..:::: بارداري و افزايش خطر سکتهمغزي ::::..
براساس گزارش اخير مرکز کنترل و پيشگيري از بيماريهاي ايالاتمتحده، افزايش قابلتوجهي در استروکهاي مرتبط با بارداري ديده ميشود، خصوصا در افرادي که عوامل خطري مانند چاقي و پرفشاري خون را نيز داشته باشند. محققان اين مطالعه با ابراز شگفتي از اين افزايش عمده معتقدند که نتايج آنها نشان از نياز فوري به پايش بيشتر و نزديک مادران باردار دارد. پژوهشگران در يک بررسي 12 ساله نشان دادهاند که ميزان زناني که در دوران بارداري خود و در 3 ماه اول پس از تولد نوزاد خود با حادثه استروک مواجه بودهاند، به 54 درصد رسيده است. آنها خاطرنشان ميکنند که علت اصلي اين مساله ميتواند پرفشاري خون و چاقي مادران باشد. در اين بررسي 12 ساله همچنين مشخص شد که ميزان استروک حين زايمان تغييري نکرده است. ديابت و بيماريهاي مادرزادي قلب را نيز بايد به عوامل خطر بروز استروک در اين افراد افزود. محققان درنهايت ميافزايند که بارداري خود يک عامل خطر استروک بهشمار ميآيد پس بايد با کنترل عوامل خطر ديگر سعي کرد احتمال بروز آن را به حداقل رساند.
نتایج بررسی های دانشمندان كانادایی و آمریكایی حاكی ازآن است كه مصرف ویتامین B12 خطر بروز سكته مغزی را كاهش می دهد. به گزارش خبرگزاری یونایتدپرس، محققان دانشگاه وسترن اونتاریو و دانشكده پزشكی هاروارد می گویند: درمان با استفاده از ویتامین B به طور گسترده برای كاهش میزان اسید آمینه هوموسیستئین استفاده می شده است. میزان زیاد این اسید آمینه در جریان خون با افزایش خطر سكته قلبی و مغزی مرتبط است.اما چندین بررسی تصادفی نشان داد میزان كاهش یافته هوموسیستئین با ویتامین B درمانی ، فواید قلبی وعروقی ندارد. در واقع نتایج این بررسی ها نشان می دهد با این كه مصرف ویتامین B12خطر سكته مغزی را كاهش می دهد ولی برای افرادی كه دارای بیماری هایی همچون دیابت هستند ، آن چنان مفید نیست.
محققان دانشگاه هاروارد با مطالعه 90000 فرد دریافتند که در افراد با گروه خونی AB خطر بروز سکته ها ی مغزی تا 26 درصد بیشتر از گروه های خونی دیگر است. نتایج مطالعات نشان می دهد افراد دارای انواع مشخصی از گروه های خونی با احتمال متفاوت ابتلا به سکته های مغزی روبرو هستند، با این پیش فرض پژوهشگران داده های تقریبا 62000 زن سفید پوست شرکت کننده در مطالعه سلامت پرستاران و حدود 28000 مرد سفید پوست که از سوی متخصصان مطالعه بهداشت پیگیری شدند را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. در این بررسی شرکت کنندگان به مدت 20 تا 26 سال تحت پیگیری بودند.