پزشکی بالینی

در يك مطالعه جديد روي گروهي از مردان ميانسال ساكن نيوجرسي معلوم شد كه مصرف استاتين‌ها با كاهش خطر مرگ ناشي از سرطان پروستات مرتبط است. به گزارش ايسنا، استاتين‌ها داروهاي كاهش دهنده كلسترول هستند و مصرف آنها احتمال مرگ ناشي از اين سرطان را كاهش مي‌دهد. استفان مارسلا، متخصص دانشگاه پزشكي و دندانپزشكي نيوجرسي در آمريكا دراين باره متذكر شد: اين يافته بدين معني نيست كه ما مي‌توانيم با داروهاي استاتين به جنگ اين سرطان‌ تهاجمي و بدخيم برويم اما تاييد مي‌كند كه كنترل ميزان كلسترول خون مي‌تواند خطر اين سرطان مرگبار را تا حد قابل ملاحظه‌اي كاهش دهد. به گزارش فاكس نيوز، مارسلا تاكيد كرد: ممكن است بسياري از مردان از اين نوع داروها براي محافظت از قلبشان استفاده كنند اما در واقع داروهاي استاتين مي‌توانند براي پروستات نيز مفيد باشند. سرطان پروستات نوعي بيماري است که در آن سلولهاي بدخيم از بافتهاي پروستات نشات مي گيرند و به طور نامنظم و فزاينده‌اي تکثير و منجر به افزايش حجم در هر يک از اجزاي سلولي غده پروستات مي‌شوند. سرطان پروستات دومين سرطان شايع بعد از سرطان ريه در ميان مردان است. اطلاعات آماري و علائم باليني ميزان مرگ و مير ناشي از سرطان پروستات مبين سه طيف گسترده روند رشد اين بيماري است. سرطان پروستات مي‌تواند داراي رشد آهسته بوده و زماني طولاني تا بروز علائم باليني آن داشته باشد. در مواردي ديگر تومور به سرعت رشد کرده و تهاجم تومور به بافت‌هاي ديگر امکانپذير مي شود. در چنين مواردي مدت فاصله زماني بين شروع بيماري و گسترش دامنه آن بسيار کوتاه است. مابين اين دو طيف رشدي نيز تومورهايي وجود دارند که سرعت رشد آنها در حد متوسطي است. مارسلا و دستيارانش با بررسي اطلاعات پزشكي ثبت شده از 380 مردي كه بر اثر سرطان پروستات مرده بودند و همچنين 380 مرد ديگر در گروه سني و نژاد مشابه كه سالم و يا به نوع خفيف اين سرطان مبتلا بودند به نتايج فوق دست يافته‌ و اطلاعات جديد را در مجله «سرطان» ارائه كرده‌اند.

پزشكان در دو مطالعه مختلف نشان داده‌اند تشخيص سرطان روده بزرگ در بيماراني كه مبتلا به چاقي يا ديابت هستند معمولا به درستي صورت نمي‌گيرد كه در نتيجه آن، بيماران مبتلا به سرطان روده - راست روده، بيشتر با خطر مرگ مواجه مي‌شوند. به گزارش ايسنا، در اين مطالعات تاثير شاخص توده بدني و تشخيص ديابت نوع دوم روي احتمال زنده ماندن بيماران پس از تشخيص سرطان روده بزرگ مورد ارزيابي دقيق انجام گرفت و معلوم شد كه هر دو فاكتور در كاهش شانس زنده ماندن و افزايش خطر مرگ اين بيماران نقش دارند.
به گزارش سايت اينترنتي فود كانسومر، در يكي از اين مطالعات معلوم شد كه خطر مرگ مبتلايان به سرطان روده در بيماراني كه داراي اضافه وزن هستند در مقايسه با بيماراني كه وزن طبيعي دارند، 30 درصد بيشتر است. در بيماران چاق خطر مرگ ناشي از بيماري قلبي 68 درصد و احتمال مرگ ناشي از سرطان روده - راست روده 35 درصد بالاتر است. پزشكان آمريكايي مي‌گويند: سرطان روده - راست روده كه سالانه بيش از 101 هزار نفر را در اين كشور مبتلا مي‌سازد و جان 50 هزار نفر را نيز در سال مي‌گيرد در بسياري از موارد قابل پيشگيري است. خوردن حجم زيادي از فيبر خوراكي و نيز كاهش مصرف گوشت از اقدامات مهم در كاهش خطر بروز اين سرطان هستند.
براساس اين گزارش، نشانه‌هاي اين سرطان شامل اسهال، يبوست يا هر تغييري که در عادت دفع روزمره به وجود آمده و بعد از چند هفته به حالت اوليه برنگردد، وجود خون در مدفوع يا مدفوع خيلي تيره رنگ، کم خوني غيرقابل توجيه، درد شکمي، انسداد روده‌اي،‌ کاهش وزن بدون دليل موجه و خستگي مداوم هستند. نکته مهم اين است که بيشتر سرطانهاي روده، نشانه‌اي ندارند و معمولا وجود خون در مدفوع اولين علامت است که اغلب با چشم غيرمسلح قابل رويت نبوده و با آزمايش‌هاي ميکروسکوپي تشخيص داده مي‌شود. ارزيابي اين مطالعات در مجله اونكولوژي باليني تشريح شده است.

در يك آزمايش جديد معلوم شد نوشيدن 4 فنجان قهوه يا بيشتر در روز خطر بروز سرطان آندومتر را تا 25 درصد كاهش مي‌دهد. به گزارش ايسنا، سرطان اندومتر كه از بافت جداره رحم منشا مي‌گيرد يكي از شايعترين سرطان‌هاي مهاجم زنان است. سطح بالاي هورمون‌هاي استروژن و انسولين هر دو با افزايش خطر بروز اين سرطان مرتبط هستند اما پزشكان در دپارتمان تغذيه دانشكده بهداشت عمومي هاروارد دريافته‌اند در بدن زناني كه زياد قهوه مي‌نوشند سطح اين دو هورمون پايين‌تر از زناني است كه خيلي كم قهوه مصرف مي‌كنند و يا اساسا تمايلي به مصرف اين نوشيدني ندارند. به گزارش سايت اينترنتي استوف، دكتر يوجين جي در اين مطالعه خاطرنشان كرد: افزايش مقدار ترشح دو هورمون استروژن و انسولين در بدن كه عامل سرطاني شدن بافت اندومتر است، موجب افزايش تكثير سلولي و كاهش مرگ سلول‌ها مي‌شود كه در اين حالت سرطان بروز مي‌كند. اين پزشكان با مطالعه روي 67 هزار زن 34 تا 59 ساله بين سال‌هاي 1980 تا 2006 به نتايج فوق دست يافته‌اند. بنابراين گزارش، شايعترين بدخيمي دستگاه توليدمثلي زنان سرطان اندومتر است كه حدود هفت درصد از تمام سرطان‌هاي زنان را شامل مي شود. آمارها نشان مي‌دهد كه نرخ بروز اين سرطان در50 سال اخير افزايش يافته و بيشتر در سنين 50 تا 65 سالگي بروز مي‌كند. به اعتقاد اكثر متخصصان عواملي چون چاقي، نازائي و يائسگي ديررس در بروز اين سرطان نقش مهمي دارند. هم‌چنين خونريزي غيرعادي از رحم، شايعترين علامت باليني سرطان اندومتر است.

پزشكان كانادايي در يك آزمايش جديد ژني را شناسايي كرده‌اند كه در بروز تعدادي از سرطان‌هاي نادر دستگاه تناسلي مشترك است. به گزارش ايسنا، پزشكان معتقد هستند كه شناخت نحوه فعاليت اين ژن منفرد مي‌تواند به روش‌هاي جديدي براي درمان اين قبيل سرطان‌هاي نادر منجر شود. اين پزشكان با انتشار مقاله جديدي در مجله پزشكي نيوانگلند تصريح كردند: در همه انواع سرطان‌هاي تخمدان، رحم و اعضاي تناسلي مردان يك جهش مشابه در ژني مشاهده مي‌شود كه «DICER» نام گرفته است. متخصصان از مدت‌ها پيش ژن DICER را شناسايي كرده بودند اما تاكنون از نقش دقيق آن در ايجاد تومورهاي سرطاني و كمك به رشد سلولهاي تومورها اطلاعي نداشتند. به گزارش خبرگزاري فرانسه، دكتر گريك مورين متخصص اصلي در اين مطالعه در مركز ژنتيك مايكل اسميت در آژانس سرطان بيريتيش كلمبيا مي‌گويد: وقتي ژن DICER دچار جهش ژني شود، كارايي آن تغيير مي‌كند به گونه‌اي كه به طور مستقيم در بروز سرطان نقش ايفا مي‌كند. متخصصان اميدوار هستند يافته جديد آنها را به سوي راه كارهايي براي كنترل و درمان سرطان‌هاي فوق رهنمون شود.

زناني كه در سمت چپ بدن دچار سرطان سينه مي‌شوند و با پرتودرماني تحت درمان قرار مي‌گيرند، بيشتر در معرض حمله قلبي هستند چون اين شيوه درمان، موجب تنگ شدن عروق سرخرگي مي‌شود كه به قلب منتهي مي‌شوند. به گزارش ايسنا، در اين مطالعه كه از سوي متخصصان سوئدي صورت گرفته معلوم شد خطر تنگ شدن عروق كرونري در زناني كه سينه سمت چپ آنها دچار تومور سرطاني مي‌شود و تحت پرتودرماني قرار مي‌گيرد، 4 برابر بيشتر است. به گزارش سايت اينترنتي هلت دي نيوز، دكتر گريگر نيلسون از دپارتمان اونكولوژي، راديولوژي و ايمونولوژي باليني در بيمارستان دانشگاه اوپسالا در اين باره متذكر شد: ما توصيه مي‌كنيم كه عروق كرونري بعنوان اعضاي آسيب پذير در برابر پرتو درماني در نظر گرفته شوند و تا حد امكان تلاش شود كه از تماس آنها با تشعشعات جلوگيري شود. شرح اين آزمايش در مجله اونكولوژي باليني منتشر شده است.

محققان ژن افزایش دهنده خطر ابتلا به سرطان لوزالمعده را كشف كردند. به گزارش تایم او ایندیا، پژوهشگران دانشگاه جان هاپكینز می گویند كه جهش در ژن ATM می تواند خطر سرطان موروثی لوزالمعده را افزایش دهد. این یافته ها در نشریه Cancer Discovery منتشر شده است. سرطان لوزالمعده یكی از شدیدترین سرطانهاست كه كمتر از پنج درصد افراد مبتلا به این بیماری به مدت پنج سال می توانند زنده بمانند. حدود 10 درصد بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده اعضای خانواده هایی هستند كه چندین مورد از این سرطان در آنها وجود داشته است. محققان اگر چه می دانستند دلیل این نوع سرطان در این خانواده ها ژنتیكی است اما تا كنون نتوانسته بودند ژن عامل آن را بیابند. پژوهشگران دانشگاه جان هاپكینز جهشی را در ژن ATM در دو خانواده دارای سرطان لوزالمعده شناسایی كردند. محققان خاطرنشان كردند كه وجود ژن ATM می تواند به غربالگری مناسب تر سرطان لوزالمعده كه چهارمین دلیل رایج مرگ ناشی از سرطان است ، كمك كند.

دانشمندان ژن سركوب كننده سرطان كولوركتال را شناسایی كردند . این ژن می تواند موجب خودكشی سلول های سرطانی و بدین ترتیب مانع ازآغاز سرطان در بدن شود. سرطان كولون و ركتوم كه به سرطان كولوركتال نیز معروف است، دومین علت اصلي مرگ و میر ناشی از سرطان در مردان و سومین علت اصلي مرگ ومیر از سرطان در میان زنان است. به گزارش دیلی اكسپرس، پژوهشگران فرانسوی یك مدل حیوانی ارایه كردند كه حامل جهش ژن سركوب كننده سرطان كولوركتال (DCC ) بود. موش های حامل این جهش دچار تومور سرطانی شدند چرا كه این ژن دیگر نمی توانست موجب مرگ سلول های سرطانی شود. این كشف می تواند به ارایه اهداف جدید درمان سرطان منجر شود كه دوباره مرگ سلول های سرطانی را امكان پذیر می كند.
محققان آزمایشگاه اكسلنس در مركز تحقیقات سرطان لیون، فرایند مرگ سلولی را و به ویژه سازوكاری كه موجب می شود سلول ها در زمان غیرطبیعی شدن ، خودكشی كنند، بررسی كردند. این سازوكار می تواند از طریق قراول هایی كه بر روی سطح سلول قرار دارند و محیط را بررسی می كنند ، فعال شود. دانشمندان این قراول ها را 'گیرنده های وابسته ' نام گذاری كرده اند. پژوهشگران نشان دادند كه ژن از بین برنده سرطان كولوركتال (DCC) كه برای گیرنده وابسته كدگذاری شده ، مانع از آغاز سرطان در بدن می شود و این ژن موجب خودكشی سلول هایی می شود كه سرطانی شده اند.  نتایج این تحقیقات درنشریه نیچر منتشر شده است.

امروزه غربالگري با PSA، روش استاندارد جهاني براي تشخيص زودرس سرطان پروستات در مردان به شمار مي‌آيد. جامعه پزشكي و حتي رسانه‌ها نيز به طور معمول مردان را ترغيب مي‌كنند تا هر چه زودتر اين تست را انجام دهند. از سوي ديگر، محققان معتقدند كه تطابق با دستورالعمل‌هاي اين نوع تست‌ مي‌تواند جان مرداني را كه مبتلا به سرطان پروستات هستند، نجات دهد، اما امروزه ابزار ديگري ممكن است در دسترس قرار گيرد تا به تشخيص زودرس و درمان سرطان پروستات كمك كند.
محققان دانشگاه ميشيگان تست ادراري جديدي را كشف كرده‌اند كه دو ماركر ژنتيكي را در مردان شناسايي مي‌كند. اين دو بيوماركر در بيماران مبتلا به سرطان پروستات وجود دارد و در تست ادراري قابل‌سنجش هستند. امروزه ميليون‌ها بيوپسي پروستات به دنبال افزايش PSA در دنيا انجام مي‌شود. مانند ديگر تست‌هاي پزشكي، غربالگري با PSA موارد مثبت كاذب زيادي ايجاد مي‌كنند، بنابراين به نظر مي‌رسد لزومي به انجام بيشتر بيوپسي‌هاي گرفته شده نبوده است.
امروزه محققان انجام تست PSA را از سن 50 سالگي پيشنهاد مي‌كنند و حتي در مردان در معرض خطر، از سن 40 سالگي، خصوصا كساني كه سابقه خانوادگي اين بيماري را در تاريخچه پزشكي خود يدك مي‌كشند. در برخورد با بيماران بايد هميشه جانب احتياط را نگاه داشت و در حال حاضر غربالگري با PSA، همراه با بيوپسي از پروستات (در صورت لزوم) بهترين راه‌حل‌ عملي براي تشخيص سرطان پروستات در مراحل اوليه است.
محققان معتقدند اين تست‌ جديد و غيرتهاجمي ممكن است نياز فوري به انجام بيوپسي را در مرداني كه سطوح پايين اين ماركرهاي ژنتيكي را دارند، كم كند. مطالعه‌هاي مختلف نيز نشان داده‌اند كه تست ادراري ابزاري كارآمد در تشخيص خطر سرطان پروستات در مردان است. در واقع تطابق نتايج اين تست ادراري با نتيجه PSA، پيش‌بيني خوبي از تشخيص سرطان پروستات به دست خواهد داد. اين دو ماركر ژنتيكي EG: 2 TMPRSSو PCA3 نام دارند كه مورد اول تنها در نيمي از بيماران مبتلا به سرطان پروستات يافت مي‌شود، اما PCA3 در تست ادراري يافت مي‌شود و با استفاده از آنها مي‌توان در تشخيص زودرس سرطان پروستات موفق‌تر عمل كرد.
اين Gen-Probe كه در دانشگاه ميشيگان ابداع شده، در واقع يک تست ژنتيكي تشخيصي است كه هنوز براي تاييد به اداره كل غذا و داروي آمريکا فرستاده نشده و در بازار محصولات پزشكي نيز در دسترس قرار ندارد، اما دانشگاه ميشيگان به زودي استفاده از آن را آغاز خواهد كرد.

بر اساس مطالعه‌اي که با تازگي در نشريه روئنتگنولوژي به چاپ رسيده، پژوهشگران نشان دادند که انجام ام.آر.آي قبل از جراحي در بيماراني که به تازگي سرطان پستان آنها تشخيص داده شده مي‌تواند کانون‌هاي مخفي ناشناخته‌اي را نشان دهد. اين پژوهشگران معتقدند انجام اين تصويربرداري دقت تشخيصي را به شدت افزايش مي‌دهد و در مرحله‌بندي سرطان پستان اهميت دارد. اين مطالعه که روي 592 بيمار مبتلا به سرطان پستان انجام شد، نشان داد که انجام ام.آر.آي قبل از جراحي مي‌تواند در 12 درصد موارد مرحله‌بندي بيمار را تغيير دهد. اين تغيير حتي ممکن است بيمار را از دسته بيماران با خطر کم يا متوسط به دسته پرخطر انتقال دهد. اين پژوهشگران عنوان کردند که با توجه به نتايج به دست آمده بهتر است اين وسيله به عنوان يک اقدام معمول قبل از جراحي بيماران مبتلا به سرطان انجام شود.

شرکت جانسون و جانسون در همکاري با شرکت تجهيزات پزشکي ورديکس موفق به ساخت نسل جديدي از کيت‌هايي شده‌اند که قادر است سلول‌هاي سرطاني را در خون شناسايي کند. اين وسايل براي اولين بار در سال 2004 وارد بازار شدند. استفاده از آنها علاوه بر اينکه به عنوان يک روش ‌غيرتهاجمي براي تشخيص سرطان حايز اهميت است، در پيش‌بيني ميزان بقا پس از درمان نيز مي‌تواند موثر باشد. وسيله‌اي که به تازگي توليد شده نسبت به انواع قديمي‌تر از حساسيت بيشتري براي شناسايي سلول‌هاي سرطاني برخوردار است.

پژوهشگران دانشگاه سين‌سيناتي به تازگي نشان دادند که استفاده از سي‌تي‌اسکن به منظور غربالگري در افراد پرخطر براي سرطان ريه مي‌تواند نقش مهمي در روند تشخيصي و درماني اين بيماران داشته باشد. اين مطالعه توسط دکتر ساندرا استارنس، سرپرست بخش جراحي توراسيک دانشگاه سين‌سيناتي در منطقه‌اي انجام شد که افراد آن 3 برابر مناطق ديگر مستعد ابتلا به هيستوپلاسموزيس بودند. هيستوپلاسموزيس نوعي بيماري قارچي است که باعث ايجاد ندول در ريه شده و شانس بدخيمي را افزايش مي‌دهد.
سرطان ريه يکي از علل مهم مرگ‌و‌مير در ايالات متحده آمريکاست. تخمين زده شده که تنها در سال 2010 بيش از 220 هزار نفر از مبتلايان به سرطان ريه در اين کشور شناسايي شدند. در حال حاضر هيچ وسيله‌ مشخصي براي غربالگري افراد پرخطر براي ابتلا به سرطان ريه وجود ندارد. مطالعات پيشين نشان دادند که استفاده از سي‌تي اسکن براي غربالگري افراد پرخطر نسبت به راديوگرافي ساده باعث شده که ميزان مرگ‌و‌مير در اين بيماران تا 20 درصد کاهش پيدا کند. بر اين اساس دکتر استارنس و همکارانش مطالعه‌اي در منطقه اوهايو که شانس بروز هيستوپلاسموزيس (به عنوان يک عامل خطر براي بروز سرطان ريه) در آن بالاست انجام دادند و در آن با استفاده از سي‌تي اسکن سه‌بعدي بيماران را به مدت 5 سال تحت پيگيري قرار دادند.
اين پژوهشگران معتقد بودند که بروز ندول ناشي از هيستوپلاسموزيس در همه موارد نياز به انجام بيوپسي ندارد و انجام سي‌تي اسکن مي‌تواند از انجام اين بيوپسي‌هاي بي‌مورد پيشگيري کند. نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد که استفاده از سي‌تي اسکن مي‌تواند در 60 درصد موارد از انجام بيوپسي‌هاي بي‌مورد جلوگيري کند. در ضمن اين پژوهشگران عنوان کردند که پيگيري با اين وسيله باعث شده که تمامي موارد سرطان در مراحل زودرس تشخيص داده شوند.
دکتر استارنس در اين‌باره مي‌گويد: «يکي از خواص انجام غربالگري توسط سي‌تي اسکن اين است که سرطان ريه در مراحل زودرس تشخيص داده مي‌شود و اين مساله شانس انجام درمان به موقع و موثر را افزايش مي‌دهد.» وي در ادامه افزود: «از طرف ديگر انجام سي‌تي اسکن باعث مي‌شود که از انجام بيوپسي‌هاي بي‌مورد پيشگيري شده و استرس وارد شده به بيمار و همچنين تيم پزشکي براي انجام بيوپسي کاسته شود.» اين گروه از پژوهشگران معتقدند که هنوز نياز به مطالعات بيشتري است تا بتوان به طور معمول از سي‌تي اسکن به عنوان يک وسيله غربالگري براي بيماران استفاده کرد اما اين مطالعه مي‌تواند راهنماي خوبي براي مطالعات بعدي باشد.

پزشكان در يك مطالعه جديد موفق شدند عامل ژنتيكي موثر در بروز سرطان تيروئيد را شناسايي كنند. به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، اين پزشكان اميدوارند كه يافته جديد به شناخت فرمول‌هاي جديد براي كمك به درمان اين سرطان منجر شود. پزشكان كلينيك كليولند در آمريكا سه ژن را مشخص كرده‌اند كه خطر ابتلا به سرطان تيروئيد را افزايش مي‌دهند. اين پزشكان به سرپرستي دكتر كريس اينگ، رييس و بنيانگذار اصلي انستيتو طب ژنوميك در كلينيك كليولند پس از مطالعه روي حدود 3000 بيمار مبتلا به سندرم cowden ‌به نتايج فوق دست يافته‌اند. اين سندرم در واقع با افزايش خطر بروز سرطان‌هاي سينه و تيروئيد ارتباط دارد. به نوشته روزنامه يو.اس.اي تودي، جهش‌هاي ايجاد شده در ژن PTEN‌ در واقع عامل اساسي بروز سندرم cowden هستند. PTEN يك فاكتور سركوب كننده تومور است كه رشد و تقسيم‌هاي سلولي را هدايت مي‌كند. اما پزشكان دريافته‌اند كه جهش‌هاي موروثي در ژن PTEN تقريبا در 80 درصد از بيماران مبتلا به اين سندرم وجود دارند. اين جهش‌ها مانع مي‌شوند كه ژن مزبور بتواند به طور موثر و صحيح بقا و تقسيمات سلولي را تنظيم كند كه حاصل آن افزايش خطر بروز تومورهاي سرطاني است.

دانشمندان زیست حسگرهایی ساخته اند كه نشانگرهای سرطان ریه را در بازدم بیمار شناسایی می كنند. به گزارش دیلی میل، به گفته پژوهشگران تغییرات ایجاد شده در ارگانیسم های یك بیمار در بازدم وی انعكاس می یابد و این زیست حسگر نوین ، تشخیص وجود نشانگرهای سرطان را در مراحل اولیه بیماری امكان پذیر می كند. نفس انسان سالم یا بیمار متشكل از صدها تركیب ارگانیك مانند استون، متانول، بوتانول و هیدروكربن هاست. در بازدم یك تركیب خاص و واحد، نقش نشانگر را برای تشخیص سرطان ریه ایفا نمی كند.بلكه گستره ای از زیست نشانگرها و تركیب آنها برای تشخیص سرطان به كار می رود. این تركیبات را می توان در 20-1 واحد در هر میلیارد در تنفس انسان سالم یافت اما این میزان در تنفس افراد بیمار10 تا 100 برابر می شود. به منظور شناسایی این تغییرات ارایه مواد جدید لازم است. در طول مرحله نخست این پروژه نمونه بازدم كاركنان یك بیمارستان تهیه شد. محققان با استفاده از كروماتوگرافی گازی تركیبات ارگانیك آنها را بررسی كردند. در حال حاضر مواد نوین برای تشخیص تركیبات ارگانیك منتخب به منظور افزایش حساسیت ابزارهای تشخیصی ساخته شده اند. این زیست حسگرها می توانند مجموعه ای از بیماری های خاص عمدتا بیماری های مربوط به ریه را در مراحل اولیه بیماری تشخیص دهند.

يك دانشجوي مقطع دكتري در دانشگاه تكنولوژي كوئينزلند تستي را راه‌اندازي كرده كه احتمال گسترش يا بازگشت سرطان پستان را پيش‌‌بيني مي‌كند. وي مي‌گويد: «باوجود پيشرفت‌هاي خارق‌العاده‌اي كه طي ساليان اخير در درمان سرطان پستان رخ داده، هنوز روشي براي پيش‌بيني پيشرفت آن ابداع نشده است.» وي در بررسي‌هاي خود دريافت كه تعامل سرطان پستان با محيط اطراف، خود كليد پيش‌بيني اين موضوع است كه آيا تومور رشد خواهد كرد، ساكت مي‌ماند يا به ديگر اعضا گسترش خواهد يافت. توانايي پيش‌بيني پيشرفت اين سرطان قدم بزرگي براي پزشكان خواهد بود كه مناسب‌ترين درمان را براي بيماران خود به صورت فردي انتخاب كنند. با استفاده از اين تست، پزشكان نتايج نمونه بافتي را به يك برنامه آنلاين ارائه مي‌دهند كه با مدل‌هاي رياضي ساخته شده و به اين ترتيب پاسخ روشن و واضحي در مورد احتمال گسترش تومور دريافت خواهند كرد. اين برنامه قابليت آن را هم دارد كه براساس نتايج به دست آمده درما‌ن‌هايي را نيز پيشنهاد بدهد، به‌خصوص براي بيماراني كه بيماري پيشرفته‌تر و تهاجمي‌تري دارند و ممكن است به ارگان‌هاي ديگر دست‌اندازي كند. اين برنامه به‌خصوص در مناطق دورافتاده كه دسترسي اندكي به خدمات پيشرفته پزشكي دارند، بسيار ارزشمند است و مي‌تواند جان بيماران زيادي را نجات دهد. انتظار مي‌رود در طول سال‌هاي آينده اين مدل در آزمايشگاه‌هاي پاتولوژي مورد استفاده قرار گيرد و اگر موفقيت‌آميز بود، در طول 10-5 سال آينده در همه‌جا کاربرد پيدا کند.

پروتزهای پستان ساخت فرانسه كه به بازار مصرف تعدادی از كشورها از جمله در اتحادیه اروپا صادر شد و با اعمال جراحی زیبایی به صورت یك لایه اسفنجی در زیر پوست سینه كاشته می شود به دلیل سرطانزا بودن آن جنجال ساز شده و مسایل و مشكلاتی را برای شركت تولید كننده به همراه داشته است.  به گزارش ایرنا ، این درحالی است كه برخی از رسانه های فرانسوی نیز ظرف روزهای اخیر مطالبی را در پی شكایت شماری از زنان به دلیل احتمال سرطان زا بودن پروتزهای سینه تولیدی مطالبی را چاپ و منتشر كرده اند و كارشناسان امر نیز به بررسی آن پرداخته اند. سرطانزا بودن پروتزها به حدی جدی بوده كه دولت فرانسه خواستار توقف و جمع آوری آن از سطح بازارهای مصرف شده است. این در حالی است كه اخیرا دهها تن از زنان انگلیسی مصرف كننده این پروتزها به دلیل سرطانزا بودن آن شكایاتی را تسلیم دادگاه كرده اند. وخامت اوضاع به گونه ای است كه از زنان استفاده كننده از این پروتزها خواسته شد تا برای عمل جراحی و تعویض آن اقدام كنند.
این پروتزها كه ساخت كارخانه ' پیپ ایمپلنت پروتز' فرانسه می باشد، نه تنها در فرانسه بلكه به برخی از كشورهای مختلف جهان صادر شده است. گفته می شود كه شركت مزبور سالانه حدود 100 هزار عدد پروتز تولید و بخش عمده ای از آنرا نیز به 65 كشور صادركرده است. بیشرین میزان صادرات این پروتزها به انگلیس و آمریكای جنوبی شامل ونزوئلا، برزیل، كلمبیا و آرژانتین صورت گرفته است. اسپانیا، سوئد، آلمان، ایتالیا، بلژیك، هلند، پرتغال ، سوییس و انگلیس نیز به عنوان كشورهای اروپایی، حدود 28 درصد واردات این محصول تولیدی فرانسه را به خود اختصاص می دهند. از آوریل 2010 میلادی تاكنون ، زمان روشن شدن مساله سرطان زا بودن این پروتزها ، حدود 10هزار مورد از آن از سطح بازارهای مصرف جهان جمع آوری شده است. این در حالی است كه گفته می شود در بین مشتریان این شركت ، علاوه بر كشورهای اروپای شرقی، نام كشورهایی نظیر ایران، تركیه، رژیم صهیونیستی، سوریه و امارات متحده عربی نیز به چشم می خورد.

نتايج نهايي كارآزمايي‌ POBASCAM نشان مي‌دهد كه براي زنان بالاتر از 30 سال، تست DNA پاپيلوما ويروس انساني بهترين گزينه براي غربالگري سرطان سرويكس است. اين تست نسبت به سيتولوژي به تنهايي از بسياري از سرطان‌هاي سرويكس پيشگيري مي‌كند و ضايعاتي را تشخيص مي‌دهد كه باعث سرطان سرويكس زودرس مي‌شوند. مطالعه‌هاي حاضر قويا بر استفاده از تست DNA در برنامه‌هاي غربالگري ملي تاكيد دارند، زيرا تست HPV نسبت به سيتولوژي براي تشخيص ضايعه‌هاي پيش‌سرطاني سرويكال با درجه بالا ارزشمند‌تر است. از سويي حفاظت بيشتري از بيماران در دو دوره غربالگري به فاصله 5 سال از هم ايجاد مي‌كند. اين كارآزمايي در هلند و با حضور تقريبا 45 هزار زن بين 56-29 سال كه در برنامه غربالگري روتين سرطان سرويكس شركت كرده‌اند انجام شده است. به هر حال به نظر مي‌رسد نتايج اين مطالعه بايد در جمعيت‌هاي ديگر نيز مورد ارزيابي قرار گيرد تا بهترين سن شروع انجام تست، همچنين فاصله زماني ميان انجام اين تست به طور كامل مشخص و تعيين شود تا بهترين نتيجه درماني حاصل شود.

همان‌طور كه مشخص است خطر سرطان با افزايش سن به‌طور قابل‌توجهي بيشتر مي‌شود. در واقع سرطان يك بيماري مربوط به سن است، يعني هديه ما از طولاني شدن عمر! بنابراين اين فكر در ذهن متبادر مي‌شود كه آيا افراد مسن به‌طور روتين از نظر تومورهاي جديد هم غربالگري شوند يا نيازي به انجام اين كار نيست؟ يك مطالعه جديد نشان مي‌دهد كه بيشتر افراد بالاي 75 سال جمعيت آمريكا هر ساله از نظر سرطان‌هاي پستان، پروستات و كولون غربالگري مي‌شوند. البته ميزان غربالگري پس از سن 80 افت پيدا مي‌كند، اما همچنان بالاست. در حالي كه اين چنين رديابي سرطان در جمعيت عمومي نشانه هوشياري است، محققان به‌طور فزاينده‌اي با اين سوال مواجه‌‌اند كه آيا واقعا اين تست‌ها براي افراد مسن لازم هستند يا خير.
براساس وضعيت سلامت يك فرد و آنچه از طول عمر يك فرد 75 ساله باقي‌مانده، غربالگري براي يافتن سرطان‌هاي جديد كه دهه‌ها طول مي‌كشد تا رشد كنند، شايد آنقدرها هم مفيد نباشد. يكي از پژوهشگران اين مطالعه به شبكه خبري ABC مي‌گويد: «براي سرطان‌هايي مانند پستان، كولوركتال و سرويكس كه ثابت‌شده غربالگري براي آنها موثر است، اگر فردي احتمال دارد كمتر از 5 سال عمر کند، غربالگري مفيد نخواهد بود اما اگر اميد به زندگي بيشتري در فردي انتظار مي‌رود و بيمار مي‌تواند درمان ضدسرطان را تحمل كند، نبايد انجام غربالگري را انكار كرد.» با توجه به آنكه درصد افراد مسن تا سال 2025، نزديك به دو برابر خواهد شد مهم است كه مزاياي غربالگري در برابر خطرات و هزينه‌هاي تست‌هاي روتين سنجيده شوند. از سوي ديگر كارگروه خدمت پيشگيرانه ايالات متحده غربالگري روتين را براي سرطان‌هاي پستان، پروستات و كولون پس از سن 74 سال پيشنهاد نمي‌كنند. همچنين براي زنان 65 سال و بالاتر نيز غربالگري را از نظر سرطان سرويكس توصيه نمي‌كنند. 
در بسياري از موارد، غربالگري مي‌تواند منجر به انجام بيوپسي‌هاي اضافي و جراحي براي برداشت سرطان شود كه خود عوارض جانبي نيز دارد، در حالي كه خود اين نوع سرطان‌ها ممكن است رشد آهسته‌اي داشته باشند و فرد مسن را در معرض خطرات جدي سلامت قرار ندهد. البته جاي هيچ‌گونه شكي نيست كه افراد بالاي 75ساله‌اي نيز هستند كه مبتلا به سرطان‌هايي هستند كه با غربالگري روتين تشخيص داده شده و با درمان سال‌هاي عمر بيشتري را سپري خواهند كرد. از سويي افراد بالاي 75 سال كه عوامل خطر ديگري براي سرطان دارند، مانند سابقه خانوادگي يا تجربه قبلي بيماري، بايد همچنان برنامه‌هاي غربالگري را ادامه دهند اما به عنوان يادآوري، خطر سرطان كه در سال‌هاي انتهايي عمر افزايش مي‌يابد، بايد با ديگر عوامل، همچون سال‌هاي باقي‌مانده از عمر بالانس شود. محققان اين پژوهش اظهار اميدواري مي‌كنند كه از اين پس پزشكان با دقت بيشتري كارآمدي غربالگري را مورد سنجش قرار دهند، به‌خصوص با توجه به اينكه در آينده نزديك انفجار بزرگي در جمعيت مسن رخ خواهد داد و مزايا و معايب انجام غربالگري بيش از پيش خودنمايي خواهد كرد. آنها پيشنهاد مي‌كنند به جاي اين فكر كه هميشه غربالگري براي هر فردي مفيد است، پزشكان در ابتدا ارزيابي كنند كه وضعيت سلامت بيمار در چه سطحي قرار دارد و آيا در 5 سال آينده وي زنده خواهد ماند با خير. اگر اين‌گونه است برنامه‌هاي غربالگري، تشخيص و درمان سرطان توجيه‌كننده خواهد بود. البته ما بايد در مورد استفاده منطقي از مراقبت‌هاي بهداشتي بيشتر فكر كنيم و كمتر به سهميه‌بندي اين نوع مراقبت‌ها در بيماران بپردازيم.

مطالعات باليني فاز II نشان داده‌اند که مولکول PB272 در ترکيب با ساپسيتابين (Capecitabine) و نيز در ترکيب با تمزيروليموس (Temsirolimus) در سرطان پستان متاستاتيک HER2+ اثربخش است. موسسه بيوتکنولوژي پوما، يک شرکت بيوفارماسوتيکال، نتايج به دست آمده از مطالعه باليني فاز II در حال انجام روي مولکول تحقيقاتي اين شرکت يعني PB272 با نام نراتينيب (Neratinib) را در سمپوزيوم سرطان پستان سن آنتونيو تگزاس اعلام کرده است.
مطالعات باليني فاز I/II روي مولکول PB272 در ترکيب با داروي شيمي درماني ساپسيتابين در مراکز کلينيکي متعددي در آمريکا، اروپا و آسيا مورد بررسي قرار گرفت. نتايج فاز I آن در سال گذشته ارائه شده بود. در بخش فاز II مطالعات باليني که نتايج آن در سمپوزيوم امسال ارائه شدند، بيماراني با نوع ErbB2 مثبت (HER2+) متاستاتيک يا پيشرفته بدخيمي پستان شرکت داشتند. در گذشته آنها سابقه شيمي درماني قبلي با ترازتوزوماب (Trastuzumab) و تاکسان وجود داشت. به اين بيماران PB272 با دوز روزانه 240 ميلي‌گرم در ترکيب با ساپسيتابين با دوز 1500 ميلي‌گرم بر مترمربع (دوز دوبار در روز 750 ميلي‌گرم بر مترمربع) در روزهاي 1 تا 14 چرخه‌هاي 21 روزه داده شد.
نتايج مطالعه نشان دادند که ترکيب PB272 و ساپسيتابين از سوي بيماران به خوبي تحمل مي‌شود. شايع‌ترين عارضه جدي ناشي ازمصرف اين دارو در خلال مطالعات باليني مذکور عبارت بود از اسهال (در 26درصد از بيماران). اسهال ايجاد شده گذرا بود و با تعديل دوز دارو و تجويز داروهاي ضداسهال برطرف شد. اما در مورد اثربخشي PB272، نتايج مطالعه نشان دادند که از ميان 61 بيمار شرکت‌کننده در مطالعه که پيش از اين تحت درمان با لاپاتينيب قرار نگرفته ‌بودند،11درصد يعني 7 بيمار پاسخ‌دهي درماني کامل داشتند؛ 52 درصد پاسخ‌دهي درماني نسبي داشتند و8 درصد آنان بيماري‌شان بيش از 6 ماه ثابت باقي ماند، بنابراين به‌طور کلي پاسخ‌دهي درماني در اين مطالعه 64 درصد بود.
به‌علاوه، در 7 بيمار که پيش از اين با لاپاتينيب تحت درمان قرار گرفته بودند،14درصد پاسخ‌دهي درماني کامل و در43درصد پاسخ‌دهي درماني نسبي مشاهده شد و در 14درصد آنها تا 6 ماه بيماري ثابت باقي ماند. به‌طور شاخص «متوسط شانس بقاي بيمار بدون پيشرفت بيماري» در مبتلاياني که پيش‌تر لاپاتينيب را دريافت نکرده بودند 3/40هفته و اين رقم در بيماراني که قبلا تحت درمان با لاپاتينيب قرار گرفته بودند 9/35هفته بود.

طبق اعلام سازمان غذا و داروي آمريکا، نسبت فايده به زيان داروي آکسيتينيب(Axitinib) در مبتلايان به کارسينوم سلول کليوي پيشرفته پس از شکست درمان خط اول سيستميک مطلوب بوده است. سالانه در کشور ايالات متحده حدود 58 هزار مورد جديد ابتلا به کارسينوم سلول کليوي تشخيص داده مي‌شود و متاسفانه 20 تا 30 درصد از اين بيماران در زمان تشخيص به مرحله پيشرفته بيماري دچارند. ميزان مرگ‌ومير ناشي از اين بدخيمي در آمريکا سالانه 13 هزار نفر است. آکسيتينيب يک درمان خوراکي است که براي مهار انتخابي گيرنده‌هاي يک، دو و سه فاکتور رشد آندوتليال عروقي طراحي شده است. اين گيرنده‌ها بر رشد تومور، آنژيوژنز عروقي و پيشرفت بدخيمي (گسترش تومور)تاثيرگذارند. اظهارنظر سازمان غذا و داروي آمريکا بر اساس نتايج به دست آمده از مطالعه باليني فاز III با نام AXIS روي بيماراني که بدخيمي در آنها پس از يک درمان سيستميک، پيشرفت کرده صورت گرفته است. طي مطالعه مذکور اثربخشي و ايمني داروي آکسيتينيب بر بيش از 2500 بيمار بررسي شد.

دانشمندان واكسنی را ساختند كه می تواند راهبرد جدیدی برای درمان سرطان های تخمدان، روده و لوزالمعده باشد. به گزارش دیلی میل، پژوهشگران دانشگاه جورجیا و كلینیك مایو در آریزونا واكسنی ساخته اند كه به طور چشمگیری اندازه تومورها را در مدل موشی كاهش می دهد. این مدل ها 90 درصد سرطان های سینه و لوزالمعده انسانی را كه مقاوم به درمان هستند، تقلید می كنند. آنها امیدوارند این واكسن تا سال 2020 به بازار عرضه شود. به گفته 'گریت ژان بونز' پژوهشگر این طرح، واكسن جدید واكنش ایمنی قوی را ایجاد می كند.  این واكسن تمامی سه تركیب سیستم ایمنی را برای كاهش 80 درصدی اندازه تومور فعال می كند. با سرطانی شدن سلول ها، قندهای موجود در پروتئین های سطحی آن دستخوش تغییراتی می شوند كه آنها را از سلول های سالم متمایز می كند.
پژوهشگران در چند دهه اخیر تلاش كرده اند تا سیستم ایمنی را وادار به شناسایی این تغییرات كنند و سلول های سرطانی را از بین ببرند. در واقع سیستم ایمنی بدن، سلول های سرطانی را جسم خارجی تلقی نمی كند و از این رو به آنها حمله نمی كند. دانشمندان در حال حاضر از مدل های موشی استفاده كردند. این موش ها مانند انسان به تومور سرطانی مبتلا شدند كه پروتئینی موسوم به MUC1 را بر روی سطح سلول های خود بیش از اندازه معمول تولید می كنند.
این نخستین بار است كه واكسنی ساخته می شود كه سیستم ایمنی را برای تشخیص و كشتن سلول های سرطانی بر پایه ساختارهای قندی متفاوت بر روی پروتئینی مانند MUC1 آموزش می دهد. به گفته این محققان پروتئین MUC1 بر روی بیش از 70 درصد تمامی سرطان های كشنده وجود دارد. به گفته پژوهشگران می توان از این واكسن به همراه شیوه های درمانی استاندارد مانند شیمی درمانی در سرطان هایی كه قابلیت درمان با جراحی را ندارند، استفاده كرد.
با این حال دانشمندان اگرچه این نتایج امیدوار كننده در موش ها را در مورد انسان تعمیم نمی دهند اما اطمینان دارند این واكسن ها می توانند كربوهیدرات خاصی را در سلول های سرطانی هدف قرار دهند و در نهایت نقش مهمی را در درمان این بیماری ایفا كنند. این دانشمندان می گویند در حال آغاز ارایه درمانهایی هستیم كه به سیستم ایمنی بدن انسان می آموزد تا با آنچه كه در سلول های سرطانی وجود دارد ، مبارزه كنند. نتایج این تحقیقات در نشریه مجموعه مقالات فرهنگستان ملی علوم آمریكا منتشر شده است.

محققان آزمایش ژنتیكی ساده ای برای تشخیص سرطان سینه ارایه كرده اند كه پزشك می تواند با استفاده از نتایج این آزمایش وجود این بیماری را در مراحل اولیه آن تشخیص دهد و مانع از شیمی درمانی غیرضروری شود. به گزارش دیلی میل، گروهی از پژوهشگران بین المللی آزمایش Oncotype DX را ارایه كردند كه به پزشكان كمك می كند از احتمال عود سرطان سینه مطلع شوند و لزوم دخالت های بیشتر در درمان را تعیین كنند. در این آزمایش غیر تهاجمی از بافت تومور سرطانی نمونه كوچكی برداشته و بر روی گروه هایی از ژنها متمركز می شود كه با این روش می توان چگونگی رشد سرطان و واكنش آن را به درمان دریافت. بر اساس نتایج این آزمایش پزشك می تواند به طور دقیقی مشاهده كند كه آیا شیمی درمانی كه دارای عوارض جانبی مانند تهوع و ریزش مو است، لزومی دارد یا خیر. 'سیمون هولت ' جراح اهل ولز گفت: نتایج به دست آمده از آزمایش ژنومیك مانند Oncotype DX می تواند نقش مهمی در بهبود تصمیم های درمانی و در نهایت مراقبت از بیمار داشته باشد. این آزمایش در حال حاضر در آمریكا انجام می شود.

یک مطالعه جدید نشان داد، زنانی که سیگار می کشند بیشتر در خطر ابتلا به سرطان سلول اسکواموس پوست هستند و کسانی که در گذشته حداقل 20 سال سیگار می کشیدند دو برابر بیشتر احتمال ابتلا به این سرطان را دارند. به گزارش ایسنا، محققان این مطالعه می گویند نتایج از نظر آماری معنی دار نبود چون مردانی که سیگار می کشیدند در مقایسه با زنان در معرض خطر متوسط برای این دو نوع سرطان پوست غیر ملانوم سلول بازال و سرطان سلول اسکواموس بودند. نویسنده اصلی پژوهش دانا رولیسون عضو مرکز سرطان موفیت گروه اپیدمیولوژی سرطان در تمپا، فلوریدا، با اشاره به تفاوت خطر ابتلا بین زنان و مردان گفت: ما نمی دانیم که چرا تفاوت وجود دارد در حالی که هم مردان و هم زنان در معرض بسیار نور خورشید قرارمی گیرند و این خود عامل خطرناک و اصلی برای ابتلا به سرطان پوست است.
اما تحقیقات سرطان ریه ممکن است سرنخی به ما بدهد که تفاوت های هورمونی متابولیسم نیکوتین را و توانایی بدن برای ترمیم دی ان آی آسیب دیده ریه ی ناشی از سیگار کشیدن را تحت تاثیر قرار می دهد، که نشان می دهد هورمون زنانه استروژن نیز ممکن است در این مسئله نقش داشته باشد.
برای این بررسی، 383 بیمار مبتلا به سرطان پوست را با 315 نفر بدون این بیماری را مورد مقایسه قرار دادند و از شرکت کنندگان خواسته شد که مشخص کنند چه میزان سیگار می کشند، زمانی که آنهاشروع به این عادت کردند و تعداد کل سال که آنها سیگاری بودند مشخص شد. در مجموع از 355 مرد و 343 زن در مطالعه شرکت داشتند که همه سفید پوست بودند که بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پوست است. خطر برای هر دو نوع از سرطان پوست غیر ملانوم به طور جداگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، البته با احتساب حضور سایر عوامل خطرزا بررسی ادامه یافت. محققان دریافتند که مردمی که بیشتر سیگار می کشیدند، بیشتر احتمال دارد تا به سرطان پوست مبتلا شوند. گفتنی است سرطان سلول اسکواموس یک شکل از سرطان پوست است که نسبت به ملانوم کمتر تهاجمی است. Cancer Causes Controlاین پزوهش در مجله به صورت آنلاین به چاپ رسید.

به تازگي محققان در بررسي‌هاي انجام‌شده به اين نتيجه رسيده‌اند كه بقاي بيماران مبتلا به هپاتوسلولار كارسينوما يا HCC با استفاده از 90Y-resin ميكروسفر راديوآمبولازيسيون افزايش مي‌يابد. اين بررسي‌ها كه به صورت چند مرکزي در اروپا انجام‌شده نشان مي‌دهد كه اين روش احتمالا منافع خود را در مراحل مختلف بيماري اعمال مي‌كند؛ چه بيماران سرطان پيشرفته كبد داشته باشند که ناچار درمان‌هاي کمي براي آنها وجود دارد. هپاتولوژيست‌ها درمان اين دسته از بيماران را براساس بيماري زمينه‌اي که منجر به سرطان شده، همچنين Stage تومور و در نظر گرفتن اين موضوع که آيا پيشرفت تومور يا سيروز پيشرفته تهديدكننده حيات وي هست يا خير، انتخاب مي‌كنند. 
در اين روش درماني جديد، هدف درماني مستقيما خود كبد است، يعني راديوآمبولازيسيون و بيشتر بيماران به يك نوبت تجويز ميكروسفرها نياز پيدا كردند. ميانه فعاليت درمان تجويز‌شده 6/1 GBq بوده و تقريبا در 45 درصد بيماران تمام كبد و در 39 درصد آنها لوب راست ايفيوژن پيدا كردند. در نهايت پس از اتمام درمان و تحليل‌هاي انجام‌شده، ميانه کلي بقاي بيماران تحت‌درمان نزديك به 13 ماه گزارش شد، البته اين ميزان بقا به كلاس BCLC بيماري بستگي نزديكي داشت به طوري كه بيماران با BCLC A، 24 ماه، BCLC B، نزديك به 17 ماه و BCLC C، 10ماه بقا داشتند. محققان يادآورشده‌اند كه مهم‌ترين عوامل موثر در پيشرفت عبارتند از وضعيت عملکرد ECOG، بار تومور، نمره تست كوآگولاسيون (INR بيش از 2/1) و بيماري‌هايي كه خارج از كبد وجود دارند.
اين تيم تحقيقاتي همچنين اعلام كرد كه مهم‌ترين عوارض جانبي مشاهده‌شده با راديوآمبولازيسيون عبارت بودند از خستگي، تهوع، استفراغ و درد شكم. ميزان مرگ‌ومير به هر علتي در اين گروه از بيماران پرخطر، 1 درصد در روز 30 و حدود 7 درصد در روز 90 از شروع درمان گزارش شد. در نهايت پژوهشگران اين مطالعه كه مقر اصلي آنها در دانشگاه «ناوارا» در اسپانيا قرار دارد، متذكر شدند كه يافته‌ها حاكي از وجود شواهد قوي مبني بر افزايش بقاي بيماران مبتلا به هپاتوسلولار كارسينوما با راديو آمبولازيسيون است، حتي در بيماراني كه در مراحل پيشرفته و انتهايي قرار داشته و گزينه‌هاي درماني اندكي براي آنها وجود دارد. البته انجام مطالعه‌هاي باليني و كارآزمايي‌هاي ديگري نيز لازم است تا كارايي اين روش درماني به خوبي اثبات شود و بتواند از اين پس وارد چرخه درمان باليني اين دسته از بيماران شود. طبق برآورد سازمان جهاني بهداشت، در سال 2008 نزديك به 700 هزار مورد مرگ در سراسر دنيا در اثر اين بيماري رخ داده كه بيش از 80 درصد آنها نتيجه ابتلا به عفونت هپاتيت C و B بوده است. مطالعه‌ها افزايش بروز اين بيماري را در كشورهاي پيشرفته‌اي همچون آمريكا نيز نشان مي‌دهند و همچنين بيماري تمايل به گرفتاري افراد جوان‌تر دارد.

هپاتوسلولار کارسينوما يکي از کشنده‌ترين سرطان‌ها در دنيا است که دير تشخيص داده شده و بيشتر بيماران مبتلا نيز در عرض 6 ماه فوت مي‌کنند. يکي از بزرگ‌ترين چالش‌ها در درمان اين بيماري تشخيص ديرهنگام آن است و روش‌هاي کنوني نيز وقتي تومور را مشخص مي‌کنند که قطر آن حداقل به 5 سانتي‌متر رسيده باشد، در حالي که ديگر براي درمان موثر خيلي دير است. امروزه محققان به دستاوردهاي عظيمي در اين ميان رسيده‌اند. در اين روش با استفاده از نانو ذرات طلا كه با پليمر پوشيده شده و يك تكنيك تصويربرداري X-ray پراكنده مي‌توانند توده‌هايي به ازاي 5 ميلي‌‌متر را نيز شناسايي كنند. اين نخستين بار است كه نانوذرات فلزي به‌عنوان عاملي براي تقويت سيگنال‌هاي X-ray پراكنده استفاده مي‌شوند تا از توده‌هاي تومورمانند تصويربرداري كنند.

متخصصان يك شركت تجهيزات تشخيص پزشكي در آمريكا موفق شده‌اند يك تست جديد تنفسي توليد كنند كه به شناسايي و تعيين نوع سرطان ريه در انسان با دقت فوق العاده بالا، كمك مي‌كند. به گزارش  ايسنا، متخصصان اين شركت تحت عنوان «متابولومكس» در واقع روي شناسايي نشانه‌هاي متابولوميكز سرطان كه در بازدم وجود دارند، متمركز شده‌اند. دكتر پيتر مازون در كلينيك كليولند كه سرپرستي اين مطالعه را برعهده دارد مي‌گويد: دقت تست جديد در تشخيص سرطان ريه 80 درصد بيشتر از روشهاي فعلي است. شركت متابولومكس به اين ترتيب نسل اول «مجموعه حسگر كالريمتريك» را توليد مي‌كند.
به نوشته روزنامه لوس آنجلس تايمز، اين آزمايشات هم چنين نشان مي‌دهد كه تست جديد حتي قادر است تفاوت بين انواع مختلف سرطان ريه را شناسايي كرده و دقت آن در تشخيص نوع سرطان ريه نيز در 90 درصد موارد صحيح است. دكتر مازون مي‌گويد: شناسايي نوع سرطان بوسيله تست جديد اين امكان را به ما مي‌دهد كه در زمان كوتاه‌تر روش درماني مناسب‌تري را براي كنترل بيماري پيدا كرده و بكار بگيريم. پائول رودز، پزشك متخصص، موسس و رييس اجرايي اين كمپاني تاكيد كرد: تست تنفسي جديد قابليت آن را دارد كه به طور گسترده براي تشخيص زودهنگام سرطان ريه مورد استفاده قرار بگيرد.
سرطان ريه يکي از اصلي‌ترين عوامل مرگ و مير از ميان سرطان‌هاي شناخته شده است و بيشترين ميزان مرگ ومير را در مقايسه با سرطان سينه و پروستات دارد. برخي از علائم اين سرطان عبارتند از: سرفه افرادي که سيگار مي‌کشند زياد مي‌شود و شدت سرفه‌ها نيز افزايش مي‌يابد، افزايش ميزان خلط سينه، خس خس کردن سينه، سرفه افراد غيرسيگاري بيش از دو هفته طول مي‌کشد، تغيير رنگ خلط سينه، مشاهده خون در خلط سينه،  دوره هاي مکرر حالت ذات الريه يا برونشيت

زناني كه در آغاز بارداري در تماس با دود سيگار همسرانشان هستند، فرزند آنها حداقل 15 درصد بيشتر در معرض ابتلا به سرطان خون خواهند بود. به گزارش ايسنا،‌ نتايج يك بررسي جديد در استراليا تاييد كرد وقتي جنين در شكم مادر دود سيگار پدر خود را استنشاق مي‌كند، پس از تولد خيلي بيشتر با احتمال ابتلا به نوع شايع سرطان خون در دوران كودكي مواجه مي‌شود. هرچند اين مطالعه كه در مجله آمريكايي همه‌گيرشناسي به تفصيل ارائه شده نشان مي‌دهد كه فاكتورهاي چندگانه در بروز اين نوع سرطان خون در كودك (ALL) نقش دارد اما در واقع به بررسي فاكتورهاي ديگري مي‌پردازد كه در افزايش خطر بروز اين سرطان نقش قابل توجهي ايفا مي‌كنند.
به گزارش رويترز، دكتر اليزابت ميلن از كارشناسان انستيتو تله تون در مركز مطالعات سلامت كودك در استراليا در اين باره مي‌گويد: هرچه والدين در زمان باردار شدن مادر بيشتر سيگار بكشند، اين احتمال شديدتر مي‌شود. بنابراين گزارش، هر چند ALL شايع ترين نوع سرطان دوران كودكي است اما هنوز يك بيماري نادر محسوب مي‌شود و از هر 100 هزار كودك حدود 3 تا 5 نفر به آن مبتلا مي‌شوند.
به گزارش ايسنا، اختلالات ايمني عامل مهمي در ابتلاي کودکان به سرطان خون هستند به طوري که ابتلا به سرطان خون 60 درصد سرطان‌هاي دوران كودكي را تشکيل مي دهد. سرطان خون يا لوسمي يك بيماري پيشرونده و بدخيم اعضاي خون ساز بدن است. اين بيماري در اثر تکثير و تکامل ناقص گلبو‌ل‌هاي سفيد خون و پيش سازهاي آن در خون و مغز استخوان ايجاد مي‌شود. واژه لوسمي به معني خون سفيد است. لوسمي يکي از چهار سرطان شايع در ميان کودکان است.
در بيماري لوسمي يا همان سرطان خون، مغز استخوان به صورت غيرعادي، مقدار بسيار زيادي سلول خوني توليد مي‌کند. اين سلولها با سلولهاي طبيعي و عادي خون متفاوت هستند و درست عمل نمي‌کنند. در نتيجه توليد سلول‌هاي سفيد خون طبيعي را متوقف کرده و توانايي فرد را در مقابله با بيماري‌ها از بين مي‌برند. سلول‌هاي لوسمي همچنين بر توليد ساير انواع سلول‌هاي خوني که توسط مغز استخوان ساخته مي‌شود از جمله گلبول‌هاي قرمز خون که اکسيژن را به بافت‌هاي بدن مي‌رسانند و پلاکت‌هاي خوني که از لخته شدن خون جلوگيري مي‌کنند، اثر منفي مي‌گذارند.

پژوهشگران  نشان دادند که سونوگرافي ترانس‌واژينال با حساسيت و اختصاصيت 80 تا 90 درصد قادر است ابتلا به سرطان آندومتريال را قبل از بروز علايم آن شناسايي کند. اگرچه نتايج حاصل از اين مطالعه در نشريه لنست به چاپ رسيده، اما پژوهشگران اين مطالعه اعتراف کردند که براي اينکه اين روش وارد سيستم غربالگري شود، نياز به مطالعات بيشتري است تا ميزان خطرات و صرفه اقتصادي ناشي از انجام آن بررسي شود. در حال حاضر هيچ نوع تست غربالگري براي شناسايي سرطان آندومتر بدون علامت وجود ندارد. اين مطالعه که روي 36731 نفر صورت گرفته نشان داد که 81 درصد افرادي که به سرطان آندومتر مبتلا هستند، در سونوگرافي ترانس‌واژينال داري ضخامت آندومتر بالاي 5 ميلي‌متر هستند. به طور دقيق اين روش در شناسايي سرطان آندومتر بدون علامت داراي حساسيت 5/80 بوده است.

در اعماق قلب سلول، DNA شما ممكن است دستخوش تغييرات ظريفي شود كه خود منجر به بروز بيماري‌هاي ويرانگر در چند سال آينده شود. پس چه بهتر كه هر چه زودتر اين تغييرات شناخته شوند تا از بروز بيماري‌هايي همچون سرطان جلوگيري شود. به همين منظور تكنولوژي جديد ميكروسكوپي كه به تازگي معرفي شده قادر است يك سيستم جديد آگاهي براي بروز سرطان و آلزايمر ارائه دهد تا بيماري قبل از شروع، تشخيص داده شود. اين ميكروسكوپ‌ها كه در ابعاد نانو ساخته شده‌اند، با روش‌ «طيف‌سنجي نسبي موج» (PWS) كار مي‌كنند و دنبال آن مي‌گردند كه چگونه اشعه نور با سلول تداخل پيدا مي‌كند. همان‌طور كه اشعه از درون سلول رد مي‌شود، ساختارهاي مختلف آن براساس چگالي‌شان، انعكاس‌هاي متفاوت پيدا مي‌كنند. سپس دوباره الگوي اين نورها براي ساخت شكل سلول گرد هم مي‌آيند. به اين ترتيب هرگونه تغييري نسبت به حالت طبيعي سلول مشخص و علايم ابتدايي بيماري‌ها نشان داده خواهد شد. در اين روش مي‌توان با يك سوآب از مناطقي‌ مانند ركتوم و سرويكس سلول برداشت و آنها را مورد آناليز قرار داد.

امروزه استفاده از تكنولوژي MRI براي كمك به پزشكان براي تصميم‌گيري در مورد گزينه‌هاي درماني پيش روي بيماران مبتلا به سرطان پستان گسترش زيادي پيدا كرده، به?رغم اينكه شواهد بسيار اندكي در دست است كه اين نوع سيستم تصويربرداري منفعت خاصي نيز داشته باشد و محققان نيز بر اين امر صحه مي‌گذارند.
براساس گزارشي كه اخيرا در نشريه معتبر «لنست» به چاپ رسيده، طي ساليان اخير استفاده از MRI به طور گسترده‌اي در كار بالين مورد پذيرش قرار گرفته، زيرا اين فرضيه مطرح است كه با كاربرد آن حساسيت تشخيصي سرطان بالاتر مي‌رود و همين امر پيامد نهايي بيماران را بهبود خواهد بخشيد. اين مساله بهانه‌اي شد براي يك تيم تحقيقاتي تا صحت اين فرضيه را مورد آزمون قرار دهند و مقاله?هاي منتشر شده را در يك دهه اخير دوباره بازبيني كنند. آنها دريافتند كه هر چند MRI يك ابزار ارزشمند براي پيگيري زناني است كه از نظر ژنتيكي در معرض خطر بالاي ابتلا به سرطان پستان قرار دارند اما شواهد مبتني بر استفاده از MRI به عنوان يك وسيله غربالگري در جمعيت عمومي محدود است. آنها همچنين شواهد اندکي يافتند كه غربالگري روتين با MRI براي انتخاب درست بيماران قبل از جراحي محافظتي پستان‌ کمک کننده است يا خطر عودهاي موضعي سرطان پستان را كم مي‌كند يا نياز به اعمال جراحي را به حداقل مي‌رساند. اين تيم تحقيقاتي ذكر مي‌كند كه البته شواهد كافي در دست است كه MRI به اندازه كافي براي غربالگري زنان در معرض خطر بالا (داشتن سابقه فاميلي مثبت يا موتاسيون شناخته شده ژني) مفيد است و مي‌تواند دقيقا تومورهايي را كه قبلا ماموگرافي يا اولتراسوند تشخيص داده‌اند، مشخص كند، هر چند هنوز كسي نمي‌داند كه آيا واقعا اين تشخيص پيشرفته‌تر تاثيري بر ميزان بقاي بيماران دارد يا خير. آنها از سوي ديگر تاكيد مي‌كنند كه شواهدي موجود نيست كه افزايش حساسيت با استفاده از اسكن‌هاي MRI براي معاينه زنان قبل از جراحي به درمان بهتر جراحي يا پيش‌آگهي آنها كمكي مي‌كند يا خير. در واقع به نظر مي‌رسد MRI به انتخاب بهتر بيماران براي جراحي‌هاي محافظتي پستان كمك شاياني نمي‌كند و باعث نمي‌شود هنگام جراحي حاشيه‌هاي بدون تومور بيشتري انتخاب شود. همچنين به علت تعداد كم كارآزمايي‌ها و كيفيت ضعيف بسياري از مطالعه‌هاي انساني، اثر MRI بر پيامد طولاني‌مدت بيماران قابل ارزيابي نيست. پيامد نهايي شامل بروز سرطان در پستان ديگر يا عود در پستان درگير است. براساس يافته‌هاي اين محققان، ثابت شده غربالگري با MRI بيشتر در زمينه‌ ارزيابي وسعت بيماري باقي‌مانده و بررسي پاسخ به كموتراپي قبل از عمل جراحي در مقايسه با آزمون‌هاي رايج، مانند معاينه باليني، ماموگرافي و اولتراسوندگرافي موثر است.
در چكيده اين مقاله، محققان يادآوري كرده‌اند كه: «در نهايت، ارزش واقعي و درست MRI مي‌تواند در توانايي آن براي پيش‌بيني رفتارهاي بيولوژيكي سلولي نهفته باشد. تغييرات بسيار ابتدايي متابوليسم داخل سلولي كه توسط MRS تشخيص داده مي‌شوند، به نظر مي‌رسد پيش‌بيني كننده پاسخ بيمار به درمان باشد و در صورتي كه مطالعه‌هاي بزرگ‌تر و داراي اعتبار بتوانند سميت و هزينه ادامه يك رژيم شيمي‌درماني را بر اين اساس تعيين كنند، شايد بتوان در‌آينده استفاده از اين نوع درمان‌ها را كه شايد هيچ منفعتي هم نداشته باشند، به حداقل خود رساند و تنها براي بيماراني مورد استفاده قرار داد كه واقعا از آنها سود خواهند برد.»

گزارشي از سمپوزيوم سرطان پستان كه در دسامبر 2011 برگزار شد حاكي از آن است كه ابتلا به چاقي يا ديابت پس از سن 60 سالگي، به طور قابل توجهي احتمال ابتلا به سرطان پستان را بيشتر مي‌كند. محققان سوئدي در اين مطالعه دريافتند كه يك گروه از داروهاي ضدديابتي خطر سرطان را كم مي‌كنند، در حالي كه بقيه آنها اين خطر را بيشتر مي‌كنند. اين يافته‌ها كه از 5/1 ميليون نفر سوئدي جمع‌آوري شده نشان مي‌دهد زنان با سن بيش از 60 سال که چاق هستند، 55 درصد بيشتر احتمال ابتلا به سرطان پستان را دارند كه به نظر مي‌رسد عدد بالايي باشد و زنگ خطر را به صدا درآورده است. در واقع بروز ديابت تا 4 سال قبل از تشخيص سرطان، خطر را 37 درصد بيشتر مي‌كند، در حالي كه زنان با سطح ليپيد پايين‌تر خون، 25 درصد افزايش خطر دارند. اينكه چرا ليپيدهاي خون ميزان سرطان را تحت تاثير قرار مي‌دهند، مشخص نيست، اما سطح بالاتر ليپيدها به طور معكوسي با كاهش خطر سرطان مرتبط است.

براساس آخرين بررسي دانشمندان انگليسي، حدود يك سوم سرطان‌ها به وسيله عوامل شايع مربوط به سبك زندگي افراد، يعني دخانيات، رژيم غذايي، الكل و چاقي ايجاد مي‌شود. اين يافته‌ها از مرور جزءبه جزء عوامل محيطي و سبك زندگي بيماران و مقايسه با افراد سالم به دست آمده‌اند.
بسياري از افراد معتقدند كه سرطان مربوط به سرنوشت آنهاست يا در ژن‌هاي آنها نهفته و شانس آنها در قرعه‌كشي زندگي باعث شده تا آن را دريافت كنند اما با نگاهي به شواهد، مشخص مي‌شود كه حدود 40 درصد سرطان‌ها به‌وسيله عواملي ايجاد مي‌شود كه اغلب قادريم آنها را تغيير دهيم. از سوي ديگر يافته‌ها حاكي است تاثير اين عوامل در مردان بيشتر از زنان است.
اين مطالعه كه توسط دانشمندان انگليسي انجام شده و بيشتر بر يافته‌هاي مربوط به اين كشور تمركز دارد به اين معناست كه سالانه حدود 40 درصد سرطان‌ها قابل پيشگيري است، زيرا قابل انتساب به دخانيات، رژيم غذايي ناسالم، نوشيدن الكل و اضافه وزن هستند. در اين ميان سيگار كشيدن مهم‌ترين عامل به حساب مي‌آيد، به طوري كه سالانه بيش از 60 هزار مورد سرطان در بريتانيا از آن ناشي مي‌شود يا به عبارت ديگر يك سرطان از هر 5 سرطان تشخيص داده شده است.
يافته‌هاي ديگري نيز در اين بررسي بسيار تعجب‌آور بودند. محققان در اين رابطه اظهار مي‌دارند كه آنها اصلا انتظار نداشتند خوردن ميوه و سبزي‌ها در جلوگيري از بروز سرطان در مردان اينقدر مهم باشد و در زنان نيز اين انتظار نمي‌رفت كه اضافه وزن اثري به مراتب بيشتر از نوشيدن الكل داشته باشد. اگر بخواهيم درصد مشاركت هر يك از عوامل را در زنان و مردان به تفكيك بيان كنيم در مردان بيشترين و مهم‌ترين عامل، دخانيات است كه 23 درصد سهم دارد. پس از آن نخوردن ميوه و سبزي‌ها با 1/6 درصد، مواجهه شخصي با 9/4 درصد، الكل با 6/4 درصد، اضافه‌وزن و چاقي با 4/1 درصد و قرار گرفتن بيش از حد در معرض آفتاب با 5/3 درصد بيشترين عوامل دخيل دربروز سرطان در مردان هستند. سهم هر يك از عوامل مربوط به شرايط زندگي را در ميان زنان مي‌توان به ترتيب زير برشمرد: دخانيات: 6/15 درصد، اضافه‌وزن و چاقي: 9/6 درصد، عفونت مانند HPV: 7/3 درصد، در معرض اشعه آفتاب قرارگرفتن بيش از حد: 6/3 درصد، نخوردن ميوه و سبزي‌ها: 4/3 درصد و نوشيدن الكل: 3/3 درصد.
اندازه‌گيري‌هايي كه در اين مطالعه مورد استفاده قرار گرفته بود در کسري از جمعيت محاسبه شده و بعضي از عوامل با ديگري همپوشاني داشتند. به طور مثال در سرطان ريه كسر نسبت داده شده به جمعيت براي دخانيات 85 درصد، عوامل شغلي 2/13 درصد، نخوردن ميوه و سبزي‌ها 9 درصد و در معرض اشعه راديواكتيو بودن 7/4 درصد بود كه به دليل همپوشاني‌هاي گزارش شده، جمع اين عوامل از 100 بيشتر مي‌شود. از سوي ديگر عوامل محيطي مسوول 2/89 درصد علل ايجادكننده سرطان ريه بودند، در حالي كه تنها 10 درصد سرطان‌هاي ريه به هيچ يك از اين عوامل ربطي نداشتند.
به هر حال بايد متذكر شد كه داشتن يك زندگي سالم هنوز تضمين‌كننده اين نيست كه خطر ابتلا به سرطان كاهش مي‌يابد. هميشه يك عامل شانس هم وجود دارد. ما مي‌توانيم اين احتمالات را تغيير دهيم، اما نمي‌توانيم عنصر شانس را حذف كنيم. به هر ترتيب بايد همه از يک زندگي سالم پيروي کنند، زيرا داشتن يك زندگي سالم خطر هر نوع بيماري را علاوه بر سرطان كم مي‌كند.

دانشمندان روش جدیدی را برای هدف قرار دادن سرطان از طریق دستکاری سوئیچ مسئول رشد سلول های سرطانی کشف کرده اند. به گزارش بنیان به نقل از medicalxpress، دانشمندان روش جدیدی را برای هدف قرار دادن سرطان از طریق دستکاری سوئیچ مسئول رشد سلول های سرطانی کشف کرده اند. این یافته ها که در مجله Cancer Cell منتشر شده است ، آشکار کرد که چگونه سلول های سرطانی با تولید رگ های خونی خود سریع تر رشد می کنند. سلول های سرطانی با تولید پروتئین هایی که سبب  رشد رگ های خونی آنها می شود مواد مغذی مورد نیازخود را بدست آورده و به رساندن اکسیژن و قند به تومور کمک می کنند. این پروتئین ها فاکتورهای رشد عروقی مانند VEGF هستند که موردهدف آواستین، نوعی داروی ضد سرطان می باشند.
ساخت این پروتئین ها نیاز به اتصال قوی قسمت های مختلف ژن ها به هم طی فرآیندی به نام اسپلایسینگ دارد. دانشمندان در دانشگاه Bristol کشف کردند که جهش هایی در یک ژن خاص سرطانی می تواند چگونگی اسپلایسینگ را کنترل و متعادل کند و سوئیچ اصلی در سلول را روشن کند. این سوئیچ اسپلایسینگ باعث می شود سلول های سرطانی سریع تر رشد کنند ، و رگ های خونی را با سرعت بیشتری رشد دهند ، بنابراین آنها چگونگی چفت شدن VEGFs را تغییر می دهند. در مدل های آزمایشی ، محققان دریافتند که با استفاده از داروهای جدید متوقف کننده این سوئیچ  می توان مانع رشد عروق خونی و رشد سرطان شد.
دکتر Michael Ladomery مدیر این پروژه از بریستول گفت : "این تحقیق به وضوح نشان می دهد که با هدف قرار دادن و دستکاری اسپلایسینگ ممکن است بتوان رشد تومور را در بیماران متوقف کرد. پروفسور David Bates  از دانشگاه بریستول گفت : "این ما را قادر می سازد تا کلاس جدیدی از داروها راکه رشد عروق خونی درسرطان و بیماری های دیگر مثل کوری و بیماری کلیه مورد هدف قرار می دهد ایجاد کنیم."

با توجه به کيفيت عالي تصاوير تهيه شده توسط دستگاهي به نام Naviscan PEM در بيماران مشکوک به تومورهاي بدخيم در پستان، بخش سرطان دانشگاه تگزاس اين وسيله را به عنوان يک وسيله کمکي در شناسايي اين بيماران معرفي کرد. اين وسيله نوعي ماموگرافي است که با مکانيسم ساطع کردن اشعه از هسته پوزيترون مي‌تواند ضايعات بدخيم را بر اساس متابوليسم بالايي که دارند از ضايعات خوش‌خيم تشخيص دهد. با توجه به اينکه مطالعات نشان دادند که استفاده از اين وسيله مي‌تواند در افتراق اين ضايعات بسيار کمک‌کننده باشد و روند درمان را در بيمار تغيير دهد، از اين پس از اين وسيله به عنوان يک اقدام روتين استفاده مي‌شود.

پژوهشگران موفق به ابداع روشي شدند که با استفاده از امواج اولتراسوند مي‌تواند سرطان پروستات را با دقت بالا تشخيص دهد. در اين روش يک ماده حاجب مخصوص با مولکول‌هايي به اندازه ميکرون به بيمار تزريق مي‌شود. اين ماده قادر است حتي در کوچک‌ترين عروق موجود در يک بافت نفوذ کند. با توجه به اينکه طرح عروق خوني در بافت تومورال نسبت به بافت طبيعي متفاوت است، بنابراين انعکاس امواج صوتي نيز در اين دو متفاوت بوده و در نتيجه مي‌توان به اين روش بافت سالم پروستات را از بافت مبتلا به سرطان متمايز کرد. دقت اين روش در تشخيص سرطان پروستات بسيار بالاست.

شرکت تجهيزات پزشکي توموفاز اعلام کرد که محصول جديد اين شرکت به نام OCTIS از سازمان نظارت بر غذا و داروي ايالات‌متحده مجوز دريافت کرد. اين وسيله به جاي اشعه ايکس، با استفاده از امواج ليزري مي‌تواند تصاويري با کيفيت بالا از ريه‌ها و مجاري هوايي تهيه کند. اين وسيله براي پيگيري بيماران مبتلا به سرطان ريه تحت درمان تهيه شده است. با توجه به اينکه پيگيري و درمان به موقع اين بيماران، باعث کاهش 20 درصدي مرگ‌ومير در آنها شده، وجود تصويربرداري بدون ايجاد خطر تشعشع اشعه ايکس، مي‌تواند براي اين بيماران بسيار کارآمد باشد.

نتایج یک مطالعه جدید نشان داد، بین میزان قند خون بالا و افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ در زنان مسن رابطه مستقیم وجود دارد. بر اساس گزارش انجمن سرطان آمریکا سرطان روده بزرگ شایع ترین سرطان تشخیص داده شده و سومین علت عمده مرگ ناشی از سرطان در ایالات متحده محسوب می شود. محققان طی مدت 12 سال، اطلاعات 5 هزار زن یائسه را که از پژوهش سلامت زنان آمریکایی جمع آوری شده بود بررسی کردند. در شروع مطالعه قند خون ناشتا (گلوکز) و سطح انسولین آنان اندازه گیری شد و پس از آن چندین بار در طول 12 سال آتی نیز مورد بررسی و اندازه گیری قرار گرفت. در طول دوران پژوهش در 81 زن سرطان روده بزرگ تشخیص داده شد.
محققان دریافتند که زنان مبتلا به قند خون بالا در شروع مطالعه، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان کولورکتال (سرطان روده بزرگ) هستند و در کسانی که بالاترین میزان قند خون را نشان دادند تقریبا تا دو برابر نسبت به کسانی که در کمترین سطح قرار داشتند، احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ دیده شد. با توجه به یافته های این پژوهش  تیم مطالعاتی که توسط محققان کالج پزشکی آلبرت اینشتین در نیویورک سیتی رهبری شد، به هیچ ارتباطی بین سطح انسولین و خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ دست نیافت.
گفتنی است که چاقی که معمولا با سطح بالای گلوکز خون و انسولین همراه است عامل خطرناک شناخته شده سرطان کولورکتال است. مدت طولانی است که اعتقاد بر این است که افزایش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال در ارتباط با چاقی با توجه به سطوح بالای انسولین است، اما نتایج این مطالعه نشان داد که این احتمال وجود دارد که ابتلا به این بیماری به علت سطح بالای گلوکز باشد. چالش بعدی محققان یافتن مکانیزمی است که بتواند توضیح دهد افزایش قند خون چگونه به صورت مزمن منجر به سرطان روده بزرگ می شود، " نویسنده اصلی جفری کابات، اپیدمیولوژیست ارشد(متخصص بیماری های همه گیر)در کالج پزشکی انیشتین، گفت: "این امکان وجود دارد که قند خون بالا در ارتباط با افزایش سطح خون از عوامل رشد و عوامل التهابی است که محرک رشد پولیپ های(بواسير لحمى ) روده ای باشد که بعضی از آنها بعد ها منجر به سرطان می شود." گفتنی است، نتایج این پژوهش به صورت آنلاین در مجله  British Journal of Cancer   موجود است.

به تازگي خبري خوش دنياي بي‌شمار بيماري را که در سراسر دنيا از سرطان پوست از نوع سلول سنگفرشي رنج مي‌کشند، رنگين کرده است. محققان استراليايي ژن «متوقف‌کننده سيگنال» را در SCC پوست کشف کرده‌اند که تقريبا در هر توموري غايب است. بدون اين ژن، سلول‌ها تکثير غيرقابل کنترلي پيدا کرده و تومورال مي‌شوند. تاکنون، محتواي ژنتيکي SCC تا حدودي براي محققان رمزآلود بوده، اما به نظر مي‌رسد پاسخ در يک ژن تنها نهفته که نقش کليدي در توسعه پوست طي دوره جنيني هر فردي دارد و در سلول‌هاي SCC ديده نمي‌شود. با شناخت اين نکات اصلي، پژوهشگران در تلاش اند تا درمان‌هاي خود را روي فعال کردن اين ژن متمرکز و به اين ترتيب از پيشرفت SCC جلوگيري‌کنند. از سوي ديگر، محققان فکر مي‌کنند داروهايي را که بتوانند در اين زمينه مفيد باشند، در کرم‌هاي پوستي وارد کنند و در دسترس بيماران قرار دهند تا سهولت مصرف و موثر بودن آنها براي بيماران خوشايند باشد.

دانشمندان يك ويروس را مهندسي كرده‌اند كه وقتي داخل خون تزريق مي‌شود، مي‌تواند به‌طور انتخابي سلول‌هاي سرطاني را در تمام بدن مورد هدف قرار دهد. درواقع اين ويروس تنها تومورها را مورد حمله قرار مي‌دهد و به بافت سالم كاري ندارد. اين نتايج در نشريه Nature به چاپ رسيده است. محققان معتقدند كه اين يافته‌ها مي‌تواند به درمان‌هاي با انتقال و دگرگوني واقعي منجر شود و يك نويد واقعي در درمان سرطان محسوب مي شود. اين ويروس كه JX-544 ناميده مي‌شود به يك مسير شيميايي وابسته است كه در بعضي سرطان‌ها مشترك است. پس از تزريق اين ويروس به جريان خون، در تومورها همانند‌سازي مي‌كند، اما نه در بافت سالم. پژوهشگران در اين مورد بسيار هيجان‌زده هستند، زيرا براي نخستين‌بار است كه درمان ويروسي به‌طور مداوم و به صورت انتخابي در بافت سرطان انجام مي‌شود. البته بايد توجه داشت كه اين ويروس، سلول سرطاني را از بين نمي‌برد، بلكه تنها در مراحل اوليه كار هستيم كه توانسته‌ايم يك ويروس را به بافت سرطاني برسانيم، بدون آنكه به بافت سالم لطمه‌اي وارد شود.

در حال حاضر براي افرادي كه مشكوك به سرطان پروستات هستند به صورت كوركورانه از 6 ناحيه پروستات نمونه‌برداري مي‌كنند. پژوهشگران با استفاده از ام‌.آر.آي سه بعدي موفق به تهيه يك نقشه‌ سه‌بعدي از پروستات شدند تا انجام نمونه‌‌برداري از مناطق مختلف آن به صورت تصادفي و كوركورانه نباشد. در اين روش ابتدا يك تصوير سه بعدي از پروستات تهيه مي‌شود سپس پروب مخصوص بيوپسي به دوربين مجهز شده و از هر قسمتي كه نمونه‌برداري مي‌شود از آن ناحيه نيز تصويربرداري مي‌شود سپس اين تصاوير بازسازي شده و با تصوير اوليه مقايسه مي‌شود تا پزشكان مطمئن شوند كه از تمام نواحي پروستات نمونه‌برداري كافي انجام شده است. پژوهشگران معتقدند اين روش شانس خطا را كاهش مي‌دهد.

نرم‌افزاري به نام Volpara براي اندازه‌‌گيري خودكار شاخص‌هاي حجمي توده‌هاي پستاني از سوي سازمان نظارت بر غذا و دارو مورد تاييد قرار گرفت. در حال حاضر راديولوژيست‌ها نمي‌توانستند به صورت كمي تراكم توده‌هاي پستاني را تخمين بزنند. اين نرم‌افزار به اين متخصصان كمك خواهد كرد كه با محاسبه ميزان تراكم توده‌هاي موجود، غربالگري دقيق‌تري را براي بيماران انجام دهند. از طرف ديگر با توجه به اينكه تغيير تراكم يك توده با گذشت زمان، از لحاظ احتمال بروز بدخيمي اهميت دارد، پزشكان مي‌توانند به صورت كمي اين تغييرات را با هم مقايسه كرده و تصميم بهتري براي بيمار بگيرند.

واكسن آبله در ريشه‌كني يك بيماري عفوني به ما كمك شاياني كرد اما حالا مي‌تواند در جنگ عليه سرطان نيز به ياري ما بشتابد. اين واكسن زمان بقاي بيماران مبتلا به سرطان پيشرفته كبد را تا دو برابر افزايش مي‌دهد. واكسني كه آبله را ريشه‌كن كرده، حاوي يك ويروس زنده به نام «واكسينيا» (vaccinia) است كه مزه اعجاب‌انگيزي براي تومورها دارد. «واكسينيا» سلول‌هاي سرطاني را عفوني مي‌كند زيرا پروتئين ضدويروسي اينترفرون را خاموش و سيگنال‌هايي را روشن مي‌كند كه «واكسينيا» را به خود جذب مي‌كنند. شايد اين روش درماني، انقلابي در درمان سرطان به شمار آيد. در اين تحقيق و براي تقويت اثر واكسن، پژوهشگران به كبد، ويروس زنده را كه از نظر ژنتيكي 2 تغيير عمده پيدا كرده بود، تزريق كردند. يكي از اين تغييرات، سلول‌هاي سرطاني را خالي از آنزيمي مي‌كند كه در اين نوع بافت‌ها فراوان يافت مي‌شوند. تغيير بعدي نيز پروتئيني مي‌سازند كه حمله سيستم ايمني بدن فرد را جذب مي‌كند. در پژوهشي كه با اين ويروس انجام شد، 30 بيمار كه در مرحله آخر سرطان كبد (هپاتوسلولار كارسينوما) قرار داشتند و تحت?تزريق دوز بالاي اين واكسن قرار گرفتند، به طور ميانگين 14 ماه زنده ماندند، در حالي كه با دوز كم تنها 7 ماه توانستند زنده باشند.

براساس گزارشي که توسط انجمن سرطان آمريکا به چاپ رسيده، هزينه‌هاي ناشي از سرطان بر بهداشت و درمان جهان ساليانه از مرز 3 تريليارد دلار مي‌گذرد و به همين دليل سرطان پرهزينه‌ترين علت مرگ‌ومير در سطح جهان محسوب مي‌شود. طبق اين گزارش هزينه‌هاي ناشي از سرطان حدود 20 درصد بيش از هزينه‌هاي ناشي از بيماري‌هاي قلب و عروق است. علاوه بر اين سرطان ساليانه باعث هدررفتن 85 ميليون سال زندگي از عمر افراد در جوامع مختلف مي‌شود. در کشورهاي توسعه‌يافته سرطان‌هايي که باعث تحميل بيشترين هزينه‌ها بر نظام بهداشت و درمان مي‌شوند را به ترتيب سرطان‌هاي ريه، کولورکتال و پستان تشکيل مي‌دهند، در حالي که اين سرطان‌ها در کشورهاي در حال توسعه عبارت‌اند از: سرطان‌هاي دهان و اوروفارنکس، سرطان سرويکس و سرطان پستان.

متابوليسم بيماران مبتلا به سرطان ريه نسبت به افراد سالم متفاوت است. به اين ترتيب مولكول‌هايي كه اين افراد در هواي بازدمي خود بيرون مي‌دهند نيز تفاوت دارد. يك وسيله جديد كه در دانشگاه كلرادو طراحي شده، با استفاده از نانوذرات طلا، اين ذرات را به تله انداخته و آنها را مشخص مي‌كند. سپس با مقايسه آنها نسبت به گروه كنترل دستگاه مي‌تواند به ما بگويد كه نه‌تنها ريه سرطاني است بلكه نوع آن نيز سلول كوچك يا غيرسلول كوچك است و آدنوكارسينوماست يا سلول سنگفرشي. محققان معتقدند اين دستگاه به طور كلي غربالگري و تشخيص سرطان ريه را متحول خواهد كرد. هدف اصلي نيز آن است كه يك رويكرد غيرتهاجمي، آسان و ارزان‌قيمت براي تشخيص زودهنگام و متفاوت سرطان ريه ارائه دهيم. در مطالعات ابتدايي نيز دستگاه مذكور توانست به طور واضحي ميان تركيب‌هاي آلي فرار در هواي بازدمي افراد مبتلا به سرطان در مقايسه با گروه شاهد تفاوت بگذارد. افراد به سادگي داخل يك كيسه نفس خود را بيرون مي‌دهند كه در آنجا تنفس سطحي بازدمي از تنفسي كه از اعماق ريه بيرون مي‌آيد، جدا مي‌شود. در نهايت ترکيبات تنفس عمقي به وسيله حسگرهاي نانوذرات طلا مورد آناليز قرار مي‌گيرد.

سيستم جديد شركت پزشكي BSD كه از حرارت براي درمان سرطان استفاده مي‌كند و «سيستم هيپرترمي BSD-2000» ناميده مي‌شود به وسيله اداره كل غذا و داروي آمريكا مورد تاييد قرار گرفت. اين سيستم به خصوص براي بيماران مبتلا به سرطان سرويكس كه نمي‌توانند شيمي‌درماني را تحمل كنند يا فاقد شرايط لازم هستند، مفيد است. سيستم هيپرترمي BSD-2000 به پزشكان اجازه مي‌دهد تا از گرماي موضعي براي درمان تومورهاي توپر بهره گيرند. اين دستگاه در واقع يك وسيله ارائه بسيار ديناميك است كه به انرژي امكان مي‌دهد براساس شكل، اندازه و موقعيت تومور، انرژي را روي تومور متمركز و هدف گيري كند. با تنظيم تواتر، فاز و دامنه امواج راديويي، همراه با تنظيم موقعيت بيمار، پزشك اين امكان را مي‌يابد تا تحويل انرژي را به تومور به حد اعلاي خود برساند. خطوط محصول شركت BSA هم سيستم درماني هيپرترمي و هم هيپوترمي را دربرمي‌گيرد كه سال‌هاست مورد استفاده قرار مي‌گيرند.

سازمان غذا و داروي آمريکا(FDA)، داروي کريزوتينيب با نام تجاري زالکوري را براي درمان مراحل پيشرفته سرطان‌هاي ريه غيرسلول‌هاي کوچک (درگيري شديد در محل يا متاستازهاي دوردست) که داراي ژن غيرطبيعي آناپلاستيک لينفوما کيناز هستند، مورد تاييد قرار داده است.
پيش از تجويز زالکوري بايد آزمون تشخيصي ويژه‌اي براي اطمينان از وجود ژن غيرطبيعي آناپلاستيک لينفوما کيناز درخواست شود. ژن غيرطبيعي مذکور عامل گسترش و رشد بدخيمي است. حدود يک تا 7 درصد از مبتلايان به بدخيمي‌هاي ريه غيرسلول‌هاي کوچک، داراي ژن غيرطبيعي آناپلاستيک لينفوما کيناز هستند. مبتلايان به اين نوع بدخيمي ريه اغلب غيرسيگاري هستند. زالکوري پروتئين‌هاي خاصي را که کينازها ناميده مي‌شوند بلوک مي‌کند. (از جمله پروتئيني که توسط ژن غيرطبيعي آناپلاستيک لينفوما کيناز توليد مي‌شود). زالکوري به شکل قرص است و بايد دوبار در روز مصرف شود. به گفته دکتر ريچارد پازدور، سرپرست مرکز تحقيقات و ارزيابي داروها و فرآورده‌هاي بخش انکولوژي سازمان غذا و داروي آمريکا، تاييد زالکوري توسط اين سازمان در کنار تاييد آزمون تشخيصي ويژه آن، شيوه‌اي مناسب براي انتخاب بيماراني است که شانس پاسخدهي درماني در آنها بيشتر است. درمان هدفمند مشابه آنچه در مورد زالکوري برنامه‌ريزي شده است، گزينه درماني مهمي براي درمان مبتلايان به اين بيماري است و بي‌شک طي اين درمان بيمار از عوارض جانبي کمتري رنج خواهد برد. اثربخشي و ايمني زالکوري در دو مطالعه باليني با حضور 255 بيمار مبتلا به سرطان ريه غيرسلول‌هاي کوچک پيشرفته داراي ژن غيرطبيعي آناپلاستيک لينفوما کيناز بررسي شد. پيش از شروع مطالعه نمونه‌هاي بافت سرطاني ريه بيماران جمع‌آوري شدند و از لحاظ وجود يا فقدان ژن غيرطبيعي آناپلاستيک لينفوما کيناز مورد بررسي قرار گرفتند. هدف از طراحي اين مطالعه تعيين ميزان پاسخدهي درماني به دارو بود. اغلب بيماران شرکت‌کننده در اين مطالعه، پيش از شروع مطالعه تحت شيمي‌درماني قرار داشتند. در يکي از اين مطالعات ميزان پاسخدهي درماني 50درصد و متوسط مدت پاسخدهي به درمان 42 هفته بود. در مطالعه دوم، ميزان پاسخدهي درماني 61درصد بود و متوسط زمان مورد نياز براي پاسخدهي درماني 48 هفته اعلام شد. زالکوري تحت برنامه‌هاي حمايتي و تشويقي سازمان غذا و داروي آمريکا مورد تاييد قرار گرفت. چنين برنامه‌هايي براي سريع‌تر به بازار مصرف رساندن داروهاي مرتبط با بيماري‌هاي شديد و کشنده که تاکنون داروي قابل‌قبولي براي درمان آنها مورد تاييد سازمان غذا و داروي آمريکا قرار نگرفته طراحي شده است.
امروزه روند تحقيقات در زمينه توليد داروهاي جديد انکولوژي به سمت درمان‌هاي هدفمند پيش مي‌رود. تاييد آزمون آزمايشگاهي اختصاصي در کنار تاييد اين دارو، مثالي براي نشان دادن اهميت نقش انتخاب موثرترين و بي‌خطرترين درمان براي بيماران با عارضه جدي و کشنده است.

سازمان غذا و داروي آمريکا يافته‌هاي موجود را براي اثبات اثربخشي و ايمني داروي بواسيزوماب (Bevacizumab) با نام تجاري آواستين(Avastin) در درمان سرطان پستان ناکافي دانست، اما آواستين همچنان در بازار دارويي جهان باقي خواهد ماند زيرا اين دارو در درمان انواع خاصي از سرطان‌هاي کولون، ريه، کليه و مغز (گليوبلاستوم مولتي فرم) مورد تاييد است.
بي‌شک رد داروي آواستين در درمان بدخيمي پستان تصميم‌گيري دشواري از سوي سازمان غذا?و داروي آمريکا بوده است. مبتلايان به سرطان متاستاتيک پستان به داروهايي موثرتر از داروهاي موجود در بازار براي غلبه بر بدخيمي خود نيازمندند اما در تاييد يک دارو از سوي سازمان غذا و داروي آمريکا، هر دو فاکتور اثربخشي و ايمني دارو در بيماران در نظر گرفته مي‌شود. به گفته دکتر مارگارت‌هامبرگ، کارشناس FDA، پس از بررسي مطالعات موجود چنين نتيجه‌گيري شد که در مبتلايان به سرطان متاستاتيک پستان تحت درمان با آواستين، بدون مشاهده اثربخشي مطلوب، بيماران در معرض عوارض کشنده دارو قرار مي‌گيرند. به علاوه، شواهدي به نفع افزايش شانس بقاي بيماران مصرف‌کننده آواستين يا بهبود کيفيت زندگي آنها موجود نيست. خطرات احتمالي ناشي از مصرف آواستين عبارتند از افزايش شديد فشارخون، خونريزي، نارسايي و حمله قلبي، تشکيل حفره در اعضاي مختلف بدن مانند بيني، معده و روده‌ها.آواستين در فوريه سال 2008 ميلادي از سوي سازمان غذا و داروي آمريکا براي استفاده در مبتلايان به سرطان متاستاتيک پستان مورد تاييد قرار گرفته بود.البته تاييد آن به دنبال اجراي برنامه‌هاي کمکي FDA بود که اجازه مي‌دهند دارويي بدون داشتن مدارک کافي براي تاييد نهايي اين سازمان، مجوز ورود به بازار دارويي را به دست آورد. اين برنامه‌ها در مورد داروهاي جديدي مورد استفاده قرار مي‌گيرند که براي درمان بيماري‌هاي صعب‌العلاج و شديد در حال تکميل هستند. اين فرصت به سازندگان داروهاي مذکور داده خواهد شد که پس از ورود نهايي دارو به بازار مصرف، بقيه مطالعات در دست انجام روي داروي جديد را کامل کنند، بنابراين FDA مي‌تواند در صورت لزوم تاييد آن را باطل کند. پس از تاييد اوليه آواستين از سوي FDA، شرکت توليدکننده اين دارو 2 مطالعه باليني تکميلي را روي آن انجام و نتايج حاصل را به FDA ارائه داد. طبق نتايج 2 مطالعه تکميلي، به دنبال مصرف?آواستين فقط اثربخشي مختصري بر رشد تومور بدون تغيير در شانس بقاي بيمار يا بهبود کيفيت زندگي وي در مقايسه با شيمي درماني استاندارد مشاهده مي‌شود. به گفته دکتر‌هامبرگ، FDA تصميم دارد همکاري بيشتري با توليدکنندگان داروهاي ضدسرطان داشته باشد و امکان ورود هر چه سريع‌تر اين داروها را به بازار مصرف فراهم کند.

سرطان، علت مرگ يک نفر از هر چهار نفر شهروند آمريکايي است. سرطان پروستات، رتبه اول را در ميان سرطان‌هاي مردان کسب کرده و حدود 25درصد از کل موارد سرطان‌هاي مردان را شامل مي‌شود. در ميان مردان جامعه، سالمندان بالاي 60 سال بيش از همه در معرض خطر سرطان پروستات قرار دارند. از اواخر سال‌هاي 1980 تا اواسط 1990، افزايش سريعي در شيوع سرطان پروستات مشاهده شد اما خوشبختانه در دهه اخير ميزان شيوع سرطان پروستات ثابت مانده و ميزان مرگ و مير ناشي از آن کاهش يافته است. اين روند احتمالا ناشي از تشخيص و درمان زودرس اين نوع سرطان و استفاده وسيع از آزمون غربالگري آنتي‌ژن اختصاصي پروستات(PSA) است.
پروستات براي رشد و عملکرد طبيعي نيازمند تحريک آندروژن‌هاست. هيپوتالاموس، مسوول ساخت هورمون آزادکننده گونادوترپين (LHRH) است. آزادسازي ضرباني LHRH باعث آزادسازي FSH و LH مي‌شود. LH باعث مي‌شود که سلول‌هاي لايديک در بيضه‌ها آندروژن تستوسترون را توليد کنند که توسط 5-آلفاردوکتاز به دي هيدروتستوسترون تبديل مي‌شود. دي‌هيدروتستوسترون در مقايسه با تستوسترون تمايل بيشتري به گيرنده‌هاي آندروژن پروستات دارد. به‌نظر مي‌رسد فاکتورهاي رشد و انتقال پيام‌هاي سلولي ناشي از تحريک دي هيدروتستوسترون باعث پيشرفت سرطان پروستات مي‌شوند.

PDF متن کامل مقاله            HTML متن کامل مقاله

نتايج يک مطالعه که به تازگي در نشريه BMJ به چاپ رسيده، حاکي از آن است که در کشورهايي که زنان بيشتر از قرص‌هاي ضدبارداري استفاده مي‌کنند، ميزان بالاتري از سرطان پروستات و مرگ‌هاي ناشي از آن ديده مي‌شود؛ رابطه‌اي که عجيب مي‌نماياند. هنوز کاملا مشخص نيست که چرا استفاده از اين گروه داروها سرطان را در مردها تحت‌تاثير قرار مي‌دهد، اما نويسندگان پيشنهاد مي‌کنند شايد قرص‌هاي ضدبارداري با همکاري مواجهه محيطي اين کار را انجام مي‌دهند:يعني استروژن موجود در اين قرص‌ها در ادرار ترشح‌ و درنهايت در منابع آب يافت مي‌شوند. مطالعات قبلي نيز حاکي از آن بودند که شايد ارتباطي ميان مواجهه با ترکيبات استروژنيک و سرطان پروستات وجود داشته باشد. به طور مثال در يک مطالعه روي کشاورزان مشخص شد ارتباط ضعيف اما معني‌داري ميان جريب‌هاي اسپري‌شده با علف‌کش‌ها (که داراي خصوصيات اختلال در غدد اندوکرين هستند) و ميزان بالاي ابتلا به سرطان پروستات وجود دارد. در مقايسه با مواجهه مزمن شغلي با علف‌کش‌ها، ميزان استروژن موجود در قرص‌هاي ضدبارداري شايد خيلي کم به نظر برسد، اما در مقياس جمعيتي، مقادير قابل‌توجهي را تشکيل مي‌دهد. در هر حال مطالعات بيشتر در اين زمينه مورد نياز است.

پروفسور زيپنگ‌وو، يک دستگاه اسکن قابل‌حمل اختراع کرده که با استفاده از مکانيسم راديوفرکوئنسي مي‌تواند ظرف چند ثانيه تومورهاي خوش‌خيم و بدخيم پستان را تشخيص دهد. استفاده از تکنولوژي راديوفرکوئنسي يا مايکروويو سال‌هاست که براي تشخيص سرطان‌هاي پستان توسط پژوهشگران آمريکايي و انگليسي به اثبات رسيده اما اين روش در حال حاضر تنها در بيمارستان يا مراکز تخصصي قابل‌استفاده است.
به تازگي پروفسور زيپنگ‌وو موفق به ساخت وسيله‌اي شده که مي‌تواند علاوه بر ايجاد تصاوير ويديويي‌ ريل‌تايم، تصاوير متعددي ظرف يک ثانيه تهيه کرده و تومورهاي پستان را شناسايي کند. اين وسيله علاوه بر اينکه سرعت بالايي دارد، مي‌تواند توسط پزشکان عمومي در مطب‌هاي خصوصي و به صورت سرپايي انجام شده و از به تعويق افتادن تشخيص جلوگيري کند. در ضمن با استفاده از اين وسيله مي‌توان بيماران را از اشعه ساطع‌شده توسط ماموگرافي در امان نگه داشت. علاوه بر اين استفاده از اين وسيله به قدري ساده است که بيماران پرخطر مي‌توانند آن را در خانه تهيه کرده و براي پيگيري سلامت پستان از آن بهر‌ه‌مند شوند.
به کارگيري اين وسيله به سادگي استفاده از يک تلفن همراه است، قيمت تخمين زده شده براي توليد آن بسيار پايين بوده و اندازه بسيار کوچکي دارد. در حال حاضر، بهترين روش براي تشخيص سرطان‌هاي پستان ماموگرافي است. ماموگرافي براي تشخيص سرطان پستان در زنان بالاي 50 سال حدود 95 درصد دقت تشخيصي دارد، اما ميزان دقت اين روش در زنان جوان که حدود 20 درصد از کل سرطان‌هاي پستان را شامل مي‌شوند، پايين‌تر بوده و حدود 60 درصد تخمين‌زده شده است. بنابراين پژوهشگران همواره به دنبال يافتن يک روش تشخيصي مناسب براي زنان جوان بودند. تفاوت بين اين دو روش در اين است که تمرکز ماموگرافي بر تراکم بافت پستان است در حالي که تکنيک‌هاي راديوفرکوئنسي از مقاومت کنتراست الکتريکي بين بافت سالم و بيمار استفاده مي‌کند.
در دستگاه اختراع‌شده توسط پروفسور وو به محض اينکه پستان در يک وسيله فنجان‌مانند قرار مي‌گيرد، تصاوير آن روي مانيتور مشخص مي‌شود و موارد مشکوک به بافت تومورال با رنگ قرمز روي مانيتور ظاهر مي‌شود. بافت‌هاي بدخيم داراي قدرت هدايت و نفوذپذيري بالاتري براي امواج راديويي هستند بنابراين تصاوير آنها روي مانيتور دستگاه از بافت نرمال متفاوت است. اين دستگاه قادر است در عرض يک ثانيه 30 تصوير تهيه کند. پروفسور وو در اين باره مي‌گويد: «سرعت اين دستگاه به قدري بالاست که به محض اينکه بيمار دراز مي‌کشد، تصويربرداري تمام مي‌شود!»

شرکت اونکوژنکس اعلام کرده است که نتايج حاصل از دو مطالعه (يک مطالعه باليني فاز دو و يک مطالعه پيش باليني) در زمينه ارزيابي ترکيب کوستيرسنCustirsen، در شماره ماه سپتامبر نشريه تحقيقات سرطان به چاپ رسيده است. کوستيرسن، توليد کلوسترين – پروتئيني که معمولا در سلول‌هاي سرطاني بيش از حد توليد مي‌شود و عامل مقاومت اين سلول‌ها به درمان است- را مهار مي‌کند. دو مطالعه باليني فاز سه نيز در زمينه اثربخشي کوستيرسن در مردان مبتلا به بدخيمي پروستات مقاوم به کاسترات در حال انجام هستند. در يکي از اين مطالعات تاثير کوستيرسن در ترکيب با خط اول درمان يعني دوستاکسل در افزايش بقاي بيماران و در ديگري قابليت آن در کاهش مدت درد در بيماران دريافت‌کننده داروهاي خط دوم شيمي‌درماني بررسي خواهد شد؛ اما در مطالعات باليني منتشرشده، درمان مجدد بيمار با ترکيب کوستيرسن و دوستاکسل طول عمر بيمار را به‌طور متوسط 8/15 ماه افزايش داد. هنگامي که کوستيرسن در ترکيب با ميتوکسانترون تجويز شد، افزايش شانس بقاء به 5/11 ماه رسيد. کوستيرسن تنها ترکيب در دست تکميلي است که قابليت مهار توليد کلوسترين را دارد.