهداري مواد بيولوژيك ( مانند لوله هاي خون يا ساير نمونه هاي بيماران ) نباشد.
+پيش از تهيه سرم يا مايعات وريدي بايد دست ها شسته و پيش از شروع كار تمام اقلام مورد نياز در محل تميز مورد نظر جمع آوري شده باشد.
,توجه به هرگونه كدورت ،مشكل در تاريخ انقضاء ، ترك خوردگي ويال ها و...
-شستن مجدد دست ها درست پيش از آماده سازي محلول ها و مايعات وريدي با مواد ضدعفوني كننده و به مدت 3-2 دقيقه.
.ضدعفوني مسير خروجي شيشه ها ، كيسه‌ها يا ساير ظروف حاوي محلول هاي داخل وريدي با الكل %70
/پيش از خارج كردن يا اضافه كردن ساير محلول ها .
0استفاده از دستكش استريل طي مخلوط  كردن مايعات يا محلول هاي داخل وريدي .
1پس از درج مشخصات محلول و زمان آماده سازي، محلول بايد يا سريعا استفاده شده و يا در يخچال و بر اساس اصول بهداشتي براي مدت محدود (بر اساس دستورات علمي) نگهداري شود.
2ترجيحا از ويال هاي تك دز استفاده شود. در غير اين صورت در هر نوبت از برداشت از ويال هاي چند دزي از سرسوزن و سرنگ استريل جديد استفاده شود و پيش از وارد  كردن سوزن ، درپوش ويال  با پنبه الكلي ضدعفوني شود.
3در مورد كاتتر هاي نافي ، حتما بايد به روش استريل گذاشته شده و از دستكاري يا جايگزين كردن بي مورد آن اجتناب شود و در اولين فرصت در صورت احتمال عفونت ناشي از كاتتر يا ترمبوز آن‌ها ، بايد كاتتر خارج شود . قبل از گذاشتن كاتتر نافي، محل را با بتادين بايد ضدعفوني  كرد.
4به محض عدم نياز به كاتتر هاي نافي، بايد آن ها را خارج  كرد. در طي استفاده از اين كاتتر ها از پمادهاي موضعي آنتي بيوتيك نبايد استفاده كرد.

دستورالعمل نظافت انكوباتورها 
5انكوباتور پيش از مصرف براي نوزاد بعدي به صورت مناسب پاكسازي و ضدعفوني شود . 
6ضدعفوني داخل و خارج انكوباتورها هر 7-5 روز در طي بستري نوزاد (5 روز براي نوزادان كم وزن و 7 روز براي نوزادان بزرگتر.)
7پس از ترخيص نوزاد و پيش از استفاده از انكوباتور براي نوزاد بعدي ، بايد تمام قسمت‌هاي جداشدني انكوباتور طبق توصيه شركت‌سازنده ضدعفوني و پيش از مصرف براي نوزاد بعدي ، انكوباتور هوا داده شود.
8انكوباتور روزانه با وايتكس يا الكل 70  %‌شسته و آبكشي شود. معمولا استفاده از دكونكس AF‌50 جهت ضدعفوني كردن انكوباتور مناسب است.

دستورالعمل نظافت و نگهداري گوشي و افتالموسكوپ و فشارسنج
9گوشي و افتالموسكوپ پيش از مصرف براي ساير نوزادان با الكل 70  %‌يا ساير مواد سازگارضدعفوني شود.
:كاف دستگاه فشارسنج بايد به صورت دوره اي ودر صورت آلودگي شسته شود.

دستورالعمل نگهداري و ضدعفوني ترمومتر 
;بهتر است از ترمومترهاي دهاني يك بار مصرف استفاده شود و بايد آن ها را به صورت خشك و تميز نگهداري  كنيد.
>نگهداري دائم ترمومتر در مواد ضد عفوني كننده باعث افزايش احتمال رشد باسيل هاي گرم منفي خواهد شد. 
=در صورتي كه براي بيمار از ترمومتر اختصاصي استفاده مي شود بايستي پس از هر بار استفاده، توسط پنبه يا گاز آغشته به الكل 70  %‌تميز شده سپس با آب شستشو و به صورت خشك براي دفعات بعدي نگهداري شود.

دستورالعمل نگهداري و ضدعفوني لارنگوسكوپ 
بهتراست تيغه هاي لارنگوسكوپ با يك دترجنت و آب گرم شستشو و تميز شود و بعدآن را با الكل 70  %‌ضد عفوني نمائيد. همچنين مي توان تيغه هاي لارنگوسكوپ را شستشو و سپس در محلول دكونكس 53 پلاس به مدت 15دقيقه غوطه ور ساخت  و بعد مجددا آبكشي و خشك نگهداري  كنيد. در كل استفاده از تيغه هاي يك بار مصرف بر همه اين روش ها برتري  دارد. جعبه نگهداري تيغه هاي لارنگوسكوپ نيز بايد بررسي شود كه ضدعفوني شود تا موجب آلودگي مجدد تيغه هاي لارنگوسكوپ نشود.
<دسته لارنگوسكوپ  :‌بعد از هر بار استفاده با دستمال آغشته به آب گرم و دترجنت پاك شده و در صورت مواجهه با بيماران عفوني يا آلوده شدن با خون استريل شود.
?نظافت آمبوبگ ها :‌آمبوبگ ها بايد بعد از شستشو با دترجنت و آبكشي جهت استريل شدن به واحدCSR ‌فرستاده شوند همچنين مي توان آن ها را بعد از شستشو در گلوتار آلدئيد  %‌2  يا دكونكس 53 پلاس غوطه ور نموده و مجدد كاملا آبكشي شوند. مطمئن ترين روش ضدعفوني حرارت است.
؛‌نظافت لوله تراشه
Aبهتر است از لوله هاي تراشه يك بار مصرف استفاده شود. در غير اين صورت بايد بعد از شستشو با دترجنت و آب كشي اتوكلاو شوند.
Bنظافت ترالي 
Cهر شيفت با الكل 70  %‌ضدعفوني شود، پايه و چرخ هاي ترالي روزانه با دستمال جداگانه و دترجنت تميز شود.

دستورالعمل شستشو و نگهداري ونتيلاتور
بايد دقت شود كه براي هر بيمار فيلتر جداگانه استفاده شود و پس از جدا شدن بيمار از ونتيلاتور فيلتر دور انداخته شود وبراي بيمار بعدي فيلتر مجدد گذاشته شود. قسمت‌هاي مرطوب كننده ونتيلاتور را مي توان با استفاده از ماشين هاي شستشو يا بخار با درجه حرارت كم ( 70 درجه سانتيگراد ) ضد عفوني كرد . پس از جدا شدن بيمار از ونتيلاتور قسمت مرطوب كننده بايد شسته و خشك شده، سپس براي بيمار بعدي استفاده شود. در مورد بيماراني كه به مدت طولاني از ونتيلاتور استفاده مي شود شستشوي آن هر 48 ساعت توصيه مي شود.
توجه  :‌خشك شدن تمامي قسمت ها براي استفاده مجدد ضروري بوده و رشد ميكروارگانيسم ها به طور قابل توجهي كاهش مي يابد.
اگر به طور مناسب از دستگاه ونتيلاتور محافظت شود بيمار در حال ونتيلاسيون مي‌تواند از همان دستگاه 4-3 روز استفاده  كند.

نحوه ضدعفوني كردن لوله هاي خرطومي
بهتر است از لوله هاي خرطومي يك بار مصرف استفاده شود و بعد از هر بيمار نيز مجدد تعويض شود. در بيماراني كه به مدت طولاني از لوله هاي خرطومي، استفاده مي شود بعد از 5-3 روز لوله خرطومي بايستي تعويض شود در صورت چند بار مصرف بودن لوله هاي خرطومي ضدعفوني كردن آن به اين ترتيب انجام مي شود :
ابتدا لوله هاي خرطومي با دترجنت شسته و آبكشي شود تا ترشحات آن كاملا پاك شده و بايد قطعات آن را جدا  كرد و در داخل سطل محتوي محلول دكونكس 53 پلاس به مدت 15 دقيقه غوطه ور ساخت  و بعد مجددا آبكشي  كنيد   و آن ها را آويزان و وارونه نگهداري كنيد تا كاملا خشك شود.

دستورالعمل شستشو و نگهداري ساكشن
Eبهتراست از باتل هاي ساكشن يك بار مصرف استفاده شود.
Fباتل مربوط به ساكشن بدون در نظر گرفتن مقدار مايع آسپيره شده بايد به طور روزانه تخليه شوند.
Gباتل مي تواند داخل دستشويي تخليه شده و پس از شستشوي با محلول دترژنت و اتوكلاو و خشك شود . در غير اين صورت مي توان بعد از شستشو با دترژنت و آبكشي، آن ها را در محلول دكونكس 53 پلاس به مدت 15 دقيقه غوطه ور و بعد مجددا آبكشي  كنيد.لازم به ذكر است كه استفاده از دستكش هاي غير‌استريل جهت تخليه و شستشوي باتل ها كافي بوده و شستشوي دست ها پس از دفع مايع باتل ، الزامي است.
Hدر هر بار مصرف استفاده از دستگاه ساكشن براي بيمار ، بايد كاتتر جديدي مورد استفاده قرار گيرد. در حالت كلي استفاده از مايع ضد عفوني كننده در باتل ساكشن توصيه نمي‌شود. ولي در صورتي كه احتمال آلودگي محيط توسط ترشحات آسپيره شده وجود داشته باشد ، مي توان به مقدار كافي آب ژاول 1%‌جهت ضد عفوني ، به داخل باتل آسپيره  كرده و حداقل به مدت 10 دقيقه قبل از تخليه و شستشو به همين حال باقي گذاشت. در مدتي كه دستگاه ساكشن مورد استفاده قرار نمي گيرد ، باتل بايد به صورت خشك نگهداري شود.

دستورالعمل شستشو و نگهداري فلومتر اكسيژن 
‌با توجه به اينكه دستگاه فلومتر اكسيژن هميشه مرطوب بوده و در تماس مستقيم با مجراي تنفسي بيمار است، ضد عفوني و تميز كردن آن ضروري است محيط هاي مرطوب مكان مناسبي براي رشد ميكروارگانيسم ها و به خصوص باكتري هاي گرم منفي است.
دستگاه اكسيژن تراپي از دو قسمت مجزا شامل ملنومتر و محفظه آب تشكيل شده است.
مانومتر : ‌اين قسمت از دستگاه غير قابل شستشو بوده و براي ضد عفوني آن بايد از يك دستمال تميز آغشته به الكل 70  %‌استفاده كرد.
محفظه آب: اين قسمت از دستگاه قابل شستشو بوده و براي ضدعفوني و تميز كردن آن بايد ابتدا كاملاً از مانومتر جدا شده و سپس با مواد دترجنت معمولي و برس جرم زدايي و در انتها شسته و خشك شوند. شستشو دستگاه در حالت عادي هفته اي يك بار ضروري بوده و در صورتي كه بيمار مبتلا به عفونت هاي دستگاه تنفسي است ، براي بيمار بعدي فلومتر بايد شسته و تميز شود.

دستورالعمل شستشوي تشك نوزادان 
‌تشك هاي وارمرها يا انكوباتورها بايد با رويه غيرقابل نفوذ به آب باشد. پس از ترخيص نوزاد ابتدا با دستمال آغشته به آب و دترژنت تشك ها تميز شود و بعد از آن با دستمال ديگري كه آغشته به محلول ضدعفوني كننده ( دكونكسAF  50 يا الكل 70 )%‌ است ضدعفوني و خشك شود. 

دستورالعمل شستشوي پرده هاي بخش 
‌در صورت استفاده از پرده پارچه اي شستشوي 3 تا 6 ماه يك بار با آب و دترژنت توصيه مي شود. در صورت استفاده از پرده كركره هر 2 هفته با دستمال محتوي دترژنت گردگيري شود و هر 3 ماه به طور كامل با آب و دترژنت شسته و مجدد نصب شود.

منبع: نشریه مهندسی پزشکی شماره ۱۲۶

 

 

برای مشاهده سایر مطالب می توانید از لینک های زیر استفاده نمایید:

تجهیزات آزمایشگاهی مرتبط با سلول های خون 
تجهیزات آزمایشگاهی معرفی تجهیزات 
تجهیزات آمبولانس
تجهیزات اتاق عمل
تجهيزات بديع در مديريت راه‌هاي هوايي مشکل‌ساز 
تجهیزات پزشکی كنترل ‌و درمان ديابت
تجهيزات توان‌بخشي
تجهیزات چشم پزشکی 
تجهیزات دندانپزشکی
تجهیزات لازم برای بیهوشی 
تجهیزات لازم برای تشخیص و درمان بیماری های زنان 
تجهیزات مراقبت های ویژه کودکان
تجهیزات مراقبت های ویژه نوزادان

 

برای مشاهده فهرست مطالب تجهیزات پزشکی می توانید از لینک زیر استفاده نمایید:
فهرست تجهیزات بالینی

 


برچسب‌ها: تجهیزات, مراقبت های ویژه, نوزادان
نوشته شده توسط دکتر علی بهشتی   | سه شنبه ششم دی 1390 | لینک ثابت |



همایش ها: دانشجویی | پرستاری | قلب | زنان | پوست | دارویی | چشم | روانپزشکی | اطفال | نورولوژی
متن ها: مقالات پزشکی | مهارت های پزشکی | روش های پزشکی | تجهیزات پزشکی | خبرهای پزشکی
موضوع ها: قلب | زنان | اطفال | چشم | پوست | نورولوژی | ارتوپدی | عفونی
خواندنی ها: نظرسنجی ها | وبلاگ ها | نکته ها | دانستنی ها | گالری ها

دارویی: تاییدیه های ۲۰۱۳ | تاییدیه های ۲۰۱۲ | تاییدیه های ۲۰۱۱
مدیاها: فیلم های پزشکی | تصاویر پزشکی گزارش های پزشکی

آخرین مطالب پزشکی بالینی



           
           
Health Top  blogs film, congress, case report Google Analytics Alternative Health Blog Directory

آخرین اخبار وزارت بهداشت
آخرین اخبار سلامت
 

Page Rank blog links