..:::: كنترل خونريزي با استفاده از فناوري نانو ::::..
خونريزي غيرقابل كنترل، يكي از مهمترين دلايل مرگ در ميدانهاي نبرد است. روشهاي كنترل اوليه خونريزي متعددي تا پيش از اين به كار ميرفت كه يكي از آنها استفاده از تورنيكه بود. استفاده از تورنيكه روش اصولي و مناسبي نيست و به علاوه در قسمتهايي مثل گردن، بهرهگيري از اين روش ناممكن است. در سالهاي اخير پژوهشگران به تكاپو افتادند كه شيوههايي را براي كنترل خونريزي پيدا كنند. يكي از روشهاي جديد، پانسمان فيبريني يا استفاده از چسب فيبريني است كه به خاطر زمان تاثير كم و همچنين واكنشهاي ايمني، نامناسب تشخيص داده شد. روش ديگر استفاده از پودر زئوليت است كه اين روش هم به علت امكان ايجاد سوختگي شديد و دشواري در هنگام وزش باد، روش خوبي نيست. براي كنترل خونريزي ميشود از بانداژهايي استفاده كرد كه از «چيتوسان» (مادهاي مشتق شده از اسكلت خارجي حلزون) ساخته ميشود. اين پانسمانها، كارايي خوبي دارند، اما به خاطر اينكه تاكردن و شكل دادن آن متناسب با محل جراحت، دشوار است، اين روش هم محدوديتهايي دارد. روش ديگر استفاده از اسفنجهاي ژلاتيني است كه قبل از گذاشتن روي جراحت آغشته به ترومبين، مايع ميشوند. از اين روش گرچه ميشود در اورژانسهاي بيمارستانهاي شهري استفاده كرد، اما در ميدانهاي نبرد روش مناسبي محسوب نميشود. اما گروهي از پژوهشگران ام.اي.تي به سرپرستي «پائولا هاموند» به اين فكر افتادند كه روش اخير را تكميل كنند، بهطوري كه اين اسفنجها از پيش، ترومبين را روي سطح خود داشته باشند و نيازي نباشد كه در ميدان نبرد، آغشته به ترومبين شوند. محققان براي اين منظور، يك پوشش زيستي در مقياس نانو ساختند كه متشكل از دو لايه متناوب است. ترومبين يك پروتئين خوني است كه وقتي فعال شود، روند تشكيل لخته و انعقاد و توقف خونريزي را موجب ميشود. محققان در اين پژوهش دريافتند ترومبين و يك ماده ديگر كه از چاي حاصل ميشود و اسيد تنيك نام دارد، ميتوانند با هم پوششي ايجاد كنند كه ميزان زيادي ترومبين فعال داشته باشد. اين مواد را به صورت اسپري روي اسفنجها ميپاشند. اسفنجها پس از اسپري شدن، تا چند ماه آماده مصرف هستند. به اين ترتيب ديگر نيازي نيست كه به فشردن و پانسمان محل خونريزي اتكا شود و از آنجا كه اسفنج به راحتي قابل شكل دادن و استفاده از آن در نقاط مختلف جراحت است، استفاده از آن بسيار ساده خواهد بود. در آزمايشهايي كه روي حيوانات انجام شد، فشردن بسيار ملايم اسفنج روي محل خونريزي در عرض ۶۰ ثانيه، خونريزي را متوقف ميكرد. اسفنجهايي كه حاوي ترومبين نباشند، دستكم به ۱۵۰ ثانيه زمان براي توقف خونريزي نياز دارند. در همين آزمايش، پانسمان با گاز نتوانست در عرض ۱۲دقيقه، خونريزي را بند بياورد. پژوهشگران ام.اي.تي اين كشف خود را به همراه اسفنجهايي كه به شيوه مشابه به لايهاي از آنتيبيوتيك ونكومايسين آغشته هستند، به ثبت رساندند و اميدوارند كه در گام بعدي اسفنجهايي بسازند كه به طور همزمان هم ترومبين و هم آنتيبيوتيك داشته باشند.
تحقیقات جدید نشان می دهد دیابت موجب می شود كاهش شنوایی در زنان با بالا رفتن سن افزایش یابد به ویژه اگر دیابت به خوبی با دارو كنترل نشود. بر اساس یافته های محققان بیمارستان هنری فورد در دتروید، زنان بین 60 تا 75 ساله مبتلا به دیابت كه بیماری خود را تحت كنترل دارند از شنوایی بهتری نسبت به زنانی قرار دارند كه دیابت خود را به خوبی كنترل نمی كنند. این بررسی نشان دهنده بدتر شدن شنوایی در تمامی زنان كمتر از 60 سال مبتلا به دیابت است حتی اگر بیماری خود را به خوبی كنترل كنند. براساس نتایج این بررسی، كاهش شنوایی مردان دیابتی با افزایش سن در مقایسه با زنان بسیار كمتر است. این كه میزان خاصی از شنوایی همزمان با افزایش سن و بروز پیری كاهش یابد، طبیعی است اما این كاهش شنوایی در بیماران مبتلا به دیابت تسهیل می شود به ویژه اگر میزان گلوكز خون با دارو یا رژیم غذایی كنترل نشود.
محققان استرالیایی آزمایشی ارایه كرده اند كه غربالگری سرطان سینه را با استفاده از تار مو امكان پذیر می كند. این آزمایش می تواند جایگزین معتبری برای ماموگرافی باشد. به گزارش ساینس دیلی، شركت SBC Research ، هشتاد بیمار را مورد آزمایش قرار داده است . قصد آنها تایید این فرضیه بود كه زنان مبتلا به سرطان سینه میزان بسیار بیشتری فسفولیپید در جریان خونشان دارند و این میزان در موهای آنها قابل تشخیص است. این شركت كه قصد تجاری سازی این آزمایش را دارد، اعلام كرد كه این آزمایش می تواند برای زنان در تمامی سنین به عنوان یك شیوه غربالگری اولیه مورد استفاده قرار گیرد. این در حالی است كه شیوه ماموگرافی عمدتا برای زنان بالای 50سال كاربرد دارد.
نمونه گیری دردناك از خون برای تشخیص دیابت به زودی به خاطره ها می پیوندد چرا كه دانشمندان یك ابزار زیستی ساخته اند كه می تواند غلظت گلوكز را در بزاق انسان اندازه گیری كند. این شیوه می تواند نیاز افراد دیابتی را به نمونه گیری از خون برای اندازه گیری میزان گلوكز از بین ببرد. این تراشه زیستی توسط محققان دانشگاه براون طراحی و ساخته شده است. در این تراشه از مداخله گرهای پلاسمونیك استفاده شده است و می تواند برای اندازه گیری گستره ای مواد زیستی و محیطی استفاده شود. این شیوه از مزایای همگرایی نانوفناوری و پلاسمونیك سطحی كه واكنش الكترون ها و پروتون ها (نور) را بررسی می كند بهره مند شده است. مهندسان دانشگاه براون هزاران مداخله گر پلاسمونیكی را به یك تراشه زیستی كه به اندازه یك ناخن است اضافه و میزان غلظت مولكول های گلوكز را در آب روی این تراشه اندازه گیری كردند. نتایج نشان داد كه این تراشه زیستی می تواند میزان گلوكز را مشابه میزان یافت شده در بزاق انسان تشخیص دهد.
نوعی قارچ موسوم به 'سیلوسایبین' كه به 'قارچ جادویی' معروف است می تواند افراد افسرده را درمان كنند. 'دیوید نات' پژوهشگر این طرح از دانشگاه سلطنتی لندن گفت: قارچ سیلوسایبین به عنوان داروی افزایش توان مغز شناخته می شود. وی افزود:دریافته ایم سیلوسایبین - تركیب طبیعی تولید شده توسط این قارچ - موجب كاهش فعالیت در برخی مناطق مغزی می شود كه متراكم ترین ارتباطات را با دیگر مناطق دارد. این مناطق 'هاب' خوانده می شوند. 
