پزشکی بالینی

نتايج حاصل از اولين مطالعه طولاني‌مدت روي بيماران مبتلا به سرطان پروستات که توسط روبوت‌ها جراحي شده بودند، نشان داد که اين بيماران در يک پيگيري 5 ساله حدود 87 درصد موارد عود نداشته‌اند. نتايج حاصل از اين مطالعه که توسط ماني‌منون و همکاران‌اش در بيمارستان هنري‌فورد انجام شده در نشريه اورولوژي اروپا به چاپ رسيده است.
دکتر منون و همکارانش جزو اولين گروه‌هايي بودند که از اين روش براي درمان سرطان پروستات استفاده کردند و بنابراين قادر بودند که بيماران خود را براي مدت طولاني پيگيري کنند. انجام پروستاتکتومي راديکال در اين روش با کمک روبوت‌ها و به صورت اندک-تهاجمي صورت مي‌گيرد. مطالعات نشان دادند که در روش‌هاي سنتي پروستاتکتومي راديکال 35 درصد از مردان طي 10 سال دچار عود سرطان مي‌شوند. از سال 2000 ميلادي به بعد استفاده از روبوت‌ها براي جراحي پروستاتکتومي بسيار شايع شده اما تاکنون هيچ مطالعه‌اي براي تعيين نتايج بلندمدت حاصل از اين جراحي انجام نشده بود. دکتر منون و همکاران‌اش، 1384 بيمار را که از سال 2001 تا 2005 ميلادي توسط روبوت‌ها تحت عمل جراحي پروستاتکتومي قرار گرفته بودند، وارد مطالعه کردند. سن متوسط اين بيماران 60 سال بوده و هر 3 ماه در سال اول جراحي و هر 6 ماه در سال دوم جراحي ‌شده و سپس سالي يک بار براي کنترل عود سرطان مراجعه کرده بودند.
دکتر منون دراين‌باره مي‌گويد: «با توجه به مرگ‌ومير يک در هزار بيماران درمان شده با اين روش طي اين پيگيري طولاني‌مدت، مي‌توان ادعا کرد که اين روش براي درمان سرطان‌هاي پروستات لوکاليزه موفقيت‌آميز بوده است.» وي در ادامه عنوان کرد: «اگرچه مطالعه ما داراي محدوديت‌هايي بود اما پيگيري 5 ساله بيماران نشان داد که در 6/86 درصد بيماران شواهدي به نفع عود بيماري مشاهده نشده است.» در اين مطالعه تمام بيماران با يک نوع روبوت به نام داوينچي تحت عمل جراحي قرار گرفتند. در تمام اين بيماران يک برش بسيار کوچک در سطح شکم بيمار ايجاد شده و با انجام تصويربرداري سه بعدي و کنترل مراحل جراحي، پروستاتکتومي توسط تيم جراحي صورت گرفته است. اين پژوهشگران همچنين ادعا کردند که علاوه بر اينکه عود در اين بيماران کمتر بوده، طول مدت بستري بيماران هم پس از جراحي کمتر بوده و ميزان هزينه‌هاي بيمارستاني به شدت کاهش يافته است. همچنين با توجه به عود كم در بيماراني كه با اين روش درمان شده‌اند به طور كلي هزينه‌هاي ناشي از اين بيماري در سيستم بهداشتي-‌درماني كاهش مي‌يابد.

سازمان غذا و داروي آمريکا موارد جديدي از کاربرد پروليا (دنوزوماب) را در درمان ازدست‌رفتن ماده استخواني در مبتلايان به بدخيمي پروستات يا پستان که تحت درمان قطع هورمون هستند، مورد تاييد قرار داده است. افزايش ماده استخواني در زنان در معرض خطر شکستگي که درمان مهارکننده آروماتاز براي بدخيمي پستان دريافت مي‌کنند و افزايش توده استخواني در مردان در معرض خطر شکستگي که تحت درمان محروميت از آندروژن براي بدخيمي پروستات غيرمتاستاتيک هستند، دو مورد جديدا تاييد شده هستند. در مبتلايان به بدخيمي پروستات، پروليا شيوع شکستگي مهره‌ها را نيز کاهش مي‌دهد. پروليا خط اول و تنها داروي موردتاييد سازمان غذا و داروي آمريکا براي درمان کاهش توده استخواني ناشي از درمان قطع هورمون در بدخيمي‌هاست. مهارکننده‌هاي آروماتاز اغلب در بيماران مبتلا به بدخيمي پستان براي پيشگيري از عود بيماري تجويز مي‌شوند. درمان محروميت از آندروژن نيز در مبتلايان به بدخيمي پروستات براي پيشگيري و کنترل عود به‌کار مي‌رود. اين دو درمان سطوح هورموني را کاهش مي‌دهند، در نتيجه باعث ازدست‌رفتن توده استخواني و افزايش خطر شکستگي مي‌شوند.

پژوهشگران دانشگاه نيويورك موفق به كشف يك روش غيرتهاجمي براي تشخيص سرطان‌هاي ريه شدند. در اين روش با كشيدن سواب در مخاط گونه بيماران مشكوك مي‌توان سلول‌هاي سرطاني را تشخيص داد. اين روش قادر است حتي بيماراني را كه مدت‌هاي طولاني سيگار مصرف مي‌كرده‌اند يا مبتلا به بيماري‌هاي انسدادي تنفسي بودند را نيز شناسايي كند. اين روش كه PWS يا ميكروسكوپي با روش اسپكتروسكوپ با امواج نسبي نام دارد از طريق تاباندن امواج نوري به سلول‌هاي تهيه شده توسط سواب مي‌تواند سلول‌هاي سرطاني را تشخيص دهد. پژوهشگران معتقدند از اين روش مي‌توان براي تشخيص انواع سرطان‌هاي اپي‌تليالي استفاده كرد.

پژوهشگران موفق به توليد يك تست جديد شدند كه مي‌تواند مقادير اندك افزايش آنتي‌ژن اختصاصي پروستات (PSA) را در خون افرادي كه براي درمان سرطان پروستات جراحي شده‌اند، تشخيص دهد. اين تست كمك مي‌كند كه موارد عود سرطان پروستات سريعا شناسايي شود. اين تست جديد كه ACCUPSA نام دارد يك آزمايش خون ساده است و حساسيت آن در شناسايي افزايش PSA نسبت به تست‌هاي استاندارد بالاتر است. دكتر ويلسون، سرپرست اين گروه تحقيقاتي مي‌گويد: «ACCUPSA» باعث مي‌شود پزشكان اطلاعات دقيق‌تري از بروز عود به دنبال پروستاتكتومي راديكال داشته باشند و بتوانند در صورت بروز عود سريع‌تر يك راه درماني را براي بيمار در نظر بگيرند.»

نتايج حاصل از يك مطالعه روي توليد يك روش جديد به منظور تشخيص زودرس سرطان‌هاي كولوركتال مطرح شد. پژوهشگران اين طرح تحقيقاتي موفق به توليد يك تست آزمايشگاهي جديد شدند كه با مكانيسم رديابي ميكرو آر.ان.اي و (miRNA) مي‌تواند سرطان‌هاي كولوركتال را در مراحل بسيار زودرس تشخيص دهد. اين تست ايمن و ارزان‌ قيمت بوده و از دقت بالايي برخوردار است. همچنين با توجه به اينكه تنها نياز به يك نمونه خون دارد غيرتهاجمي محسوب مي‌شود. پژوهشگران اين طرح پيشنهاد كردند كه از اين روش مي‌توان به عنوان يك تست غربالگري ساليانه براي بررسي ابتلا به سرطان‌هاي كولوركتال استفاده كرد.

اخيرا سازمان غذا و داروي آمريکا اطلاعات مربوط به ثبت داروي جديد ويزمودژيب(Vismodegib) را براي درمان بزرگسالان مبتلا به کارسينوم سلول بازال پيشرفته که جراحي برايشان نامناسب تشخيص داده شده پذيرفته است. ويزمودژيب يک داروي تحقيقاتي خوراکي است که براي مهار انتخابي انتقال پيام‌ها در مسيري که در بيش از 90 درصد از موارد کارسينوم‌هاي سلول بازال درگير است، طراحي شده است. کارسينوم سلول بازال شايع‌ترين نوع بدخيمي پوست است که مبتلايان معمولا با روش جراحي تحت‌درمان قرار مي‌گيرند اما زماني که اين نوع بدخيمي پيشرفت کند، مشکلات ناتوان‌کننده و درنهايت مرگ‌آفرين را باعث خواهد شد. هم اکنون گزينه‌هاي درماني موثري براي غلبه بر کارسينوم سلول بازال وجود ندارند. هال بارون،کارشناس دارويي و سرپرست بخش جهاني توسعه محصول شرکت توليد‌کننده ويزمودژيب اميدوار است که هر چه سريع‌تر اولين داروي مورد تاييد FDA براي درمان کارسينوم سلول بازال در اختيار بيماران قرار گيرد. اطلاعات مربوط به ويزمودژيب از دو مطالعه باليني به‌دست آمده است. اين دو مطالعه نشان دادند که ويزمودژيب به ميزان قابل توجهي تومورها را کوچک مي‌كند و ضايعات قابل‌مشاهده را بهبود مي‌بخشد. در 43 درصد از بيماران با کارسينوم سلول بازال پيشرفته ولي محدود به موضع و در 30درصد از بيماران با کارسينوم سلول بازال متاستاتيک، چنين وضعيتي مشاهده شد.
شايع‌ترين عوارض جانبي مرتبط با مصرف اين دارو عبارت بودند از اسپاسم‌هاي عضلاني،ريزش مو،تغيير در حس چشايي، کاهش وزن، ضعف، تهوع، کاهش اشتها و اسهال. عوارض شديدتر در 26 بيمار(25درصد)مشاهده شد.
طبق آمار انجمن سرطان آمريکا، کارسينوم سلول بازال 80 درصد از تمام موارد تشخيص داده شده بدخيمي‌هاي پوست را شامل مي‌شود. در صورتي که در زمان تشخيص ضايعه محدود به بخش کوچکي از پوست باشد. بدخيمي قابل?درمان است اما در گروه کوچکي از بيماران اگر بدخيمي درمان نشده رها شود يا پس از جراحي مجدد عود کند ؛ در محل پيشرفت مي‌كند و حتي ممکن است بافت‌هاي اطراف (مانند گوش، چشم و بيني)، استخوان يا ساير بافت‌ها را گرفتار کند. در بخش بسيار کوچک‌تر بيماران (حدود يک درصد و حتي کمتر از يک درصد) کارسينوم سلول بازال به ساير اندام‌ها و قسمت‌هاي بدن متاستاز مي‌دهد و گسترش مي‌يابد.
در مطالعه باليني انجام شده روي ويزمودژيب 104 بيمار شرکت داشتند. جراحي براي درمان ضايعات اين بيماران مناسب تشخيص داده نشده بود و راديوتراپي هم در مورد آنان ممنوع يا ناموفق بود. بيماران شرکت‌کننده در مطالعه مذکور روزانه يک عدد ويزمودژيب 150 ميلي‌گر‌مي دريافت کردند.

برگزار کننده: مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی
زمان برگزاری: ۲۴ الی ۲۶ خرداد ۱۳۹۱
ارسال خلاصه مقالات: ۱۵/۲/۱۳۹۱
مکان برگزاری: تهران، تالار امام خمینی دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی

سایت همایش

شرکت تجهيزات پزشکي البيت اعلام کرد اداره نظارت بر غذا و داروي ايالات‌متحده تاييد کرده است مي‌توان از اکس‌ابليت (ExAblate) در درمان سرطان‌هاي پروستات بهره جست. پيش از اين از اکس‌ابليت تنها براي درمان فيبروييدهاي رحمي استفاده مي‌شد. تاکنون 7 بيمار با موفقيت تحت درمان سرطان‌هاي پروستات موضعي خود با دستگاه اکس‌ابليت قرار گرفته‌اند. اين درمان در دو مرکز (يکي در روسيه و ديگري در سنگاپور) آزموده شده است. در اين روش، تصاوير ام.‌آر.‌آي به عنوان راهنما به دقت محل ضايعه توموري را به پزشک نشان مي‌دهند و سپس امواج پرقدرت اولتراسوند براي تخريب بافت توموري به سمت تومور ارسال مي‌شود. اين درمان به صورت سرپايي و به عنوان يک جراحي با کمک روبوت انجام مي‌شود.

محققان به تازگي دستگاه‌هاي مينياتوري را ابداع و آزمايش كرده‌اند كه در تومورها جايگذاري مي‌شوند و اكسيژن توليد مي‌كنند، به اين ترتيب قدرت كشندگي راديوتراپي و كموتراپي را تقويت مي‌كنند. اين فناوري براي درمان تومورهاي توپر كه در مركز خود هيپوكسيك هستند، طراحي شده است. در واقع راديوتراپي براي موثر واقع شدن به اكسيژن نياز دارد. بنابراين نواحي كم اكسيژن در تومورهاي توپر، مانعي براي كشتن سلول‌هاي سرطاني مي‌شوند. سرطان‌هاي پانكراس و سرويكس به‌طور بدنامي هيپوكسيك هستند. پس اگر بتوان اكسيژن توليد كرد، مي‌توان كارايي درمان راديوتراپي و همچنين كموتراپي را افزايش داد. ميكرو ژنراتور اكسيژن قابل‌كاشت يك وسيله الكترونيكي است كه علامت‌هاي اولتراسوند را دريافت مي‌كند و از انرژي آن براي توليد يك ولتاژ كم براي جداكردن هيدروژن و اكسيژن از آب استفاده مي‌كند كه در واقع همان الكتروليز آب است. اين وسيله داخل تومور گذاشته مي‌شود و سپس تومورها در معرض اولتراسوند قرار مي‌گيرند و و به اين ترتيب اكسيژن توليد مي‌شود.

هنوز بر سر اين موضوع که استفاده از تلفن همراه مي‌تواند سرطان‌زا باشد يا خير، اختلاف‌نظر وجود دارد اما در اين ميان اپليکيشن‌هايي نيز براي اسمارت فون‌ها نوشته شده که مي‌توانند پزشکان را در تشخيص سريع‌تر سرطان‌ها کمک کنند و کمک بزرگي باشد به درمان به‌موقع بيماران در اين رابطه، محققان مرکز Massachusetts با همکاري پزشکان بيمارستاني در بوستون اپليکيشني را نوشته‌اند که با استفاده از سيستمي الکترونيکي مي‌توانند تومورهاي سرطاني را از طريق نمونه‌گيري مجازي از چند هزار سلول بدن تشخيص دهند.
در حال حاضر در جهان نمونه‌برداري (با سوزن يا جراحي) به عنوان يک روش آزمايشگاهي در تشخيص تومورهاي سرطاني انجام مي‌گيرد اما اين نمونه‌برداري در برخي موارد سخت بوده و گاهي مدت زمان تعيين وضعيت خوش‌خيم يا بدخيم بودن تومور از طريق مراحل آزمايشگاهي چندين روز زمان‌بر است به اين‌ترتيب بيماران بايد مدتي را در استرس نتيجه آزمايش خود به‌سر برند و گاهي هم به نتيجه دلخواه خود نمي‌رسند.
در اين تکنولوژي يک دستگاه کوچک در کنار تخت بيمار نصب مي‌شود. عملکرد اين دستگاه از طريق يک اپليکيشن که بر روي اسمارت‌فون پزشک نصب شده، قابل کنترل است. در هسته اين دستگاه يک ميکروتراشه مغناطيسي و يک اسکنر مغناطيسي ديگر که دقيقا همانند همان دستگاه MRI رايج عمل مي‌کند، نصب شده است. اين مجموعه با کمک ذرات نانومغناطيسي به اندازه‌گيري سطح پروتئين‌هاي ويژه‌اي در بدن مي‌پردازد. در واقع اين دستگاه تا حد زيادي شبيه يک دستگاه MRI کوچک عمل مي‌کند. ميزان سطح پروتئين‌هاي ويژه‌اي در بدن مي‌تواند نشانه‌اي از وجود و رشد سلول‌هاي سرطاني در اندام‌ها باشد. گزارش اين نمونه‌برداري مجازي و سطح پروتئين‌ها از طريق اپليکيشني که بر روي اسمارت‌فون پزشک نصب است، به اطلاع وي خواهد رسيد.
محققين اين سيستم را روي 50 بيمار مورد آزمايش قرار دادند و از طريق ترکيب کردن اطلاعات 4 نوع پروتئين که در بدن توليد مي‌شود، دقت تشخيص تومورهاي سرطاني را به 96 درصد رسانده‌اند. اين در حالي است که در حال حاضر ساير روش‌هاي تشخيصي 84 درصد دقت دارند. از طرفي اين تشخيص در کمتر از يک ساعت زمان انجام مي‌گيرد که حداقل زمان کنوني براي رسيدن به تشخيص قطعي سرطان است.
البته در اين مسير هنوز مشکلات متفاوت و متنوعي وجود دارد. سطح پروتئين‌هاي مورد نظر براي اندازه‌گيري هميشه در بدن بالا نيست و گاهي اوقات قابل اکتشاف نيستند. وجود اين فاکتورها در تمام انواع سرطان‌ها هم هنوز به اثبات نرسيده است. اين اپليکيشن و دستگاه همکارش فعلا در حال بررسي و آزمايش است و هنوز به عنوان يک محصول تشخيصي قابل عرضه به کلينيک‌ها نيست، اما توسعه چنين ابزاري کمک بزرگي به تشخيص زودهنگام بيماري‌هاي خطرناک خواهد کرد.

لامپكتومي همراه با رادياسيون كمكي در مقابل ماستكتومي ميزان بقاي يكساني را در بيماران جوان مبتلا به سرطان پستان كه زود تشخيص داده شده به ارمغان مي‌آورد. اين، نتايج آخرين تحقيقاتي است كه در سمپوزيوم سرطان پستان در سال 2011 ارائه شده است. محققان معتقدند زنان جوان با تصور اينكه ماستكتومي بقاي آنها را بالاتر مي‌برد، نبايد آن را انتخاب كنند. به عبارت ديگر سن جواني به تنهايي حكم به انجام ماستكتومي نمي‌دهد. در واقع اگر جراحي با هدف حفظ پستان انجام شود و همراه با آن رادياسيون كمكي نيز صورت پذيرد، بقاي مساوي با ماستكتومي به بيماران خواهد داد، حتي اگر بيماران از نظر سايز تومور، grade آن و تعداد لنف‌‌نودهاي مثبت نيز با هم منطبق باشند. البته مطالعات پيشين در زنان جوان مبتلا به سرطان پستان حاكي از آن بوده كه جراحي با حفظ بافت پستان، خطر عود بيماري را بيشتر خواهد كرد، اما مطالعه جديد چالش جديدي را در اين زمينه بوجود آورده كه بايد با مطالعات بيشتر به اثبات برسد.

محققان دانشگاه ايلينويز در شيکاگو اعلام کردند که استرس فيزيولوژيکي مي‌تواند در تعيين اينکه سرطان پستان چقدر مهاجم باشد، نقش مهمي داشته باشد. محققان اضافه مي‌کنند که شايد استرس با توجه به تهاجمي بودن بيشتر سرطان پستان در ميان جمعيت خاص، نقش تعيين‌کننده‌اي داشته باشد. درواقع بعضي افراد مبتلا به سرطان پستان سطوح بالاتري از استرس را گزارش مي‌کنند که شايد به نژاد بيماران هم مربوط باشد و اين استرس است که با ميزان تهاجمي بودن تومور در ارتباط قرار مي‌گيرد. محققان در اين مطالعه به ارزيابي ميزان استرس بيماران هنگام گزارش آنها از احساساتشان در موقع انزوا، ترس و استرس پرداختند و ارتباط آن را با ميزان تهاجمي بودن سرطان پستان سنجيدند. لازم به ذکر است که اين سوالات 2 تا 3 ماه پس از تشخيص سرطان پستان از بيماران پرسيده شد. از 989 بيماري که در اين مطالعه شرکت کردند، 397 نفر سفيدپوست، 191 نفر اسپانيايي‌تبار و 411 نفر سياه‌پوست بودند.
آنها دريافتند که مدت و ميزان استرس رواني در بيماران هيسپانيک و سياه‌پوستان نسبت به سفيدپوستان بيشتر بود. همچنين در اين مطالعه مشخص شد افرادي که سطح بالاتري از استرس را تجربه مي‌كردند، به داشتن تومورهاي تهاجمي‌تر تمايل بيشتري داشتند. آنچه ما نمي‌دانيم آن است كه اگر همين سوالات را در فاصله يك يا 5 سال قبل از ابتلا به بيماري از بيماران مي‌پرسيديم، چه پاسخي مي‌دادند و آيا آن زمان هم رابطه ميان استرس و ابتلا به تومورهاي تهاجمي‌تر سرطان پستان ديده مي‌شد يا خير.
هنوز مشخص نيست كه چند عامل در اين ارتباط مهم است و باعث تحريک آن مي‌شود. شايد هم واقعا سطح استرس آنهاست كه بر تهاجمي شدن تومور تاثير مي‌گذارد. از سوي ديگر اين مساله هم شايان توجه است كه شايد وقتي به آنها گفته شود تومور مهاجم دارند، بيشتر نگران تشخيص و درمان‌هاي پراسترس مي‌شوند و همين امر بر ميزان استرس آنها تاثير مي‌گذارد، بنابراين به نظر مي‌رسد هر دوي اين عوامل دوسويه نقشي در اين ارتباط پيدا كنند. ما واقعا جواب دقيق اين سوال را نمي‌دانيم و شايد به مطالعه‌هاي بيشتري نياز باشد تا ما را در اين راه همياري كند و پاسخي براي سوال‌هاي بي‌شمار فراهم آورد.
در هر صورت آنچه مهم است آنكه اين دسته از بيماران از همان ابتدا تحت درمان‌ها و مشاوره‌هاي روان‌پزشكي قرار گيرند تا از سطح استرس آنها كاسته شود و بتوانند هم دوره درمان خود را با راحتي بيشتري سپري و هم از تهاجمي‌تر شدن تومور خود پيشگيري كنند.

به تازگي اولين جراحي با هدايت فلورسانس براي بيماران مبتلا به سرطان تخمدان با استفاده از يک سلول سرطاني با نام «دستگاه خانگي» و عوامل تصويربرداري مربوطه انجام شد. اين جراحي اولين قسمت از 10 گانه يک کارآزمايي باليني است که براي ارزيابي تکنولوژي جديد کمک جراح در برداشت بافت سرطاني از بيماران مبتلا به سرطان تخمدان انجام مي‌شود. با اين روش سلول‌هاي سرطاني به روشي خاص مشخص مي‌شود تا جراح به آساني آنها را ديده و بتواند حتي کوچک‌ترين تومورها را نيز بردارد که با روش‌هاي کنوني ممکن است به راحتي ناديده گرفته شوند. با روش‌هاي تشخصي کنوني اگر تومورها حداقل 3 ميلي‌متر باشند، تشخيص داده مي‌شوند، اما با روش جديد تومورهايي با اندازه يک‌دهم ميلي‌متر نيز قابل رديابي خواهند شد و به اين ترتيب بيماران بيشتري نجات پيدا خواهند کرد و عود بيماري کمتر خواهد بود.
سرطان تخمدان يکي از بدخيمي‌هاي بدنام است؛ چرا که به راحتي ديده نمي‌شود، اما با اين تکنيک جراحان قادر خواهند بود نقاط تومورال را که 30 بار کوچک‌تر از تومورهايي هستند که با روش‌هاي استاندارد کنوني تشخيص داده مي‌شوند، ببينند، بنابراين برداشت تومور به‌طور قابل‌توجهي پيشرفت مي‌کند.
در اين روش يک عامل تصويربرداري فلورسنت به فرم تغييريافته فوليک‌اسيد متصل مي‌شود که مجموع آنها «وسيله خانگي» ناميده مي‌شود. اين ترکيب به دنبال سلول‌هاي سرطاني مي‌گردد و به آنها متصل مي‌شود. بيماران 2 ساعت قبل از جراحي تحت تزريق اين ترکيب قرار مي‌گيرند. همچنين يک سيستم دوربين خاص نيز به نام دوربين فلورسنت «مولتي‌اسپکترال» هم با آن همراه مي‌شود. به اين ترتيب سلول‌هاي سرطاني روشن شده و محل آنها روي صفحه مانيتوري که در اتاق جراحي نزديک بيمار قرار دارد، نشان داده مي‌شود. جراحاني که با اين روش کار کرده‌اند، پيدا کردن به‌طور متوسط 34 تومور را گزارش کردند، در حالي که با روش‌هاي استاندارد كنوني به‌طور متوسط تنها 7 تومور قابل‌شناسايي بوده است. اين روش به راحتي هنگام عمل استفاده مي‌شود و به‌طور يكپارچه با روش جراحي لاپاروسكوپي كه روز به روز هم استفاده از آن شايع‌تر مي‌شود هماهنگ است. محققان معتقدند اين روش انقلابي در جراحي به پا كرده و ديد جراحي را تغيير داده است و به نظر مي‌رسد در آينده نزديك جايگزين روش‌هاي استاندارد كنوني شود. مسلما هر چه بافت سرطاني كمتري باقي بماند، شيمي درماني يا ايمونوتراپي بهتر عمل مي‌كند و ميزان بقاي بيماران بيشتر خواهد شد. با اين روش مي‌توان انتظار پيامدهاي بهتري را براي بيماران داشت اما لازم است تا روش جراحي با هدايت فلورسنت در كارآزمايي‌هاي باليني مورد ارزيابي قرار گيرد تا تاثير آن بر ميزان اميد به زندگي بيماران مشخص شود، پس آنها بايد براي سال‌ها پيگيري شوند. پژوهشگران اين طرح اظهار اميدواري مي‌كنند كه در مدت كوتاهي اين روش مورد تاييد مراجع ذي‌صلاح قرار گيرد تا بتوان به‌طور گسترده از آن در بالين استفاده كرد.
علت استفاده از فوليك اسيد آن است كه اغلب سلول‌هاي سرطان تخمدان براي رشد و تقسيم شدن به مقداري زيادي ويتامين نياز دارند و در سطح آنها نيز تعداد زيادي گيرنده براي اين امر وجود دارد. البته همه سلول‌هاي سرطاني به فولات نياز ندارند، پس بهتر است قبل از هر اقدامي بيماران از اين نظر بررسي و گيرنده‌هاي فولات روي سطح سلول‌هاي سرطاني آنها تشخيص داده شود.

وقتي سرطان ريه سربرمي‌آورد، قبل از آنكه تشخيص داده شود، اغلب به آهستگي به stageهاي بالاتر گسترش پيدا مي‌كند، اما مهندسان بيولوژيك و دانشمندان پزشكي در تحقيق جديدي نشان دادند كه چگونه ابداع آنها مي‌تواند علامت خطر ابتلا به اين سرطان را زودتر اعلام كند. اين تكنولوژي بسيار حساس نوع خاصي از مولكول را در جريان خون تشخيص مي‌دهد كه نشان از وجود سرطان ريه دارد. در واقع اين تکنولوژي با تشخيص تغييرهايي كه در مولكول micro RNA طي بروز سرطان ريه رخ مي‌دهد، به تشخيص زودتر سرطان ريه كمك مي‌كنند. آنها گستره پلاسماي خون را روي نابوپروب مبتني بر پروتئين‌ قرار مي‌دهند كه داراي يك سوراخ ريز در يك غشاي نازك است و تنها به مولكول موردنظر اجازه عبور مي‌دهد. زماني كه مولكول microRNA مرتبط با سرطان ريه ظاهر مي‌شود، با اعمال يك جريان يوني روي اين نانوپروب، تغييرهاي جريان يوني اندازه‌گيري و سرطان ريه تشخيص داده مي‌شود. اين سنسور نانوپروب جديد به اندازه كافي حساسيت و اختصاصيت دارد كه micro RNA‌ها را تشخيص دهد.

نتایج یک مطالعه نشان داد، استفاده از ترکیب دارویی جدید و مصرف تراستوزوماب امتانسین (T-DM1) می تواند تفاوتهای قابل ملاحظه ای را در جلوگیری از تشدید سرطان پستان نسبت به داروهای دیگر داشته باشد. در این باره دکتر سارا هورویتز عضو گروه تحقیق در استکهلم گفت: نتایج مطالعات نشان می دهند، بیماران مبتلا به سرطان پستان متا استاتیک که T-DM1 دریافت میکنند 41 درصد بیشتر از سایرین که از داروهای استاندارد استفاده میکنند بدون تشدید وضعیت بیماری زندگی کردند. وی اضافه کرد: اطلاعات بدست آمده از مطالعه نشان داد، درمان ابتدایی با T-DM1زمان طولانی تری را برای زندگی بدون بدتر شدن وضعیت بیماری و بروز اثرات جانبی برای بیماران فراهم می آورد.
بر پایه این گزارش T-DM1 نوعی جدید از درمان سرطان است که با نام داروی آنتی بادی در هم آمیخته (ADC)شناخته می شود که این دارو آنتی بادی مونوکلونال(تراستوزوماب)را با یک عامل سیتو تاکسیک(DM1) درون یک لینکر پایدار ترکیب میکنند و از خواص تراستوزوماب برای از بین بردن سلولهای سرطانی HER2 استفاده میکنند.

گروهی از ژن های عامل بروز نوع کشنده و خطرناک سرطان پوست برای اولین بار با همکاری گروهی از متخصصان علوم پزشکی دانشگاه «دوندی» در انگلیس و پزشکان هاروارد و متخصصان دانشگاه کالیفرنیا در سان فرانسیسکو شناسایی شدند. این سرطان موسوم به «غده سرطان سلولی کوتانئوس اسکوآموس» یا CSCC، شایعترین نوع خطرناک سرطان پوست است. به گفته متخصصان دانشگاه «دوندی»، برخلاف سایر سرطانهای شایع پوستی مثل ملانوم و غده سرطان سلولی «باسال»، ژن های جهش یافته مرتبط با نوع CSCC تاکنون ناشناخته بوده اند.
به نوشته روزنامه نیویورک تایمز، هم اکنون این گروه از متخصصان آمریکایی و انگلیسی با همکاری یکدیگر موفق شدند دو نمونه از موثرترین این ژن ها را که در سه چهارم از بیماران مبتلا به CSCC جهش پیدا می کنند، مشخص کنند. این جهش های ژنی همچنین در مواردی از بروز این غده سرطانی در ریه ها سهم مهمی دارند.
به گفته متخصصان، ژن های شناخته شده موسوم به NOTCH احتمالا کنترل رشد طبیعی سلولی در پوست و ریه را متوقف می سازند در حالی که این فرآیند برای رشد سالم هر دو بافت حیاتی است. جزئیات این مطالعات در مجله دستاوردهای آکادمی ملی علوم آمریکا منتشر شده است.

دانشمندان به امیدهای تازه ای برای بهره گیری از سلول های پوست در مبارزه با تومورهای سرطانی دست یافتند. محققان دانشگاه «آکسفورد»، سلول های پوست را به سلول هایی تبدیل کردند که می تواند سیستم ایمنی بدن را رهبری کند و عنوان طعمه ای برای شکار سرطان به کار گرفته شود. تحت کنترل در آوردن قدرت سیستم ایمنی، زمینه ای دست یافتنی برای محققانی است که در ارتباط با درمان سرطان فعالیت می کنند.
در این مطالعه، سلول های پوست به سلول های ایمنی تبدیل شدند تا برای مبارزه با سرطان در آزمایشگاه آماده شوند. محققان با نشان دادن علامت های مشخص یا آنتی ژن ها به سلول های سرطانی دستور می دهند که به چه چیزی حمله کنند. نتایج آزمایش ها نشان داد که این سلول های دندریتی، قادر هستند سلول های ایمنی تولید کننده آنتی بادی ها را فعال کرده و باعث از بین رفتن سلول های دیگر شوند.
«پاول فیرچیلد» از موسسه سلول های بنیادی آکسفورد می گوید: با این آزمایش، بیماران قادر خواهند بود از طریق سیستم ایمنی خود اول به تومورهای خود حمله کنند. البته، این یافته ها تنها در شرایط آزمایشگاهی محقق شده و هنوز مسیر طولانی در پیش است تا بتوان از این طریق بیماران را درمان کرد. اگر چه محققان بر این باورند که این امر امکان پذیر است. نتایج این پژوهش در نشریه «Genetherapy» به چاپ رسیده است.

محققان قصد دارند در گام بعدي اين تركيب را روي سلول‌هاي سرطاني پوست و لوزالمعده آزمايش كنند. اين بار نيز حيات‌وحش هديه ديگري به انسان داده است. نوعي تركيب مخصوص كه در قارچ‌هاي سمي جنگل‌هاي جنوب غربي چين مي‌رويد، مي‌تواند اثربخشي داروهاي ضدسرطان را چند برابر كند. 
‌دكتر كبين ليو، متخصص سيستم ايمني بدن از مركز مبارزه با سرطان دانشگاه جورجيا معتقد است تركيب ورتيسيلين A باعث حساس شدن سلول‌هاي سرطاني به داروي TRAILمي‌شود. اين دارو پس از تاثير گذاشتن روي سلول‌هاي سرطاني آنها را وادار به خودكشي مي‌كند. اين تركيب، مقاومت سلول‌هاي سرطاني در برابر داروي تريل را بسيار كم مي‌كند. نام اين دارو از ليگاندهايي گرفته شده كه به گيرنده‌هاي سطح سلول متصل شده و سلول‌هاي سرطاني را به سمت خودكشي سوق مي‌دهند.
اين فرآيند نوعي مرگ برنامه‌ريزي شده سلولي است. مقاومت دارويي چه ذاتي باشد و چه اكتسابي، يكي از بزرگ‌ترين مشكلات بيماران مبتلا به سرطان است. بر همين اساس و طبق آمار 90 درصد درمان‌هاي انجام شده در بيماران مبتلا به متاستازيك با مشكل مقاومت سلول‌هاي سرطاني در برابر داروها مواجه‌اند. دكتر ليو معتقد است اگر بتوان داروها را وادار به فعاليتي دوباره در بدن بيمار كرد بسياري از افراد مبتلا به سرطان زنده خواهند ماند. تجربه نشان مي‌دهد چگونه سلول‌هاي سرطاني با مهارت زياد، خود را نسبت به داروي تريل بي‌حس و مقاوم مي‌كنند.
دكتر وندي بلاگ، متخصص زيست‌شناسي سلولي در دانشگاه جورجيا معتقد است اكثر سلول‌هاي سرطاني راه مقاوم شدن نسبت به اين دارو و خلاص شدن از شر اثرات آن را ياد گرفته‌اند. بعلاوه سلول‌هاي سرطاني سرسخت در برابر تاثير طبيعي دارو كه خودكشي سلولي است، مقاوم شده‌اند.
با آزمايش روي موش‌ها مشخص شد تركيب ورتيسيلين A به تنهايي براي از بين بردن سلول‌هاي سرطاني كافي است اما مقدار دوز موثر بر سلول‌هاي سرطاني باعث مريض شدن موش‌ها شد كه مشكلي معمول در اكثر روش‌هاي درمان سرطان است اما وقتي دوز كمتري از ورتيسيلين A با داروي تريل تركيب شد به ماده قدرتمندتري بادوام بيشتر تبديل شد و توانست سلول‌هاي سرطاني مقاوم را هم از بين ببرد.
علاوه بر اين محققان دريافتند اين تركيب اثر داروهايي نظير اتوپوسيد و سيپلاتين را كه معمولا براي درمان سرطان به كار مي‌روند، تقويت مي‌كند.‌ يكي از راه‌هاي اثرگذاري ورتيسيلين A تنظيم درست ژن BN1P3 است. اين ژن باعث ارتقاي فرآيند مرگ سلولي مي‌شود.
سلول‌هاي سرطاني براي خاموش كردن BN1P3 از فرآيندي به نام متيلاسيون DNA استفاده مي‌كنند اما ورتيسيلين A باعث تغيير اين فرآيند و فعال كردن مجدد ژن BN1P3 مي‌شود. ‌همه سلول‌ها از فرآيند متيلاسيون DNA استفاده مي‌كنند، اما نحوه استفاده سلول‌هاي سرطاني از اين فرآيند كمي متفاوت است. ‌شايد ورتيسيلين A به نوعي فرآيند متيلاسيون سلول‌هاي سرطاني را تغيير مي‌دهد كه سلول‌هاي سرطاني به داروي تريل حساس مي‌شوند.
‌محققان مطالعات زيادي روي سلول‌هاي سرطاني روده انسان، تومورهاي بدخيم و سلول‌هاي سرطاني سينه كه مقاومت بسيار بالايي نسبت به درمان دارويي شامل داروي تريل دارند انجام داده‌اند البته قبل از آزمايش‌هاي باليني و كلينيكي بايد مطالعات بيشتري در زمينه مسموميت دارويي تركيب جديد انجام گيرد. محققان قصد دارند در گام بعدي اين تركيب را روي سلول‌هاي سرطاني پوست و لوزالمعده آزمايش كنند. ورتيسيلين A ابتدا توسط دكتر پينگ وو در دانشگاه ژيجيانگ چين از قارچ گرفته شد و سپس براي بررسي‌هاي بيشتر توسط دكتر ليو به دانشگاه جورجيا منتقل شد.

گروهي از دانشمندان كانادايي با هدف يافتن راهي براي درمان موثر سرطان متوجه شدند كه بعضي ويروس‌هاي سرطاني به جاي حمله به سلول‌هاي سالم به سلول‌هاي بيمار حمله مي‌كنند. پژوهشگران دانشگاه اوتاوا در اين تحقيق كه نتايج آن در تازه‌ترين شماره مجله نيچر منتشر شده است، روشي را شناسايي كردند كه با كمك آن مي‌توان تومورها را نابود كرد.
اين تحقيقات نشان داد اين ويروس‌ها كه با عنوان ويروس‌هاي سرطاني شناخته مي‌شوند، بدون اين كه بافت‌هاي سالم را آلوده كنند، مي‌تواند سلول‌هاي سرطاني را از بين ببرند. البته ايده استفاده از اين ويروس‌ها براي مبارزه با سرطان، جديد نيست. در حقيقت از سال‌ها قبل دانشمندان به اين مساله كه براي تحريك سيستم ايمني و حمله به سلول‌هاي سرطاني مي‌توان از اين ويروس‌ها استفاده كرد فكر كرده بودند.
دانشمندان پيش از اين، روي دستكاري ويروس‌ها به روشي كه بتوانند مستقيما به تومور برسند، كار كرده بودند. براي مثال، ويروس دستكاري شده OncoVex كه از ويروس تبخال لب گرفته شده بود، زماني كه به داخل بافت سرطاني تزريق شد، توانست در درمان ملانوما (سرطان پوست) به نتايج موثري دست يابد. اين در حالي است كه اكنون پژوهشگران كانادايي در اين تحقيق جديد با هدف رسيدن به تومورهاي گسترده در اندام‌هاي مختلف، ويروس‌ها را از راه وريدي تزريق كردند.
در اين بررسي روي 23 بيمار مبتلا به اشكال پيشرفته و وخيم سرطان كه به درمان‌هاي رايج جواب نمي‌دادند، آزمايش شد. براي اين بيماران يك ترزيق وريدي ويروسي با عنوان JX-594 در 5 دوز متفاوت تجويز شد. هدف از اين تحقيق، بررسي امنيت و به موازات آن، ارزيابي ميزان اثربخشي درمان بود.
اين دانشمندان مشاهده كردند كه اين ويروس‌ها تنها در بافت‌هاي سرطاني و نه در بافت‌هاي سالم تكثير شدند و در بيماراني كه دوز بالاتري را دريافت كرده بودند، كاهش يا تثبيت حجم تومورها مشاهده شد. اين درمان عوارض جانبي بسيار محدود و مشابه علائم بيماري آنفلوآنزا از خود بر جاي گذاشت كه در كمتر از يك روز اين عوارض نيز محو شد.
اين اولين بار در تاريخ پزشكي است كه ويروس‌هايي كه از راه وريدي تزريق شده‌اند، به روشي انتخابي و آگاهانه تنها در بافت‌هاي سرطاني تكثير شدند. ويروس‌هاي سرطاني منحصربه‌فرد هستند چراكه مي‌توانند با عوارض جانبي بسيار كمي به تومور حمله كنند و در مقايسه با ساير درمان‌ها مي‌توانند با انواع مختلف سرطان‌ها به روشي سازگار و شخصي شده عمل كنند. ويروس JX-594 از يك نمونه ويروس واكسن كه براي واكسيناسيون ضدآبله استفاده مي‌شود، گرفته شده است. اين ويروس در تكثير شدن در سلول‌هاي سرطاني يك توانايي طبيعي دارد، بنابراين مي‌توان آن را به روشي دستكاري ژنتيكي كرد كه خواص ضدسرطاني در اين ويروس افزايش يابد.

نتايج يك مطالعه جديد حاكي از آن است كه در طول دو دهه گذشته تعداد سرطان‌هاي سر و گردني كه در اثر HPV منتقل شده از راه جنسي ايجاد مي‌شوند، به شدت افزايش يافته‌اند و امروزه اين ويروس بيش از تنباكو يا الكل مسوول بروز اين نوع از سرطان‌ها شمرده مي‌شود.  محققان در اين مطالعه 271 نمونه بافتي سرطان را از بيماران مبتلا به سرطان اوروفارنژيال در طول سال‌هاي 1984 تا 2004 جمع‌آوري كرده‌اند. نتايج حاکي از آن است که بين سال‌هاي 89-1984، حدود 16 درصد از سرطان‌هاي اوروفارنژيال، HPV مثبت بوده‌اند. در حالي كه در فاصله سال‌هاي 2000 تا 2004، نسبت سرطان‌هاي HPV مثبت به 72 درصد رسيده است. اين يافته‌ها به اين معناست كه ميزان سرطان‌هاي دهاني مرتبط با HPV از 8/0 درصد مورد در هزار نفر جمعيت‌ در دهه 1980 به 6/2 مورد در دهه 2000 رسيده است، يعني رشدي معادل 225 درصد. در همان زمان با كاهش مصرف سيگار، ميزان سرطان‌هاي HPV منفي تا 50 درصد كاهش داشته است.
به طور كلي خطر مذكور در مردان بيشتر و در حال افزايش است و يافته‌ها پيشنهاد مي‌كنند كه شايد به دليل تغيير و عادت‌هاي جنسي در آنها باشد و شايد هم به دليل شروع فعاليت جنسي زودتر در مردان.
خبر خوب آنكه بيماران HPV مثبت نسبت به بيماراني كه مبتلا به سرطان‌هاي دهاني به عللي غير از HPV هستند، ميزان بقاي بهتري دارند؛ شايد به علت آنكه تومورهاي آنها آسيب ژنتيكي كمتري دارند و همين امر باعث مي‌شود پاسخ بهتري به درمان‌هاي رايج بدهند. در واقع وضعيت HPV تومور بيمار بزرگ‌ترين و تنها تعيين‌كننده اين واقعيت است كه بيمار پس از تشخيص سرطان اوروفارنكس پيشرفته لوكال?ـ?منطقه‌اي زنده مي‌ماند يا خير. به عبارت ديگر، بيماران HPV مثبت با حدود 60 درصد كاهش در خطر مرگ پس از تشخيص نسبت به افراد HPV منفي مواجهند.
بيشتر سرطان‌هاي دهاني مرتبط با HPV به‌وسيله گونه 16 اين ويروس ايجاد مي‌شوند، گونه‌اي كه به‌وسيله واكسن‌هاي گاردازيل و سرواريكس HPV هدف‌گيري مي‌شود. در حال حاضر واكسيناسيون براي دختران و زنان به منظور حفاظت از آنها در برابر سرطان سرويكس توصيه مي‌شود و حتي واكسن نيز براي پسران براي محافظت از آنها در برابر زگيل‌هاي تناسلي و سرطان آنال تاييد شده است.
اينكه واكسن به پيشگيري از سرطان‌هاي دهاني كمك كند يا نه، مشخص نيست اما متخصصان گمان مي‌كنند كه اگر واكسن باعث كاهش عفونت HPV در زنان شده، مي‌تواند به كاهش ميزان عفونت در مردان نيز كمك كند.
HPV يك ويروس به خوبي شناخته شده است كه باعث بروز سرطان سرويكس در زنان مي‌شود اما به دليل روش‌هاي غربالگري بهتر که اکنون در حال انجام هستند، ميزان اينگونه سرطان‌ها در طول زمان كاهش داشته است. محققان پيش‌بيني مي‌كنند اگر روند كنوني ادامه يابد، تا سال 2020 سرطان‌هاي دهاني شايع‌ترين سرطان مرتبط با HPV خواهند شد. از سوي ديگر، بار سرطان‌هاي تهاجمي مرتبط با HPV در آمريكا از زنان به سوي مردان شيفت پيدا كرده است كه علت عمده آن هم، افزايش سرطان‌هاي اوروفارنكس HPV مثبت ميان مردان است.

براساس گزارش جديد انجمن رادياسيون انكولوژي آمريكا، بيش از سه چهارم بيماران مبتلا به سرطان‌هاي مختلف از سطوح ناكافي ويتامين D در خون خود رنج مي‌برند، به طوريکه هر چه اين سطح كمتر باشد، سرطان پيشرفته‌تر است. تاكنون مطالعات در زمينه تاثير سطوح ويتامين‌ D روي پيشرفت يا دوره سرطان مورد بررسي قرار نگرفته و پژوهشگران به تازگي به اين موضوع فكر مي‌كنند كه چگونه ويتامين D بر خصوصيات خاص سرطان تاثيرگذار خواهد بود، مانند مرحله يا وسعت گسترش تومور، پيش‌آگهي‌، عود بيماري و حتي زيرگروه‌هاي سرطان. در اين مطالعه 165 بيمار با ميانگين سني 64 سال مورد بررسي قرار گرفتند. 5 سرطان شايع اوليه مورد مطالعه شامل پستان، پروستات، ريه، تيروييد و كولوركتال بودند. در مجموع، 77 درصد بيماران با كمبود ويتامين D (كمتر از 20 نانوگرم در ميلي‌ليتر) يا مقادير ساب‌اپتيمال (20 تا 30 نانوگرم در ميلي‌ليتر) آن دست و پنجه نرم مي‌كردند. ميانه سطح ويتامين D سرم اين بيماران 5/23 نانوگرم در ميلي‌ليتر بود.

براساس آخرين نتايج دانشمندان در موسسه ملي سرطان آمريکا كه روي واكسن تجربي‌اي كار مي‌كنند كه به سيستم ايمني بدن كمك مي‌كند تا سلول‌هاي سرطاني پستان و تخمدان را هدف قرار دهد، از بين بردن سلول‌هاي سرطاني با همان دقتي كه واكسن‌هاي معمولي باكتري و ويروس‌ها را محو مي‌كنند، امكان‌پذير خواهد شد. تنها تفاوت ميان آنها، اين است كه تزريق واكسن به جاي آنكه پيشگيرانه باشد جنبه درماني خواهد داشت. در اين مطالعه 26 زن مبتلا به مراحل پيشرفته سرطان پستان يا تخمدان مورد بررسي قرار گرفتند و بيشتر آنها نيز تقريبا دوره‌هاي متعددي از كموتراپي، همچنين جراحي يا راديوتراپي را پشت سر گذاشته بودند. آنها همگي با واكسن‌ حاوي پروتئين كه به طور روتين در تومورهاي پستان و تخمدان يافت مي‌شود، همراه با ديگر اجزايي كه سيستم ايمني بدن را تحريك مي‌كنند تا سلول‌هاي سرطاني را بيشتر قابل تشخيص كنند، تحت تزريق قرار گرفتند. تركيب موارد فوق براي بيماران مبتلا به سرطان پستان بسيار اميدبخش بود به طوري كه ميانه بقاي آنها بيش از يك سال گزارش شد. در زنان مبتلا به سرطان تخمدان، بقاي بيماران كمي بيشتر يعني حدود 15 ماه گزارش شد.

شرکت داروسازي باير، نتايج حاصل از مطالعات فاز اول و دوم خود را روي محصول جديد اين شرکت به نام آلفارادين (Alpharadin) اعلام کرد. آلفارادين در واقع نوعي ماده رايونوکئيد (راديوم-233) و ساطع‌کننده اشعه آلفا است که براي درمان متاستازهاي استخواني سرطان پروستات که مقاوم به عقيم‌سازي هستند به کار مي‌رود. نتايج حاصل از مطالعات نشان داده است که اين دارو نسبت به دارونما به طور معني‌داري باعث افزايش بقا در بيماران مي‌شود. نتايج نشان داد که استفاده از اين دارو علاوه برکاهش بيومارکرهاي سرطاني از عوارض چنداني برخوردار نيست.

پژوهشگران نشان دادند كه اضافه كردن داروي ستوكسيمب(Cetuximab) به رژيم‌ درماني سيس‌پلاتين باعث افزايش بقاي بيماران مبتلا به سرطان پستان متاستاتيك خواهد شد. ستوكسيمب در واقع نوعي آنتي‌بادي ضدEGFR است و مطالعه روي 173 بيمار مبتلا به متاستازهاي سرطان پستان نشان داد كه اضافه كردن اين دارو به رژيم درماني شيمي‌درماني علاوه بر اينكه پاسخ به درمان را دو برابر مي‌كند، روند بهبود را نيز تسريع كرده و افزايش مي‌دهد. ستوكسيمب با نام تجاري اربيتوكس (Erbitux) در حال حاضر براي درمان سرطان‌هاي كولوركتال و سر و گردن مورد استفاده قرار مي‌گيرد و مصرف آن در اين موارد توسط سازمان نظارت بر غذا و داروي ايالات متحده مجاز شناخته شده است.

سازمان غذا و داروي آمريکا برنتوکسيماب ودوتين(Brentuximab Vedotin) با نام تجاري آدستريس(Adcetris) را براي درمان لنفوم هوچکين و نوع نادري از لنفوم بنام لنفوم سلول‌هاي بزرگ آناپلاستيک سيستميک مورد تاييد قرار داده است. لنفوم‌ها بدخيمي‌هاي دستگاه لنفاوي هستند. آدستريس يک آنتي بادي کونژوگه شامل آنتي?بادي و داروست. آدستريس در بيماراني مصرف خواهد شد که لنفوم هوچکين آنها پس از پيوند سلول بنيادي اتولوگ يا پس از 2 دوره شيمي درماني پيشرفت کرده است و قادر به دريافت پيوند نيستند. پيوند سلول بنيادي اتولوگ، روندي است که طي آن مغز استخوان خود بيمار براي ترميم مغز استخوان آسيب ديده از مصرف دوز بالاي داروهاي شيمي درماني مورد استفاده قرار مي گيرد.

پس از مشخص شدن اينکه نور به طور دقيق مي‌تواند سلول‌هاي پيش‌سرطاني را در مخاط مري مشخص کند، محققان دانشگاه دوک تکنولوژي خود را به قسمت کولون برگردانده‌ و نتايج مشابهي را در آزمايش هاي اوليه خود يافته‌اند. اين تکنولوژي‌ مي‌تواند يک راه غيرتهاجمي براي پزشکان باشد تا سلول‌هاي غيرطبيعي يا ديسپلازي را تشخيص دهند. در روش‌هاي کنوني بيوپسي، پزشک بايد نمونه‌هاي تصادفي زيادي از بافت بردارد، اما در روش جديد امواج کوتاه نور از سر يک آندوسکوپ به بيرون تابش مي‌کند تا در محل مشکوک به داشتن تومور، بيماري مشخص شود. محققان اظهار مي‌دارند وقتي نورمستقيم به اين بافت‌ها تابانده مي‌شود، پراکنده مي‌شود. به اين ترتيب مي‌توان اطلاعات نور پراکنده شده را جمع‌آوري و آناليز کرد و به دنبال علايم ديسپلازي بود. اين روش به‌طور قابل‌توجهي غيرتهاجمي است، چون هيچ بافتي برداشته نمي‌شود و به رنگ يا ماده حاجب نيازي نيست. به طور اختصاصي، آنها تلاش مي‌کنند با اين روش تغييرات ويژه را درون سلول‌هاي اپي‌تليوم، نمايان کنند. در مورد سلول‌هاي پيش‌سرطاني، هسته بدشکل شده و بزرگ‌تر از سلول‌هاي نرمال است، به اين ترتيب نور را به روش منحصربه فرد خود پراکنده مي‌کنند.

شركت داروسازي امگن اعلام كرده است كه نتايج كارآزمايي باليني فاز سوم روي داروي وكتيبيكس (Vectibix) با موفقيت همراه بوده است. وكتيبيكس يا پانتي‌تومب (Panitumumab) يك آنتي‌بادي تك‌دودماني است كه اگر در تركيب باكموتراپي به كار برده شود شانس بقا را در بيماران مبتلا به سرطان كولوركتال كه داراي ژن KRAS هستند افزايش مي‌دهد. دكتر مارك پيترز، سرپرست اين گروه تحقيقاتي تاكيد كرده است قبل از به كارگيري اين آنتي‌بادي حتما بايد از وجود ژن KRAS در بيمار اطمينان حاصل كرد.

سازمان غذا و داروي آمريکا به تازگي ستوکسيماب (Cetuximab) با نام تجاري اربيتوکس را براي تجويز همزمان با شيمي‌درماني بيماران در مراحل پيشرفته بدخيمي سر و گردن مورد تاييد قرار داده است.  اربيتوکس همراه با شيمي‌درماني در مقايسه با دريافت شيمي‌درماني تنها، شانس بقاي بيماران را افزايش مي‌دهد. اربيتوکس از سوي سازمان غذا و داروي آمريکا براي درمان انواع خاصي از سرطان کولون مورد تاييد بوده است و از سال 2006 ميلادي براي درمان بدخيمي‌هاي غيرمتاستاتيک سر و گردن در ترکيب با راديوتراپي (راديوتراپي خط اول درمان اين بيماران است)يا به تنهايي نسخه شده است. سرطان‌هاي ناحيه سر و گردن ، 3 تا 5 درصد از تمامي انواع بدخيمي در آمريکا را شامل مي‌شوند. اين بدخيمي‌ها معمولا در بيني، گلو و دهان رشد مي‌يابند و در مردان و افراد بالاي 50 سال شايع ترند. به گفته ريچارد پازدور، مدير بخش داروهاي هماتولوژي و انکولوژي FDA، توانايي اربيتوکس در افزايش طول عمر مبتلايان به بدخيمي‌هاي سر و گردن براي متخصصان سرطان بسيار بااهميت است. ماهيت تهاجمي بدخيمي‌هاي سر و گردن باعث شده است که نتوان آنها را به خوبي با جراحي يا راديوتراپي کنترل کرد. بنابراين در دسترس بودن گزينه‌هاي درماني ديگر براي کمک به بيمار ضروري است. اثربخشي و ايمني اربيتوکس در بدخيمي‌هاي سر و گردن در يک مطالعه باليني چندمرکزي روي 442 بيمار با متاستاز يا بدخيمي راجعه سر و گردن بررسي شد. بدخيمي شرکت‌کنندگان در اين مطالعه به اندازه اي گسترده بود که جراحي برايشان فايده?اي نداشت و پيش از اين هم شيمي‌درماني برايشان شروع نشده بود. نيمي از بيماران ترکيب ستوکسيماب و شيمي درماني(سيس‌پلاتين يا کربوپلاتين و 5-فلورواوراسيل) و نيمي ديگر شيمي‌درماني به تنهايي دريافت کردند. در دريافت‌کنندگان ترکيب ستوکسيماب و شيمي‌درماني طول عمر به طور متوسط 1/10 ماه در مقايسه با دريافت‌کنندگان شيمي‌درماني به تنهايي (7/4 ماه)افزايش يافت.
شايع‌ترين عوارض ناخواسته گزارش شده از سوي دريافت‌كنندگان ستوكسيماب عبارتند از بثورات پوستي، خارش، سردرد، اسهال، عفونت‌هاي دستگاه تنفسي، پوست و دهان. همچنين مواردي از واكنش‌هاي زمان تزريق و حمله قلبي تهديدكننده حيات نيز به دنبال مصرف ستوكسيماب مشاهده شده‌اند. بيماران تحت‌درمان با ستوكسيماب بايد از مواجهه با نور آفتاب تا حد امكان اجتناب كنند. اربيتوكس مي‌تواند باعث افت سطح سرمي مگنزيوم، پتاسيم و كلسيم شود.

واکسن جديدي که بدن را به حمله به سلول‌هاي سرطاني تشويق مي‌کند در مبتلايان به سرطان‌هاي پيشرفته پستان و تخمدان موثر بوده است. اين واکسن در مبتلايان به بدخيمي پستان و تخمدان شانس بقا را افزايش مي‌دهد. واکسن پن واک(PANVAC) در 26 زن به طور ماهانه تزريق شد و به دستگاه ايمني آنان کمک کرد تا پروتئين اختصاصي توليد شده توسط سلول‌هاي سرطاني را شناسايي کند. تمام اين زنان به بدخيمي پستان يا تخمدان مبتلا بودند و شدت بدخيمي به حدي بود که به ساير اعضاي بدن آنها دست اندازي کرده بود و پيش از اين ساير درمان‌ها را آزموده بودند. (21 نفر از آنان حداقل سه رژيم شيمي‌درماني را تجربه کرده بودند). عوارض جانبي ناشي از واکسن بسيار خفيف بودند و شايع‌ترين آنها واکنش جزئي محل تزريق واکسن گزارش شد. واکسن پن واک شامل ژن‌هاي خاصي است که دستگاه ايمني را به شناخت و تخريب سلول‌هاي سرطاني تشويق مي‌کند. اين واکسن پيش از اين در 70 بيمار با بدخيمي پيشرفته کولورکتال مورد مطالعه قرار گرفته بود.

پژوهشگران با اختراع وسيله‌اي موفق به رويت مراحل اوليه تغييرات سرطاني در سلول‌هاي پوست شدند. اين دستگاه تصويربرداري بر اساس نور و صوت کار مي‌کند. اين وسيله که فوتوآکوستيک توموگرافي نام دارد نور را به ناحيه مشکوک به سلول‌هاي سرطاني در پوست ارسال مي‌کند. ارسال اين نور باعث افزايش دما در سلول‌ها شده و از خود فرکانس‌هاي صوتي ايجاد مي‌کند که توسط اين دستگاه به صورت تصوير به نمايش درمي‌آيد. پژوهشگران با اين وسيله توانستند سلول‌هاي بدخيم ملانوم را درمراحل اوليه شناسايي کنند. اگر سلول‌هاي بدخيم ملانوم در مراحل اوليه تشخيص داده شوند، شانس بقا در اين بيماران تا 98 درصد افزايش مي‌يابد.

يك نوع تصويربرداري تشخيصي جديد كه مي‌تواند ضايعات خوش‌خيم را از سرطاني در بافت ريه تشخيص دهد (با استفاده از تشخيص دقيق آنها) براي پيشگيري از جراحي‌هاي غيرضروري بيماران استفاده مي‌شود. اين تكنيك جديد در مقايسه با PET-CT اسكن رايج، بيشتر قابل اعتماد است. در اين روش با استفاده از نوع خاصي از اسكن MRI كه diffusion-weighted ناميده مي‌شود تصاوير دقيق‌تري از تومورها گرفته مي‌شود. اين تكنولوژي حركت آب را در بافت ريه اندازه مي‌گيرد و مي‌تواند تغييرات ساختاري را در سرطان ريه، حتي در مراحل اوليه بيماري تشخيص دهد. اين روش غيرتهاجمي است و به در معرض اشعه قرارگرفتن بيماران نيز نيازي نيست. با استفاده از اين روش نسبت به PET-CT كه در حال حاضر روش استاندارد در بررسي مشكلات ريوي شناخته شده، تعداد بيماران بيشتري درست تشخيص داده مي‌شوند و به اين ترتيب بيماران كمتر تحت جراحي‌هاي غيرضروري قرار مي‌گيرند. به نظر مي‌رسد در آينده نزديك اين روش تشخيصي جديد به ابزار مناسب تشخيصي براي بيماران مبتلا به سرطان ريه كه در فهرست جراحي قرار دارند، تبديل شود زيرا براي افتراق گذاشتن ميان ضايعات خوش‌خيم از بدخيم عمل مي‌كند.

آيا يك LED قابل انعطاف مي‌تواند به ‌طور قابل انطباقي روي قلب انسان جايگذاري شود، روي سطح موجدار مغز انسان قرار گيرد، در عروق خوني به راه افتد، بيماري‌ها را تشخيص دهد يا حتي آنها را درمان كند؟ اين موارد ممكن است در آينده‌اي نزديك به واقعيت تبديل شود. با اين اوصاف محققان مفهوم جديدي را توسعه داده‌اند: يك LED زيست سازگار با گاليوم نيتريد قابل‌انعطاف ابداع شده كه مي‌تواند سرطان پروستات را تشخيص دهد. اين LED كه يك دستگاه بسيار كارآمد در ساطع‌كردن نور است، در تلويزيون‌هاي LED تجاري و صنعت روشنايي استفاده مي‌شود. محققان با استفاده از اين تكنولوژي، يك LED بسيار موثر در تشخيص سرطان ابداع كرده‌اند كه مي‌تواند بيماري را در مراحل اوليه تشخيص دهد.

پژوهشگران دانشگاه UC Davis موفق به توليد يک پروب ليزري شدند که قادر است سرطان‌هاي حفره دهان را در مراحل ابتدايي بروز آن شناسايي کند. مطالعاتي که روي نمونه‌هاي انساني صورت گرفته نشان داده است که مي‌توان از اين وسيله براي ارزيابي درگيري مارژين تومور برداشته شده حين جراحي نيز استفاده کرد. اين پروب شبيه پروبي است که براي تشخيص سلول‌هاي سرطاني در مغز ابداع شده بود و تنها شکل ظاهري آن تغيير يافته است. پژوهشگران اين طرح پيشنهاد دادند که مي‌توان از اين وسيله به عنوان دستگاهي براي غربالگري سرطان‌هاي دهان استفاده کرد. نتايج حاصل از مطالعه روي اين وسيله در نشريه اتولارينگوسکوپي به چاپ شده است.

شرکت داروسازي آسترازنکا اعلام کرد سازمان نظارت بر غذا و داروي ايالات متحده استفاده از دوز 500 ميلي‌گرمي داروي فاسلودکس (FASLODEX) يا فولوسترانت (Fulvestrant) را مورد تاييد قرار داد. دوز 250 ميلي‌گرمي از اين دارو قبلا توسط اين سازمان براي تزريق ماهانه در بيماران مونوپوز مبتلا به سرطان پستان که استروژن درماني شدند مورد تاييد بوده است. به تازگي کارآزمايي‌هاي فاز سوم ثابت کردند که تجويز دوز 500 ميلي‌گرمي نسبت به 250 ميلي‌گرمي باعث پيشگيري موثرتري براي پيشرفت متاستازهاي سرطان پستان در خانم‌هاي يائسه مي‌شود.

شرکت CYTFX از نتايج کارآزمايي‌هاي باليني فاز دوم خود روي ايمني و کارايي داروي بافتينيب (Baftinib) خبر داد. اين دارو که براي درمان مبتلايان به سرطان‌هاي پيشرفته پروستات به کار مي‌رود به صورت خوراکي دوبار در روز بعد از شيمي‌درماني معمول براي بيماران تجويز مي‌شود. اين مطالعات نشان دادند که استفاده از اين دارو باعث کاهش چشمگير آنتي‌بادي اختصاصي پروستات شده و ميزان بقاي بدون بيماري را به طور معني‌داري افزايش مي‌دهد.

شرکت داروسازي تراگرا اعلام کرد کارآزمايي‌هاي فاز يک خود را روي داروي TG02 آغاز کرده است. اين دارو که يک مهارکننده مولتي کيناز خوراکي است براي درمان بدخيمي‌هاي خوني مقاوم به کار مي‌رود. اين دارو در مطالعه‌هاي قبلي تاثير چشمگيري براي پيشگيري از پيشرفت تومورهاي جامد مانند سرطان پستان، ريه و سرطان کولون داشته است. اين دارو باعث مهار ERK5، JAK2 و FLT3 است که تمام اين کينازها به نحوي در بروز و پيشرفت سرطان خون (لوکمي يا مالتيپل ميلوما) موثرند. بنابراين مطالعات جديد براي بررسي تاثير اين دارو روي سرطان‌هاي خون طراحي شده‌اند.

دانشمندان دانشگاه‌هاي نيوکاسل و ليدز در انگلستان در نشريه پزشکي «لنست» گزارش کردند بيماران با سابقه خانوادگي سرطان که روزانه يک آسپيرين براي سال‌هاي متمادي مصرف مي‌کنند، تا 63درصد خطر پيشرفت بيماري را در خود کاهش مي‌دهند.
اين محققان تاکيد مي‌کنند که سال‌ها زمان لازم است تا مصرف مداوم آسپيرين منافع خود را آشکار کند. نويسندگان توضيح مي‌دهند که در بيش از 2 دهه گذشته شواهد کيفيت محافظت‌کنندگي آسپيرين پيشرفت قابل‌ملاحظه‌اي داشته است. به هر حال اين اولين بار است که يک مطالعه تصادفي‌سازي شده مناسب به اثر آسپيرين بر خطر سرطان مي‌پردازد. در همين رابطه مطالعه‌اي که به نقش پيشگيرانه آسپيرين عليه حملات قلبي و سکته مغزي پرداخته، سرانجام نشان داد که افراد شرکت‌کننده در آن طرح‌ها با خطر کم پيشرفت سرطان نيز مواجه شدند. سرپرست اين تيم تحقيقاتي معتقد است: «آنچه بالاخره ما نشان داديم آن است که آسپيرين يک اثر محافظت‌کنندگي عمده‌اي بر سرطان دارد، اما اين تاثير تا سال‌ها بعد ظاهر نخواهد شد.»
در بررسي انجام شده نزديک به 1000 بيمار از 43 مرکز در 16 کشور مختلف جهان مورد مطالعه قرار گرفتند و بعضي از آنها تا بيش از 10 سال پيگيري شدند. اين کارآزمايي‌ روي افراد مبتلا به نشانگان Lynch تمرکز داشت، زيرا نيمي از اين افراد در طول زندگي خود مبتلا به سرطان مي‌شوند، خصوصا در رحم يا روده. 861 فرد روزانه 600 ميلي‌گرم آسپيرين يا دارونما براي 2 سال دريافت داشتند. اين افراد از سال 1999 تا 2005 وارد طرح شدند. تا سال 2007 هيچ تفاوتي در ميزان خطر بروز سرطان ميان دو گروه مشاهده نشد، با اين حال محققان پايش بيماران را ادامه دادند. تا سال 2010، 34 مورد جديد سرطان کولورکتال در گروه دارونما مشاهده شد، در حالي که 19 مورد در گروه آسپيرين تشخيص داده شد. درواقع آسپيرين براي نشان دادن منافع خود نياز به زمان دارد. تحليل‌هاي بيشتر نتايج روي بيماراني تمرکز کرد که حداقل براي 2 سال آسپيرين مصرف کرده‌اند. درنهايت نشان داده شد بروز سرطان کولورکتال تا 63 درصد در اين گروه از بيماران کاهش يافته است. از سوي ديگر، 15 درصد افراد گروه مصرف‌کننده آسپيرين و 30 درصد افراد گروه دارونما مبتلا به بعضي سرطان‌هاي مرتبط با نشانگان Lynch شدند.
اين نکته قابل ذکر است که قبل از آنکه فردي شروع به مصرف منظم آسپيرين کند، بايد با پزشک خود مشورت کند، زيرا خود آن هم مي‌تواند با بروز مشکلات معده، شامل زخم همراه باشد. به هر حال اگر سابقه قوي خانوادگي سرطان وجود داشته باشد، شايد بيماران بخواهند از هزينه، اثربخش بودن مصرف آسپيرين بهره‌مند شوند خصوصا در زماني که داروهاي بلوک‌کننده توليد اسيد در معده همه جا در دسترس قرار دارد.
محققان در پاسخ به اين سوال که آسپيرين چگونه اين تاثير را مي‌گذارد، توضيح مي‌دهد اثر آسپيرين بايد قبل از آنکه سلول‌ها مستعد سرطاني?شدن شوند، در سطح آنها تاثير بگذارد، زيرا مي‌تواند حتي از مراحل اوليه پيشرفت تومور جلوگيري کند. شايد آسپيرين مرگ سلولي برنامه‌ريزي‌شده را تشويق مي‌کند که به خاطر آن آسپيرين به طور ژنتيکي سلو‌ل‌هاي بنيادي آسيب‌‌ديده را تشويق کندتا به مرگ سلولي برنامه‌ريزي شده تن دهند. شايد همين امر تاثير آنها را بر سرطان توجيه کند.

در حال حاضر شايع‌ترين روش براي تشخيص سرطان پستان استفاده از ماموگرافي است. در اين وسيله براي تصويربرداري از اشعه ايکس استفاده مي‌شود. با اين حال استفاده از اشعه ايکس براي غربالگري سرطان پستان داراي معايب بسيار زيادي است که از مهم‌ترين آنها مي‌توان به ساطع شدن اشعه به بيمار در اين روش و همچنين قيمت گران آن براي يک تست غربالگري اشاره کرد. اين دو از مهم‌ترين عللي هستند که باعث مي‌شود زنان تمايلي براي انجام تست غربالگري پستان نداشته باشند و براي انجام اين معاينات مراجعه نکنند. از طرف ديگر با توجه به سن و تراکم بافت پستان نتايج کاذب مثبت و منفي در ماموگرافي فراوان گزارش مي‌شود. پژوهشگران به تازگي نشان دادند که استفاده از وسيله‌اي به نام مايکروويو توموگرافي مي‌تواند نتايج بهتري نسبت به ماموگرافي با اشعه ايکس داشته باشد. در ضمن قيمت آن هم ارزان‌تر است.
مايکروويو توموگرافي در واقع نوعي تصويربرداري غيرتهاجمي است که مي‌تواند با استفاده از امواج الکتريکي محتواي بافت‌هاي مختلف را تشخيص دهد. اين امواج به محتواي بافت، ميزان عروق موجود در بافت و دماي بافت حساسند و تغيير در اين متغيرها باعث تغيير هدايت امواج الکتريکي مي‌شود. با اين وسيله مي‌توان ناهمگوني بافت پستان در سرطان پستان را از طريق تغيير در هدايت امواج الکتريکي تشخيص داد.
معمولا بافت ناهمگون بيشتر از بافت طبيعي باعث پخش‌شدگي امواج الکتريکي مي‌شود، زيرا محتواي بافتي، دما و ميزان عروق موجود در بافت سرطاني با بافت طبيعي متفاوت است. با استفاده از اندازه‌گيري و ثبت اين امواج مي‌توان از طريق نرم‌افزارهاي کامپيوتري تصويري از بافت مورد نظر را بازسازي کرد. در حال حاضر مي‌توان توسط اين وسيله تصاوير دو بعدي و در کامپيوترهاي پيشرفته‌تر تصاوير سه‌بعدي تهيه کرد.
در بررسي پستان اين وسيله يک تخمين دقيق از تراکم بافت پستان در نواحي مختلف مي‌زند که اين عامل نقش مهمي براي تشخيص ضايعات سرطاني در اين ناحيه دارد. در مطالعه‌اي که به تازگي در نشريه SIAM به چاپ رسيده پژوهشگران نشان دادند که اين وسيله غيرتهاجمي مي‌تواند با دقت بالاتري باعث تشخيص ضايعات مشکوک در بافت پستان شود.
در ضمن قيمت آن نسبت به ماموگرافي با اشعه ايکس ارزان‌تر بوده و خطر ساطع‌شدن اشعه به بيمار را نيز ندارد. پژوهشگران اين مطالعه ادعا کردند که استفاده از نرم‌افزارهاي جديد سرعت تصويرسازي و دقت تشخيصي اين وسيله را به شدت افزايش داده است. اين محققان اميدوارند که اين وسيله بتواند در آينده‌اي نزديک جايگزين دستگاه‌هاي معمول ماموگرافي شود.

يك تيم تحقيقاتي از دانشمندان تكنولوژي روش جديدي را براي تشخيص و درمان سرطان با كمك ماكروفر ابداع كرده‌اند كه مي‌تواند نقش راهبردي در نبرد عليه سرطان ايفا كند. اين روش مي‌تواند جان بسياري را نجات دهد و موثرتر، كم‌خطرتر و ساده‌تر از روش‌هاي جايگزين‌ كنوني در دسترس عمل کند. مطالعات باليني نيز براي كاربرد آن برنامه‌ريزي شده‌اند. اين تيم تحقيقاتي انتظار دارد بتواند دو نوع مختلف از اين تكنيك را در 6 ماه آينده روي بيماران آزمايش كند. يك روش، در واقع جايگزيني براي ماموگرافي است و ديگري در تلاش است تا تومورها را در سر و گردن به وسيله گرم‌كردن سلول‌هاي سرطاني درمان كند. با استفاده از امواج ماكروويو به كار رفته در اين تكنولوژي تصاويري سه‌بعدي به دست مي‌آيد كه به طور قابل توجهي كنتراست ميان بافت‌هاي بدخيم و سالم را در مقايسه با X-ray بهتر نشان مي‌دهد. اين تكنيك كه «توموگرافي ماكروويو» ناميده مي‌شود، تشخيص حتي تومورهاي كوچك را آسان‌تر مي‌كند بنابراين باعث ايجاد شرايطي براي تشخيص بسيار قابل‌اطمينان‌تر بافت‌هاي سرطاني خواهد شد. برخلاف X-ray، اين تكنيك دوزهاي ناچيز رادياسيون غير يونيزه را حذف مي‌كند، يعني به كمتر از يك صدم تابش امواج از موبايل مي‌رساند.

دانشمندان به امیدهای تازه ای برای بهره گیری از سلول های پوست برای مبارزه با تومورهای سرطانی دست یافتند. محققان دانشگاه اکسفورد سلول های پوست را به سلول هایی تبدیل کردند که می تواند سیستم ایمنی بدن را رهبری کند تا بتواند به عنوان طعمه ای برای شکار سرطان به کار گرفته شوند. تحت کنترل در آوردن قدرت سیستم ایمنی زمینه ای است دست یافتنی برای محققانی که در ارتباط با درمان سرطان فعالیت می کنند.  
در این مطالعه سلول های پوست به سلول های ایمنی تبدیل شدند تا برای مبارزه با سرطان در آزمایشگاه آماده شوند. آن ها با نشان دادن علامت ها مشخص یا آنتی ژن ها به سلول های سرطانی دستور می دهند که به چه چیزی حمله کنند و اگر آن ها سلول های سرطانی را نشانه بگیرند، این سلول ها هدف خواهند شد. نتایج آزمایش ها در آزمایشگاه نشان داد که این سلول ها دندریتی قادر هستند سلول های ایمنی که آنتی بادی  ها را تولید می کنند فعال کنند و هم باعث از بین رفتن سلول های دیگر شوند. دکتر پاول فیرچیلد از موسسه سلول ها بنیادی اکسفورد می گوید: با این آزمایش بیماران قادر خواهند بود از طریق سیستم ایمنی خود اول به تومورهای خود حمله کنند. 
البته لازم به ذکر است که این یافته ها تنها  در شرایط آزمایشگاهی محقق شده و هنوز مسیر طولانی در پیش است تا بتوان از این طریق بیماران را درمان کرد. اگر چه محققان بر این باورند که این امر امکان پذیر است. گفتنی است، نتایج این پژوهش در ژورنال Gene therapy  به چاپ رسیده است.

پژوهشگران انگليسي نشان دادند که آن دسته از بيماران مبتلا به استئوپروز که بيش از 10 نسخه بي‌فسفونات براي آنها تجويز شده، در مقايسه با سايرين بيشتر دچار ابتلا به سرطان مري مي‌شوند. نتايج حاصل از اين مطالعه به تازگي در نشريه پزشكي انگلستان (BMJ) به چاپ رسيده وتوسط پژوهشگران بخش سرطان دانشگاه آکسفورد انجام شده است. در حال حاضر ميزان خطر بروز سرطان مري در کشورهاي اروپايي و آمريکا بسيار پايين بوده و در سنين بين 60 تا 79 سال، يک نفر در هر هزار نفر ظرف 5 سال تخمين زده شده است. اين پژوهشگران نشان دادند تجويز بيش از 10 نسخه از بي‌فسفونات‌ها براي درمان استئوپروز يا مصرف بيش از 5 سال از اين دارو، شانس بروز سرطان مري را در مصرف‌كنندگان تا 2 برابر افزايش مي‌دهد. پژوهشگران اين طرح عنوان کردند با توجه به افزايش مصرف بي‌فسفونات‌هاي خوراکي در افراد سالمند اين نکته بايد مورد توجه پزشکان قرار گيرد. طبق آمار ميزان مصرف بي‌فسفونات‌ها در زنان بالاي 70 سال در آمريکا از سال 2000 تا 2005 از 3 درصد به 10 درصد افزايش داشته است.

محققان در مرکز سرطان «دانا-فاربر» به ارتباط سطح کاملا بالايي از باکتري در سرطان‌هاي کولورکتال پي برده‌اند؛ علامتي که ممکن است در ايجاد اين بيماري دخيل بوده و شايد به‌طور بالقوه يک کليد مهم در تشخيص، پيشگيري و درمان آن محسوب شود. در اين تحقيق که به‌تازگي نتايج آن منتشر شده، پژوهشگران از کشف گروه بزرگي از سلول‌هاي غيرطبيعي فوزوباکتريوم در نمونه‌هاي 9 مورد تومور کولورکتال خبر داده‌اند. درواقع با اين کشف، مشخص شده که باکتري مي‌تواند در ايجاد سرطان کولون موثر باشد. ارتباط تاييدشده ميان فوزوباکتريوم و شروع سرطان کولورکتال، براي اولين بار است که احتمال دخالت ميکروارگانيسم‌ها را در ايجاد اين نوع سرطان مطرح مي‌کند. اين کشف به‌وسيله توالي‌يابي DNA در 9 نمونه از بافت طبيعي کولون و 9 نمونه از بافت سرطان کولورکتال به دست آمده و آناليز داده‌ها مقادير زيادي از DNA غيرطبيعي فوزوباکتريوم را در بافت تومور نشان مي‌دهد. در حال حاضر هنوز مشخص نيست که چه ارتباطي ميان فوزوباکتريوم و سرطان کولورکتال ممکن است وجود داشته باشد. شايد باکتري براي رشد سلول سرطاني لازم باشد يا شايد هم به‌طور ساده، سرطان محيط مناسبي را براي باکتري فراهم مي‌کند، بنابراين لازم است تحقيقات بيشتري براي پي بردن به اين ارتباط انجام شود.

شرکت تجهيزات پزشکي GE اعلام کرده که قرار است با بيمارستان هميلتون در اونتاريو براي ارزيابي کارايي دستگاه جديد خود همکاري کند. اين دستگاه که MBI نام دارد يک گاما کمراي جديد است که براي تشخيص زودرس سرطان پستان به کار مي‌رود. در اين وسيله به جاي استفاده از کريستال‌هاي معمول يديد سديم که در گاما کمراهاي معمولي به کار مي‌رود، از کادميوم زينک‌تلورايد استفاده شده است. مطالعات اوليه نشان داده که اين وسيله داراي حساسيت بالا در تشخيص زودرس سرطان در افراد پرخطر مانند افرادي که داراي سينه‌هاي متراکم هستند و مداليتي‌هاي تشخيصي معمول در شناسايي سرطان با شکست مواجه مي‌شوند، بسيار کارآمد است. قرار است بيمارستان هميلتون از اين وسيله در 2 کارآزمايي استفاده کند و کارايي آن را مورد ارزيابي قرار دهد.

در حال حاضر تشخيص قطعي سرطان‌ها از طريق بيوپسي از بافت مشکوک صورت مي‌گيرد. اين روش علاوه بر اينکه بسيار وقت‌گير است، در بسياري از موارد موفق عمل نمي‌کند، بنابراين پژوهشگران در سال‌هاي اخير به دنبال يک روش موثرتر و آسان‌تر براي تشخيص قطعي سرطان بودند. پژوهشگران دانشگاه فرانهوفر موفق به ساخت يک ميکروسکوپ کوچک با قطر 8 ميلي‌متر شدند که قادر است سلول‌ها را به راحتي قابل شناسايي کند. اين ميکروسکوپ را مي‌توان روي آندوسکوپ قرار داد و از آن براي شناسايي بافت‌هاي مشکوک به سرطان استفاده کرد. پژوهشگران معتقدند اين ميکروسکوپ مي‌تواند نياز به انجام بيوپسي را مرتفع کند. قرار است اين ميکروسکوپ از لحاظ کارايي به زودي مورد ارزيابي قرار گيرد.

 دانشمندان آلماني مي گويند كه يك تراشه الكترونيكي كاشتني مي تواند به زودي تومورهاي سرطاني را كه جراحي آنها دشوار و يا رشد كندي دارند، تحت نظارت بگيرد.به گزارش خبرگزاري يونايتدپرس، مهندسان پزشكي دانشگاه فني مونشن، تراشه الكترونيكي سنجنده اي ساخته اند كه مي تواند محتواي اكسيژن را در مايع بافتي بيمار تشخيص دهد و داده هاي آن را به طور بي سيم به پزشك براي نظارت بر دوره درمان ارسال كند.
كاهش محتواي اكسيژن در بافت اطراف تومور مي تواند نشان دهنده رشد سريع تر و تهاجمي شدن تومور باشد. به كارگيري اين تراشه و نظارت مداوم بر تومور به اين معناست كه ديگر لازم نيست بيمار دائما براي معاينه به پزشك و بيمارستان مراجعه كند. اين تراشه سنجنده كه به اندازه ناخن انگشت شست است بررسي هاي آزمايشگاهي را با كشت بافت و سلول پشت سر گذاشته است.

در بيماران مبتلا به سرطان ريه غيرسلول كوچك، تعيين دقيق وضعيت غدد لنفي قبل از درمان به منظور برنامه‌ريزي فردي براي درمان بيماران الزامي است. به اين منظور پژوهشگران روش جديدي را براي جمع‌آوري اطلاعات در اين زمينه ابداع كرده‌اند كه برونكوسكوپي مجازي FDG-PET/CT سه‌بعدي ناميده مي‌شود و دقت تشخيصي بالايي براي رديابي متاستاز غدد لنفي منطقه‌اي دارد. براي تعيين كارايي برونكوسكوپي مجازي، محققان در 61 بيمار مبتلا، اسكن‌ F-FDG PET/CT ¹⁸ از تمام بدن انجام دادند. آنها با بررسي نتايج، دريافتند كه دقت تشخيصي اين روش براي پيداكردن متاستازهاي لنف‌نود، 81 درصد و ميانگين‌ زمان لازم از شروع اسكن تا ظاهرشدن تصاوير، 22 ثانيه است. ميانگين كوچك‌ترين ديامتر برونش‌هاي در دسترس مشاهده شده نيز 3 ميلي‌متر گزارش شد. در نهايت محققان نتيجه‌گيري مي‌كنند كه اين نوع برونكوسكوپي يك روش غيرتهاجمي تشخيصي حتي در راه‌هاي هوايي نسبتا كوچك در محيط ريه است كه قدرت تشخيصي بالايي هم دارد. به اين ترتيب مي‌توان اميدوار بود از اين پس نمونه‌برداري از بافت بدخيم با هدايت برونكوسكوپي با دقت بيشتري انجام شود.

تصويربرداري پيشرفته با اسكن PET وعده‌ پيش‌بيني اين موضوع را مي‌دهد كه كدام بيماران مبتلا به سرطان ريه غيرقابل‌جراحي، تومورهاي تهاجمي‌تر داشته و به دنبال درمان كموتراپي/ رادياسيون به درمان اضافي هم نياز پيدا مي‌کنند. درواقع يافته‌هاي تحقيق فوق اين توانايي‌ را دارند تا به پزشكان وسيله‌اي موثرتر و درخور توجه براي بيماران مبتلا به سرطان ريه پيشرفته موضعي ارائه دهند. در واقع اسكن PET نشان مي‌دهد كه كدام بيماران تومور تهاجمي‌تري داشته و كدام يك به درمان شديدتر نياز دارند. اين نوع اسكن نواحي با شدت بيشتر را مشخص مي‌كند كه به عنوان «نقاط داغ» شناخته مي‌شوند، بنابراين پزشكان مي‌توانند با دقت بيماري را دنبال كنند.
در واقع به دليل اينكه سلول‌هاي سرطاني سريع‌تر از سلول‌هاي نرمال مولكول قند (موسوم به FDG) مصرف مي‌كنند، نواحي تومورال به طور معمول در اسكن PET روشن مي‌شوند. همين امر نشان از تهاجمي‌تر بودن تومور دارد؛ يعني هر چه برداشت FDG بيشتر باشد، ميزان عود تومور بيشتر و بقاي بيماران كمتر.

دانشگاه سيدني با همكاري Ziltron يك برنامه پيشگام مبتني بر وِب ارائه داده تا عملكرد راديولوژيست‌ها را در تشيخص ناهنجاري‌ها در x-ray هاي انجام شده از پستان ارزيابي و پايش كند. در حال حاضر خواندن ماموگرام‌ها يكي از بزرگ‌ترين چالش‌ها در راديولوژي است و همواره سعي بر آن است تا براساس آنها تعداد سرطان‌هاي پستان زود تشخيص داده شده در سال افزايش يافته و به اين ترتيب پيامد نهايي بيماران ارتقا يابد. اين برنامه، اولين برنامه مبتني بر وِب در سراسر جهان است كه تست‌هاي ديجيتالي روي صفحه نمايش را خوانده و به ارزيابي عملكرد راديولوژيست براي يافتن ناهنجاري‌ها در ماموگرافي‌ها مي‌پردازد و اينكه در تفسير درست ضايعه‌ها براي شناسايي خطر سرطان پستان كاملا درست عمل شده يا خير. آزمون‌هاي متعدد ثابت كرده‌اند كه اين برنامه با اسكن‌ها و بيوپسي‌هاي انجام شده بعدي همخواني كاملي دارد. به نظر مي‌رسد با راه‌اندازي اين سيستم غربالگري كه الگوريتم خاص خود را نيز همراه دارد، از اين پس زنان با گزينه بهتري براي تشخيص زودهنگام سرطان پستان خود مواجه هستند.

شرکت Chronix Biomedical در گزارشي، خلاصه‌اي از اطلاعات مربوط به کاربرد تست‌هاي خون DNA سرم خود را که براي تشخيص زودهنگام و دقيق سرطان پستان و پروستات استفاده مي‌شوند، ارايه کرد. اين الگوريتم‌هاي تستي منحصر به فرد با استفاده از تشخيص قطعات DNA در خون که از سلول‌هاي سرطان در حال مرگ (apoptotic) آزاد مي‌شوند، مي‌توانند با حساسيتي معادل 92 درصد و اختصاصيت 100 درصد، در هر دو نوع سرطان پستان و پروستات استفاده شوند. اگرنتايج مثبت اين تست در کارآزمايي‌هاي بزرگ نيز به اثبات برسند، پيشرفت قابل توجهي در تشخيص و درمان اين دو نوع سرطان ديده خواهد شد و حاکي از آن است که ارزيابي مناسب DNA سرم مي‌تواند ابزار تشخيصي مفيدي براي انواع سرطان و ديگر بيماري‌هاي مزمن باشد که آنها را هم دقيق‌تر و هم سريع‌تر نسبت به امکانات تشخيصي کنوني مشخص مي‌کنند.

به تازگي انجمن سرطان آمريكا با همكاري موسسات ديگر دستورالعمل‌هاي جديدي را براي پيشگيري و تشخيص زودهنگام سرطان سرويكس ارائه دادند. اين پيش‌نويس جديد كه در اختيار عموم قرار گرفته، پيشنهاد مي‌كند كه زنان تعداد تست‌هايي را كه در طول عمر خود انجام مي‌دهند، كاهش دهند تا اطمينان بيشتري از تست‌هايي كه انجام مي‌دهند، به دست آورند.  همچنين اين دستورالعمل‌ بر استفاده همزمان از تست پاپ‌اسمير و HPV براي زنان 30 سال و بالاتر تاكيد مي‌كند. البته اين دستورالعمل‌ فعلا براي اظهارنظر متخصصان منتشر شده و پس از جمع‌آوري همه نظريات دستورالعمل نهايي پس از بررسي دوباره در ميانه سال 2012 در اختيار همگان قرار خواهد گرفت تا در بالين مورد استفاده قرار گيرد.
اين دستورالعمل‌ جديد متفاوت از راهبردهايي است كه كار گروه خدمات پيشگيرانه آمريكا به‌طور رسمي منتشر كرده است. بعضي قسمت‌هاي اين دستورالعمل جديد عبارتند از اينكه همه زنان از 21 سالگي غربالگري را آغاز كنند و زنان زير 21 سال نيز 3 سال پس از شروع فعاليت جنسي انجام تست را شروع کنند. همچنين زنان 21 تا 29 سال، تست‌هاي پاپ‌اسمير را هر 3 سال يکبار تكرار كنند كه برخلاف رهنمود قبلي است كه آن را سالانه توصيه مي‌كرد.