پزشکی بالینی

كارشناسان معتقدند بيماران مبتلا به سرطان روده با مصرف روزانه داروي آسپيرين مي‌توانند شانس مرگ ناشي از اين بيماري را كاهش دهند. بر اساس اين مطالعه كه بر روي چهار هزار و 500 بيمار مبتلا به سرطان روده در هلند صورت گرفت، نشان مي‌دهد مصرف اين قرص تا يك سوم مي‌تواند زمان مرگ افراد مبتلا به اين بيماري را به وقفه اندازد. در اين مطالعه كه حدود يك دهه به طول انجاميد تعدادي از افراد مورد مطالعه كه به سرطان روده مبتلا بودند، به طور روزانه اين دارو را مصرف كردند كه نسبت به تعداد افرادي كه اين دارو را دريافت نكردند در حدود 30 درصد ديرتر جان خود را بر اثر اين بيماري از دست دادند. به گزارش ایسنا، بررسي‌هاي پيشين محققان نشان مي‌دهد كه داروي آسپيرين مي‌تواند از پيشرفت بيماري سرطان در مراحل اوليه جلوگيري كند و سرعت گسترش سلولهاي سرطاني را پايين آورد. اين محققان هم چنين اعلام كردند كه مصرف اين دارو همانند دارو هاي ديگر تاثيرات مخرب و نامناسب خود را خواهد داشت و باعث التهاب و خونريزي‌هاي داخلي در تعداد كمي از بيماران مي‌شود. اما كارشناسان معتقدند هنوز براي اثبات اين ادعا و تجويز اين دارو به بيماران مبتلا به سرطان روده زود است.

در اوايل آوريل 2012 ميلادي، درخواست ثبت ناپروکسينود۳۷۵ (Naproxcinod) ميلي‌گرمي با الگوي مصرف دو بار در روز براي درمان علايم و نشانه‌هاي استئوآرتريت زانو در سازمان غذا و داروي آمريکا (FDA) مورد بحث قرار گرفت. قبل از اين، شرکت توليدکننده درخواست ثبت ناپروکسينود 375 ميلي‌گرمي و 750 ميلي‌گرمي با الگوي مصرف 2 بار در روز را براي بهبود علايم استئوآرتريت غيرمحدود به مفصل زانو، به سازمان غذا و داروي آمريکا ارائه کرده بود اما در جولاي 2011 ميلادي پاسخ اين سازمان عدم تاييد ناپروکسينود بود.

شرکت کيو آر ايکس فارما (QRxPharma) اخيرا اعلام کرده نتايج حاصل از دو مطالعه باليني فاز يک موکس-دوو (MoxDuo)، يک اپيوييد دوگانه با نسبت 3 به 2 مورفين و اکسي کودون، با قابليت آزادسازي کنترل شده، روي داوطلبان سالم موفقيت‌آميز بوده است. فرمولاسيون با قابليت آزادسازي کنترل شده موکس-دوو، تکنولوژي انتقال مستمر دارو را با احتمال سوءمصرف کمتر فراهم مي‌کند. اين دارو مي‌تواند خاصيت ضددردي را حداقل براي 12 ساعت در بيماراني که از دردهاي مزمن متوسط تا شديد مثلا دردهاي سرطاني، کمردرد، دردهاي استئوآرتريت و نوروپاتيک رنج مي‌برند، حفظ کند. به گزارش سپید، در اين دو مطالعه باليني، سطوح خوني موکس-دوو با اکسي کونتين و ام. اس. کونتين مقايسه‌شد. نتايج نشان‌دهنده برتري موکس-دوو در توانايي حفظ سطح خوني دارو تا 24 ساعت بود. انتظار مي‌رود فرمولاسيون با قابليت آزادسازي کنترل شده موکس-دوو براي کنترل دردهاي مزمن در سال 2015 مورد تاييد نهايي سازمان غذا و داروي آمريکا قرار گيرد و وارد بازار دارويي شود.

شرکت دارويي يوسي‌بي (UCB)، نتايج مثبت حاصل از مطالعه فاز3 براي ارزيابي اثربخشي و ايمني سيمزيا (Cimzia) با نام ژنريک سرتوليزوماب‌پگول (Certolizumab Pegol) در بيماري اسپونديلوآرتريت محوري با شروع در بزرگسالي- يک خانواده از بيماري‌هاي التهابي روماتوييدي که اسپونديليت آنکيلوزان از جمله آنهاست- را منتشر کرده است. جمعيت شرکت‌کننده اين مطالعه شامل هر دو گروه بيماران با اسپونديليت آنکيلوزان و نيز بيماران در مرحله اوليه بيماري اسپونديلوآرتريت محوري غير راديوگرافيک بودند. در اين مطالعه فاز سه 24 هفته‌اي چندمرکزي دوسوکور با استفاده از دارونما، 325 بيمار مبتلا به اسپونديلوآرتريت محوري با شروع در بزرگسالي، به‌طور تصادفي دارونما، 200 ميلي‌گرم سرتوليزوماب پگول هر 2 هفته يکبار يا 400 ميلي‌گرم سرتوليزوماب پگول با فواصل چهار هفته‌اي دريافت کردند. آناليز نتايج آماري نشان داد سرتوليزوماب پگول، علايم و نشانه‌هاي بيماري را در هر دو گروه بيماران بهبود داده است. لازم به ذکر است بيماران تحت درمان با سيمزيا در معرض خطر ابتلا به عفونت‌هاي شديد منتهي به مرگ هستند.

فرم درخواست ثبت داروي جديد مربوط به داروي در دست تحقيق RP103 که شامل کپسول‌هاي ديررهش سيستامين بيتارترات (Cysteamine Bitartrate) از سوي سازمان غذا و داروي آمريکا پذيرفته شده است. شرکت داروسازي راپتور، اين دارو را براي درمان سيستينوز نفروپاتيک ارائه کرده است. همچنين راپتور از سازمان غذا و داروي آمريکا درخواست کرده است RP103 را مورد حمايت خاص قرار دهد تا اين دارو بتواند در سه ماهه چهارم 2012 ميلادي وارد بازار دارويي شود. به گزارش سپید، درخواست ثبت داروي مذکور شامل ارائه نتايج مطالعه فاز سه شرکت داروسازي راپتور بود. در هيچ‌کدام از بيماران تحت درمان با اين دارو، عارضه ناخواسته جدي مشاهده نشد. اين مطالعه به طور همزمان در 3 مرکز درماني در آمريکا و 5 مرکز در اروپا به طور همزمان انجام شده است. تخمين زده شده 2000 نفر در سراسر دنيا به بيماري نادر سيستينوز نفروپاتيک مبتلا هستند.

سازمان غذا و داروي آمريکا قرص‌هاي ترکيبي ژنتادواتو (Jentadueto) حاوي ليناگليپتين و متفورمين هيدروکلرايد را مورد تاييد قرار داده است. ژنتادواتو يک گزينه درماني جديد شامل تک قرصي است که 2بار در روز توسط بيماراني که به کنترل قندخون نياز دارند، مصرف مي‌شود. ليناگليپتين قرص‌هاي 5 ميلي‌گرمي با الگوي مصرف يکبار در روز است. ژنتادواتو يک داروي نسخه‌اي است که همراه با رژيم و ورزش براي کنترل هر چه بهتر قند در بالغان مبتلا به ديابت نوع 2 در زماني که درمان با ليناگليپتين و متفورمين براي بيمار مناسب است، تجويز مي‌شود. ژنتادواتو در صورتي که با حداکثر دوز مصرف شود در مقايسه با دارونما کاهش قابل‌توجهي در سطوح A1C مي‌دهد. (1/0+ درصد براي دارونما و 6/1- درصد براي ژنتادواتو). پروتئين A1Cدر مبتلايان به ديابت به عنوان شاخصي براي چگونگي کنترل قندخون طي 2 تا 3 ماه اخير به‌کار مي‌رود. ژنتادواتو تغيير قابل‌توجهي در وزن ايجاد نمي‌کند. مي‌توان اين دارو را به تنهايي يا در ترکيب با سولفونيل اوره به‌کار برد. البته ژنتادواتو براي درمان ديابت نوع يک يا کتواسيدوز ديابتيک (افزايش کتون‌ها در خون يا ادرار) تجويز نمي‌شود.

برگزار کنندگان:كانون هم انديشي كانسر كولوركتال، دانشگاه علوم پزشکی تهران
زمان برگزاری: ۱۳ الی ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۱
مکان برگزاری: تهران، آمفي تئاتر مركز تصوير برداري مجتمع بيمارستاني امام خميني

سایت همایش

محققان استرالیایی موفق به تشخیص زودهنگام انسداد مزمن ریوی با آزمایش خون شدند. با سنجش پروتئینی به‌نام HSP27 در خون می‌توان انسداد مزمن ریوی را قبل از پیشرفت بیماری تشخیص داد.انسداد مزمن ریوی كه در اصطلاح پزشكی COPD نام دارد به گروهی از بیماری های مزمن ریوی اطلاق می‌شود كه جریان هوای ریه‌ها را محدود می‌كند. شایع‌ترین علائم این بیمار تنگی نفس، خلط سینه و سرفه مزمن است. جالب است بدانید كه 90 درصد مبتلایان به این بیماری سیگاری هستند. به گزارش ایرنا، این بیماری بسیار خطرناك سومین عامل مرگ در سراسر جهان محسوب می‌شود. یكی دیگر از عوامل موثر در بروز این بیماری قرار گرفتن طولانی مدت در محیط‌هایی است كه در آن دود و بخار و مواد شیمیایی قرار دارد. همان‌طور كه دیده می‌شود تشخیص بیماری در مراحل اولیه در درمان آن بسیار موثر است.

 يک تيم تحقيقاتي در انستيتو تکنولوژي ماساچوست (MIT) نانوذراتي را طراحي کرده‌اند که وقتي اشعه ماوراء بنفش به آنها تابانده مي‌شوند پروتئين‌هايي را توليد مي‌کند. اين ايده مي‌تواند به آنها کمک کند نانوکارخانه‌هايي را خلق کنند که با توليد داروهايي مبتني بر پروتئين در محل تومورها عليه سرطان بجنگند. اين ابتکار جديد محققان در تاريخ 20 مارچ در نشريه Nano Letters به چاپ رسيده است. در حال حاضر داروهاي مبتني بر پروتئين که عليه سرطان بجنگند وجود دارد اما با محدوديت‌هايي مواجه هستند، مثلا قبل از اينکه به هدف خود برسند توسط بدن شکسته مي‌شوند. اما با ابتکار جديد محقان MIT به نظر مي‌‌رسد اين مشکل برطرف شده است، زيرا پروتئين‌ها به جاي آنکه قبل از رسيدن به محل هدف تشکيل شوند، با استفاده از نانوتکنولوژي در محل هدف درست مي‌شوند، به اين ترتيب ديگر فرصتي براي شکسته شدن توسط بدن نخواهند داشت. امروزه دانشمندان به‌طور گسترده‌اي در تلاشند تا با استفاده از نانوتکنولوژي به هدف اصلي خود که درمان در سطح سلولي است برسند.
در همين راستا، پژوهشگران مراکز تحقيقاتي ديگر نيز بيکار ننشسته و به دستاوردهايي در اين راستا رسيده‌اند. به طور مثال در گزارش ديگري که اخيرا از سوي محققان دانشگاه جانز هاپکينز منتشر شده، توضيح داده شده که چگونه توانسته‌اند از باکتري‌هاي بدون خطر به عنوان «کوله‌پشتي» هاي نانوسيم استفاده کنند تا به محل مورد نظر در بدن انسان برسند و دانشمندان دانشگاه نورث وست هم نانوذراتي را ساخته‌اند که مي‌توانند داروها را به هسته سلول‌هاي سرطاني تحويل دهند. ايده‌اي که پشت نانوذرات محققان MIT ايستاده اين است که وقتي به محل هدف خود مي‌رسند، شما به آنها نور ماوراء بنفش مي‌تابانيد و آنها را به کارخانه‌هاي توليد پروتئين تبديل مي‌کنيد. به اين ترتيب ملکول‌هاي داروهاي سرطاني به درستي در محلي که به آنها نياز است قرار داده مي‌شوند.
اين محققان براي کار خود از طبيعت الهام گرفته‌اند، جايي که سلول‌ها پروتئين‌هاي خود را به دنبال دستورالعمل‌هاي طرح کلي DNA مي‌سازند، يعني ابتدا آنها را به mRNA کپي مي‌کنند. سپس mRNA دستورالعمل‌ها را به ريبوزوم‌ها منتقل مي‌کند تا به خواندن دستورالعمل‌ها آمينواسيدها را با ترتيب درست سرهم کرده و پروتئين‌هاي مربوطه را بسازند؛ درست مانند آنکه دانه‌ها را به نخ مي‌کشند تا گردن‌بند درست شود. محقق ارشد اين مطالعه مي‌گويد: «ما مي‌خواستيم از ماشين‌آلاتي استفاده کنيم که کارآيي آن قبلا ثابت شده باشد. ريبوزوم‌هايي که در طبيعت استفاده مي‌شوند بيش از ميلياردها سال است که توسط طبيعت تکميل شده‌اند و به عنوان بهترين ماشين مي‌توانند پروتئين توليد کنند.» ذرات توليد شده اين قابليت را دارند که پروتئين‌هاي کوچک را تحويل داده تا عليه سلول‌هاي سرطاني بجنگند و درنهايت پروتئين‌هاي بزرگ مانند آنتي‌بادي‌ها سيستم ايمني را تحريک کنند تا تومورها را تخريب کنند. قسمت باهوش نانوذرات آن است که چگونه کارخانه پروتئين را روشن کنند.
به گزارش سپید، براي آزمايش اين ايده محققان نانوذراتي را خلق کرده‌اند که براي توليد پروتئين فلورسنت سبز (GFP) يا luciferase برنامه‌ريزي شده‌اند و هردوي اينها براي رديابي آسان هستند. البته هنوز راه زيادي مانده تا اين ابتکار جديد محققان در بالين مورد استفاده قرار گيرد، اما يک ايده واقعا فوق‌العاده و ابتکاري است.

فصل، فصل بهار است و فصل آبريزش از بيني و خارش چشم. اما محققان 5 غذا را معرفي مي‌كنند كه مي‌توانند علايم تحريكي را كاهش دهند. در واقع داشتن رژيم غذايي سالم يكي از راه‌هاي اوليه براي مقابله با آلرژي فصلي است كه متاسفانه درمان قطعي ندارد. با اين حال بد نيست مبتلايان قبل از متوسل شدن به دارو، رژيم غذايي سالمي را در پيش بگيرند تا از علايم خود بكاهند. به گزارش سپید، مطالعه‌ها نشان مي‌دهند رژيمي غني از آنتي‌اكسيدان‌ها و امگا3 مي‌تواند علايم آلرژي فصلي را كاهش دهد. يك مطالعه در سال 2007 نيز حاكي از آن بود كه كودكاني كه رژيم مديترانه‌اي داشتند (رژيم غذايي غني از ميوه‌هاي تازه و سبزي‌ها، ماهي، روغن زيتون و آجيل) احتمال ابتلا به آلرژي و علايم آسم را كمتر نشان مي‌دادند. در اين ميان آجيل يكي از انتخاب‌هاي خوب و مناسب است كه به عنوان يك ميان‌وعده سالم، غني از منيزيم و ويتامين E است. منيزيم در مقابل ويزينگ (كه در آسم ديده مي‌شود) محافظت ايجاد مي‌كند و ويتامين E سيستم ايمني را تقويت و به‌طور همزمان بدن را در برابر راديكال‌هاي‌ آزاد حفظ مي‌كند.

شرکت داروسازي آميلين (Amylin) اعلام کرد مجوز بيولوژيک مربوط به استفاده از مترلپتين (Metreleptin) براي درمان ديابت و/يا‌ هايپرتري گليسريدمي‌ در کودکان و بزرگسالان مبتلا به اشکال نادر ليپوديستروفي را به سازمان غذا و داروي آمريکا ارائه کرده است. ثبت مجوز بيولوژيک در دسامبر 2010 شروع شد. آميلين بخش‌هاي مرتبط با شيمي، ساخت و کنترل را نيز براي ثبت به تکميل رساند. ليپوديستروفي، يک بيماري نادر تهديدکننده حيات است که فقط چندصدهزار نفر در سراسر دنيا به آن مبتلايند. اين بيماري اغلب در مراحل اوليه زندگي شروع مي‌شود و متاسفانه هيچ داروي مورد تاييدي براي برطرف کردن علت ايجادکننده بيماري وجود ندارد. مترلپتين، يک آنالوگ انساني هورمون لپتين است که پتانسيل منحصربه‌فردي در درمان مبتلايان به ليپوديستروفي دارد. مکانيسم اثر اين دارو عبارت است از کاهش تجمع چربي در اعضا به دنبال افزايش حساسيت نسبت به انسولين.

سازمان غذا و داروي آمريکا، اولين و تنها درمان جوشان پوکي استخوان را مورد تاييد قرار داده است. شرکت داروسازي اي‌اف‌آر ايکس (EffRx Pharmaceuticals) خبر از تاييد قرص‌هاي جوشان بينوستو (Binosto) با نام ژنريک آلندرونات سديم، که پيش از تاييد با نام EX101 شناخته مي‌شد، براي درمان پوکي استخوان در زنان يائسه و نيز افزايش توده استخواني در مردان مبتلا به پوکي استخوان داده است. شرکت اي‌اف‌آر‌ايکس، پيش‌بيني کرده است بينوستو در سه ماهه چهارم سال 2012 ميلادي در بازار دارويي آمريکا موجود خواهد بود. بينوستو، اميد تازه‌اي براي گروهي از مبتلايان به پوکي استخوان است که در بلع قرص مشکل دارند. يک مطالعه نشان داده است تا 40 درصد از بزرگسالان آمريکا بلع قرص را نمي‌پسندند. بينوستو، قرص جوشان با الگوي مصرف يکبار در هفته، با طعم توت‌فرنگي و حاوي 70 ميلي‌گرم آلندرونات است که به سرعت در نصف ليوان آب در دماي اتاق حل شده و محلول همگني توليد مي‌کند.

مهندساني از دانشگاه «براون» يک افزاره زيستي طراحي کرده‌اند که غلظت‌هاي گلوکز را در بزاق انسان اندازه‌گيري مي‌کند. اين تکنيک مي‌تواند نياز ديابتي‌ها را براي خون‌گيري جهت اندازه‌گيري سطح گلوکز برطرف کند. اين زيست‌تراشه از تداخل‌سنج‌هاي پلاسمونيکي استفاده مي‌کند و مي‌تواند براي اندازه‌گيري بازه وسيعي از مواد محيطي و زيستي استفاده شود. در بين بيماران ديابتي، انجام خون‌گيري شايع‌ترين کار جهت اندازه‌گيري سطح گلوکز است. اين تکنيک جديد از مزيت همگرايي فناوري ‌نانو و پلاسمونيک سطحي، که برهمکنش الکترون‌ها با فوتون‌ها را بررسي مي‌کند، استفاده مي‌کند. اين مهندسان در «براون» هزاران تداخل‌سنج پلاسمونيکي را روي زيست‌تراشه‌اي به اندازه ناخن چاپ کرده و غلظت مولکول‌هاي گلوکز را در آب بر روي اين تراشه اندازه‌گيري کردند.
نتايج آنها نشان داد که اين تراشه با طراحي خاص مي‌تواند سطوح گلوکز را مشابه به آنچه که در بزاق انسان وجود دارد، آشکارسازي کند. براي خلق اين حسگر، دانشمندان شکافي با پهناي 100 نانومتر ايجاد کرده و دو خراش با پهناي 200 نانومتر در هر دو طرف شکاف مذکور ايجاد کردند. اين شکاف فوتون‌هاي ورودي را گيراندازي کرده و آنها را محبوس مي‌کند. در ضمن اين خراش‌ها فوتون‌هاي ورودي را پراکنده مي‌كنند که با الکترون‌هاي آزاد اطراف سطح فلزي حسگر برهم‌کنش مي‌کنند. اين برهمکنش‌هاي الکترون آزاد - فوتون باعث خلق پلاريتون پلاسمون سطحي، يک موج خاص که طول‌ موجش از طول‌ موج فوتون در فضاي آزاد کوچک‌تر است، مي‌شود.
به گزارش ایسنا، اين امواج پلاسمون سطحي در طول سطح حسگر حرکت مي‌کنند تا با فوتون‌هاي داخل شکاف مواجه شوند، بسيار شبيه به دو موج اقيانوسي که از دو سمت مختلف مي‌آيند و با يكديگر برخورد مي‌کنند. اين «تداخل» بين دو موج منجر به بيشينه‌ها و کمينه‌هايي در شدت نور عبوري از شکاف مي‌شود. حضور يک آناليت يا ماده شيميايي که قرار است اندازه‌گيري شود، روي سطح اين حسگر تغييري در اختلاف فاز نسبي بين دو موج پلاسمون سطحي ايجاد مي‌کند، که به نوبه خود باعث ايجاد يک تغيير در شدت نور اندازه‌گيري شده مي‌شود. اين پژوهشگران، جزئيات نتايج کار تحقيقاتي خود را در مجله‌ي «Nano Letters» منتشر کرده‌اند.

متخصصان علوم پزشكي در آمريكا هشدار دادند زنان مبتلا به ايدز بيشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان مقعد نيز هستند. در اين بررسي متخصصان مركز پزشكي مونت فيوره در نيويورك سيتي روي 715 زن آلوده به ويروس ايدز آزمايش كردند. آنها متوجه شدند كه 10،5 درصد از اين زنان به نوعي از بيماري مقعدي مبتلا هستند و حدود يك سوم آنها نيز با بيماري پيش سرطان دست به گريبانند. مارك اينشتين، رييس مطالعات باليني در بخش انكولوژي بيماريهاي زنان و استاد دانشكده پزشكي آلبرت آنيشتين در اين باره گفت: در بررسي‌هاي قبلي مشخص شده بود كه احتمال بروز سرطان مقعد در مردان هم جنس باز آلوده به ويروس ايدز بالا است اما در اين مطالعه معلوم شد كه زنان آلوده به اين ويروس نيز با ابتلا به خطر پيش سرطان مقعد مواجه هستند. دكتر مارك تصريح كرد: افزايش خطر بروز سرطان مقعد در زنان آلوده به ايدز احتمالا به اين خاطر است كه ويروس ايدز با فعال شدن ويروس پاپيلوماي انساني (HPV)‌ مرتبط است كه اين ويروس نيز به نوبه خود تقريبا عامل بروز تمام سرطانهاي مقعد است. به گزارش ایسنا، اين متخصصان تاكيد كردند با توجه به يافته‌هاي فوق زنان آلوده به ايدز كه در آزمايشات نمونه برداري از بافت مقعد آنها شرايط غيرطبيعي مشاهده مي‌شود حتما بايد تحت معاينات دقيق‌تر قرار بگيرند. اين مطالعه در مجله ايدز گزارش شده است.

متخصصان علوم پزشكي در آمريكا پروتئيني را در ارتباط با نارسايي كليوي شناسايي كرده‌اند كه راه را براي شناخت روشهاي جديد درمان اين بيماري هموار خواهد ساخت. اين پروتئين نقش حياتي در فيبروز كليوي ايفا مي‌كند. فيبروز كليوي نيز حالتي است كه منجر به نارسايي اين عضو حياتي در بدن مي‌شود. به گزارش ایسنا، متخصصان دانشكده پزشكي مونت سيناي در آمريكا در اين آزمايشات روي سه مدل از موش‌هاي آزمايشگاهي مبتلا به فيبروز كليوي مطالعه كرده و پروتئين مزبور را شناسايي كردند. موش‌هاي گروه اول داراي پروتئين‌هاي ويروسي اچ آي وي متصل به ژنوم شان بودند. به موش‌هاي گروه دوم نيز دوز بالاي اسيد فوليك تزريق شد. در گروه سوم نيز فرآيند فيلر شدن كليوي در يكي از كليدها متوقف شد. به گفته متخصصان هر سه اين شرايط منجر به فيبروز كليوي مي‌شوند. سپس متخصصان ماده ژنتيكي موش‌هاي مبتلا به فيبروز كليوي را با موش‌هاي سالم مقايسه كردند. آنها متوجه شدند يك تنظيم كننده يا كيناز پروتئيني موسوم به HIPK2 در بدن موش‌هاي مبتلا به فيبروز كليوي بسيار فعال است. بررسي‌هاي بيشتر نشان داد وقتي اين پروتئين حذف شود، غلبه فيبروز كمتر شده و اين اختلال به ميزان قابل توجهي در موشهاي مبتلا بهبود پيدا مي‌كند. شرح اين مطالعات در مجله نيچر مديسين ارائه شده است.

يك بنياد آمريكايي كه دستورالعمل‌هاي مديريت بيماران مبتلا به بيماري مزمن كليوي را تبيين مي‌كند، اخيرا فشارخون هدف را در بيماران مبتلا به بيماري مزمن كليوي كمتر از 90/140 ميلي‌متر جيوه قرار داده است، البته در سال 2003 توسط هفتمين گزارش موسسه JNC فشارخون هدف 80/130 ميلي‌متر جيوه تعيين شده بود و حالا اين مقدار كمي افزايش يافته است. محقق ارشد اين مطالعه مي‌گويد: «وقتي در JNC 7 فشارخون كمتر از 130 ميلي‌متر جيوه را اعلام كرديم، مي‌دانستيم اين عدد قابل‌ توجيه نيست، اما بعضي محققان نگران بودند اگر هدف بالاتري انتخاب شود بيشتر پزشكان تا 145 را نيز قبول ‌كنند. در همين راستا از سال 2003، مطالعات باليني زيادي در اين رابطه انجام شده و به طور مثال نتايج مطالعه REIN-2 نشان داده نگه‌داشتن فشارخون زير 80/130 ميلي‌متر جيوه نسبت به دياستوليك 90 ميلي‌متر جيوه چندان تفاوتي ندارد و پيشرفت بيماران را به سوي بيماري كليوي مرحله آخر كند نمي‌كند. مطالعه ديگري كه با حضور 16 هزار بيماري كليوي انجام شده نيز بر همين موضوع تاكيد مي‌كند، به همين دليل كار گروه مربوطه كنترل شديد فشارخون را چندان توصيه نكرده و فشارخون زير 90/140 ميلي‌متر جيوه را قبول دارد.»

برگزار کنندگان: مرکز تحقیقات ایمونولوژی آسم و آلرژی دانشگاه علوم پزشکی تهران، انجمن آسم و آلرژی ایران، مرکز تحقیقات ایمونولوژی آسم و آلرژی، کمیته کشوری آسم و آلرژی مرکز مدیریت بیماری ها
زمان برگزاری: ۱۲ الی ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۱
مکان برگزاری: تهران، تالار امام بیمارستان امام خمینی

سایت همایش

داروسازي توا (Teva Pharmaceutical) اخيرا اعلام کرده است سازمان غذا و داروي آمريکا آئروسل نازال کيونازل (QNASL) که نام ژنريک آن بکلومتازون ديپروپيونات است را براي درمان رينيت آلرژيک مورد تاييد قرار داده است. کيونازل، يک آئروسل نازال کورتيکواستوييدي خشک است که براي درمان علايم آلرژي فصلي در بزرگسالان و نوجوانان بالاي 12 سال مورد استفاده قرار مي‌گيرد. انتظار مي‌رود اين محصول به شکل نسخه‌اي در اوايل آوريل 2012 ميلادي در بازار مصرف موجود باشد. کيونازل، اولين آئروسل نازال خشک(غيرآبي) در بازار خواهد بود که فروش سالانه 2/5 بيليون دلار دارد. کيونازل تم (QNASL TM)، شکل با الگوي مصرف يکبار در روز آئروسل غيرآبي است که دوستدار محيط زيست محسوب مي‌شود. گري ان گروس، متخصص آلرژي و يکي از موسسان مرکز آسم و آلرژي دالاس، معتقد است درمان‌هاي موجود در بازار براي مبتلايان به رينيت آلرژيک چندان راضي‌کننده و مطلوب نيستند. بنابراين تاييد کيونازل گزينه درماني موثر و ايمني براي اين بيماران خواهد بود.
تاييد آئروسل نازال کيونازل تم، براساس برنامه تکميلي باليني که براي ارزيابي ايمني و اثربخشي اين دارو در درمان رينيت آلرژيک فصلي و رينيت آلرژيک پايدار در بزرگسالان و نوجوانان بالاي 12 سال تدارک ديده شده بود، صورت گرفت. ايمني و اثربخشي آئروسل نازال کيونازل تم در چهار مطالعه باليني فاز سه تصادفي دوسوکور چندمرکزي با استفاده از دارونما مورد بررسي قرار گرفت. در اين مطالعات بيماران روزانه 320 ميکروگرم کيونازل را دوبار در هر مجراي بيني اسپري کردند.
رينيت آلرژيک شايع ترين بيماري حساسيتي در کشور آمريکاست و 10 تا 30 درصد از بزرگسالان و نوجوانان را گرفتار کرده است. (يک نفر از هر پنج نفر). برخي از اين بيماران علايم را در تمام طول سال تجربه مي‌کنند و در گروهي ديگر، علايم فقط در زمان خاصي از سال (مثلا بهار يا پاييز) تظاهر مي‌کنند.
به گزارش سپید، مايک ترينگال، مدير انجمن آسم و آلرژي آمريکا، معتقد است ورود يک آئروسل نازال خشک به بازار براي آن گروه از بيماران که با رينيت آلرژيک زندگي مي‌کنند و با درمان‌هاي موجود هنوز علايمشان در حد قابل‌قبولي کنترل نشده خبر اميدوار‌کننده‌اي است. زيرا آلرژي‌هاي فصلي و دائمي تاثير بسزايي بر کيفيت زندگي اين بيماران دارد. تا پيش از تاييدشدن کيونازل تم، کورتيکواستروييدهاي داخل بيني (که تمام اشکال موجود در بازار آن غيرآبي بودند)، به عنوان درمان خط اول رينيت آلرژيک توصيه مي‌شدند.

سازمان غذا و داروي آمريکا اخيرا شکل تزريقي پگينساتايد (Peginesatide) با نام تجاري امونتيس (Omontys) را براي درمان آنمي ‌مرتبط با بيماري مزمن کليوي در بيماران بزرگسال که تحت دياليز قرار مي‌گيرند، مورد تاييد قرار داده است. امونتيس، تنها دارو از گروه داروهاي محرک ساخت اريتروپوئتين است که با الگوي مصرف ماهيانه براي درمان آنمي ‌بيماران دياليزي وارد بازار آمريکا مي‌شود. تصميم‌گيري سازمان غذا و داروي آمريکا بر اساس نتايج ارائه شده از دو مطالعه باليني فاز سه که براي بررسي اثربخشي و ايمني امونتيس با الگوي مصرف يکبار در ماه در مقايسه با اپويتين (Epoetin) با الگوي مصرف دو تا سه بار در هفته، براي ثابت نگاه داشتن سطح هموگلوبين در بيماران آنمي مبتلا به بيماري مزمن کليوي که تحت دياليز قرار دارند، انجام شد. طي اين مطالعات شايع ترين عوارض جانبي گزارش شده عبارت بودند از تنگي نفس، اسهال، تهوع، سرفه و فيستول‌هاي شرياني وريدي محل تزريق. در اين مطالعات نزديک به 2606 بيمار حضور داشتند که نزديک به 1600 نفر از آنان دياليزي بودند.

براساس گزارش مركز كنترل و پيشگيري از بيماري‌ها نزديك به 65 درصد آمريكايي‌ها از اضافه‌وزن، چاقي يا چاقي مرضي رنج مي‌برند. به همين دليل پزشكان گروه‌هاي مختلف همواره به دنبال راه‌حلي اساسي براي درمان اين معضل عمومي بوده و هستند. حالا راديولوژيست‌ها هم براي عقب نماندن از قافله دست به كار شده‌‌اند و از نتايج اوليه كارآزمايي باليني انجام شده در اين زمينه خبر مي‌دهند. آنها در اين روش ابداعي كه از درمان راديولوژي مداخله‌اي با كمترين تهاجم استفاده مي‌كنند و «آمبوليزاسيون شرياني بارياتريك (جراحي كاهنده وزن)» ناميده مي‌شود، به پزشك اجازه مي‌دهد به طور دقيق قسمت خاصي از معده بيمار را هدف قرار دهد تا توليد هورمون ghrelin كاهش يابد. اين هورمون مسوول اصلي گرسنه‌شدن فرد است.
اين درمان مي‌تواند روزي پاسخگوي افرادي باشد كه نمي‌توانند وزن خود را با كمك رژيم غذايي و ورزش پايين آورند. در اين تكنيك كه با حداقل تهاجم همراه است، راديولوژيست‌ها ذرات ريزي را از طريق يك كاتتر به شرياني مي‌فرستند كه خون ناحيه‌اي از معده را تامين مي‌كند كه مسوول گرسنه‌شدن فرد چاق است و به اين ترتيب اين عروق كوچك بلوك مي‌شوند. در واقع در اين روش به طور انتخابي جريان خون به مناطق بسيار اختصاصي معده با استفاده از وسايل راديولوژيكي خاص مهار مي‌شود كه باعث كاهش قابل ملاحظه‌اي هورمون گرسنگي يعني ghrelin مي‌شود.
آمبوليزاسيون شرياني براي كاهش وزن شايد در آينده يكي از روش‌هاي موثر در كاهش اشتهاي افراد چاق باشد تا به وزن دلخواه خود برسند. تحقيقات باليني نشان مي‌دهند كه با كاهش سطح gherlin، اشتها نيز كاهش مي‌يابد و فرد چاق از گرسنگي در عذاب نخواهد بود و به اين ترتيب مي‌تواند به مرور زمان به وزن دلخواه خود نيز برسد. اين روش در حيوانات مورد آزمايش قرار گرفته و نتايج خوبي از آن حاصل شده است، به طوري كه حيوانات چاق درمان شده با اين روش به وزن ايده‌آل خود دست پيدا كرده‌اند. اين روش درماني اميدي است براي افراد چاق تا بتواند از شر معضل چاقي و عوارض جانبي همراه آن راحت شوند و با رسيدن به وزن ايده‌آل خود سلامتي خود را تضمين كنند.
به گزارش سپید، در حال حاضر جايگزين‌هاي جراحي موجود براي درمان چاقي عبارتند از جراحي با‌ي‌پس معده، gastric paciag و باند معده از طريق آندوسكوپ. اين روش‌ها هر كدام ميزان موفقيت‌ مختلفي دارند، تهاجمي هستند و به دوباره بازسازي گسترده معده/ روده يا وسايل خارجي كه هر كدام نيز عوارض جراحي قابل توجهي بر جاي مي‌گذارند نياز پيدا مي‌كنند. متخصصان راديولوژي كه اعمال مداخله‌اي انجام مي‌دهند، دهه‌هاست از آمبوليزاسيون به طور ايمن و موثري در درمان بسياري ديگر از بيماري‌ها بهره مي‌برند.

امروزه محققان با استفاده از تكنولوژي جديد آندوسكوپ‌ مي‌توانند به تشخيص و درمان بيماري‌ها بپردازند. جراحان نيز با اميدهايي براي برداشت كامل‌تر تومورها مواجه شده‌اند. اين تكنولوژي تركيبي از آندوسكوپ و پديده مسوول در درخشش نور آبي در آب خنك‌كننده راكتور هسته‌اي است. با استفاده از اين آندوسكوپ‌ها كه يكي از جديدترين و مهيج‌ترين زمينه‌هاي تصويربرداري پزشكي را فراهم كرده‌اند، مي‌توان با راهنمايي مولكولي به جراحي و برداشت تومورهاي بيشتر پرداخت. اين تكنولوژي جديد كه ‍CLE نام دارد، مزايايي نسبت به روش‌هاي كنوني تصويربرداري مانند MRI و آندوسكوپي معمول دارد و مي‌تواند اطلاعاتي درباره عملكرد بافت در اختيار جراحان قرار دهد. نكته مهم آنكه در اين تكنولوژي از نور آبي ضعيف استفاده مي‌شود و نه x-ray كه به ندرت از بافت‌هاي عميق عبور مي‌كنند.

به تازگي دانشمندان ايرلندي واكسن جديدي را براي درمان سرطان در سطح پيش باليني معرفي‌كردند. درواقع اين تيم تحقيقاتي رويكرد جديدي را براي درمان بيماري سرطان براساس دستكاري پاسخ ايمني به تومورهاي بدخيم كشف‌كرده‌اند. آنها تصميم‌دارند اين واكسن را براي استفاده باليني در بيماران سرطاني مورد آزمايش قراردهند. اولين واكسن ضدسرطان با نام Provenge سال گذشته در بيماران مبتلا به سرطان پروستات مورد بررسي قرار گرفته كه به درمان هورموني پاسخ نمي‌دادند. متاسفانه اين واكسن مبتني بر سلول تنها بقاي بيماران را حدود 1/4 ماه افزايش مي‌دهد. به گزارش سپید، درمان جديد بر مبناي تركيب مولكول‌هايي است كه پاسخ ايمني را تحريك و سلول T كشنده را براي حذف تومورها بسيج مي‌كند. واكسن جديد در مراحل پيش باليني بسيار موثر عمل كرده و طيفي از سرطان‌ها را در مدل‌هاي موشي درمان كرده است.

استفاده از مواد حاجب يددار در تصويربرداري‌هاي مختلف با تخريب عملكرد تيروييد مرتبط است كه خود خطر پيشرفت هيپرتيروييدي را بالا مي‌برد. اين مواد حاجب در سي‌تي‌اسكن و كاتتريزاسيون قلبي مورد استفاده قرار مي‌گيرند. اين نوع مواد، شايع‌ترين مواد مورداستفاده در تصويربرداري هستند و بعضي عوارض جانبي آنها مانند نفروپاتي ايجاد شده در اثر مواد حاجب به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته، اما ديگر عوارض مانند اختلال در كاركرد تيروييد كمتر مورد توجه قرار گرفته است. به گزارش سپید، در اين مطالعه اطلاعات بيماران در فاصله سال‌هاي 1990 تا 2010 مورد بررسي قرار گرفته و با افراد گروه شاهد كه عملكرد طبيعي تيروييد داشتند، مورد مقايسه قرار گرفت. در نهايت مشخص شد مواجهه با مواد حاجب يددار خطر هيپرتيروييدي تصادفي بعدي را بالا مي‌برد، در حالي كه روي هيپوتيروييدي تاثير خاصي ندارد.

امروزه اينترنت غرق داستان‌هايي است كه چگونه نقره مي‌تواند سرطا‌ن‌ را درمان كند و حالا تست‌هاي آزمايش‌هاي نشان مي‌دهد كه نقره به اندازه داروهاي شيمي‌درماني در درمان سرطان موثر هستند و شايد عوارض جانبي كمتري هم داشته باشد. نتايج محققان انگليسي حاكي از آن است كه خصوصيات خاص نقره براي سلول‌هاي سرطاني سمي هستند، همچون سيس‌پلاتين (داروي برپايه پلاتينوم)كه به طور گسترده عليه انواع سرطان مورد استفاده قرار مي‌گيرد، اما تفاوت مهم آن است كه به نظر مي‌رسد نقره براي سلول‌هاي سالم كمتر سمي باشد و در بعضي موارد مفيد است. در حال حاضر از خصوصيات آنتي‌سپتيك و آنتي‌بيوتيكي نقره استفاده‌هاي فراواني مي‌شود. به طور مثال در بانداژ، پانسمان‌ها و فيلترهاي تصفيه آب. با توجه به عوارض جانبي بسياري كه شيمي‌درماني براي بيماران برجاي مي‌گذارد، محققان هميشه به دنبال راه‌حلي بوده‌اند كه درمان بدون عارضه‌اي براي سرطان‌هايي همچون ريه، پستان، مثانه و... بيابند و اين مطالعه شايد قدم مهمي در حل اين معضل باشد.

نتايج يك مطالعه جديد نشان مي‌دهد مرداني كه در سنين ميانسالي قرار داشته و سيگار مي‌كشند، نمرات بدتري در ارزيابي توانايي‌هاي شناختي خود در طول زمان كسب مي‌كنند. به عبارتي آنها کاهش سريعي را در توانايي‌هاي شناختي خود در اثر مصرف سيگار خواهند داشت، اما زنان سيگاري اين چنين كاهش سريعي را در توانايي‌هاي شناختي خود تجربه نمي‌كنند. اين مطالعه تاييد ديگري است بر مضرات بي‌شمار سيگار كه مي‌تواند علاوه بر اثرات جانبي روي اعضاي ديگر، روي مغز هم اثر منفي بگذارد. در واقع آخرين مطالعه در اين زمينه نشان مي‌‌دهد سيگار كشيدن با كاهش شناخت افراد در سنين 45 سالگي همراه است و مردان سيگاري نسبت به زنان در اين زمينه آسيب‌پذيرتر هستند. به گزارش سپید، در اين مطالعه پژوهشگران، هشت هزار و 236 مرد و زن را در سنين ميانسالي 3 مرتبه با تست‌هاي شناختي مورد بررسي قرار دادند. در نهايت مشخص شد مرداني كه سيگار مي‌كشند، بيشتر در معرض كاهش توانايي‌هاي شناختي در طول 10 سال مطالعه بوده‌اند. اندازه اين اثر شبيه آن است كه يك فرد 10 سال پيرتر شده باشد. حتي پس از حذف عوامل ديگر همچون بيماري قلبي، سكته مغزي و ديگر موارد، اثر سيگاركشيدن به قوت خود باقي ‌ماند، بنابراين اين مطالعه تاييد ديگري است بر نكشيدن سيگار.

برگزار کنندگان: دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مرکز تحقیقات بیماری های گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات سرطان علوم پزشکی شهیدبهشتی، انجمن رادیوتراپی انکولوژی ایران
زمان برگزاری: ۱۴ الی ۱۶ شهریور ۱۳۹۱
ارسال مقالات: ۳۰/۳/۱۳۹۱
مکان برگزاری: مشهد، هتل پردیسان

سایت همایش

كيت پروب VYSIS EGRI FISH توسط سازمان FDA براي كاربردهاي تومور شناسي تاييد شد. اين آزمـايش حذف كروموزومي در مغز استخوان را آشكار مي‌كند كه با بيماري AML در ارتباط است. در AML رشـد سـريـع سلـول‌هاي سفيد خون غير نرمال در مغز استخوان، جاي سلول‌هاي سالم را گرفته و توانايي بدن بيمار در مقابله با عفونت را كم مـي‌كند. سرانجام، عملكرد طبيعي مغز استخوان متوقف شده و بدن بيمار مستعد عفونت و در خطر خونريزي خواهد شد. از آنجا كه كم خوني شديد سريعا پيشرفت مي‌كند بيشتر بيماران AML تحت درمــان شــديــد بــا داروهــاي شـيمـي درمـانـي قـرار مـي‌گـيـرند. بعضي از بيماران ممكن است نياز به پـيـونـد سـلـول‌هـاي بـنـيـادي بـراي جـايـگـزيني مغز استخوان ناسالم، پيدا ‌كنند. ايـن كـيـت مـي‌تواند مشخص كند كدام يك از بيماران AML دچار غير نرمالي كروموزومي هستند تا پزشكان به يك پيش آگهي كلي در مورد وضعيت بيمار برسند. بدين ترتيب بيماران گروه در معرض خطر به راحتي دسته بندي مي‌شوند تا پزشكان در طرح ريزي روش‌هاي درماني موفق‌تر عمل كنند. تكنـولـوژي هيبـريـداسيـون در محـل فلـورسنتـي يا FISH كـاربـردهـاي مختلفـي دارد. ايـن تكنـولـوژي مي‌تواندتشخيص دهد كه كپي‌هاي كم يا زيادي از يك ژن خاص در بدن موجود است يا اين ژن‌هاي بـه خـصـوص ترتيب مجدد پيدا كرده‌اندكه نقش مهمي در پيش آگهي از امراض ايفا مي‌كند.

براساس مطالعه جديد محققان، مصرف زياد از حد نوشيدني‌هاي بدون الکل با ابتلا به آسم و / يا بيماري‌هاي انسدادي مزمن ريوي (COPD) همراه است. در اين بررسي پژوهشگران در مصاحبه تلفني با بيش از 16 هزار فرد بالاي 16 سال در جنوب استراليا درباره مصرف نوشيدني‌هاي بدون الکل از آنها سوال کردند. اين نوشيدني‌ها شامل کوکا، ليموناد، آب معدني طعم‌دار و غيره بود. نتايج نشان مي‌دهد که يک نفر از هر 10 فرد بزرگسال روزانه بيش از نيم ليتر نوشابه مي‌نوشد و براين اساس، مقدار مصرف اين نوشيدني‌ها با افزايش شانس ابتلا به آسم و / يا بيماري‌هاي انسدادي مزمن ريوي همراه است. در واقع بين اين دو يک رابطه دوز ـ پاسخ وجود دارد، بدين معنا که هرچه بيشتر نوشيدني بدون الکل مصرف کنيد، شانس بيشتري را براي ابتلا به اين گروه از بيماري‌ها داريد. به گزارش سپید، در مجموع، 3/13 درصد از افراد مبتلا به آسم و 6/15 درصد از افراد مبتلا به COPD مصرف بيش از نيم ليتر از اين دسته از نوشيدني‌ها را در روز ذکر مي‌کردند. همچنين در اين مطالعه مشخص شد که نسبت خطر ابتلا به آسم و COPD در اين افراد در مقايسه با افرادي که نوشيدني‌هاي بدون الکل مصرف نمي‌کردند، به ترتيب 26/1 و 79/1 بوده است.

براساس نتايج مطالعه‌اي كه به تازگي منتشر شده، در رده‌هاي سلولي و مدل‌هاي موش، عصاره دانه انگور سلول‌‌هاي اسكواموس سل كارسينوماي سرو گردن را مي‌كشد، در حالي كه به سلول‌هاي سالم صدمه‌اي نمي‌رساند. محققان اين مطالعه اظهار مي‌دارند اين يك اثر فوق‌العاده است كه در مورد انگور ديده مي‌شود. در واقع عصاره دانه انگور شرايطي فراهم مي‌كند كه سلول‌هاي سرطاني نتوانند رشد كنند، در نتيجه مي‌ميرند. در اين مطالعه مشخص شده كه اين عصاره هم به DNA سلول‌هاي سرطاني آسيب مي‌زند (از طريق افزايش گونه‌هاي واكنشي اكسيژن) و هم راه‌هايي را قطع مي‌كند تا اجازه بازسازي را به سلول‌ها ندهد. تاكنون نيز سميتي از اين عصاره در مدل موشي ديده نشده است. به گزارش سپید، به نظر مي‌رسد سلول‌هاي سرطاني راه‌هاي معيوب بسياري دارند كه اگر بتوان روي آنها تمركز كرد، آسيب‌پذير هستند، چيزي كه سلول‌هاي سالم از آن مبرا هستند. محققان اميدوارند در كارآزمايي‌هاي باليني انساني بتوان از اين عصاره استفاده كرد و اميدي باشد براي درمان بيماران مبتلا به سرطان.

سابق بر اين مشخص شده بود که نوشيدن قهوه مي‌تواند خطر ابتلا به ديابت را کم کند، اما حالا دانشمندان چيني فکر مي‌کنند که شايد بدانند علت اين امر چيست. در واقع آنها توضيح مي‌دهند که 3 جزء يافت شده در قهوه تجمع سمي يک پروتئين مرتبط با افزايش خطر ديابت نوع دو را بلوک مي کند. اين سه جزء پروسه سمي را برگشت مي‌دهد و همين علت باعث شده تا خطر ديابت نوع 2 کاهش يابد. مطالعات قبلي نيز يافته بود که افرادي که بيش از 3 فنجان قهوه در روز مي‌نوشند، 50 درصد کمتر احتمال دارد که به ديابت نوع دو مبتلا شوند. به گزارش سپید، محققان چيني با نگاه به اين سه جزء اصلي و فعال در قهوه (کافئين، کافئک اسيد و کلروژنيک اسيد) و اثرات آنها بر توقف تجمع سمي پروتئين به اين نتايج دست يافته‌اند که اين سه جزء از تشکيل آميلوئيد سمي hlAPP جلوگيري کرده و سلول‌هاي پانکراتيک را محافظت مي‌کنند. همه اين اجزاء يک اثر دارند، اما کافئيک اسيد بهترين است و کافئين کمترين ميزان خوب بودن را در اين ميان داراست.

براساس يک مطالعه جديد که در شماره اخير نشريه انکولوژيست به چاپ رسيده است، در فاصله سال‌هاي 2000 تا 2007 ميلادي ، تجويز يک داروي تزريقي ضدانعقاد به نام هپارين با وزن مولکولي پايين براي درمان مبتلايان به سرطان پيشرفته عارضه‌دار با مشکلات انعقادي، افزايش يافته است. البته مطالعه?هاي قبلي نشان داده بودند که هپارين با وزن مولکولي پايين درمان خط اول انتخابي براي مبتلايان به بدخيمي است که مشکلات انعقادي را نيز تجربه کرده‌اند؛ با اين وجود مصرف هپارين با وزن مولکولي پايين در مقايسه با وارفارين کمتر بوده است. ترومبوآمبولي‌هاي وريدي يا لخته‌هاي خوني عوارض جدي و شايع در بيماران سرطاني هستند. به گزارش سپید، داروهاي ضدانعقاد باعث پيشگيري از شکل‌گيري لخته‌هاي خوني مي‌شوند در حالي که بدن بخشي يا تمام لخته‌هاي از پيش تشکيل شده را حل مي‌کند. مطالعه براساس اطلاعات جمع شده از 4 مرکز تحقيقات سرطان صورت گرفته است. در مورد اين بيماران تشخيص بدخيمي پستان، کولورکتال، ريه يا پروستات گذاشته شده بود و آنها در فاصله زماني ژانويه 2000 و دسامبر 2008 ميلادي تحت درمان قرار گرفته بودند.

مطالعه منتشر شده در نشريه بلاد که در اواخر سال ميلادي گذشته در نشست سالانه انجمن خون آمريکا ارائه شد نشان داده است که ترکيب 3 دارويي موثر در درمان مبتلايان به بدخيمي خوني مولتيپل ميلوما در بهبود بيماراني که از بيماري خوني نادر آميلوييدوز رنج مي‌برند نيز کاربرد دارد. آميلوييدوز يک بيماري علاج‌ناپذير است که طي آن پروتئين‌هاي غيرطبيعي که در مغزاستخوان ساخته مي‌شوند، به اعضاي اصلي بدن مهاجرت مي‌کنند. رسوب اين پروتئين‌هاي غيرطبيعي در اعضايي نظير قلب و کليه باعث تخريب اين اعضا خواهد شد. به گزارش سپید، به‌طور متوسط شانس بقاي مبتلايان به اين بيماري حدود 3 سال است؛ در بيماراني که دچار آسيب قلبي شده‌اند، اين ميزان به کمتر از يک سال مي‌رسد. ترکيب دارويي مذکور به‌طور قابل‌توجهي توليد پروتئين‌هاي غيرطبيعي را کاهش مي‌دهد.

پژوهشگران دریافته اند مصرف داروهای مختلف در كنار داروهای خوراكی سرطان می تواند تاثیر داروهای سرطان را كاهش داده یا این كه به سمیت این داروها بیافزاید. برای مثال 43درصد بیماران داروی بسیار موثر سرطان لوسمی موسوم به Gleevec را مصرف می كردند و از سوی دیگر دارویی می خوردند كه می توانست تاثیر داروی سرطان را از بین ببرد. این در حالی است كه 68 درصد دارویی مصرف می كنند كه می تواند میزان سمیت این داروی خوراكی سرطان را بالا ببرد.
این تحقیق نشان داد اكثریت عمده داروهای سرطان را متخصصان بیماری سرطان تجویز می كنند؛ در حالی كه داروی های دیگر را پزشكان غیر متخصص در سرطان تجویز می كنند. مجریان این تحقیقات از شركت دارویی Medco Health Solutions Inc در آمریكا خواستار تعامل بیشتر پزشكان در زمینه تجویز دارو برای بیماران سرطانی شدند. در بررسی شركت دارویی مذكور، ادعاهای دارویی حدود 11 هزار و 600 بیماری كه 9 داروی خوراكی موسوم به سركوب كننده های كیناس كه برای سرطان های مختلف كاربرد دارد، بررسی شد.

سازمان غذا و داروي آمريکا سوسپانسيون قابل تزريق آهسته رهش اگزناتايد (Exenatide) با نام تجاري بيدورئون (Bydureon) را به عنوان اولين درمان يک بار در هفته ديابت نوع دو موردتاييد قرار داده است. بيدورئون، يک آگونيست گيرنده پپتيد شبه گلوکاگون يک است که به عنوان دارودرماني در کنار رژيم غذايي و ورزش براي بهبود کنترل قندخون در بزرگسالان مبتلا به ديابت نوع دو مورد استفاده قرار مي‌گيرد. شرکت داروسازي آميلين(Amylin) و آلکرمز (Alkermes) اعلام کرده‌اند که بيدورئون در فوريه 2012 ميلادي در داروخانه‌هاي سراسر آمريکا موجود خواهد بود.
دکتر جان بوزه، سرپرست مرکز مراقبت‌هاي ديابت و مدير بخش اندوکرينولوژي دانشگاه کاروليناي شمالي در چاپل هيل معتقد است با ورود بيدورئون به بازارهاي دارويي، پزشکان و بيماران گزينه دارويي در دسترس خواهند داشت که به آنان اجازه مي‌دهد با مصرف هفتگي دارو، قندخون را به‌طور مطلوب کنترل کنند. به گفته وي، گزينه دارويي جديد، اميد تازه‌اي براي ميليون‌ها نفر مبتلا به ديابت نوع دو محسوب مي‌شود که در تلاشند تا قند خونشان را به ميزان مطلوبي کنترل کنند.
تاييد داروي تازه بيدورئون براساس نتايج به دست آمده از مطالعه باليني روي اثربخشي و ايمني اين دارو با نام «ديوريشن» DURATION صورت گرفت. همچنين نتايج مطالعات باليني روي بيتا (Byetta)، که شکل تزريقي دوبار در روز اگزناتايد است نيز در تاييد بيدورئون موثر بودند. شکل تزريقي دوبار در روز اگزناتايد از اواسط سال 2005 ميلادي در بازار دارويي آمريکا موجود است و هم‌اکنون در 80 کشور دنيا مصرف مي‌شود. بيدورئون به عنوان اولين و تنها داروي هفتگي درمان ديابت، قدم مهمي در بهبود کيفيت زندگي و رضايت از درمان مبتلايان به ديابت نوع دو بوده‌است. توليدکنندگان آن معتقدند بيدورئون در عين حال که تمام فوايد بيتا در کنترل مطلوب قند خون را دارد، به شکل تک‌دوز هفتگي مصرف مي‌شود.
به گزارش سپید، در مطالعه باليني «ديوريشن پنج»، پس از گذشت 24 هفته بيماران دريافت‌کننده بيدورئون هفتگي به ميزان قابل‌توجهي کاهش در پروتئين A1C (6/1 درصد کاهش از ميزان پايه آن) را مشاهده کردند. اين درصد کاهش از ميزان پايه در دريافت‌کنندگان بيتا 9/0 بود. مصرف‌کنندگان هر دو دارو در پايان مطالعه ميزان قابل‌توجهي کاهش وزن را تجربه‌کردند. شايع‌ترين عارضه جانبي گزارش‌شده در هر دو گروه، تهوع بود. اسهال و عفونت مجاري تنفسي فوقاني از ديگر عوارض مطرح مصرف اين دو دارو بودند.

 سازمان غذا و داروي آمريکا داروي ايماتينيب با نام تجاري گليوک را براي استفاده در بزرگسالان پس از جراحي و برداشت تومورهاي استرومال دستگاه گوارش که CD117 مثبت هستند، موردتاييد قرار داده است. مطالعه اخير همچنين نشان داده است شانس بقاي بيماران با مصرف 36 ماهه دارو در مقايسه با طول دوره درمان استاندارد 12 ماهه آن افزايش بيشتري دارد. اطلاعات دارويي گليوک به دنبال يک مطالعه طولاني‌مدت مقايسه‌اي ميان مصرف 12 ماهه و 36 ماهه آن به روز شد. گليوک به شکل قرص است و بايد با آب مصرف‌شود. به گزارش سپید، شايع‌ترين عوارض مشاهده‌شده در مصرف‌کنندگان گليوک در اين مطالعه عبارت بودند از ادم، تهوع، استفراغ، کرامپ‌هاي عضلاني، دردهاي عضلاني و استخواني، اسهال، بثورات پوستي، ضعف و درد شکمي. گليوک اولين بار در ماه مي 2001 ميلادي براي درمان لوکمي ميلوييد مزمن با کروموزوم فيلادلفيا مثبت از سوي سازمان غذا و داروي آمريکا مورد تاييد قرار گرفت.

تحقيقات اخير نشان داده‌اند زنان سالمندي که از داروهاي متداول براي کنترل سوءهاضمه و سوزش سردل استفاده مي‌کنند، در معرض خطر شکستگي‌هاي استخواني هستند. مصرف طولاني‌مدت مهارکنندگان پمپ پروتون باعث افزايش 35 تا 50 درصدي خطر شکستگي مي‌شود. مطالعه‌اي با شرکت 80 هزار زن يائسه در فاصله سال‌هاي 2000 تا 2008 ميلادي انجام شد. طي اين 8 سال، 900 مورد شکستگي لگن ثبت شد. (افزايش 35 درصدي خطر در زنان تحت درمان با مهارکننده‌هاي پمپ پروتون در مقايسه با ساير زنان). به گزارش سپید، اين افزايش خطر شکستگي در زنان سيگاري دريافت‌کننده مهارکننده پمپ پروتون حتي بيشتر هم بود و شيوع شکستگي به دو برابر زنان غيرسيگاري بدون سابقه مصرف مهارکننده‌هاي پمپ پروتوني رسيد. دو سال پس از قطع مصرف مهارکننده‌هاي پمپ پروتوني، خطر شکستگي لگن در زنان تحت‌بررسي به ميزان طبيعي بازگشت.

محققان دانشگاه کاليفرنيا در «ديويس» موفق به سنتز گروه جديدي از نانوذرات شده‌اند تا از رهايش زودهنگام دارو جلوگيري كنند؛ اين کار دقت رسانش دارو به تومورهاي سرطاني را افزايش داده و کارايي داروي رهاشده را بهبود مي‌بخشد. اين پژوهشگران به ‌رهبري پروفسور «کيت لام»، استاد دانشکده بيوشيمي و پزشکي مولکولي، مايسل‌هاي جديدي به‌ نام مايسل‌هاي با پاسخ دوگانه و پيوند عرضي بروناتي (BCMs) توليد کرده‌اند که در پاسخ به محرک‌هاي خاص، تغييرات فيزيوشيميايي ايجاد مي‌کنند.
مايسل‌ها مجموعه‌اي از مولکول‌هاي فعال سطحي هستند که در يک مايع آبي همانند آب شور پخش شده‌اند. اين ذرات نانومقياس بوده و مي‌توانند به‌ عنوان نانوحامل در دارورساني به ‌کار‌ روند. BCMها دسته جديدي از مايسل‌ها به ‌شمار مي‌روند که در پاسخ به ميکرومحيط اسيدي تومور و يا يک ترکيب شيميايي تزريق ‌شده همانند مانيتول محتواي خود را به سرعت آزاد مي‌کنند. «يوآن پيلي»، نويسنده اول مقاله مربوط به اين کار مي‌گويد: استفاده از نانوحامل‌هاي مايسلي هدف‌گير که به شکلي برگشت‌پذير، پيوند عرضي برقرار مي‌کنند، از رهايش زودهنگام داروهاي ضدسرطان در جريان خون جلوگيري کرده و غلظت دارو را در محل تومور افزايش مي‌دهند. اين قابليت مي‌تواند پيشرفت زيادي در درمان سرطان ايجاد کند.
استفاده از نانوذراتي که در برابر محرک‌هاي خاص عکس‌العمل نشان مي‌دهند، در زمينه دارورساني افزايش يافته است. از ميان اين نانوذرات مي‌توان به مايسل‌هاي پاسخگوي داراي پيوند عرضي (SCMs) اشاره کرد که مي‌توانند به ‌عنوان حامل‌هاي نانومقياس در رسانش دارو به تومورها به‌ کار روند. اغلب نانوذرات محتواي خود را به شکل زودهنگام رها کرده و به هدف خود نمي‌رسند. SCMها مي‌توانند محتواي خود را تا رسيدن به هدف مورد نظر کپسوله کرده و از رهايش آنها در جريان خون جلوگيري کنند. توليد مايسل‌هاي داراي پيوند عرضي که به محيط پيرامون خود حساس هستند، مي‌تواند در درمان سرطان بسيار مفيد باشد. اين مايسل‌ها محتواي خود را درون بافت سرطاني رها مي‌کنند.
به گزارش ایسنا، مايسل‌هاي با پاسخ دوگانه که توسط گروه لام توليد شده‌اند، نسل جديدي از SCMها محسوب مي‌شوند که قابليت پاسخگويي به چندين محرک مختلف را دارند. اين مايسل‌ها دارو را بر اساس خودآرايي پليمرهاي حاوي بورونيک اسيد و پليمرهاي حاوي کاتچول (catechol) رها مي‌كنند؛ هر دوي اين پليمرها موجب حساسيت غيرعادي مايسل‌ها به pH محيط مي‌شوند. اين محققان پايداري مايسل‌هاي داراي پيوند عرضي بوروناتي و همچنين پاسخ آنها به محيط اسيدي و مانيتول را به ‌دقت بهينه‌سازي کرده‌اند. جزئيات اين کار به صورت آنلاين در «Angewandte Chemie» منتشر شده است.

پژوهشگران چيني در دانشگاه «لانژو» مي‌گويند که با پيشرفت صنايع جديد آلودگي فلزات سنگين در انسان‌ها در حال افزايش است. آنها اکنون يک نانوکامپوزيت ابرمغناطيسي براي زدودن موثر يکي از اين آلاينده‌ها- يون‌هاي کادميوم- از خون طراحي کرده‌اند. يون‌هاي کادميوم به اندام‌ها صدمه مي‌زنند و سرطان‌زا هستند. حذف اين يون‌ها از خون و بافت‌ها ضروري است. موادي که در حال حاضر براي حذف کردن آنها از خون انسان تحت مطالعه هستند، داراي همه ويژگي‌هاي لازم براي انجام اين کار نيستند. آنها يا داراي قدرت انتخابگري خوب، يا مغناطش اشباع بالا، يا پخش‌شوندگي خوب در آب هستند، ولي هر سه خاصيت را با هم ندارند. اين کامپوزيت جديد، که توسط «جون جين» و «جانتاي ما» و همکارانشان ساخته شده است، تمام اين خواص را با هم دارد.
گروه مذکور اين نانوکامپوزيت - PAD-PEG-Fe3O4@PEI - را از چهار مولفه ساخته است. اولين مولفه نانوذرات اکسيد آهن مغناطيسي بودند که به خاطر سميت کم، انتخاب شدند. اين گروه آنها را با پلي‌اتيلن ايمين (PEI) که به يون‌هاي کادميوم پيوند مي‌خورد، پوشش دادند. اين پوشش همچنين شانس نانوذرات را در گيرافتادن توسط گلبول‌هاي قرمز خون کم مي‌کند و زمان گردش آنها در خون را افزايش مي‌دهد. اين پژوهشگران پلي‌اتيلن گليکول (PEG) را به عنوان يک لنگر براي 2.2- اسيد دي استيک (فنيل آزانديل) (PAD) با بار منفي به اين کامپوزيت پيوند زدند تا برهم‌کنش‌هاي بين نانوذرات و پروتئين‌هاي پلاسما يا گولبول‌هاي قرمز را خنثي کند.
به گزارش ایسنا، گروه «جون» و «ما» در تست‌هاي آزمايشگاهي 80 درصد يون‌هاي کادميوم را در غلظت يك ppm در نمونه يك ml خون با استفاده از اين کامپوزيت زدودند که در مقايسه با ساير يون‌هاي باردار مثبت مانند Ca+2 و Zn+2 انتخابگري خوبي داشت. از آن جايي که اين کامپوزيت شديدا ابرمغناطيسي است، جداکردن نهايي آنها آسان است. تصور «جين» اين است که اين نانوکامپوزيت‌ها به يک سياهرگ تزريق شده، به يون‌هاي کادميومي موجود در خون پيوند مي‌خورند و با چرخش خون در يک ميدان مغناطيسي براي ربايش کمپلکس‌هاي نانوکامپوزيت - يون کادميوم مغناطيسي زدوده مي‌شوند. خون سم‌زدايي شده سپس به بدن برگردانده مي‌شود. اين پژوهشگران جزئيات نتايج کار تحقيقاتي خود را در مجله‌ «Nanoscale» منتشر کرده‌اند.

تحقيقات جديد نشان داده‌اند که استاتين‌ها (پرمصرف‌ترين کاهنده‌هاي کلسترول)، در کاهش خطر بدخيمي کبد در مبتلايان به هپاتيت B نيز موثرند. هپاتيت B که التهاب بافت کبد به دنبال عفونت با ويروس هپاتيت B است، يکي از دلايل اصلي ابتلا به بدخيمي کبد محسوب مي‌شود. اين نخستين‌بار نيست که آثار استاتين‌ها در کاهش خطر بدخيمي مورد توجه قرار مي‌گيرد. مطالعات ديگري نشان داده بودند که استاتين‌ها نقش مهمي در پيشگيري از انواع خاصي از بدخيمي‌ها از جمله سرطان پستان ايفا مي‌کنند. در يک تحقيق که در آن بيش از 33 هزار نفر مبتلا به هپاتيت B از سال 1997 تا 2008 ميلادي تحت بررسي بودند، دريافت‌کنندگان استاتين کمتر از سايرين به بدخيمي کبد مبتلا شدند. نکته ديگر آنکه هر چه فردي طولاني‌تر از استاتين استفاده کرده باشد، ميزان کاهش از خطر ابتلا به بدخيمي کبد قابل‌توجه‌تر است. به گزارش سپید، براي شرکت‌کنندگان در اين مطالعه، استاتين‌ها با هدف کاهش ميزان کلسترول خون تجويز شده بود. به‌طور کلي در طول مطالعه 1021 نفر به بدخيمي کبد مبتلا شدند. به گفته محققان، بايد مطالعات بيشتري براي نشان دادن چگونگي کاهش خطر بدخيمي کبد در مبتلايان به هپاتيت B انجام شود. البته استاتين‌ها مي‌توانند باعث افزايش آنزيم‌هاي کبدي و تخريب جدي کبد شوند بنابراين انجام منظم آزمون‌هاي کبدي در تمام دريافت‌کنندگان استاتين‌ها ضروري است. مطالعه اخير در شماره 23 ژانويه نشريه انکولوژي باليني به چاپ رسيده است.

محققان اعلام کرده‌اند که تحقيقات جديد آنها به کشف درماني هدفمند براي بدخيمي کشنده مجراي صفراوي خواهد انجاميد. گروه محققان بخش سرطان بيمارستان ماساچوست، از 287 بيمار با تومورهاي دستگاه گوارش نمونه‌برداري کردند و در آنها جهش در دو ژن (IDH1 & IDH2) مشاهده شد که ممکن است در يک چهارم تومورهاي مجراي صفراوي رخ دهد. موتاسيون‌هاي ژن IDH1 در 13درصد از تومورهاي مجراي صفراوي و در 23 درصد از تومورهاي مجراي صفراوي داخل کبدي مشاهده شد. شيوع موتاسيون‌هاي ژن IDH2 به مراتب کمتر بود. به گزارش سپید، به گفته محققان با ساخت داروهايي که اين موتاسيون را هدف قرار مي‌دهند مي‌توان رشد تومور را کنترل کرد. سالانه فقط در کشور آمريکا 12 هزار مورد جديد ابتلا به بدخيمي کيسه صفرا و مجاري صفراوي تشخيص داده مي‌شود؛ در ميان آنها فقط 10 درصد از بيماران خوش شانس بوده‌اند و با تشخيص زودهنگام مواجه شده‌اند.

براساس اعلام شرکت داروسازي تاکدا انکولوژي (Takeda)، سازمان غذا و داروي آمريکا درخواست تکميلي ثبت داروي جديد مربوط به بورتزوماب (Bortezomib) با نام تجاري ولکيد (Velcade) را پذيرفته است. در اين برگه روش تجويز زيرجلدي براي تمام موارد استفاده قبلي اين دارو از جمله مولتيپل ميلوما و لنفوم سلول منتل (پس از دريافت حداقل يک دوره درمان قبلي) ذکر شده است. اين تقاضا براساس نتايج يک مطالعه فاز 3 روي 222 بيمار با مولتيپل ميلوماي راجعه انجام شد.

 سازمان غذا و داروي آمريکا داروي گلوکارپيداز (Glucarpidase) با نام تجاري ووراکساز (Voraxaze) را براي درمان بيماران با سطوح سمي متوترکسات متعاقب نارسايي کليوي مورد تاييد قرار داده است. متوترکسات يک داروي پرمصرف در شيمي‌درماني است که عمدتا توسط کليه از بدن دفع مي‌شود. بيماران تحت درمان با دوزهاي بالاي متوترکسات ممکن است به نارسايي کليوي مبتلا شوند. ووراکساز يک آنزيم است که با شکست داروي شيمي‌درماني به شکلي که قابل حذف از بدن باشد به سرعت سطوح متوترکسات را کاهش مي‌دهد. ووراکساز مستقيما درون وريد بيماران تزريق مي‌شود. (روش تجويز داخل وريدي). ريچارد پازدور، سرپرست دفتر گروه داروهاي هماتولوژي و انکولوژي مرکز بررسي و ارزيابي داروهاي سازمان غذا و داروي آمريکا مي‌گويد: «مواجهه طولاني‌مدت با سطوح خوني بالاي متوترکسات باعث آسيب کبدي و کليوي، زخم‌هاي شديد دهاني، آسيب روده ، بثورات پوستي و مرگ مرتبط با افت سلول‌هاي خوني مي‌شود.»
ووراکساز گزينه درماني تازه‌اي براي بيماران سرطاني با هدف پيشگيري از مسموميت مرتبط با غلظت بالاي متوترکسات است. ووراکساز به‌عنوان داروي اورفان مطرح شده است. داروهاي اورفان داروهايي هستند که براي درمان جمعيت خاصي از بيماران تجويز مي‌شوند يا براي درمان بيماري‌اي مورد استفاده قرار مي‌گيرند که نادر است. در يک مطالعه باليني، اثربخشي ووراکساز در 22 بيمار مورد مطالعه قرار گرفت. تمام اين بيماران تحت درمان با ووراکساز بودند. در صورتي که يک ربع ساعت پس از مصرف دارو سطح متوترکسات افت پيدا مي‌کرد و براي 8 روز در همان سطوح پايين باقي مي‌ماند، درمان با ووراکساز موفقيت‌آميز تلقي مي‌شد. 10 نفر از 22 بيمار به اين هدف درماني رسيدند. هرچند تمام بيماران به نتيجه مورد انتظار نرسيدند، ووراکساز 95 درصد متوترکسات را در همه بيماران کاهش داد.
به گزارش سپید، يک مطالعه باليني جداگانه ايمني ووراکساز را در 290 بيمار با مشکل دفع متوترکسات از جريان خون مورد بررسي قرار داد. شايع‌ترين عوارض جانبي مشاهده شده که در بيشتر از يک درصد از بيماران اين مطالعه باليني بروز کرده بود، افت فشارخون، سردرد، تهوع، استفراغ، گرگرفتگي و فلج شکمي است. متوترکسات در دهه 1950 ميلادي توليد شد و به تنهايي يا در ترکيب با ساير داروها براي شيمي‌درماني مورد استفاده قرار مي‌گيرد. متوترکسات در درمان انواع مختلف بدخيمي نظير سرطان پستان، بدخيمي‌هاي سر و گردن، لوسمي، لنفوم، بدخيمي ريه، استئوما و نئوپلاسم‌هاي تروفوبلاستيک تجويز مي‌شود. همچنين متوترکسات در درمان بيماري‌هاي اتوايميون نظير آرتريت روماتوئيد، پسوريازيس، آرتريت پسورياتيک، لوپوس و بيماري کرون موثر شناخته شده است. از ديگر مصارف متوترکسات، درمان بارداري اکتوپيک و القاي سقط‌هاي درماني است.

يک داروي تحقيقاتي با نام رگورافنايب(Regorafenib)، طول عمر بيماران با بدخيمي متاستاتيک را افزايش مي‌دهد. يافته‌هاي يک مطالعه فاز سه که در سمپوزيوم بدخيمي‌هاي دستگاه گوارش انجمن سرطان شناسي باليني آمريکا در سن ديه گو ارائه شدند چنين ادعايي را مطرح کرده است. براي سال‌هاي زيادي بيماران با بدخيمي متاستاتيک کولورکتال در بن‌بست درماني قرار مي‌گرفتند زيرا درمان‌هاي استاندارد کموتراپي نمي‌توانستند رشد تومور را مهار‌کنند و پزشکان ديگر دارويي براي پيشنهاد به اين بيماران نداشتند. پس از 8 سال اين اولين دارو است که بهبود قابل‌توجهي در طول عمر بيماران مبتلا به بدخيمي کولون که ديگر گزينه درماني برايشان وجود نداشت نشان مي‌دهد. محققان رگورافنايب را در يک مطالعه فاز سه تصادفي دوسوکور در مراکز درماني مختلفي در آمريکا، اروپا، ژاپن، استراليا و چين مورد بررسي قرار دادند. به گزارش سپید، رگورافنايب، يک مهارکننده مولتي کيناز است که قابليت کاهش سرعت تکثير سلولي و رشد عروق خوني و نيز چند روند بيولوژيک دخيل در رشد تومور را دارد. محققان دريافتند بيماران با بدخيمي متاستاتيک کولون که تحت درمان با اين دارو بودند متوسط طول عمرشان در مقايسه با دريافت‌کنندگان دارونما تا 29درصد افزايش يافت.

فرم درخواست ثبت داروي جديد مرتبط با ترکيب در دست تحقيق داپاگليفلوزين Dapagliflozin به سازمان غذا و داروي آمريکا ارائه شده است. اين دارو براي درمان ديابت نوع دو در بالغان تجويز مي‌شود. سازمان غذا و دارو اطلاعات کامل تري در زمينه مطالعات باليني در دست انجام دارد و نيز مطالعات بعدي روي اين دارو براي ثبت آن درخواست کرده است. اين دارو در 19 مطالعه باليني روي بيش از 8 هزار بزرگسال مبتلا به ديابت نوع دو(بيش از 5 هزار نفر از آنها تحت درمان با داپاگليفلوزين بودند) مورد بررسي قرار گرفت. داپاگليفلوزين، يک مهارکننده SGLT2 در دست توليد است. اين دارو در کنار رژيم غذايي مناسب و ورزش قندخون بيماران ديابت نوع دو را کنترل مي‌کند. اثربخشي و ايمني اين دارو به شکل درمان تک‌دارويي و نيز درمان همراه با ساير داروهاي ضدديابت در بزرگسالان مورد بررسي است. به گزارش سپید، همان‌طور که مي‌دانيم، کليه نقش مهمي در تعادل قند خون دارد و روزانه حدود 180 گرم قند را فيلتر مي‌کند. معمولا تمام قند مجددا بازجذب شده و به جريان خون برمي‌گردد. SGLT، يک کوترانسپورتر مهم سديم-گلوکز در کليه است و راه مستقل از انسولين براي بازجذب گلوکز و برگشت آن به جريان خون محسوب مي‌شود.

يک ترکيب دارويي جديد به شکلي موفقيت‌آميز عفونت ژنوتايپ يک هپاتيت C را در درصد بالايي از بيماراني که به درمان‌هاي قبلي پاسخ نداده‌اند کاهش مي‌دهد. مطالعه‌اي در شماره 19 ژانويه نشريه پزشکي نيوانگلند به چاپ رسيده است. در يک مطالعه پايلوت، بيماران با عفونت ژنوتايپ يک هپاتيت C که به درمان‌هاي قبلي با پگ اينترفرون آلفا و ريباويرين پاسخ نداده بودند تحت درمان با ترکيب دو داروي ضدويروس در دست تحقيق(داکلاتازوير و آسوناپروير) به تنهايي يا همراه با پگ ايترفرون آلفا و ريباويرين قرار گرفتند. در تمام بيماران افت سريع در لود ويروس هپاتيت C مشاهده شد.

 گروهي از دانشمندان موفق به ساخت آزمايشي ساده و قابل اطمينان براي شناسايي مارکرهاي موکوپلي‌ساکاريدوز شده‌اند. موکوپلي‌ساکاريدوز شامل گروهي از بيماري‌هاي ارثي متابوليک مي‌شود که در حال حاضر تشخيص آن تنها در زمان تشديد علايم و احتمالا بازگشت‌ناپذير شدن صدمات وارده ممکن است. شناسايي موکوپلي‌ساکاريدوز و تعيين نوع آن کاري کاملا تخصصي بوده و تشخيص هر کدام از انواع آن نيازمند انجام آزمايش‌هاي خاص خود است. بنابراين اولين گام در درمان موثر بيماري شناسايي دقيق نوع نقص آنزيمي به شمار مي‌رود.
به گزارش سپید، پژوهشگران اين مطالعه موفق به ابداع روشي براي کشف وجود ساختارهاي کربوهيدراتي خاص گليکوزآمينوگليکاني در سلول، خون و ادرار اين بيماران شده‌اند. اين روش امکان تشخيص تمامي انواع شناخته شده فعلي بيماري را براي پزشکان فراهم مي‌نمايد. يک کارخانه بيوتکنولوژي در سن‌ديگو هم اکنون مشغول ساخت يک کيت آزمايشگاهي تجاري براي تميز انواع مختلف اين بيماري از يکديگر، غربالگري نوزادان از نظر اين بيماري و ارزيابي پاسخ به درمان بيماران با استفاده از اين روش است.

 آسيب حاد کليه عارضه خطرناکي است که با 25 تا80 درصد احتمال مرگ درون بيمارستاني همراه است. پژوهشگران در يک مطالعه بين‌المللي جديد به روشي دست يافته‌اند که با يک آزمايش ادرار ساده، امکان شناسايي زودهنگام بيماران در معرض خطر را در بدو ورود به بخش‌هاي اورژانس فراهم مي‌سازد. تا به حال پزشکان براي آگاهي از وضعيت کارکرد کليه، از اندازه‌گيري کراتينين سود مي‌جستند، حال آنکه ميزان اين ماده در حضور آسيب کليوي حاد ممکن است تا چندين ساعت در محدوده طبيعي باقي بماند و تشخيص دقيق عارضه حداقل 1 تا 3 روز وقت مي‌برد، به همين دليل اندازه‌گيري کراتينين در بخش اورژانس کارآيي لازم را ندارد.
از طرف ديگر سنجش مارکرهاي زيستي ادراري آسيب حاد کليه تنها به زماني حدود نيم ساعت نياز داشته و امکان ارزيابي شدت عارضه را نيز فراهم مي‌سازد. در مطالعه فوق مقدار 5 مارکر زيستي در ادرار بدو ورود 1635 بيمار مراجعه کننده به بخش‌هاي اورژانس اندازه‌گيري شد. اگرچه تمامي مارکرها در موارد آسيب اينترينسيک حاد کليه (شديدترين نوع آسيب) افزايش نشان مي‌دادند، مارکر uNGAL بيشترين دقت را در تشخيص اين عارضه و تعيين شدت آن دارا بود.
به گزارش سپید، همچنين اين ماده به همراه مارکر ديگري به نام Kim-1 بيشترين دقت را در پيشگويي احتمال مرگ يا نياز به انجام دياليز در زمان بستري نشان داد. اندازه‌گيري اين مارکرها توسط کيت ARCHITECT-NGAL assay از شرکت ابوت که در بازار موجود بود انجام پذيرفت. تشخيص آسيب حاد کليه در زماني که هنوز بيمار در بخش اورژانس است، مخصوصا در بيمارستان‌هاي شلوغ شهرهاي بزرگ که امکان انجام آزمايش‌هاي مکرر از بيماران وجود ندارد و پيگيري غالب آنان امکا‌ن‌پذير نيست از اهميت فوق‌العاده‌اي برخوردار است. اندازه‌گيري مارکرهاي زيستي ادراري امکان تشخيص سريع و دقيق آسيب حاد کليه را مخصوصا در شرايطي مانند برخورد با حوادث طبيعي، ميادين جنگ و... که نياز به تصميم‌گيري سريع در مورد بيماران وجود دارد، فراهم مي‌سازد.

 عوارض جانبي از مهم‌ترين مشکلات درمان سرطان به شمار مي‌آيند. کمپاني نروژي بيوتک چندين گام به دستيابي به درماني که تنها سلول‌هاي سرطاني را هدف قرار داده و سلول‌هاي سالم را دست نخورده باقي گذارد. نزديک‌تر شده‌ است. علت اصلي شدت عوارض جانبي در مورد درمان‌هاي ضد سرطان رايج اين است که اين داروها قدرت تمايز بين سلول سرطاني و سالم را نداشته و همان‌طور که باعث نابودي سلول‌هاي سرطاني مي‌شوند، سلول‌هاي سالم را نيز تحت تاثير قرار مي‌دهند. دستيابي به درماني که تنها سلول‌هاي سرطاني را تحت تاثير قرار دهد از دير باز آرزوي پژوهشگران عرصه سرطان بوده است. رسيدن به اين آرزو از دو راه امکان‌پذير است: اول ساخت دارويي که تنها بر سلول‌هاي سرطاني اثر کند و دوم دستيابي به روشي براي رساندن انحصاري دارو به عضو هدف، بدون اينکه ديگر قسمت‌هاي بدن در معرض آن قرار گيرند.
کمپاني بيوتک از سال 2000 به پژوهش در راهکار دوم پرداخته و تا حدودي نيز به اين هدف نزديک شده است. پژوهشگران اين کارخانه از فن‌آوري‌اي که در سال 1994 در اسلو به وجود آمد و بر پايه نور طراحي شده، به نام اينترناليزاسيون فتوشيميايي يا PCI سود جسته‌اند. در اين فناوري نور ليزر قرمز به منطقه‌اي از بدن که مورد نظر است تابانده مي‌شود. اين پرتوها قادرند که رسيدن دارو را به محل‌هاي مشخص در سلول‌هاي سرطاني چندين برابر نمايند. در اين روش براي دستيابي به تاثيرات دلخواه، ماده‌اي به بيمار تزريق مي‌شود که ميزان حساسيت وي را به نور بالا مي‌برد. اين ماده ترکيبي شيميايي با نام تجاري آمفينکس Amphinexاست که توسط همين کمپاني توليد شده است. ابتدا اين ماده به بيمار تزريق شده و پس از چند روز درمان اصلي آغاز مي‌شود. اندکي بعد نور ليزر به عضو مبتلا که اکنون هم داروي ضدسرطان و هم ماده حساس کننده به نور را در خود دارد، تابانده مي‌شود. در اين زمان آمفنيکس پروسه‌اي را درون سلول‌هاي سرطاني سبب مي‌شود که تاثير کشندگي دارو را بر اين سلول‌ها تقويت مي‌نمايد. عدم دستيابي به روشي براي رساندن انحصاري دارو به بخش مورد نظر در سلول سرطاني باعث مي‌شود که براي رسيدن به اثرات مطلوب به دوزهاي بالاتري از دارو نياز باشد و تجويز دوز بالاتر دارو به معني شديدتر شدن عوارض جانبي آن براي بيمار است.
به گزارش سپید، کمپاني بيوتک معتقد است که با روش ابداعي خود توانسته راهي براي رساندن دارو به درون سلول‌هاي سرطاني و انهدام موثر آنها بيابد. در اين روش عبور داروهاي ضد سرطان از خلال غشاي سلول‌هاي سرطاني بسيار ساده‌تر شده و دقت اثر آنها به طرز چشمگيري افزايش مي‌يابد. با اين روش نياز به تجويز دوزهاي بالاي دارو وجود نداشته و با کاهش دوز دارو از ميزان بروز و شدت عوارض جانبي کاسته مي‌شود. در پژوهش‌هاي انجام شده محققين توانسته‌اند با اين روش تاثير داروهاي ضد سرطان را در شرايط آزمايشگاهي تا50 برابر تقويت نمايند. کمپاني بيوتک و بيمارستان دانشگاهي لندن از 2 سال قبل به آزمايش کارآيي روش فوق در درمان بيماران مبتلا به سرطان پرداخته و گزارش کردند که تمامي بيماران حاضر در مطالعه با اين روش تاثير چشمگيري در بهبود خود احساس نموده و در بسياري از موارد توده سرطاني به کلي ناپديد شده است. همچنين روش فوق هيچ‌گونه عارضه جانبي خطير براي بيماران در بر نداشته است. پژوهشگران اين پروژه، اکنون در صدد انجام مطالعات باليني بيشتر براي اثبات اثربخشي اين روش هستند.

سازمان غذا و داروي آمريکا ميفپريستون (Mifepristone) با نام تجاري کورليم (Korlym) را براي کنترل ميزان قند خون (هايپرگليسمي) در بزرگسالان مبتلا به سندرم کوشينگ درون زاد مورد تا ييد قرار داده است. اين دارو براي مبتلايان به سندرم کوشينگ درون زاد که به ديابت نوع 2 نيز مبتلايند ولي کانديد مناسبي براي جراحي نيستند يا کساني که به درمان جراحي قبلي پاسخ خوبي نداده اند تجويز خواهد شد. پيش از تاييد کورليم از سوي سازمان غذا و داروي آمريکا، درمان دارويي تاييد شده اي براي سندرم کوشينگ درون زاد وجود نداشت. سندرم کوشينگ درون زاد يک اختلال جدي، ناتوان کننده و نادر چندسيستمي است. اين سندرم به دليل توليد بيش از حد کورتيزول (هورمون استرو ييدي که سطح قندخون را افزايش مي دهد) توسط غدد فوق کليوي ايجاد مي شود و بيش از همه، بزرگسالان 25 تا 40 سال را درگير مي کند. هم اکنون بيش از 5 هزار بيمار کانديدای درمان با کورليم هستند. اين دارو در سال 2007 ميلادي توسط سازمان غذا و داروي آمريکا در زمره داروهاي اورفان قرار گرفت.
کورليم اتصال کورتيزول به گيرنده اش را مسدود مي کند. هر چنداين دارو توليد کورتيزول را کاهشن مي دهد،اما آثار کورتيزول اضافي (نظير سطوح بالاي قندخون) را کاهش مي دهد. اثربخشي و ايمني کورليم در مبتلايان به سندرم کوشينگ درون زاد در يک مطالعه باليني با شرکت 50 بيمار بررسي شد. شايعترين عوارض مشاهده شده در ميان بيماران تحت درمان با کورليم عبارت بودند از تهوع، ضعف، سردرد، آرترالژي، استفراغ، ادم اندام ها، گيجي و کاهش اشتها. تجويز کورليم در زنان باردار ممنوعيت دارد.

آپتاليس فارما، يک شرکت داروسازي متمرکز بر توليد داروهاي مرتبط با بيماري‌هاي گوارشي و فيبروزکيستيک اعلام کرده سازمان غذا و داروي آمريکا قرص‌هاي پانکرليپاز (Pancrelipase) با نام تجاري ويوکيس(Viokace) را براي درمان عدم کفايت اگزوکرين پانکراس ناشي از پانکراتيت مزمن يا برداشتن پانکراس مورد تاييد قرار داده است. ويوکيس ترکيب ليپازهاي مشتق از پورسين، پروتئازها و آميلازهاست. ويوکيس در ترکيب با يک مهارکننده پمپ پروتون در بزرگسالان براي درمان عدم کفايت اگزوکرين پانکراس ناشي از پانکراتيت مزمن يا برداشتن پانکراس مورد استفاده قرار مي‌گيرد.