پزشکی بالینی

پزشكان انستيتو سرطان دوك در آمريكا اعلام كردند به نظر مي‌رسد بين دو بيماري خطرناك سرطان پروستات و بيماري قلبي ارتباط مهمي وجود دارد. اين پزشكان در يك مطالعه جديد اظهار داشتند كه اين دو بيماري خطرناك و كشنده مي‌توانند عوامل بوجود آورنده مشابهي داشته باشند. اين بررسي‌ها نشان داد مردان مبتلا به بيماري قلبي انسداد عروق كرونري قلب 74 درصد بيشتر در معرض ابتلا به سرطان پروستات هستند. اگر مطالعات بيشتر تاييد كند كه عوامل ايجاد كننده اين دو بيماري يكسان هستند بدين معني است كه مردان با تغييرات مستقيم در الگوي زندگي خود براي كاهش خطر ابتلا به بيماري‌هاي قلبي مثل بهبود رژيم غذايي و ترك سيگار مي‌توانند در عين حال مصونيت خود را در برابر سرطان پروستات افزايش دهند. به گزارش ایسنا، اين مطالعه روي 6400 مرد انجام شده كه در آغاز بررسي‌ها 547 نفر از آنها سابقه بيماري قلبي داشتند. اين يافته در ماهنامه «همه گيرشناسي سرطان، زيست نشانگرها و پيشگيري» منتشر شده است.

 تکرار غربالگري سرطان کولورکتال با روش سيگموييدوسکوپي قابل انعطاف (FSG) تشخيص سرطان کولورکتال يا آدنوم‌هاي پيشرفته را در زنان تا يک‌چهارم و در مردان تا يک‌سوم افزايش مي‌دهد. اين نتايج به تازگي در نشريه موسسه ملي سرطان آمريکا به چاپ رسيده است. امروزه روش‌هاي آندوسکوپيک نسبت به تست‌هاي خون مخفي مدفوع در تشخيص سرطان کولورکتال و آدنوم‌ها حساسيت بيشتري دارند و تکرار انجام غربالگري مي‌تواند تعداد بيشتري از آدنوم‌ها و کارسينوم‌ها را در مقايسه با يک بار غربالگري با FSG پيدا کند. به هر حال هزينه اثربخش بودن غربالگري با روش آندوسکوپيک به گروه سني غربالگري شده نيز تکيه مي‌کند، همچنين تواتر غربالگري که به‌طور‌ گسترده‌اي اثربخشي تست را تحت‌تاثير قرار مي‌دهد.
در اين مطالعه محققان آمريکايي يافته‌هاي شرکت‌کنندگان 55 تا 74 ساله را که با سيگموييدوسکوپي قابل انعطاف غربالگري شده بررسي کرده و آنها را 3 و 5 سال بعد نيز مورد ارزيابي و غربالگري قرار دادند. از 77 هزار و 447 فردي که در اين مطالعه وارد شدند، بيش از 67 هزار نفر حداقل يک بار FSG و بيش از 39 هزار نفر، 2 بار FSG انجام داده بودند. محققان دريافتند که FSG دوم تعداد سرطان‌ها يا آدنوم‌هاي پيشرفته تشخيص داده شده را تا 26 درصد در زنان و تا 34 درصد در مردان افزايش مي‌دهد. درواقع سرطان کولورکتال يا آدنوم پيشرفته در 8/4 درصد افراد پس از غربالگري اول و در 5/4 درصد افراد پس از 2 بار غربالگري با FSG يافت شد که حاکي از افزايش 32 درصدي در کشف موارد سرطاني است. با وجود اين يافته‌ها، محققان اذعان دارند که هر چند تکرار FSG بازده غربالگري را افزايش مي‌دهد، هزينه‌هاي غربالگري را نيز بالا مي‌برد، همچنين باعث افزايش نياز به مداخلات تشخيصي و خطرات عوارض پيش آمده خواهد شد.
به گزارش سپید، اين پژوهشگران تاکيد دارند که بايد با نگاهي به مطالعات پيشين به اين نتيجه رسيد که واقعا تواتر غربالگري دوباره بايد چه تعداد باشد تا بتوان از بروز سرطان‌هاي باليني مهم پيشگيري کرد و تنها به دنبال ضايعات پنهاني (مانند ضايعه کوچک يا پيش‌سرطاني که شايد هيچ‌گاه سرطاني هم نشوند) نبود. فاصله بين غربالگري‌ها که به‌وسيله فاصله ميان يک غربالگري منفي و يک تشخيص باليني تعيين مي‌شود، ممکن است طولاني‌تر از آني باشد که يک فرد بتواند به بهترين وجه به کاهش مرگ‌ومير ناشي از سرطان دست يابد. بنابراين لازم است مطالعات بيشتر با اين حجم نمونه انجام شود و داده‌هاي مرگ‌ومير بيماران نيز مورد توجه قرار گيرند تا به‌طور قطع مشخص شود که چه تعداد غربالگري و با چه فاصله زماني بايد انجام شود و سن شروع آنها نيز از چه سن بيماران باشد تا بهترين نتيجه را که همانا تشخيص سريع‌تر ضايعات و درمان به‌موقع آنها، همچنين کاهش مرگ‌ومير ناشي از سرطان است، به دست آورد.

در دو مطالعه جديد که به‌تازگي منتشر شده، محققان آشکار مي‌کنند که چگونه تصويربرداري مولکولي در حل اسرار موارد پيچيده و مشکل سرطان پستان مي‌تواند موثر باشد. يک مطالعه بر مواد حاجب به کاررفته در تصويربرداري تمرکز دارد که رسپتورهاي استروژن را در بيماران گيرنده استروژن مثبت هدف قرار داده و دومي نيز توانايي مواد مختلف را براي کمک به پيشگويي نتيجه نهايي بيماراني که تحت شيمي‌درماني قرار مي‌گيرند، مي‌سنجد. تصاوير مرسوم و بيوپسي هميشه براي تشخيص و مشخص کردن سرطان‌هاي پستان متاستاتيک مشکوک، خصوصا در بيماراني که نمي‌توانند تحت بيوپسي دوباره قرار گيرند (به دليل محل تومور يا وجود بيماري‌هاي همراه) کافي نيستند. به گزارش سپید، با توجه به نتايج اين دو مطالعه محققان دريافته‌اند که اسکن PET، وسيله‌اي غيرتهاجمي براي مشخص کردن بروز گيرنده استروژن در سرطان پستان متاستاتيک گيرنده استروژن مثبت است، به اين ترتيب به پزشکان کمک مي‌کند تا ارزيابي دقيقي از گسترش بيماري، خصوصا در جايي که درمان‌هاي ضدهورموني براي بيماران مفيد خواهد بود، داشته باشند.

گروهی از پژوهشگران دانشگاه تگزاس شیوه ای ابداع كرده اند كه با استفاده از نانوذرات مغناطیسی كربن و از طریق لیزر درمانی، سلول های سرطانی را هدف گیری و نابود می كند. به اعتقاد دانشمندان این روش درمانی می تواند درمورد سرطان پوست و دیگر سرطانها موثر واقع شود و آسیبی به سلول های سالم اطراف وارد نكند. نتایج این مطالعه در نشریه Journal of Biomedical Optics منتشر شده است.
پژوهشگران این پروژه مقاله ای با عنوان 'میدان مغناطیسی مرتبط با درمان فوتوترمال سلول های سرطانی با استفاده از نانوذرات كربنی آهن دار' منتشر كرده اند. از آنجا كه این نانوذرات مغناطیسی هستند، می توان از میدان مغناطیسی خارجی برای متمركز كردن آنها به سلول های سرطانی استفاده كرد. سپس لیزر كم توان را برای گرم كردن آنها و نابودی سلول های سرطانی در زیر این نانوذرات به كار برد. با توجه به آنكه فقط نانوذرات كربنی توسط لیزر مورد هدف قرار می گیرند در نتیجه این شیوه خطری برای سلول های سالم ندارد و به آنها آسیب وارد نمی كند.این شیوه غیر سمی است.
این محققان همچنین شیوه ای را برای تولید نانوذرات با استفاده از تخلیه بار الكتریكی پلاسما درون محلول بنزن ابداع كردند. مقاله ای در مورد این شیوه ابداعی در نشریه نانوساینس و نانوفناوری منتشر شده است. عرض نانوذرات كربنی از پنج تا 10 نانومتر متغیر است. یك تار موی انسان حدود 100 هزار نانومتر عرض دارد. این محققان می گویند زمانی كه نانوذرات كربنی توسط میدان مغناطیسی به محل مورد نظر در بدن رسیدند می توان آنها را به گونه ای پوشش داد كه به سلول های سرطانی بچسبند. علاوه براین با استفاده از میدان مغناطیسی می توان مطمئن شد نانوذرات مغناطیسی تا زمانی كه اشعه لیزر نزدیك مادون قرمز به پایان نرسیده، دفع نمی شوند. این نانوذرات بلورین و كوچكتر از نانولوله های كربنی هستند و علاوه براین استفاده از آنها موجب سمی شدن سلول ها نمی شود. نانوذارت كربنی مغناطیسی همچنین فلورسنت هستند. از این رو می توان از آنها برای افزایش كنتراست تصاویر اوپتیكی تومورها همراه با MRI استفاده كرد.
به گزارش ایرنا، مطالعات آزمایشگاهی نشان داده است می توان از نانوذرات كربنی و موج مداوم پرتو لیزری نزدیك مادون قرمز برای ایجاد یك حفره در سلول استفاده كرد كه در واقع این امر نشان دهنده كاربرد دیگراین شیوه درمانی است. بدون كشتن سلولها می توان آنها را با استفاده از موج مداوم پرتو لیزری نزدیك مادون قرمز اندكی گرم كرد و داروها و ژنها را به آنها وارد كرد.

محققان شیوه امیدوار كننده ای ارائه كرده اند كه می تواند سیستم ایمنی را به سلاح قدرتمندتری در مقابل عفونت ها و سرطانها تبدیل كند. در این شیوه تكه هایی از DNA بر روی سلول های سازنده سیستم ایمنی قرار داده می شود . DNA، این سلول ها را برای تولید بیش از اندازه یك پروتئین خاص هدایت می كند كه سلول های كشنده T به حركت در می آورد. این سلول های كشنده به طور معمول در بیماران مبتلا به ایدز یا سرطان سركوب می شوند.
استادیار موسسه سرطان شناسی دانشگاه 'لویولا' در شیكاگو گفت: این شیوه بر روی موش ها آزمایش شده و تاثیر مثبتی در حركت دادن به سیستم ایمنی معیوب اثبات كرده است. آزمایش بالینی این شیوه بر روی بیماران سرطانی حدود سه سال دیگر آغاز می شود. این تحقیق شامل سلول های كشنده سیستم ایمنی موسوم به سلول های 'CD8 T ' و سلول های سازنده آنها موسوم به سلول های عرضه كننده آنتی ژن شد. سلول های سازنده، سلول های CD8 T را به سلول های T كشنده تبدیل می كنند تا سلول های عفونی یا سرطانی را از بین ببرند و هوشیاری خود در صورت برخورد دوباره با پاتوژنها یا بازگشت سرطان حفظ كنند. علاوه بر گرفتن دستور العمل از سلول های عرضه كننده آنتی ژن ، سلول های CD8 T نیازمند كمك از سوی سلول های یاریگر T هستند تا به كشنده های موثرتری تبدیل شوند.بدون این كمك، سلول های T نمی توانند كار خود را انجام دهند. در افراد مبتلا به ایدز، ویروس مهاجم، یاریگرهای سلول های Tرا از بین می برد. در بیماران مبتلا به سرطان نیز سلول های یاریگرT تحت تاثیر قرار می گیرند. تومورها می توانند مانع از فعالیت سلول های T شوند. تومور با قرار دادن سلول های یاریگر T در مرحله سركوب شده، این كار را انجام می دهند و توانایی آنها برای یاری رسانی به سلول های CD8 T را كاهش می دهند. در این بررسی، تكه هایی از DNA به سطح سلول های سازنده توسط ابزاری موسوم به سلاح ژنی برده شد. DNA سلول های سازنده را برای تولید پروتئین های خاصی هدایت می كند كه مانند كلید های مولكولی عمل می كنند. زمانی كه سلول های CD8 T با سلول های سازنده وارد تعامل می شوند، این كلید ها خاصیت های كشندگی سلول های CD8 T را ایجاد می كنند و موجب می شوند سلول های T ، پاتوژن ها و سلول های سرطانی را از بین ببرند.
به گزارش ایرنا، با استفاده ازاین شیوه سلول های كشنده T دیگری نیازی به كمك سلول های یاریگر T ندارند. از این رو حتی اگر توموری سلول های یاریگرT را در مرحله سركوب نگه دارد، سلول های كشنده T می توانند به سلول های سرطانی حمله كرده و آنها را از بین ببرند. نتایج این تحقیقات در نشریه' نیچر مدیسین' منتشر شده است.

محققان اعلام كردند كه بیماری قلبی می تواند یك عاملی برای ابتلای مردان به سرطان پروستات باشد. به گفته محققان، درصورت تایید این ارتباط می توان با ایجاد تغییراتی در شیوه زندگی مانند كاهش وزن، ورزش و یا رعایت یك رژیم غذایی سالم علاوه بر پیشگیری ازبیماری قلبی ،‌ از سرطان پروستات نیز جلوگیری كرد. دكتر 'جان توماس' از بخش اورولوژی 'موسسه سرطان دوك' كه سرپرستی این تحقیق را بر عهده داشت، گفت: آنچه كه برای قلب مفید است برای پروستات نیز خوب است.بی تحركی، چاقی، فشار خون بالا ، كلسترول، سیگار كشیدن و دیابت از عوامل خطر ساز برای ابتلای فرد به بیماری قلبی هستند. وی خاطرنشان كرد :براساس نتایج این تحقیق داشتن بیماری قلبی خطر ابتلای مردان به سرطان پروستات را 35 درصد افزایش می دهد كه این درصد با گذشت زمان افزایش می یابد. به گزارش ایرنا، نتایج حاصل از این مطالعه در مجله اینترنتی Cancer Epidemiology Biomarkers and Prevention منتشر شده است.

دانشمندان ژن جدیدی را كشف كرده اند كه خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهد. پژوهشگران فنلاندی جهش هایی ر در ژنی موسوم به Abraxas كشف كرده اند كه با موارد سرطان سینه ارثی مرتبط است. محققان اكنون بیش از 10 ژن را شناسایی كرده اند كه خطر بروز سرطان سینه را افزایش می دهد. مشهورترین ژن های موثر در بروز سرطان سینه BRCA1 و BRCA2 است . اما فقط حدود 20 درصد زنان با سابقه خانوادگی سرطان سینه دچار جهش هایی در ژن های BRCA1 و BRCA2 می شوند كه در بسیاری از موارد به معنای وجود ژنهای مقصر دیگری در این بیماری است. این ژن جدید خیلی رایج نیست و در 4/2 خانواده ها دارای سابقه فامیلی سرطان سینه مشاهده شده است؛اما آنچه كه اهمیت دارد این است كه این جهش در افرادی كه به سرطان سینه مبتلا نبودند یافت نشد.
'راجر گرین برگ' استادیار زیست شناسی سرطان در دانشكده پزشكی 'پنسیلوانیا' گفت: از آنجا كه این پژوهش در فنلاند انجام شده است تحقیقات بیشتری باید صورت گیرد تا میزان رایج بودن این جهش در كشورهای دیگری نیز مشخص شود. به گفته وی، در آینده زنان با سابقه خانوادگی سرطان سینه بهتر است تحت غربالگری جهش ژن Abraxas نیز قرار گیرند. این محققان جهش Abraxas را در سه بیمار از 125 بیمار مبتلا به سرطان سینه دارای پیشینه خانوادگی سرطان سینه یافتند. ظاهرا این ژن نقش مهمی را در بروز سرطان سینه ایفا می كند چرا كه با ژن BRCA1 در تعامل است.
به گزارش ایرنا، زمانی كه پژوهشگران 991 بیمار مبتلا به سرطان سینه دیگر را مورد بررسی قرار دادند، جهش در ژن Abraxas را در یك زن كه سابقه ارثی سرطان سینه داشت مشاهده كردند. ژن جهش یافته Abraxas مانع از آن می شود كه سلول ها، DNA آسیب دیده را ترمیم كنند. ترمیم نشدن DNA آسیب دیده خطر سرطانی شدن سلولهای سینه را افزایش می دهد. این ژن می تواند خطر بروز دیگر سرطانها را نیز افزایش دهد.

محققان دانشگاه كالیفرنیا موفق به شناسایی ژنی شدند كه در درمان قطعی اختلالات خونی و سرطان خون مادرزادی موثر است. به گزارش مجله علمی' نیچر' این ژن ناشناخته Wnt 16 نام دارد و در بدن مهره داران یافت می‌شود و در ساخت سلول‌های بنیادی خون‌ساز بسیار موثر است. درمان بیماری‌های خونی و سرطان های مادرزادی خون به روش پیوند سلول های بنیادی قابل درمان است. در حال حاضر پیوند سلول‌های بنیادی بسته به نوع بیماری به دو روش 'اتولوگ' و 'آلوژن' انجام می‌شود كه در نوع اتولوگ پیوند پس از مراحل پیچیده پزشكی از خود بیمار به بدن او انجام می‌شود ولی در نوع آلوژن لازم است شخص اهدا كننده‌ای نیز وجود داشته باشد تا سلول های بنیادی سالم از بدن او به بیمار تزریق شود. به گزارش ایرنا، در حال حاضر مهمترین مانع در پیوند مغز استخوان كمبود سلول های بنیادی خون ساز و اهدا كنندگان سازگار با بدن بیمار است. علاوه بر این امكان ایجاد سلول‌های بنیادی خون‌ساز از سلول های بنیادی بند ناف و سلول‌های نخاعی قلب و نخاع وجود ندارد. هدف اصلی پزشكان تولید سلول‌های بنیادی است كه قابلیت تولید مجدد را داشته باشد.

دانشمندان سلاح جدیدی را برای مبارزه با سرطان لوزالمعده كشف كردند. آنها این كشف را پس از نتایج امیدوار كننده آزمایش های اولیه بر روی موش ها اعلام كردند. آنها داروی شیمی درمانی 'جمسیتابین' را با داروی تجربی موسوم به MRK003 تركیب و آن را روی موش ها آزمایش كردند. این امر به شكل گیری زنجیره ای از رویدادها منجر شد كه در نهایت مرگ سلول های سرطانی را در پی داشت. محققان دانشگاه كمبریج آزمایش این شیوه درمانی را بر روی انسان را آغاز كرده اند تا ببینند این شیوه در مورد انسان نیز كارآیی دارد یا خیر. یك بیمار 41 ساله انگلیسی كه مه 2011 مبتلا به سرطان لوزالمعده شده بود تحت این درمان قرار گرفت و پس از شش دوره درمان، اسكن ها نشان داد اندازه تومورها كاهش یافته است و از این رو پزشكان این درمان را ادامه دادند. دانشمندان پژوهش در زمینه سرطان لوزالمعده را در اولویت قرارداده اند چرا كه تعداد نجات یافتگان ازاین سرطان بسیار كم هستند. در سرطان لوزالمعده كه احتمال نجات یافتن بیمار از بیماری بسیار كم است، فرصت زنده ماندن بیمار بین تشخیص سرطان تا مرگ نیز كوتاه و حدود شش ماه است.

محققان دانشگاه 'كوئینزلند' به تازگی دریافته‌اند كه تركیبات موجود در نوعی قارچ به میزان صددرصد از بروز سرطان پروستات جلوگیری می‌كند. تركیبات موجود در قارچی موسوم به 'دُم بوقلمون' قادر است به میزان صددرصد از بروز سرطان پروستات جلوگیری كند. جالب است كه محل رشد این قارچ فقط در آسیاست.
محققان دانشگاه 'كوئینزلند نشان داده‌اند كه قارچ دُم بوقلمون حاوی تركیباتی به‌نام پی اس پی است كه سلول‌های بنیادی سرطان پروستات را مورد حمله قرار می‌دهند و گسترش سلول‌های سرطانی را متوقف می‌كنند. دانشمندان از سال‌ها قبل به خواص ضدسرطانی این قارچ كاملاً واقف بودند ولی تحقیقات اخیر حاكی از توقف حتمی سرطان پروستات در صورت وجود تركیبات این گیاه است. سالانه حدود سه هزار مرد در استرالیا بر اثر ابتلاء به این بیماری مهلك جان خود را از دست می دهند. دانشمندان امیدوارند كه با استفاده از تركیبات موجود در قارچ دُم بوقلمون و ساخت داروهای مكمل با استفاده از آن، این بیماری را مهار كنند.

محققان دانشگاه ناتينگهام و ClinRisk دو الگوريتم جديد Qcancer ابداع کرده‌اند که با بررسي علايم مرجع و عوامل خطر مختلف بيماران، در صورتي که در معرض ابتلا به سرطان پانکراس و روده باشند، به آنها پرچم قرمز نشان مي‌دهد، به اين ترتيب پزشکان قادر خواهند بود به تشخيص زودرس در مورد اين بيماري‌ها برسند و به اين ترتيب هر ساله جان هزاران بيمار نجات پيدا کند. به گزارش سپید، محققان اميدوارند اين ابزار جديد به پزشکان، خصوصا پزشکان خانواده کمک کند تا بيماران مشکوک به داشتن سرطان را زودتر تشخيص دهند و به اين ترتيب پيامدهاي انتهايي بيماران را ارتقا بخشند. اين دو الگوريتم براساس ترکيب علايم باليني بيمار،‌ همچون کاهش وزن، از دست دادن اشتها و درد شکم، همچنين عوامل خطري مانند سن، سابقه پانکراتيت مزمن، مصرف دخانيات و ديابت عمل مي‌کند و به هر فردي نمره‌اي مي‌دهد که درصد ابتلا به بيماري را در وي مشخص مي‌کند. در بررسي‌هاي انجام شده اين ابزار در پيش‌بيني درست 62 درصد از موارد سرطان پانکراس که در عرض 2 سال آينده، بيماري‌شان تشخيص داده شده بود، سربلند از آزمون بيرون آمده است.

محققان با ابداع يک حسگر زيستي، توانسته‌اند حضور تومورماکرهاي سرطان ريه را در هواي بازدمي افراد مبتلا تشخيص دهند، زيرا تغييرات ايجادشده در ارگانيسم يک شخص بيمار، هواي بازدمي را تحت‌تاثير قرار مي‌دهد و امکان تشخيص بيماري را در مراحل اوليه بيماري امکان‌پذير مي‌سازد. به نظر مي‌رسد اين روش جديد براي تشخيص زودرس سرطان‌هايي مانند معده، ريه و کبد که در مراحل انتهايي خود را نشان مي‌دهند، يک ضرورت جدي باشد. تنفس يک فرد (چه سالم و چه بيمار) ترکيبي از صدها ماده آلي است، همچون استون، متانول، بوتانل، هيدروکربن‌ها و... که هيچ‌يک، ماده اختصاصي تنها به عنوان مارکر تشخيصي سرطان ريه محسوب نمي‌شود، بلکه طيفي از بيومارکرها و ترکيب آنها بايد براي اين امر انتخاب شوند. اين مواد اغلب به ميزان کمي در هواي بازدمي افراد سالم يافت مي‌شوند، اما گاهي تا100 برابر در هواي بازدمي افراد بيمار تشخيص داده مي‌شوند، بنابراين براي تشخيص اين تغييرات به ابداع مواد جديدي نياز است.
به گزارش سپید، در طول فاز اول اين پروژه، نمونه تنفس افراد به‌وسيله يک دستگاه جمع‌آوري تنفس گرفته شد. اين نمونه مورد ارزيابي قرار گرفت و بيشترين مواد حاضر در نمونه‌هاي تنفسي که بتوانند به عنوان مارکر سرطان ريه عمل کنند، شناسايي و انتخاب شدند. اين مواد آلي با استفاده از تحليل کروماتوگراف گاز/اسپکترومتري جرمي (GC/MS) مورد بازبيني قرار گرفتند. سپس نتايج GC/MS از تست‌هاي تنفسي توسط الگوريتم‌هاي آماري و ساختاري براي افتراق و تشخيص الگوهاي «سالم» و «سرطاني» آناليز شدند تا بتوان اطلاعات مفيدي براي طراحي حسگر از آنها استخراج کرد. به موازات اين بررسي‌ها، مواد جديدي براي تشخيص مواد آلي انتخاب شده به‌وسيله محققان ابداع شدند تا حساسيت دستگاه‌ها افزايش يابد. درنهايت مشخص شد، بيوسنسورها تشخيص بعضي بيماري‌هاي خاص را تسهيل مي‌کنند، خصوصا مواردي را که در ريه‌ها به عنوان منبع اصلي بيماري جاي مي‌گيرند و در مراحل اوليه خود نيز قرار دارند، به اين ترتيب شانس بقاي بيماران به‌طور قابل‌توجهي افزايش خواهد يافت.

محققان در بررسي‌هاي خود دريافتند كه افراد حامل ژن BRCA كه مبتلا به سرطان پستان در يك طرف بوده و درمان هم شده‌اند، در معرض خطر بيشتر ابتلا به سرطان در طرف ديگر قرار دارند. از سوي ديگر زناني كه در سنين 40 سال يا كمتر اولين تشخيص خود را داشته‌اند، با بالاترين ميزان خطر مواجه هستند. در اين مطالعه 5 هزار زن مبتلا به سرطان پستان كه قبل از 50 سالگي مبتلا شده و حامل موتاسيون‌هاي BRCA يك و دو بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. در نهايت مشخص شد در طول يك دوره 9 ساله، 9 درصد آنها در طرف ديگر هم مبتلا به سرطان شدند، در حالي كه زنان بدون اين ژن، تنها با 6 درصد احتمال بروز سرطان در طرف ديگر در طول يك دوره 10 ساله مواجه بودند. اين ميزان براي حاملان BRCA1 از همه بيشتر گزارش شد، يعني احتمال 20 درصدي. از سويي، اگر خانمي در سن 40 سالگي يا جوان‌تر براي اولين‌بار به سرطان پستان مبتلا شود و حامل ژن‌هاي مذكور نيز باشد، خطر ابتلاي طرف مقابل در طول دوره 10 ساله به 26 درصد مي‌رسد.

پزشكان تاكيد كردند فرزندان والدين سيگاري بيش از ساير كودكان در معرض خطر ابتلا به سرطان خون هستند. ‌گروهي از متخصصان انستيتو مطالعات سلامت اطفال در استراليا هشدار دادند زن و شوهرهايي كه قصد دارند صاحب فرزند شوند اگر هر كدام در زمان نزديك به بارداري مادر زياد سيگار بكشند احتمال اينكه فرزندشان پس از تولد به سرطان خون مبتلا شود به ميزان قابل ملاحظه‌اي تشديد مي‌شود. دكتر اليزابت ميلن متخصص اصلي در اين مطالعه خاطرنشان كرد: آزمايش‌ها تاييد مي‌كند كه در اكثريت موارد اوليه مرحله بروز سرطان خون از رحم مادر آغاز مي‌شود. به اين ترتيب ما در اين مطالعه روي عوامل قبل از بارداري كه در بروز اين سرطان نقش دارند، متمركز شده‌ايم. ميلن تشريح كرد: تنباكو يك عامل شناخته شده سرطان زا است و در مورد سرطان خون دوران كودكي يك مسير بيولوژيكي تاييد شده وجود دارد كه نشان مي‌دهد سيگاري بودن والدين تاثير جدي و انكارناپذيري در ابتلاي كودك به سرطان خون دارد و اين خطر در زماني كه مادر قصد آبستن شدن دارد خيلي بيشتر مي‌شود.

با بررسي‌هاي انجام شده ميان بيماران مبتلا به سرطان‌هاي ريه، مري و پانكراس مشخص شد بيماراني كه در 5 گروه برتر اقتصادي، اجتماعي آمريكا قرار مي‌گيرند، با احتمال بيشتري درمان‌هاي تهاجمي‌تر دريافت مي‌كنند اما پس از تطابق‌هايي كه از نظر عوامل خطر انجام شد، هيچ‌گونه تفاوتي در ميزان بقاي 2 ساله آنها با بيماراني كه از نظر اقتصادي، اجتماعي در گروه‌هاي پايين‌تر قرار دارند، ديده نشد. به عبارت ديگر، حتي درمان‌هاي تهاجمي و سخت نيز گره‌اي از مشكل اين بيماران باز نمي‌كند. در اين بررسي حدود 68 هزار بيمار بررسي و وضعيت اقتصادي آنها با توجه به سطح ثروت و درآمد، تحصيلات، وضعيت استخدامي و كد پستي منزل آنها رتبه‌بندي‌شد. بيماراني كه در گروه‌هاي پايين‌ قرار داشتند، بيشتر سياه بودند و نياز به بستري اورژانس داشتند كه در بيمارستان‌هاي غيرآموزشي نيز پذيرش شدند. حدود 35 درصد از اين افراد هنگام تشخيص در شرايط پيشرفته بيماري قرار داشتند و به احتمال بيشتري درمان‌هاي مرتبط را دريافت نمي‌كردند. بيماران مبتلا به سرطان ريه که در بيمارستان‌‌هاي مناطق مرفه‌نشين قرار داشتند، تفاوت متوسطي در بقاي 2 ساله آنها بر اساس وضعيت اقتصادي‌‌شان وجود داشت اما اگر بيمارستان‌ها در مناطق فقيرنشين قرار مي‌گرفتند، تفاوتي در اين ميزان ديده نمي‌شد.

طولاني‌ترين مطالعه غربالگري سرطان پستان كه تا به حال انجام شده، نشان مي‌دهد انجام مرتب ماموگرافي از مرگ‌هاي ناشي از سرطان پستان پيشگيري مي‌كند و در طول زمان تعداد افرادي كه از خطر مرگ نجات پيدا مي?کنند، افزايش مي‌يابد. اين مطالعه طولاني‌مدت كه با حضور 130 هزار نفر در دو جامعه در سوئد در حال انجام است، مشخص كرد از تعداد زناني كه در گروه غربالگري قرار داشتند، 30 درصد كمتر از سرطان پستان فوت كردند و اين اثر سال به سال نيز ادامه پيدا مي‌كند. اكنون كه 29 سال از شروع مطالعه مي‌گذرد، محققان دريافتند تعداد زنان نجات يافته از سرطان پستان، با هر سال شركت در برنامه‌هاي غربالگري افزايش مي‌يابد بنابراين به نظر مي‌رسد انجام ماموگرافي مزايايي فراتر از تصورات و دانش كنوني ما از آن داشته باشد و اين وظيفه پزشكان و ارائه‌دهندگان خدمات سلامت است كه با دادن آموزش لازم به بيماران، آنها را به انجام مرتب‌ ماموگرافي ترغيب كنند.
در اين مطالعه زنان به 2 گروه تقسيم ‌شدند: گروهي كه به انجام غربالگري سرطان پستان دعوت شدند و گروه ديگر، فقط مراقبت‌هاي معمول دريافت كردند. مرحله غربالگري اين كارآزمايي حدود 7 سال به طول انجاميد. زنان 40 تا 49 سال، هر 2 سال غربالگري شدند و زناني كه 50 تا 74 سال سن داشتند، هر 3 سال يك بار تحت غربالگري قرار مي‌گرفتند. در نهايت نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد در ميان هزار زني كه براي 10 سال ماموگرافي شدند، خطر سرطان پستان قابل‌پيشگيري بود و اغلب مرگ‌هايي كه پيشگيري شد، بيش از يك دهه پس از زمان شروع برنامه غربالگري رخ داد. در واقع اين يافته‌ها حاكي از آن هستند كه مزاياي طولاني‌مدت غربالگري براي جلوگيري از رخداد مرگ ناشي از سرطان پستان، بيش از دو برابر منافع كوتاه‌مدت آن است.
توصيه‌هاي جديد غربالگري سرطان پستان كه در سال 2009 ميلادي توسط كار گروه خدمات پيشگيرانه ايالات متحده منتشر شدند، ماموگرافي را براي زنان در دهه 40 زندگي‌شان توصيه نمي‌كند و معتقد است زنان در دهه 50 عمرشان بايد هر 2 سال يك بار (و نه هر سال) تحت‌ ماموگرافي قرار گيرند. اين تغييرات به اين علت اعمال شده‌اند كه از بعضي نگراني‌ها و صرف‌ هزينه‌هاي زياد براي انجام تست‌هاي اضافي كه ميان سرطان و توده‌هاي بي‌ضرر افتراق قائل شوند، خودداري شود اما يافته‌هاي جديد نشان مي‌دهد كه ميزان نتايج مثبت كاذب ناچيز هستند. در واقع تعداد بيماراني كه به اشتباه برچسب سرطان بخورند، بسيار كم است و حتي كمتر از 5 درصد كل.
در نهايت اينكه بايد قبول كرد ماموگرافي ثابت كرده مي‌تواند جان‌هاي زيادي را نجات دهد، زيرا تومورها را در مراحل اوليه تشخيص مي‌دهد؛ وقتي كه براي درمان بسيار به موقع است. در واقع اين داده‌ها نشان مي‌دهند كه ماموگرافي به عنوان يك رويكرد سلامت عمومي كاملا باارزش است زيرا ميزان مرگ ناشي از سرطان پستان را كاهش مي‌دهد. محققان پيشنهاد مي‌کنند غربالگري براي زنان 40 تا 54 سال، هر 18 ماه و براي زنان 55 سال و بالاتر هر 2 سال مي‌تواند برنامه قابل‌قبولي باشد. پژوهشگران تاكيد مي‌كنند كه يافته‌هاي جديد براي تواتر غربالگري‌ ايده‌اي ندارد، اما ثابت مي‌كند كه ماموگرافي، واقعا كار مي‌كند و ميزان مرگ زنان 40 تا 49 سال را كم مي‌كند، برخلاف اينكه دستورالعمل‌‌هاي جديد مي‌گويند نيازي به غربالگري در اين گروه از افراد نيست.

در يك آزمايش جديد معلوم شد داروهاي ديابت در بروز سرطان پانكراس (لوزالمعده) تاثير دوگانه دارند براي مثال داروي متفورمين حداقل در زنان احتمال ابتلا به اين سرطان را كاهش مي دهد در حالي كه ساير داروهاي ديابت با افزايش خطر بروز سرطان پانكراس مرتبط هستند. به گفته متخصصان؛ تفاوت‌ها در سابقه دارويي در بين افرادي كه به سرطان پانكراس مبتلا بوده يا نبوده‌اند بسيار اندك است و مشخص نيست كه چرا داروها ممكن است روي خطر احتمالي بروز سرطان در مردان و زنان به شيوه‌اي متفاوت تاثير بگذارند. دكتر پيتر بوتلر از متخصصان ديابت در دانشگاه كاليفرنيا دراين باره خاطرنشان كرد: نتيجه اين آزمايش جديد نيز تاييدي بر مطالعات قبلي است و نشان مي‌دهد كه متفورمين مي‌تواند خطر بروز سرطانهاي چندگانه را كاهش دهد.
سرطان پانكراس جزو سرطان‌هاي نسبتا نادر است اما در صورتي كه بروز كند سريع پيشرفت مي‌كند و اكثر مبتلايان به اين سرطان به ندرت بيشتر از دو سال پس از تشخيص اين بيماري زنده مي‌مانند. كارشناسان انستيتو ملي سرطان در آمريكا تخمين زده‌اند كه در سال جاري ميلادي حدود 44 هزار نفر در اين كشور به سرطان پانكراس مبتلا خواهند شد و حدود 38 هزار بيمار آمريكايي نيز بر اثر اين سرطان جان خود را از دست خواهند داد. به گزارش ايسنا، لوزالمعده غده صورتي ‌رنگي است که درست در پشت معده قرار گرفته است و سر آن در خم دوازدهه يعني اولين قسمت روده باريک قرار گرفته و تنه و دم آن تا نزديک طحال کشيده شده است. لوزالمعده پشت بسياري از اعضاي شکمي قرا گرفته و بنابراين دسترسي به آن مشکل است. لوزالمعده به دو فرآيند اصلي کمک مي‌کند كه شامل هضم غذا و تنظيم قند خون هستند. براي انجام اين فعاليت‌ها دو دسته از مواد شامل آنزيم‌هاي هضم‌ کننده و هورمون‌ها که شامل انسولين نيز هستند از اين غده ترشح مي‌شوند.

سازمان غذا و داروي آمريكا، داروي جديدي را براي درمان بيماران بزرگسال مبتلا به نوع شايع سرطان پوست موسوم به «كارسينوم‌ سلول بازال» تاييد كرد. اين دارو Erivedge يا vismodegib نام دارد كه تاثير آن در درمان سرطان پوست تحت نظارت اين سازمان مورد بازبيني قرار گرفته است. داروي مزبور اولين داروي تاييد شده از سوي سازمان غذا و داروي آمريكا براي مقابله با كارسينوم سلول باسال است. بنابر گزارش ایسنا، اين سرطان كه معمولا رشد آرام و بدون دردي دارد از لايه‌هاي رويي پوست آغاز مي‌شود. اين سرطان روي نواحي از پوست پديدار مي‌شود كه به طور دائمي و مرتب در معرض نور خورشيد يا ساير تشعشعات فرابنفش قرار دارند. داروي Erivedge قرصي است كه يك نوبت در روز بايد مصرف شود. طبق گزارش سازمان غذا و داروي آمريكا، شايعترين عوارض جانبي اين دارو در مصرف كنندگان آن شامل اسپاسم‌هاي عضلاني، ريزش مو، كاهش وزن، تهوع، اسهال، خستگي، اختلال در حس چشايي، كاهش اشتها، يبوست، تهوع و گاهي حتي از بين رفتن حس چشايي در زبان است.

زناني که مي‌خواهند خطر پيشرفت سرطان پستان آنها به کمترين ميزان خود برسد بايد به‌طور جدي ميزان دريافتي فيبر غذايي خود را افزايش دهند. نتايج اين تحقيق که به‌تازگي منتشر شده، نشان مي‌دهد افرادي که فيبر بيشتري مصرف مي‌کنند با 11 درصد خطر کمتر در پيشرفت سرطان پستان مواجه‌اند. به نظر مي‌رسد افرادي که فيبر غذايي بيشتري مصرف مي‌کنند، از سلامت عمومي بهتري برخوردارند و اين موضوع باعث کاهش خطر سرطان پستان مي‌شود، نه اينکه فيبر به خودي خود اين خطر را کم کند. پژوهشگران اين مطالعه معتقدند افرادي که فيبر بيشتري در رژيم غذايي خود مصرف مي‌کنند ‌درواقع از روش زندگي و عادات سالم‌تري پيروي مي‌کنند و اين عوامل مختلف آنها را در برابر سرطان پستان محافظت مي‌کند بنابراين مي‌توان نتيجه‌گيري کرد که شواهد قوي از ارتباط معکوس ميان دريافت فيبر غذايي و خطر سرطان پستان به دست آمده که ارزشمند است.

براساس مطالعه‌هاي جديد، مشخص شده كه خطر سرطان پوست غيرملانوما (NMSC) با سطح ويتامين D هر شخص افزايش مي‌يابد، هر چند بايد تماس با اشعه فرابنفش را احتمالا به عنوان يك عامل مداخله‌گر در اين ميان به حساب آورد. در واقع شواهد كنوني حاكي از آن هستند كه افزايش سطح پايه سرمي 25-OHD، به‌طور معني‌داري با افزايش خطر سرطان پوست غيرملانوما مرتبط است. ارتباط پيچيده و سردرگم ويتامين D با UV و NMSC باعث بروز مشكل‌هاي اپيدميولوژيك شده است، به خصوص آنکه سابقه اندازه‌گيري تماس با UV نيز در دسترس نباشد. لازم به ذكر است كه ميزان سطح ويتامين D باعث افزايش SCC و BCC خواهد شد هر چند خطر بروز BCC كمتر خواهد بود.

اكسي‌توسين يا هورمون عشق الها‌م‌بخش محققان دانشگاه استراليا براي درمان جديد سرطان ريه سلول‌ كوچك شده است تا مورتاليتي ناشي از آن را كاهش دهند. اين محققان تحقيقات خود را روي PAM متمركز كرده‌اند كه نوعي آنزيم براي فعال‌كردن چند هورمون پپتيدي كليدي، مانند كلسي‌تونين و اكسي‌توسين است. مطالعات اوليه حاكي از آن هستند كه عدم‌تعادل هورمون‌هاي پپتيدي باعث بروز انواع سرطان، آسم‌ و بيماري‌هاي التهابي خواهد شد. افزايش سطح كلسي‌تونين با ميزان بقاي ضعيف و کم در بيماران مبتلا به اين نوع از سرطان ريه همراه است، پس مي‌توان اميدوار بود كه با كاهش سطح آن، خصوصا از طريق كنترل فعاليت آنزيم PAM، بقاي بيماران بهبود يابد. اين گروه از محققان گروهي از تركيبات را يافته‌اند كه در كاهش فعاليت آنزيم PAM بسيار موثر بوده‌اند و اگر وارد كارآزمايي‌هاي باليني شوند، مي‌توان اميدوار بود كه دارويي جديد با استفاده از اكسي‌توسين براي حفظ جان بسياري از بيماران مبتلا به سرطان ريه سلول كوچك ابداع شده است.

تحقيقات جديد پيشنهاد مي‌كنند كه يك فرم تغييريافته از MDMA (كه بيشتر به عنوان داروي غيرقانوني اكستازي شناخته مي‌شود)، مي‌تواند بعضي از انواع سلول‌هاي سرطان خون را از بين ببرند. پروزاك و داروهاي ضدافسردگي مشابه نيز ممكن است داراي خواص مشابه ضدسرطاني باشند. به عبارت ديگر مشخص شده كه اكستازي و ديگر داروهاي روانگردان مي‌توانند به سلول‌هاي سرطاني حمله كنند، اما مشكل اينجاست كه دوزي از‌ آنها كه چنين خاصيتي داشته باشد، به‌قدري زياد است كه بيمار را مي‌كشد! بنابراين محققان به اين فكر افتاده‌اند كه آنالوگ‌هاي MDMA را طراحي و از آنها عليه سلول‌هاي سرطاني استفاده كنند. اين آنالوگ‌ها عليه سلول‌هاي لنفوما حدود 100 برابر قوي‌تر از MDMA بوده و خاصيت سمي روي سلول‌هاي مغزي ندارند. بررسي‌هاي آزمايشگاهي نشان داده كه اجزاي اين داروي جديد به سوي چربي‌هاي ديواره سلولي گلبول‌هاي قرمز سرطاني جذب و آسان‌تر وارد سلول مي‌شوند و آنها را از بين مي‌برند.

محققان استراليايي ارتباط مثبتي را ميان ديابت نوع 2 در مردان و افزايش قابل‌توجه خطر سرطان روده دريافته‌اند كه خود محركي است براي كنترل دقيق‌تر افراد مبتلا به ديابت. در اين مطالعه 1300 فرد مبتلا به ديابت نوع 2 مورد بررسي قرار گرفتند كه براي 17 سال تحت پيگيري قرار داشتند. در نهايت دريافتند كه مردان 55 تا 84 سال مبتلا به ديابت نوع 2، به احتمال 87 درصد بيشتر از جمعيت عادي به سرطان روده مبتلا مي‌شوند. البته اين محققان تاكيد مي‌كنند كه به انجام مطالعه‌هاي بيشتري در اين زمينه نياز است، زيرا شايد عوامل خطر مشترکي براي هر دوي اين شرايط وجود داشته باشد مانند چاقي كه مي‌تواند به‌طور مستقل باعث بروز ديابت و سرطان روده شود و شايد هم عاملي است همراه با ديابت كه بروز سرطان روده را تحريك مي‌كند. از سوي ديگر مطالعه ديگري از نروژ ديده شده كه خطر بروز ديابت نوع 2 با افزايش مصرف قهوه جوشيده و فيلتر شده كم مي‌شود، البته اين به اين معنا نيست كه يك فرد قهوه زيادي بنوشد، چون خود باعث رخداد ديگر مشكلات سلامتي خواهد شد.

محققان معتقدند كه نوشیدن یك لیوان آب میوه در وعده صبحانه روش سالمی برای شروع روز است اما دانشمندان استرالیایی ادعا كرده اند كه برخی آب میوه های صنعتی حاوی شكر زیاد هستند و مصرف آنها می تواند خطر ابتلا به برخی از سرطان ها را افزایش دهد. محققان گفتند: در حقیقت زمانی كه آب میوه های صنعتی پردازش و بسته بندی می شوند بسیاری از مواد موجود در میوه كه موجب جلوگیری از بروز تومورها می شود از بین می رود.
محققان در این مطالعه تاثیر میوه ها، سبزیجات و آب میوه های مختلف را بر پیشگیری از ابتلا به سرطان شكم بررسی كردند. محققان جزئیات رژیم غذایی دو هزار و 200 بزرگسال را بررسی كردند. سپس محققان این افراد را دو سال مورد پیگیری قرار دادند تا دریابند چند نفر از آنها به این بیماری مبتلا می شوند. محققان متوجه شدند كه مصرف سیب، كلم، گل كلم و یا بروكلی در یك پایه روزانه احتمال ابتلا به سرطان را كاهش می دهد. اما افرادی كه مقدار زیادی آب میوه صنعتی مصرف می كردند با خطر بالاتری مواجه بودند. این تحقیق نشان داد افرادی كه در روز بیش از سه لیوان آب میوه صنعتی مصرف می كنند خطر ابتلا به سرطان ركتوم نوعی از سرطان شكم در آنها بیشتر می شود. دانشمندان معتقدند كه وجود مقدار زیادی شكر در آب میوه صنعتی ممكن است باعث بروز برخی تومورها شود.
این گروه همچنین اعلام كردند: مواد زیاد موجود در آب میوه از جمله الیاف، ویتامین C و مواد شیمیایی كه به آنتی اكسیدان معروف هستند و به پیشگیری از ابتلا به سرطان شكم كمك می كنند در جریان پردازش آب میوه از بین می رود. نتایج حاصل از این مطالعه در مجله American Dietetic Association منتشر شده است.

محققان دانشگاه کاليفرنيا، راهي جديد براي سردرگم کردن دستگاه ايمني بدن پيدا کرده‌اند تا با استفاده از نانوپارتيکل‌ها ، داروهاي ضدسرطان را مستقيما به تومور برسانند. نتايج اين تحقيق در نشريه آکادمي ملي ساينس به چاپ رسیده است. در اين روش، لايه‌ها غشاي گلبول قرمز را جمع‌آوري مي‌کنند و آن را دور پليمر ذرات نانو و مولکول کوچک داروي مورد نظر مي‌پيچند. اندازه نانوپارتيکل‌ها کمتر از 100 نانومتر است، يعني به اندازه يک ويروس! به گفته پروفسور مرکزسرطان اين دانشگاه، اين اولين بار است که غشاي طبيعي سلول‌ها همراه نانوپارتيکل‌هاي صناعي به منظور انتقال دارو به سلول‌هاي سرطاني مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين روش انتقال نانوپارتيکل‌ها، خطر اندکي براي تحريک دستگاه ايمني است. محققان سال‌ها روي يافتن روشي براي انتقال دارو (روشي شبيه رفتار طبيعي بدن براي به حداکثر رساندن اثربخشي داروها) کار کرده‌اند. استفاده از ذرات نانو براي انتقال داروها به سلول هاي سرطاني بسيار اهميت دارد؛ زيرا سلول هاي سرطاني بالفطره نسبت به ورود داروهاي ضدسرطان مقاوم اند. با ترکيب کردن ذرات نانو با داروهاي ضدسرطان و توانمند کردن آنها به نفوذ به سلول هاي سرطاني، با نوعي بمب داخل سلولي به نبرد با سلول هاي سرطاني خواهيم رفت. ناقلاني مانند نانوپارتيکل‌ها مي‌توانند براي مدت طولاني در بدن زنده بمانند و در خون بچرخند بدون آنکه توسط دستگاه ايمني مورد حمله قرار گيرند. گلبول‌هاي طبيعي خون در بدن 180 روز زنده مي‌مانند ولي نانوپارتيکل‌هاي پيچيده شده در جداره گلبول‌هاي قرمز در آزمايشگاه 2 روز دوام مي‌آورند.

در مطالعات باليني اخير، داروي استراليايي جديد، نتايج مثبتي بر بيماران مبتلا به ميلوم مولتيپل نشان داده است. اين دارو که MDX-1097 نام دارد، يک آنتي‌بادي به‌دست آمده از مهندسي ژنتيک است که به پروتئين‌هاي هدف موجود بر سطح سلول برخي از انواع سرطان‌هاي خوني متصل مي‌شود. محققان پيش بيني کرده‌اند که اين آنتي‌بادي شمار سلول‌هاي سرطاني در مبتلايان به ميلوم مولتيپل را کاهش دهد و در عين حال وضعيت عمومي بيمار را بهبود بخشد.

يافته‌هاي اخير نشان داده‌اند که داروي ضدسرطان ارلوتينيب با نام تجاري تارسوا، شانس بقاي بيماران مبتلا به بدخيمي ريه را سه برابر کرده و در مقايسه با درمان‌هاي استاندارد موجود براي اين نوع سرطان، عوارض ناخواسته به مراتب کمتري دارد. اين يافته‌ها، در شماره اخير نشريه انکولوژي لانست به چاپ رسيده است. براساس اين مطالعه، ارلوتينيب به عنوان خط اول درمان مبتلايان به سرطان ريه پيشرفته از نوع بدون سلول کوچک که موتاسيون ژن هدف اين دارو را دارند، توصيه مي‌شود. اين يافته‌ها از ابعاد ديگري نيز ارزشمند هستند. زيرا نشان مي‌دهند که محققان مي‌توانند بيماران با مارکرهاي ژنتيکي خاص را شناسايي کرده و درمان اختصاصي را براي آنان شروع کنند.
براساس ادعاي سرپرست گروه تحقيقاتي مذکور؛ در گذشته اگر بيماري به درمان ضدسرطان نياز داشت، کموتراپي توصيه مي‌شد. اما امروزه ابتدا از نظر وجود موتاسيون EGFR بررسي خواهد شد و اگر اين موتاسيون در بيماري وجود داشت، براي او در ابتداي درمان ارلوتينيب (به جاي کموتراپي) شروع مي‌شود. همچنين، اين مطالعه نشان داد که بيماران با موتاسيون EGFR در صورتي که ارلوتينيب دريافت کنند، حداقل تا يک سال عود بدخيمي را تجربه نخواهند کرد.
بدخيمي ريه، يکي از کشنده ترين انواع سرطان است که به سختي به درمان‌هاي موجود پاسخ مي‌دهد. در ميان انواع مختلف بدخيمي‌هاي ريه نيز نوع بدون سلول‌هاي کوچک، شايع ترين است. هم اکنون ارلوتينيب به عنوان خط دوم درمان بدخيمي ريه مورد تاييد سازمان غذا و داروي آمريکاست. مطالعه اخير در مرحله فاز سوم مطالعات باليني بوده و 165 بيمار مبتلا به سرطان ريه بدون سلول‌هاي کوچک و با موتاسيون EGFR در آن شرکت داشتند. اين بيماران با انتخابي کاملا تصادفي تحت درمان با ارلوتينيب يا چهار دوره کموتراپي -با ترکيب کاربوپلاتين و جمسيتابين- قرار گرفتند.
در بيماران تحت درمان با ارلوتينيب به‌طور متوسط 13 ماه بقاي بدون عود مشاهده شد. اين مدت در دريافت‌کنندگان کموتراپي فقط 4 ماه بود. بيماران در گروه تحت درمان با ارلوتينيب در مقايسه با بيماران دريافت کننده کموتراپي، به مراتب عوارض دارويي کمتري را نيز تجربه کردند. هزينه ارلوتينيب در حدود 3هزار دلار آمريکا در ماه است؛يعني معادل با هزينه‌هاي کموتراپي. البته هزينه‌هاي مرتبط با بستري بيمارستاني به دنبال بروز عوارض شيمي درماني، در گروه دريافت‌کنندگان ارلوتينيب به ميزان قابل توجهي کمتر است.

محققان ادعا کرده‌اند که مولکول APC-300، علاوه بر اثربخشي در سرطان پانکراس، به ميزان قابل‌توجهي رشد سلول‌هاي سرطاني را در بدخيمي پروستات مهار مي‌کند. در سال 2010 ميلادي انجمن سرطان آمريکا اعلام کرد که 217هزار نفر در اين کشور مبتلا به بدخيمي پروستات هستند و ساليانه 32 هزار نفر از اين بيماري مي‌ميرند. به دنبال درمان جراحي- با يا بدون راديوتراپي- در حدود يک سوم بيماران عود بدخيمي را تجربه مي‌کنند. مولکول APC-300 اميد تازه‌اي در درمان سرطان پروستات محسوب مي‌شود.

يك متخصص هندي تبار در آمريكا و دستياران وي در آزمايش جديدي متوجه شده‌اند كه عصاره هسته انگور سلولهاي سرطاني سر و گردن را نابود مي‌سازد و در عين حال به سلول‌هاي سالم آسيبي وارد نمي‌كند. آمارها نشان مي‌دهد كه نزديك به 12 هزار نفر در سال جاري ميلادي در آمريكا بر اثر اين سرطان‌ جان خود را از دست خواهند داد و تعداد مبتلايان به اين بيماري نيز از نيم ميليون نفر در سراسر دنيا فراتر خواهد رفت. راجش آگاروال متخصص مركز سرطان دانشگاه كلورادوي امريكا و استاد دانشكده علوم داروسازي «اسكاگز» در اين مطالعه تاييد كرد كه تاثير عصاره هسته انگور در اين زمينه شگفت انگيز و قابل ملاحظه است.
سايت اينترنتي ارگانيك در گزارشي در اين باره آورده است؛ به گفته آگاروال وقتي شرايط به گونه‌اي باشد كه سلولهاي سرطاني نتوانند در آن شرايط به رشد سريع خود ادامه دهند، بدون شك نابود مي شوند. ظاهرا عصاره هسته انگور اين شرايط را براي سلولهاي سرطاني ايجاد مي‌كند و رشد آنها را متوقف مي‌سازد. در واقع نكته جالب توجه اين است كه عصاره هسته انگور نه تنها مولكول وراثتي موجود در سلولهاي سرطاني را تخريب مي‌كند بلكه مسيرهاي امكان ترميم شدن اين مولكول را مسدود مي‌نمايد. در عين حال درآزمايشات روي موش‌ها معلوم شد كه اين عصاره هيچ تاثير سمي بر روي سلولها و ساير بافت‌هاي سالم بدن ندارد.
در اين گزارش همچنين آمده است: عصاره هسته انگور از فشردن و تصفيه هسته انگور تازه تهيه مي شود. عصاره هسته انگور غني از ماده‌اي بسيار مفيد موسوم به پروآنتي سيانين يا PCO است. پروآنتي سيانين يک آنتي اکسيدان بسيار قوي است که مي‌تواند جلوي تخريب‌هاي سلولي در اثر فعاليت مولكول‌هاي راديکال آزاد را بگيرد و بافت‌هاي پيوندي را تعمير و تقويت کرده و به فعاليت آنزيم‌ها کمک نمايد. در واقع پروآنتي سيانين نوعي بيوفلاوونوئيد و يك تركيب طبيعي گياهي است و در تقويت بافت‌هاي زنده نقش مهمي ايفا مي‌كند.
اين تركيب فوايد بسياري دارد كه شامل افزايش استحکام رگ‌ها که مانع از بروز سکته و بيماري‌هاي قلبي مي‌شود و از عوارضي مثل کبودي، تورم ناشي از ضربه يا تصادف، واريس، ورم پاها و مشکلات عروق چشمي جلوگيري مي‌کند، بالا بردن سطح ايمني بدن،‌ بهبود قدرت بينايي چشم، بهبود گردش خون محيطي،‌ كاهش واكنش‌هاي آلرژيک بدن، كند كردن فرايند پيري و شاداب نگه داشتن پوست هستند. در عين حال با مصرف عصاره هسته انگور کلسترول کاهش مي‌يابد و فشار خون نيز کمتر مي‌شود. جزئيات اين بررسي در مجله «كارسينوژنسيز» منتشر شده است.

محققان روش جدیدی برای تشخیص تومورهای مغزی ابداع كرده اند كه با استفاده از این روش انجام عمل جراحی برای بیمارانی كه تومورهای آنها در مناطق خطرناكی برای نمونه برداری قرار دارد، حذف می شود. این روش جدید با عنوان تصویربرداری 'ام.آر.اس' است كه مبنای آن بر اساس تصویربرداری از یك پروتئین است كه به یك ژن جهش یافته متصل است، وجود این ژن موجب تشخیص قطعی سرطان می شود. این ژن جهش یافته در 80 درصد از سرطان های مغز و ستون فقرات كه شدت كم و یا متوسط دارند، دیده می شود.
'الیزابت ماهر' استاد یار پزشكی داخلی در دانشگاه 'تگزاس سوت وسترن' كه ریاست این طرح مطالعاتی را بر عهده داشته است ، گفت: تا آنجایی كه می دانیم این تنها نتیجه متابولیك مستقیم یك جهش ژنتیكی در یك سلول سرطانی است كه می توان آن را از طریق تصویربرداری غیر تهاجمی تشخیص داد. محققان تگزاسی این آزمایش را با اصلاح تنظیمات اسكنر 'ام.آر.ای' برای ردیابی سطوح پروتئین ابداع كرده اند.
در تحقیق قبلی سطح بالای این پروتئین با این جهش ارتباط داده شد و محققان محور فعالیت خود را بر روی یافتن نشانگرهای زیستی تومور از طریق تصویربرداری 'ام.آر.اس' سرطان مغز و ستون فقرات قرار دادند. گام بعدی این محققان در دسترس قرار دادن این روند آزمایشی در بخش عادی تصویربرداری 'ام.آر.آی' از تومورهای مغزی است. این تصویربرداری به تزریق یا تجهیزات خاصی نیاز ندارد.

سازمان غذا و داروي آمريكا دارويي موسوم به اينلتيا (آگزي تينيب) را براي درمان سرطان پيشرفته كليوي در بيماراني كه به ساير روش‌هاي درماني و ساير داروهاي ضدسرطان پاسخ مثبت نشان نمي‌دهند، تاييد كرد.  غده سرطان سلولي كليوي يا همان كارسينوم كليه نوعي از سرطان كليه است كه از بافت مرتبط كننده لوله‌هاي ظريف و باريك كليوي منشا مي‌گيرد. سازمان غذا و داروي آمريكا در در بيانيه جديدي اعلام كرد داروي اينليتا توليد پروتئيني را متوقف مي‌سازد كه به رشد تومور در اين بافت كليوي كمك مي‌كند. در آزمايشي روي 723 بيمار مبتلا به سرطان پيشرفته كليه معلوم شد كه شايعترين عوارض جانبي اين دارو شامل اسهال، فشار خون بالا، خستگي، از دست دادن اشتها، تهوع، ضعيف شدن صدا، كاهش وزن، ضعف و يبوست هستند. از آنجا كه در برخي افراد اين دارو موجب خونريزي مي‌شود كارشناسان اين سازمان تاكيد دارند كه بيماران حتما بايد تحت كنترل دقيق پزشك خود و بعد از مشاوره كامل دارو را مصرف كنند. اين دارو در بازار با نام تجاري pfizer توزيع مي‌شود.
به گزارش ايسنا، کارسينوم‌ کليه‌ عبارت‌ از نوعي سرطان کليه است كه معمولا در افراد بالاي 40 سال‌ و در مردان‌ بيشتر از زنان‌ بروز مي‌كند. علائم شايع اين سرطان شامل ايجاد يک‌ توده‌ سفت‌ بزرگ‌ شده‌ در شکم‌، کاهش‌ وزن‌ و اشتها، تب خفيف‌ و مداوم، استفراغ‌، درد خفيف‌ شکمي‌ و قرمز يا تيره‌ شدن‌ ادرار در اثر خونريزي‌ از تومور هستند. اگر تومور به اندازه‌اي‌ بزرگ‌ شود که‌ منجر به نارسايي‌ کليه شود علايمي چون خستگي‌ و ضعف‌ فزاينده‌، سردرد،‌ تنفس‌ بدبو،‌ تهوع‌، استفراغ‌ يا اسهال،‌ تنگي‌ نفس‌، درد قفسه‌ سينه و خارش‌ پوست‌ بروز مي‌كنند. عوارض احتمالي اين سرطان در صورت پيشرفت، گسترش‌ بيماري به‌ ساير اعضاي‌ بدن‌، بويژه كبد، ريه‌ها و مغز و استخوان‌ها پيش‌ از شناسايي‌ تومور اوليه‌ در کليه و نيز نرم‌ شدن‌ استخوان‌ها و افزايش‌ استعداد ابتلا به‌ عفونت‌هاي‌ مجاري‌ ادرار در مراحل بعدي است. به گفته متخصصان؛ در حال‌ حاضر نمي‌توان‌ از اين سرطان پيشگيري‌ كرد اما در هر حال به افرادي كه سابقه خانوادگي ابتلا به اين سرطان را دارند توصيه مي‌شود به طور مرتب براي‌ معاينه‌ به متخصص مراجعه‌ كنند.

متخصصان هشدار دادند مرداني كه در هفته سه عدد تخم‌مرغ مي‌خورند بيشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان كشنده پروستات هستند. اين متخصصان تاكيد كردند احتمال مرگ ناشي از سرطان پروستات در مرداني كه هفته‌اي سه عدد تخم‌مرغ مي‌خورند، بيشتر است. اين متخصصان در دانشكده بهداشت عمومي هاروارد دريافتند مرداني كه در هفته بيش از 2.5 عدد تخم‌مرغ مي‌خورند 81 درصد بيشتر در معرض مرگ ناشي از اين سرطان هستند. روزنامه ديلي‌ميل در گزارشي دراين‌ باره نوشت: اين متخصصان مي‌گويند عامل اين خطر فزاينده افزايش مقدار كلسترول يا كولين است. كولين ماده مغذي است كه به فعاليت صحيح سلولها كمك مي‌كند و در تخم‌مرغ يافت مي‌شود. اين مطالعه حاصل ارزيابي عادات تغذيه‌اي در 27 هزار مرد طي يك دوره 14 ساله است.

محققان استرالیایی آزمایشی ارایه كرده اند كه غربالگری سرطان سینه را با استفاده از تار مو امكان پذیر می كند. این آزمایش می تواند جایگزین معتبری برای ماموگرافی باشد. به گزارش ساینس دیلی، شركت SBC Research ، هشتاد بیمار را مورد آزمایش قرار داده است . قصد آنها تایید این فرضیه بود كه زنان مبتلا به سرطان سینه میزان بسیار بیشتری فسفولیپید در جریان خونشان دارند و این میزان در موهای آنها قابل تشخیص است. این شركت كه قصد تجاری سازی این آزمایش را دارد، اعلام كرد كه این آزمایش می تواند برای زنان در تمامی سنین به عنوان یك شیوه غربالگری اولیه مورد استفاده قرار گیرد. این در حالی است كه شیوه ماموگرافی عمدتا برای زنان بالای 50سال كاربرد دارد.
محققان دراین آزمایش ، شیوه خود را بر پایه این كشف قرار دادند كه موی زنان مبتلا به سرطان سینه ساختار سلولی متفاوتی نسبت به سایر زنان دارد. آنها از فناوری سینكروترون اشعه ایكس برای تشخیص 70 درصد زنانی كه سرطان سینه داشتند، استفاده كردند. در این آزمایش مشاهده شد حلقه ای در موهای زنان سرطانی وجود دارد كه در موهای افراد سالم نیست.
اما محققان اكنون راهكار دیگری را به كار گرفتند و براین باورند كه این راهكار آزمایش دقیق تری است. آنها فردی را یافتند كه با وجود داشتن حلقه در موی خود مبتلا به سرطان سینه نبود. دانش پژوهان دریافتند این فرد از روغن زیتون برای تغذیه موهای خود استفاده می كرده است و پس از آن كه این روغن را كنار گذاشته و حلقه ها نیز ناپدید شده اند. از این رو دانشمندان دریافتند این حلقه موجود در موهای این افراد لیپیدی است. فرضیه این بود كه تومور موجب افزایش لیپید در بیماران می شود و این لیپید به جریان خون وارد و در تار مو تلفیق می شود. محققان به شواهدی دست یافته اند كه نشان می دهد محتوای لیپیدی در غشای سلول های سرطانی در مقایسه با بافت طبیعی افزایش می یابد. غشای سلول ها از لیپید تشكیل شده اند و آنچه كه ظاهرا در سرطان سینه روی می دهد این است كه خاصیت سیالی این لیپیدها افزایش می یابد و دانشمندان فكر می كنند به این دلیل است كه سرطان قابلیت تهاجم دارد.

بر اساس مطالعه‌اي که به‌تازگي انجام شده، ‌ام. آر.آي مي‌تواند بين سرطان اندومتر و سرويکس افتراق ايجاد کند. پژوهشگران ادعا کردند حتي زماني که بيوپسي قادر نيست بين اين دو افتراق بدهد، ام.آر.آي مي‌تواند کمک‌کننده باشد. پژوهشگران معتقدند استفاده از اين روش مي‌تواند در روند درماني بيماران موثر باشد. نتايج حاصل از اين مطالعه که در سوم مي در همايش انجمن رونتگن آمريکا در شيکاگو مطرح شد، حاکي از آن بود که استفاده از ام. آر. آي در 79 درصد موارد محل بروز سرطان را به درستي شناسايي مي کند و نسبت به انجام بيوپسي تواناتر است.
اين نتيجه در حالي حاصل شد که در اکثر موارد نتيجه بيوپسي دوپهلو گزارش شده بود. سرطان اندومتر و سرويکس دو مورد از سرطان‌هاي شايع در زنان هستند که در سه درصد موارد روش‌هاي تشخيصي موجود مانند بيوپسي نمي‌توانند منبع آنها را شناسايي و بين اين دو افتراق حاصل کنند. دکتر آير، سرپرست اين گروه تحقيقاتي در اين باره مي‌گويد: «تشخيص منبع بروز سرطان مي‌تواند در روند درماني بيماران موثر باشد و ميزان جراحي‌هاي بي‌مورد را کاهش دهد. در اين مطالعه دو راديولوژيست يکي با تجربه کاري پنج‌سال و ديگري با تجربه هجده سال مسوول بررسي تصاوير بودند.»
در اکثر موارد نتايج بررسي اين دو در تشخيص محل اصلي بروز سرطان باهم همخواني داشت. دکتر آير مي‌گويد: «براي استفاده از اين روش نيازي نيست که راديولوژيست تبحر خاصي يا تجربه زيادي در خواندن کليشه‌ها داشته باشد، بلکه با ميزان اطلاعات معمولي و تجربه کم هم قادر خواهد بود به تشخيص صحيح برسد.» در اين مطالعه همچنين پژوهشگران درصدد يافتن بهترين کليشه‌ها براي تشخيص بودند. نتايج حاکي از آن بود که سکانس‌هاي ساژيتال T2 FSE weighted و سکانس‌هاي ديناميک T1 weighted دوبعدي و سه بعدي بهترين نماها براي تشخيص هستند.
اين مطالعه روي 48 بيمار انجام شد و در 38 بيمار که نتايج بيوپسي‌شان ترديدآميز بود، ام.آر.آي توانست به خوبي سرطان اندومتر و سرويکس را شناسايي کند. حساسيت، اختصاصيت، ارزش اخباري مثبت و منفي در تشخيص سرطان اندومتر با ام.آر.آي به ترتيب عبارت بود از: 87، 89، 97 و 67 درصد. همچنين حساسيت و اختصاصيت اين روش در تشخيص سرطان سرويکس 80 و 88 درصد تخمين زده شد. اين نتايج نشان مي‌دهد که شايد در آينده‌اي نزديک ام. آر. آي بتواند در اين زمينه جايگزين روش‌هاي تشخيصي موجود شود.

محققان سوئدی از ارتباط مصرف گوشت های فرآوری شده مانند سوسیس و كالباس و بروز سرطان لوزالمعده پرده برداشتند. به گزارش ساینس دیلی، آنها می گویند كه مصرف روزانه 50 گرم اضافه گوشت فرآوری شده (حدود یك سوسیس) می تواند خطر ابتلا به سرطان را 19 درصد افزایش دهد اما شانس ابتلا به این سرطان نادر همچنان كم است.
پیش از این مصرف گوشت قرمز و گوشت فرآوری شده با بروز سرطان روده مرتبط اعلام شده بود. دولت انگلیس در سال 2011 به شهروندان خود توصیه كرد روزانه بیش از 70 گرم گوشت قرمز و گوشت فرآوری شده مصرف نكنند. 'سوزانا لارسون ' پژوهشگر این طرح از موسسه كارولینسكا در سوئد گفت: ارتباط گوشت های فرآوری شده با بروز دیگر انواع سرطان كاملا بحث برانگیز است. وی افزود: می دانیم كه مصرف گوشت قرمز خطر ابتلا به سرطان روده ( كولوركتال ) را افزایش می دهد اما اطلاعات زیادی در مورد این ارتباط با دیگر انواع سرطان در دست نیست. نتایج این تحقیقات در نشریه انگلیسی سرطان منتشر شده است.
آنها در این تحقیق داده های 11 آزمایش و همچنین 6 هزار و 643 بیمار مبتلا به سرطان لوزالمعده را بررسی كردند. پژوهشگران دریافتند مصرف گوشت فرآوری شده خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده را افزایش می دهد. این خطر برای هر 50 گرم گوشت اضافی در روز 19 درصد افزایش می یابد و مصرف 100 گرم گوشت اضافی نیز این خطر را 38 درصد بالا می برد. در حال حاضر تعداد اندكی از مبتلایان به سرطان لوزالمعده نجات پیدا می كنند از این رو علاوه براین كه تشخیص زودهنگام این بیماری مهم است بلكه دلیل افزایش این نوع سرطان نیز مهم است. لارسن و همكارانش مصرف كمتر گوشت قرمز را توصیه می كنند.

نوعي ماده شيميايي كه بعنوان نگهدارنده در محصولات آرايشي مثل دئودورانت‌ها و هم چنين در محصولات غذايي و دارويي استفاده مي‌شوند در نمونه‌هاي آزمايشگاهي حاصل از 40 زن مبتلا به سرطان سينه يافت شده است. اين ماده شيميايي كه پرابنز نام دارد در تمام محصولات آرايشي و بهداشتي روزمره شامل مرطوب كننده‌ها، لوازم آرايشي، كف‌هاي اصلاح صورت، لوسيون‌هاي برنزه كننده و حتي در خميردندان‌ها وجود دارد. اين ماده هم چنين در بسياري از مارك‌هاي دئودورانتها و نيز در گوشت فرآوري شده و مغزهاي روكش دار رنگي موجود است. به نوشته روزنامه ديلي ميل، چندين مطالعه مختلف كه از سال 1998 ميلادي تاكنون درباره تاثير بالقوه اين گونه مواد شيميايي در بروز سرطان سينه صورت گرفته موجب افزايش نگراني كارشناسان بهداشتي شده است چون اين مواد داراي خواص «اواستروژني» هستند. «اواستروژن» نقش مهمي در ايجاد، رشد و پيشرفت سرطان سينه دارد.

این کنفرانس در تاریخ 8 اسفند 1390 توسط دانشگاه علوم پزشکی سمنان در سالن همایش های بلوار بسیج سمنان برگزار خواهد شد . مباحث این کنفرانس شامل نقش نانوفناوري در پزشكي، تاريخچه و مكانيسم سرطان، روشهاي رايج در درمان سرطان، روشهاي جديد در درمان سرطان، نقش نانوفناوري در درمان سرطان به وسیله ارسال دارو می باشد.

اطلاعات بیشتر

پزشكان هشدار دادند مصرف يك عدد سوسيس در روز خطر احتمالي ابتلا به سرطان پانكراس را تا يك پنجم افزايش مي‌دهد. متخصصان سوئدي در مقاله جديدي تاكيد كردند خوردن حتي مقادير اندكي گوشت فرآوري شده به طور روزانه احتمال ابتلا به اين بيماري كشنده را تشديد مي‌كند. سرطان پانكراس نيز از جمله اختلالاتي است كه «قاتل خاموش» ناميده مي‌شود چون اغلب در مراحل ابتدايي بيماري هيچ علايمي از خود بروز نمي‌دهد. به نوشته روزنامه ديلي‌ تلگراف، علايم اين سرطان حتي اگر هم بروز كنند اغلب مبهم و گيج كننده هستند مانند كمردرد، بي‌اشتهايي و كاهش وزن كه معمولا با ساير بيماري‌ها مشترك بوده و همين امر تشخيص صحيح بيماري را دشوار مي‌سازد. به اين ترتيب بيماري معمولا زماني تشخيص داده مي‌شود كه ديگر خيلي دير شده و به دليل پيشرفت سرطان، شانس زنده ماندن بيماران تا پنج سال بعد از تشخيص سرطان، فقط سه درصد است.
پزشكان به جز عواملي چون سيگار، الكل و اضافه وزن تقريبا درباره ساير عوامل موثر در بروز اين سرطان اطلاعات بسيار اندكي دارند اما در اين بررسي جديد دريافته‌اند كه خوردن فقط 50 گرم گوشت فرآوري شده مثل سويس يا كالباس در روز احتمال ابتلا به اين سرطان را تا 20 درصد افزايش مي‌دهد. همچنين خوردن 100 و 150 گرم از اين نوع گوشت در روز به ترتيب 38 و 57 درصد احتمال ابتلا به سرطان پانكراس را تشديد مي‌كند. بنابراين گزارش، تاكنون علت شناخته شده‌اي براي اين سرطان بيان نشده است اما مطالعات بيانگر اين مطلب است که افراد سيگاري دو برابر افراد غيرسيگاري به سرطان غده پانكراس مبتلا مي‌شوند. رژيم غذايي نيز ممکن است در ايجاد سرطان لوزالمعده دخالت داشته باشد به طوري که اين سرطان در افرادي که کافئين مصرف مي‌کنند و همچنين افرادي که غذاهاي پرچرب به خصوص چربي‌هاي حيواني مصرف مي‌کنند، بيشتر مشاهده مي‌شود. براي جلوگيري از ابتلا به سرطان پانكراس توصيه مي‌شود که رژيم‌هاي غذايي متنوع، کم ‌چرب و با فيبرهاي غذايي فراوان مصرف كرده و از استعمال دخانيات نيز پرهيز نماييد.

محققان با بيان اينكه انجماد کورتکس تخمدان بهترين روش براي حفظ باروري دختران و زنان جوان مبتلا به سرطان است، معتقدند: انتخاب روش هاي رايج حفظ باروري مانند انجماد كورتكس تخمدان، جنين و تخمك و غيره به پارامترهاي متعددي از جمله نوع و زمان شروع درمان، نوع سرطان، سن بيمار و وضعيت تاهل فرد دارد. به گزارش ايسنا روش هاي درمان سرطان مي تواند منجر به نارسايي عملکردي تخمدان و ناباروري در زنان مبتلا به سرطان شود. به همين دليل، دستيابي به شيوه اي به منظور حفظ باروري در اين افراد ضروري به نظر مي رسد. در اين مقاله مروري، مقالات منتشر شده در رابطه با روشهاي مختلف حفظ باروري از سال 1976 تا 2009 که امکان دسترسي به مقاله کامل آنها از طريق منابع اطلاعاتي PubMed و Sciencedirect وجود داشت، جمع آوري و مورد بررسي قرار گرفت.
بر اساس بررسي مقالات جهت حفظ قدرت باروري در زنان روش هاي متعددي وجود دارد که شامل جابجايي تخمدان، انجماد تخمك، جنين و کورتکس تخمدان است. روش جابجايي تخمدان در افرادي که از شيمي درماني استفاده مي کنند کارائي چنداني در حفظ باروري ندارد. استفاده از روش انجماد جنين و تخمك مستلزم تاخير در شروع درمان است. به علاوه تخمك هاي متافاز II، سلول هاي بزرگ و تمايز يافته اي هستند که منجمد كردن آنها باعث آسيب هاي سيتوپلاسمي مي شود.
محدوديت در تخمك هاي جمع آوري شده، شانس باروري را بسيار کاهش مي دهد. از سويي تحريک تخمدانها و جمع آوري تخمك در بيماران جوان به خصوص كودكان عملي نيست. انجماد جنين علاوه بر محدوديت در تعداد جنين هاي جمع آوري شده و مسايل قانوني و اخلاقي مطرح شده در مورد آن، تنها محدود به افراد بالغ و متاهل مي باشد. روش انجماد کورتکس تخمدان در مقايسه با دو روش قبل مناسب تر به نظر مي رسد، مقاومت بافت تخمدان به روش انجماد، جمع آوري نسبتا آسان بافت تخمدان (با روش لاپاراسکوپي)، امکان استفاده از آن در کودکان و تعداد زياد فوليکول در بافت تخمدان که شانس موفقيت در باروري را افزايش مي دهد از مزاياي اين روش است.
نتايج اين مقاله مروري كه توسط جمعي از پژوهشگران گروه جنين شناسي، پژوهشکده بيوتكنولوژي توليدمثل، پژوهشگاه فن‌آوريهاي نوين علوم زيستي جهاددانشگاهي‌ ـ ابن‌سينا، طراحي و اجرا شد نشان داد، به طور کلي انتخاب يکي از روش هاي فوق بستگي به پارامترهاي متعددي از جمله نوع و زمان شروع درمان، نوع سرطان، سن بيمار و وضعيت تاهل فرد دارد.

ترکيبات صناعي متعددي بر پايه ساختمان ايزوفلاوون در دست ساخت هستند که اثربخشي ضدسرطان خود را در هر دو محيط آزمايشگاه و بدن حيوانات به اثبات رسانده‌اند. ترکيبات مذکور تا به امروز مسموميت بسيار اندکي را در سلول‌هاي طبيعي نشان داده‌اند. ايزوفلاوونوييدها فعاليت‌هاي ضدسرطاني قابل‌توجهي به‌خصوص در سلول‌هاي سرطاني با گيرنده هورموني -نظير بدخيمي‌هاي پروستات، پستان و تخمدان- دارند. محققان يافته‌هاي ارزشمندي از اثربخشي ضدسرطان اين گروه از ترکيبات ايزوفلاوونوييد در مطالعات پيش باليني به‌دست آورده‌اند.

كارشناسان بهداشتي آشكار ساختند بيماراني كه از سرطان سينه جان سالم بدر مي‌برند ممكن است چند سال پس از درمان، مشكلات خاصي را در رابطه با توانايي‌هاي ذهني و حافظه‌اي خود تجربه كنند. به گزارش ايسنا، اين كارشناسان مي‌گويند در هر دو روش درمان يعني شيمي درماني توام با پرتودرماني و يا پرتو درماني به تنهايي ممكن است اين گونه مشكلات حافظه‌اي تجربه شوند. اين مطالعه هم چنين حاكيست كه روشهاي معمولي يا حتي شيوه‌هاي خاص درمان اين سرطان مي‌توانند روي توانايي‌هاي ذهني نجات يافتگان از سرطان سينه تاثيرات منفي داشته باشند. به نوشته روزنامه هرالد سان، در يك بررسي قبلي معلوم شد كه شيمي درماني مي‌تواند موجب بروز مشكلات حافظه‌اي و تمركزي در اين بيماران پس از درمان شود اما در بررسي‌هاي جديد ساير انواع روشهاي درمان اين سرطان علاوه بر شيمي درماني ارزيابي شده‌اند. پروفسور پاول جاكوبسان از مركز سرطان و انستيتو مطالعاتي موفقيت با آزمايش روي 313 شركت كننده بيمار و سالم به اين نتايج دست يافت و شرح بررسي‌هاي خود را در نشريه آنلاين سرطان ارائه كرده است.

پژوهشگران طي مطالعه‌اي نشان دادند که استفاده از ام.آر.آي براي غربالگري سرطان پستان براي اولين بار نسبت به ماموگرافي داراي مثبت کاذب بيشتري است. انجام ام.آر.آي براي غربالگري براي اولين بار در 13 درصد موارد با مثبت کاذب همراه است، اما اين ميزان در ام.آر.آي‌‌هاي بعدي کاهش يافته و به 6/5 درصد مي‌رسد. به همين علت پژوهشگران پيشنهاد کردند که با توجه به ميزان مثبت کاذب بالايي که در انجام اين تست هنگام غربالگري ايجاد مي‌شود، هنوز نمي‌توان از آن به عنوان يک روش جايگزين براي ماموگرافي استفاده کرد.

انتقال داروهاي ضدسرطان به بدن توسط ليپوزوم‌هاي پوشيده شده با طلا مي‌تواند سلول‌هاي سرطاني را بدون آسيب به بافت‌هاي سالم اطراف نابود کند. اين ليپوزوم‌ها ذرات مصنوعي هستند که در مقياس نانو تهيه شده‌اند. ورود داروها از طريق اين ترکيبات به داخل سلول‌ها راحت‌تر صورت مي‌گيرد. در حال حاضر پارتيکل‌هايي که به اين منظور توليد شده‌اند باعث مي‌شود که داروها علاوه بر سلول‌هاي سرطاني وارد سلول‌هاي سالم نيز بشود و باعث بروز عوارض ناخوشايندي مانند ريزش مو و آنمي شود. ليپوزوم‌هاي تازه توليدشده که با طلا پوشيده شده‌اند، اين امکان را فراهم کرده‌اند که اين مواد بيشتر تمايل داشته باشند وارد سلول‌هاي سرطاني شوند. مخترعان اين ذرات معتقدند که پوشش طلا باعث بروز اين خاصيت شده است.

پژوهشگران ثابت کردند که پايين آوردن سن براي انجام ماموگرافي به عنوان يک تست غربالگري باعث شده که ميزان بقا به طور چشمگيري در جامعه افزايش يابد. طبق گايدلاين‌هاي قديمي انجام ماموگرافي به عنوان يک تست غربالگري در سنين بين 50 تا 74 سالگي به صورت يک سال درميان پيشنهاد مي‌شد. از سال 2009 ميلادي بر اساس مطالعه‌هاي انجام شده، پژوهشگران سن انجام ماموگرافي را تغيير داده و پيشنهاد کردند که خانم‌ها بهتر است از سن 40 تا 84 سال ساليانه براي انجام ماموگرافي مراجعه کنند.
اين مطالعه که توسط پژوهشگران دانشگاه کلرادو و به سرپرستي دکتر ادوارد هندريک انجام شده، نشان داد که انجام ماموگرافي در سنين پايين‌تر (40 سال) باعث شده که ميزان مرگ‌ومير ناشي از سرطان پستان تا 40 درصد کاهش پيدا کند. اين در حالي است که اگر اين تست غربالگري از سن 50 سالگي و به صورت يک سال درميان انجام شود، ميزان مرگ‌ومير ناشي از اين سرطان تنها 23 درصد کاهش مي‌يابد. اختلاف اين دو استراتژي تا حدي است که پژوهشگران ادعا کردند که انجام تست غربالگري از سن 40 سال به صورت ساليانه 71 درصد بيشتر از پروتکل قديمي باعث حفظ جان خانم‌ها مي‌شود.
دکتر هندريک در اين باره مي‌گويد: «با توجه به اينکه تاکنون مقايسه دقيقي بين اين استراتژي‌ها صورت نگرفته بود، بسياري از افراد براي انتخاب يک روش مناسب سردرگم بودند. اين مطالعه نشان داد که قطعا شروع غربالگري براي سرطان پستان بايد از سن 40 سال و به صورت ساليانه صورت گيرد.» مخالفان پروتکل جديد غربالگري معتقدند که انجام ساليانه ماموگرافي و شروع آن در سنين پايين‌تر باعث افزايش ميزان نتايج مثبت کاذب شده و به دنبال آن باعث افزايش اضطراب و نگراني در بيمار و انجام اقدامات اضافه‌اي مانند بيوپسي ‌شود.
پژوهشگران اين طرح در پاسخ عنوان کردند که ممکن است انجام غربالگري در زنان بين سنين 40 تا 49 سال در عرض 10 سال يک بار منجر به نتيجه مثبت کاذب شود که با توجه به کاهش چشمگير ميزان مرگ‌ومير، اين رقم چندان بالا محسوب نمي‌شود. اين پژوهشگران معتقدند با توجه به مزايايي که پروتکل جديد دارد به نظر مي‌رسد جايگزين کردن آن به جاي استراتژي قديمي منطقي به نظر برسد. سال گذشته 209 هزار و 60 آمريکايي با تشخيص سرطان پستان تحت درمان قرار گرفتند که برآورد مي‌شود نزديک به 40 هزار از اين بيماران در اثر اين بيماري جان خود را از دست خواهند داد.

محققان موفق شدند ژن عامل بروز سرطان ریه را شناسایی كنند. به گزارش شینهوا، سلول های بنیادی سرطان یا سلول های آغازگر تومور، عامل رشد سرطان هستند. اكنون دانشمندان نشانگری موسوم به CD166 شناسایی كرده اند كه به تشخیص این سلول ها كمك می كند. پژوهشگران زیست شناسی سلول بنیادی سرطان در موسسه ژنوم سنگاپور، ژنهای متعددی را یافتند كه برای رشد سلول های سرطانی مهم و ضروری هستند. آنها موارد غیرطبیعی یافتند كه میزان آنزیم متابولیك موسوم به گلیسین دكربوكسیلاز به طور چشمگیری در آنها افزایش می یابد و این امر موجب تغییراتی در رفتار سلول و موجب سرطانی شدن آن می شود. این آنزیم، آنزیمی است كه به طور طبیعی در سلول در مقادیر اندك وجود دارد. نتایج این تحقیقات در نشریه سلول منتشر شده است. این كشف می تواند گام مهمی به سوی شیوه های درمانی جدید برای سرطان باشد.

محققان دانشگاه اموری یک داروی ضد سرطان بالقوه جدید را موسوم به موبیزین شناسایی کردند  كه با هدف قرار دادن پروتئینهای 3-3-14 مي تواند از رشد سلولهای سرطانی جلوگیری کند. به گزارش ايسنا، محققان از اشعه ایکس به منظور بررسی اینکه فوبیزین چگونه در ساختار پروتئین 3-3-14 به درستی قرار می گیرد استفاده کردند و در این مطالعه اشعه ایکس ترکیب دارویی را به طوری به پروتئین القا کرد که بتواند دائما به آن متصل باشد. یافته ها نشان می دهند، ترکیباتی مانند فوبیزین می توانند در ترکیب با اشعه فعالیتها ی ضد سرطانی قابل ملاحظه ای به انجام برسانند.
در این باره دکتر هیانهو سرپرست گروه تحقیق گفت: ما بیش از 2دهه است که روی پروتئین های 3-3-14 کار می کنیم و مورد هدف قرار دادن پروتئین های 3-3-14 به طور قابل توجهی ارزشمند است چرا که آنها می توانند چندین مسیر حیاتی برای رشد سلول های سرطانی را قطع کنند. بر پایه این گزارش اين روش در چندین سرطان مانند پستان و ریه نقش مهمی را ایفا می کند. لازم به ذگر است این پروتئین ها در انسان دارای 7 نوع تنوع است که فوبیزین قادر است با همه آنها مقابله کند. در این مطالعه محققان از اشعه ایکس برای جستجوی ساختار پروتئین به منظور قرار گیری داروی فوبیزین در بهترین منطقه پروتئین برای مداخله در اجرای فعالیتهای آن استفاده می کنند.

طبق نتایج بدست آمده از یک پژوهش جدید مشخص شد، تغییر در ژن PTEN منجر به افزایش خطر سرطان تیروئید در کودکان می شود. به گزارش ایسنا، محققان سه ژن ناهنجار ( با نام های SDH و KLLN وPTEN ) که باعث افزایش احتمال توسعه سرطان تیروئید می شود را با یک ژن خاص موسوم به ژن PTEN را شناسایی کردند، این ژن در افزایش ریسک بیماری ها در کودکان دخیل است. دکتر کریس انگ ، مدیر و موسس ژنومی پزشکی موسسه تحقیقاتی لرنر از کلینیک کلیولند می گوید: تیم پژوهشی با تحقیق و بررسی در زمینه ژنتیک در رابطه با بیماری تیروئید به جزئیات مهم و مرتبطی دست یافتند که تشخیص و درمان بیماری را افزایش می دهد و امیدواریم اولین تشخیص و هدفمند ترین درمان امکان پذیر را بر اساس نتایج این پژوهش ترویج دهیم. محققان با بررسی و ردیابی تقریبا 3000 بیمار ، ،رابطه ی خطر سرطان و این ژن را کشف کردند. شایان ذکر است این بیماران در حال حاضر به بیماری های مختلف موسوم به سندرم کاون Cowden تشخیص داده شدند.
گفتنی است ژن PTEN ژن سرکوب کننده تومور است که در صورتی که سالم باشد، به رشد و تقسیم سلول ها کمک می کند . جهش ارثی ژن PTEN ، باعث ممانعت در عملکرد طبیعی ژن می شود و رشد تومورها را ترغیب می کند. این ناهنجاری های شناخته شده در حدود 80 درصد از بیماران مبتلا به سندرم کاون ( Cowden)وجود دارد ، که آنها را در معرض خطر سرطان پستان و تیروئید قرار می دهد. قابل ذکر است که آزمایش ژن PTEN در حال حاضر یک قسمت اصلی از غربالگری ژنتیکی در جهان محسوب می شود. محققان به این نتیجه رسیدند که جهش در ژن PTEN در واقع با افزایش خطر ابتلا به سرطان تیروئید مرتبط است که با برخی از نشانه های اولیه ممکن است که در آن جهش ژن های SDH و KLLN نیز دخیل بوده باشند. با این حال ،کودکان زیر سن 18 سالگی ، به نظر می رسد با خطر ویژه و پویایی در ابتلا به سرطان رو به رو باشند یعنی در آنها در حالی که جهش در ژن PTEN باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان تیروئید می شود ، ناهنجاری های SDH و KLLN، این اثر را ندارند. گفتنی است، مشروح این پژوهش در مجله Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism منتشر شده است.

در چهاردهمين كنفرانس جهاني سرطان ريه، روشي نوآورانه و غيرتهاجمي براي يافتن اينكه آيا تومور ريه حاوي موتاسين‌هاي EGFR است يا خير و به اين ترتيب آيا مي‌تواند به «ارلوتينيب» (Erlotinib) پاسخ دهد يا نه، معرفي شد. در حال حاضر مهاركننده‌هاي EGFR مانند «ارلوتينيب» بهترين گزينه درماني براي بيماران مبتلا به سرطان ريه غيرسلول كوچك هستند كه سلول‌هاي اين نوع سرطان پناهگاه موتاسيون‌هاي EGFR به شمار مي‌آيند. قبلا براي يافتن اينكه كدام بيماران اين موتاسيون‌ها را دارند، بايد تست روي بافت توموري انجام مي‌شد كه تا چند روز نيز طول مي‌كشيد اما روش جديد كه حاوي اسكن PET است، از يك ردياب برچسب‌دار بهره مي‌برد و تنها چند ساعت طول مي کشد.اين تست ديگر نيازي به گرفتن نمونه از بافت توموري كه ‌كار آساني هم نيست، ندارد. در حال حاضر اين روش روي 10 بيمار آزموده شده و جواب مثبتي نيز از آن گرفته شده است، بنابراين تلاش محققان براي يافتن‌ راه‌هاي غيرتهاجمي در شناخت موتاسيون‌ها به ثمر نشسته است.

دانشمندان ژن جهش یافته ای را كشف كرده اند كه در بروز برخی سرطان های غیر مرتبط مانند تخمدان، رحم و بیضه مشترك است. به گزارش دیلی اكسپرس، 'دیوید هانتسمن ' متخصص ژنتیك در دانشگاه بریتیش كلمبیا و مجری این تحقیقات گفت: این جهش ها نادر هستند و ظاهرا سرطان های غیرمرتبط همگی به ژن DICER مربوط هستند. در10 سال اخیر حدود 1300مقاله در مورد این ژن منتشر شده است اما تا كنون چگونگی ارتباط این ژن با سرطانها مشخص نشده بود. این ژن نقش مهمی را در حفظ سلامت ایفا می كند.
عملكرد این ژن به گونه ای است كه مولكول های microRNA را به فعال سازی هدایت می كند. مولكول های microRNA نیز به نوبه خود صدها ژن دیگر را كنترل می كنند. این كشف به محققان نشان می دهد این جهش ها عملكرد ژن DICER را تعیین می كنند. از این رو این جهش ژنی به طور مستقیم در آغاز سرطان موثر است. ژن DICER را می توان به عنوان هدایت گر فعالیت های حیاتی برای رشد و رفتار سلول های طبیعی دانست.این جهش های كشف شده به طور كامل عملكرد DICER را از بین نمی برند. این پیشرفت از آن جهت مهم است كه می تواند به راهبردهایی برای درمان سرطان های رایج منجر شود.