پزشکی بالینی

يک مطالعه جديد نشان داده است دوزهاي بالاي آهن داخل وريدي در بيماران کليوي که تحت دياليز قرار مي‌گيرند، خطر عفونت را افزايش مي‌دهد اما دوزهاي پايين که با فواصل بيشتر تجويز شده‌اند، تاثيري در ابتلا به عفونت ندارند. بيماران دياليزي اغلب به کم‌خوني مبتلا مي‌شوند و بايد تحت درمان با آهن وريدي قرار گيرند. آهن وريدي به رشد باکتري‌ها کمک و سيستم ايمني بدن را تضعيف مي‌کند؛ درنتيجه بيماران در معرض خطر عفونت قرار مي‌گيرند. نتايج به دست آمده از بررسي 3 ماهه 117 هزار بيمار دياليزي نشان داد که 12 درصد از آنان در مدت زمان کم تحت درمان با دوز بالاي آهن قرار گرفته‌اند (دوز بولوس)، 49درصد آنان دوزهاي پايين را در فواصل زماني طولاني‌تري دريافت کرده‌اند (دوز نگه‌دارنده) و 38 درصد نيز هيچ تزريق آهني نداشته‌اند. تزريق دوز بولوس آهن با افزايش خطر عفونت شديد و مرگ ناشي از عفونت‌ها همراه است.

سازمان غذا و داروي آمريکا، آزموني را براي تشخيص ژنوتيپ ويروس هپاتيت C تاييد کرده است. آزمون مذکور که براي افتراق ژنوتيپ‌هاي 1, 1a, 1b, 2, 3, 4 و 5 ارائه شده است، نمونه پلاسماي خون يا سرم بيمار را به کار مي‌گيرد و نتيجه حاصل از اين آزمون پزشک را در انتخاب بهترين درمان براي بيمار ياري مي‌کند. ژنوتيپ‌هاي مختلف ويروس هپاتيت c به داروهاي موجود در بازار پاسخ متفاوتي مي‌دهند بنابراين اطلاع از نوع هپاتيت c يک بيمار به درمان صحيح‌تر او کمک بزرگي خواهدکرد. به اعتقاد دکتر «آلبرتو گوتيرز»، سرپرست مرکز تجهيزات راديولوژي و ابزار تشخيصي FDA، اطلاع از نوع ويروس هپاتيت C به پزشک نشان مي‌دهد که چه زماني لازم است درمان را براي بيمار آغاز کند و بهترين انتخاب درماني چيست. براساس آمار مرکز پيشگيري و کنترل بيماري‌هاي FDA، هپاتيت C شايع‌ترين عفونت مزمن ناقله از راه خون در ايالات متحده است که به پيوند کبد مي‌انجامد. هپاتيت C درمان نشده ممکن است به بدخيمي کبد، تخريب شديد کبدي و نارسايي کبد منجر شود.

همه ما مي‌دانيم که سيگار کشيدن براي سلامتي ما بد است، اما تا چه اندازه بد؟ پاسخ اين سوال بسيار نااميد کننده است. همه ما در طول زندگي خود کساني را مي‌شناسيم که در تمام عمر خود سيگار کشيده‌اند، اما نه به سرطان ريه مبتلا شده‌اند و نه ديگر بيماري‌هاي تنفسي و طول عمر درازي هم داشته‌اند؛ البته هميشه استثنائاتي هم وجود دارد، اما اين يک قانون نيست. مهم آن است که بدانيم به‌طور متوسط افراد سيگاري 12 سال زودتر از افراد غيرسيگاري مي‌ميرند، يعني بيش از يک دهه! بدين‌معنا که زندگي براي افراد سيگاري بيش از 10 درصد کوتاه‌تر از افراد غيرسيگاري است. در اين ميان ديگر علل قابل پيشگيري بيماري يا مرگ مهم‌تر از سيگار کشيدن نيستند. نتايج فوق برآمده از 2 مطالعه بزرگ و قوي است که در نشريه معتبر نيوانگلند به چاپ رسيده‌اند و از مطالعات قبلي نيز که در همين راستا بوده‌اند و به نتايج مشابهي رسيده‌اند، حمايت مي‌کنند. در اينجا حقايق مهمي نهفته‌اند. ميزان مرگ و مير افراد سيگاري نزديک به 3 برابر بيشتر از افراد غيرسيگاري است و اساسا ميان زنان و مردان نيز برابر است. افراد سيگاري تا 6 برابر بيشتر احتمال دارد که مبتلا به حمله قلبي شوند و اين ميزان به تعداد نخ سيگار که در طول روز کشيده مي‌شود نيز بستگي دارد. بنابراين شايد وقت آن رسيده باشد که ديگر سيگارهايتان را براي هميشه خاموش کنيد.

 حملات تشديد بيماري انسدادي مزمن ريه (COPD) در تقريبا نيمي از موارد ناشي از عفونت‌هاي باکتريايي هستند و ساير موارد آن بر اثر ويروس‌ها و محرک‌هاي محيطي ايجاد مي‌شوند.  پژوهشگران گروه کاکرين (Cochrane) اخيرا يک فرابررسي را روي 16 مطالعه انجام دادند که همه آن‌ها به مقايسه‌ اثرات آنتي‌بيوتيک‌ها با دارونما در درمان حملات تشديد COPD مي‌پرداختند. در اين خلاصه، بر نتايج 7 کارآزمايي تاکيد مي‌شود که فقط بيماران بستري را شامل مي‌شدند.
در ميان 612 بيمار بستري (ولي نه در ICU) به علت حملات تشديد بيماري، مصرف آنتي‌بيوتيک باعث کاهش معني‌دار شکست درمان پس از 4 هفته مي‌شد (42% در مقابل 52%، تعداد مورد نياز براي درمان: 10 نفر) ولي از مرگ‌ومير ناشي از تمامي علل پيشگيري نمي‌کرد. تعريف شکست درمان در اين مطالعه اين بود: عدم بهبود يا بدتر شدن علايم، نياز به اضافه‌ کردن آنتي‌بيوتيک‌ها يا داروهاي ديگر، يا مرگ ناشي از حمله تشديد بيماري. در ميان 93 بيمار بستري در ICU به علت حملات بسيار شديد بيماري، آنتي‌بيوتيک‌ها ميزان شکست درمان را به صورت معني‌داري کاهش مي‌دادند (11% در مقابل 57%، تعداد مورد نياز براي درمان: 2 نفر) و باعث کاهش مرگ‌ومير ناشي از تمامي علل مي‌شدند (4% در مقابل 22% ، 6 نفر).
اين کارآزمايي‌هاي تصادفي‌شده به دليل تعداد اندک بيمارانشان دچار محدوديت بودند ولي کارآزمايي‌هاي مشاهده‌اي بزرگ هم از مصرف آنتي‌بيوتيک‌ها براي درمان حملات تشديد COPD در بيماران بستري حمايت مي‌کنند. راهکارها همچنين از درمان آنتي‌بيوتيکي براي آن دسته از موارد تشديد COPD که علايم خاص دارند يا به تهويه مکانيکي نياز پيدا مي‌کنند، حمايت مي‌نمايند. اين فرابررسي کاکرين نشان مي‌دهد که تمامي بيماران بستري‌شده در ICU به علت تشديد COPD بايد آنتي‌بيوتيک دريافت کنند. شواهد موجود همچنين نشان مي‌دهند که بيماران بستري‌شده در بخش (نه ICU) به علت حمله تشديد COPD، از درمان آنتي‌بيوتيکي نفع مي‌برند. البته براي تعيين زيرگروه‌هايي که بيشترين نفع را از اين درمان مي‌برند، هنوز به انجام کارآزمايي‌هاي شاهددار بيشتري نياز است.

دانشمندان کالج دانشگاهی لندن از یک ژن مرتبط با چاقی رونمایی کرده‌اند که انسان را با تحریک به گرسنگی بیشتر چاق کرده و می‌تواند راههای بالقوه جدیدی را برای مبارزه با مشکلات فزآینده سلامت جهانی ارائه کند. به گفته دانشمندان، میلیونها انسان از یک رشته سرکش دی‌ان‌ای برخوردارند که جلوی احساس سیری را گرفته و آنها را مجبور به خوردن غذاهای شیرزین و چرب می‌کند. ژن FTO که در نیمی از جمعیت جهان وجود داشته، چندین سال پیش کشف شد اما علیرغم آنکه دانشمندان می‌دانستند که این ژن باعث چاقی انسان می‌شود، شیوه عملکرد آن ناشناخته بود.
آنها اکنون دریافته‌اند که این ژن با تحریک حس گرسنگی کار کرده که می‌تواند به روشهای جدید در مبارزه با بحران چاقی کمک کند. 16 درصد جمعیت دارای دو نسخه از این دی‌ان‌ای سرکش حدود 70 درصد بیشتر از افراد فاقد آن با احتمال چاق شدن روبرو هستند. آنها تا 200 کالری اضافی در روز مصرف کرده و از تقریبا سه کیلوگرم وزن بیشتر از میانگین همتایان خود برخوردارند. همچنین برای افراد دارای این ژن رژیمها همیشه با شکست مواجه می‌شوند. حتی در افرادی که تنها یک ژن ناقص FTO را به ارث می‌برند(49 درصد جمعیت) حدود 30 درصد بیشتر احتمال چاقی وجود دارد.
محققان در پژوهش خود از مردان جوان با و بدون نقص ژنتیکی خواستند تا گرسنگی خود را پیش و پس از خوردن غذا ارزیابی کنند. سپس نمونه‌های خونی این داوطلبان برای بررسی هورمون گرلین که باعث احساس گرسنگی می‌شود، مورد آزمایش قرار گرفت. سطح این هورمون معمولا پیش از خوردن غذا بسیار بالا بوده و پس از آن کاهش می‌یابد. این در حالی بود که سطح این هورمون در افراد دارای ژن گرسنگی حتی پس از خوردن نیز نسبتا بالا باقی می‌ماند. آنها همچنین بیشتر از سایرین احساس گرسنگی می‌کردند.
در آزمایش بعدی به داوطللبان تصاویر غذاهای صرف شده توسط آنها نشان داده شد تا میزان جذابیت آنها را ارزیابی کنند. افراد دارای این ژن حتی پس از خوردن غذا نیز تصاویر کیک، شیرینی، چیپس و برگر را بسیار وسوسه کننده می‌خواندند. در گام بعدی دانشمندان از اسکنرهای ام‌آرآی برای بررسی مغز این داوطلبان استفاده کردند. بر اساس این یافته‌ها که در مجله Clinical Investigation منتشر شده، افراد دارای ژن گرسنگی در زمان تفکر در مورد غذاهای چرب و شیرین فعالیت مغزی بیشتری را نشان می‌دادند.

دانشمندان دانشگاه سالفورد دستکش ویژه‌ای طراحی کرده‌اند که ممکن است بتواند درد آرتروز دست را در بیماران تسکین دهد. حدود 130 مبتلا به روماتیسم و آرتروز با این دستکش فشرده‌سازی در یک کارآزمایی بالینی جدید درمان شده‌اند. این دستکش از پارچه خاصی ساخته شده که در زمان کشیده شدن بر دست و مفاصل فشار وارد می‌کند. تصور می‌شود که فشار باعث ایجاد یک التهاب خفیف شده که درد را تسکین می‌دهد. اگرچه دلیل این امر هنوز ناشناخته باقی مانده است. در یک کارآزمایی یکساله که از ماه سپتامبر آغاز خواهد شد، بیماران به عنوان بخشی از درمان عادی خود از این دستکش نیز استفاده کرده و درد و تسکین مفاصل آنها قبل و بعد از استفاده ارزیابی خواهد شد.

محققان،‌ دستگاه تصفیه هوایی را طراحی کرده‌اند که به راحتی روی کیف یا لباس نصب شده و می‌تواند مانند ریه مصنوعی به تصفیه هوای محیط کمک کند. آلودگی هوا از جمله مهمترین مشکلات کلانشهرها محسوب می شود و راهکارهای مختلفی برای بهبود کیفیت هوای شهرها تاکنون توسعه یافته اند. طرح مفهومی Ohita نسل آینده دستگاه تصفیه هوای قابل حمل محسوب می شود که در نقش یک جفت ریه کمکی عمل کرده و قادر به فیلتر کردن هوای محیط است. این دستگاه کوچک توسط تلفن همراه هوشمند قابل کنترل بوده و قادر به آنالیز لحظه‌یی کیفیت هوا و ارسال داده ها به گوشی تلفن کاربر است. همچنین اگر فرد در محیطی با آب وهوای پاک و سالم حضور داشته باشد، دستگاه می تواند نمونه ای از این هوا را مانند یک عکس فوری در خود ذخیره سازی کند. این دستگاه در حال حاضر یک طرح مفهومی بوده و هنوز زمان دقیقی برای تولید تجاری آن اعلام نشده است؛ این طرح به مرحله نیمه نهایی رقابت طراحی Electrolux 2013 راه یافته است.

محققان دانشگاه ویسکونسین در پژوهش جدید خود نشان داده‌اند که تزریق یک محلول قندی به زانو می‌تواند شیوه جدیدی در درمان آرتروز باشد. این پژوهش نشان داده که ترکیب قند و آب می‌تواند درد و سفتی را با تحریک سازوکار طبیعی ترمیم طبیعی بدن کاهش دهد. این محلول شیرین به‌عنوان یک محرک خفیف درون مفصل عمل کرده و عفونت سطح پائین را بوجود می‌آورد. این عفونت برای ایجاد هرگونه آسیب شدید کافی نیست اما برای تحریک آزادسازی سلول‌ها جهت کمک به ترمیم آسیب ایجاد شده توسط بیماری تاثیرگذار است.
پزشکان از محلولی شامل آب و 10 تا 25 درصد دکستروز که نوعی قند بوده، استفاده می‌کنند. کاربرد دکستروز بدان جهت بوده که ارزان، در دسترس و ایمن است و تنها یک التهاب خفیف درون مفصل زانو ایجاد می‌کند. تصور می‌شود که این درمان موسوم به درمان تکثیر با تحریک آزادسازی فیبروبلاستها که مسئول ساخت و حفظ بافتهای همبند مانند رباط‌ها هستند، کار می‌کند. فیبروبلاستها رباط‌های آسیب دیده درون زانو را ترمیم کرده و با ثابت‌تر کردن آن، ناراحتی را تسکین می‌دهد. این درمان همچنین برای بیماری‌های دیگر مانند کمردرد مزمن و آرنج تنیس‌بازان مورد آزمایش قرار گرفته است. نتایج این پژوهش در مجله Annals of Family Medicine منتشر شد است. برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک نمایید.

محقق انگلیسی دانشگاه ساوت همپتون با همکاری محققان مرکز تحقیقات آژانس سرطان (BC) کانادا روش نوینی را در کشتن سلول‌های سرطانی کشف کرده‌اند که طی آن بر خلاف درمان‌های رایج امروزی مانند پرتودرمانی، سلول‌های سالم بدن در روند درمان، سالم باقی می‌مانند. پروفسور "Chris Proud" درباره این پژوهش می‌گوید: سلول‌های سرطانی بسیار سریعتر از سلول‌های سالم رشد و تقسیم می‌شوند و این بدان معناست که این سلول‌ها برای زنده ماندن نیاز بیشتری به مواد مغذی و اکسیژن دارند. ما موفق به کشف این امر شدیم که یک ترکیب سلولی موسوم به "eEF2K" نقشی حیاتی را در کسب اجازه سلول‌های سرطانی برای استفاده از مواد غذایی ایفا می‌کند و این درحالی است که معمولا سلول‌های سالم برای ادامه بقا به این ترکیب نیازی ندارند. بنابراین با مهار عملکرد "eEFK2" ما باید بتوانیم سلول‌های سرطانی را بدون آسیب رساندن به سلول‌های سالم از بین ببریم.
آنچه که در این پژوهش پر اهمیت است، شناسایی پروتئین خاصی است که وجودش در سلول‌های سالم امری ضروری نیست، اما در بقای سلول‌های سرطانی نقش مهمی را ایفا می‌کند. شیمی درمانی و پرتودرمانی معمولا سلول‌های سالم را نیز از بین می‌برد و سایر روش‌های درمانی نیز تنها برای انواع خاصی از سرطان موثر هستند. در حال حاضر پروفسور "Proud" و همکارانش با همکاری سایر آزمایشگاه‌های دیگر مانند کارخانجات داروسازی، سعی در تولید و آزمایش داروهای مهارکننده "eEFK2" را دارند تا بتوان در آینده روش درمانی بالقوه‌ای را گسترش داد. "Proud" خاطرنشان می‌کند: سنتز پروتئین _تولید پروتئین در خود سلول_ فرآیندی اساسی محسوب می‌شود که سلول را قادر به رشد، تقسیم سلولی و عملکردهای مربوطه می‌کند. اکنون تلاش محققان در شناسایی چگونگی تاثیر این فرآیند بر ایجاد سرطان و سایر بیماری‌ها خواهد بود. این پژوهش در مجله "Cell" منتشر شده است.

محققان بزودی خواهند توانست با استفاده از لیزرهایی که سلولهای قرمز خون دارای اشکال عجیب را شناسایی می‌کنند، اختلالات خونی را به سرعت تشخیص دهند. سلولهای قرمز خون انسان معمولا دیسک مانند با یک گودی مرکزی هستند اما بیماریهایی مانند کم خونی سلول داسی شکل و مالاریا شکل آنها را تغییر می‌دهند. سلولهای خونی ذخیره شده برای انتقال خون نیز در اثر بالا رفتن سن تغییر شکل می‌دهند. محققان دانشگاه رایرسون کانادا از نور لیزر برای حرارت دادن پروتئین هموگلوبین درون سلولهای قرمز خون بدون اثرگذاری بر اطراف آنها استفاده کردند. این کار منجر به یک موج فشار فراصوت شد که به عنوان صدا برای ارائه اطلاعات در مورد اندازه و شکل سلول قابل شناسایی است.
محققان نمونه‌ای از سلولهای خون تازه را که به دلیل از دست دادن انرژی ذخیره شده‌شان به شکل میخ درآمده‌اند مورد مقایسه قرار دادند. تنها 21 سلول و سنجشهایی که چند ثانیه طول کشید برای این محققان به منظور تشخیص سلولهای عادی از سلولهای میخی کافی بود. این دستاورد می‌تواند برای آزمایش خون درون سرویسهای ذخیره مورد استفاده قرار گرفته و کیفیت انتقال خون را بالا ببرد.

محققان آمریکایی آزمایش ادراری جدیدی را توسعه داده‌اند که احتمال رد پیوند کلیه را در بیماران پیش‌بینی می‌کند. این آزمایش ادرار جدید علاوه بر تعیین احتمال رد عضو پیوندی، می‌تواند خطر رد پیوند کلیه اهدایی را چند هفته تا چند ماه قبل از آغاز نشانه‌های اصلی تشخیص دهد. دکتر «مانیکام سوتانتاریان» سرپرست تیم تحقیقاتی کالج پزشکی Weilll Cornelly تأکید می کند: در این آزمایش سه مولکول ژنتیکی در نمونه ادرار اندازه گیری می شود که امکان تشخیص دقیق رد پیوند کلیه را فراهم می‌کند.
با پیش‌بینی زودهنگام احتمال رد پیوند که می‌تواند منجر به از بین رفتن عضو اهدایی شود، پزشکان قادر به اتخاذ تدابیر درمانی جدید برای بیمار خواهند بود. آزمایش ادرار جدید همچنین می‌تواند به پزشکان برای تعیین دوز دقیق داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی که برای عدم رد عضو پیوندی تجویز می شود، کمک می کند. این آزمایش ادراری جدید، مدیریت دقیق وضعیت بیماران تحت عمل پیوند و تجویز داروهای مورد نیاز در صورت احتمال خطر رد پیوند را امکانپذیر می کند. نتایج این دستاورد تحقیقاتی در مجله The New England Journal of Medicine منتشر شده است.

محققان بیمارستان دانشگاهی "Hackensack" در آمریکا پس از انجام یک پژوهش، تاثیر دارویی جدید را برای مبارزه با لنفوم سلول مانتل _ نوعی سرطان متهاجم که اغلب به علت مقاومت در مقابل درمان‌ها کشنده محسوب می‌شود_ ثابت کردند؛ این دارو توانست پیشرفت بیماری را در یک چهارم بیماران متوقف کند. دکتر "Andre Goy" با انجام تحقیقی بر 134 بیمار دریافت که 26 درصد از بیماران به داروی "رولیمید Revlimid" پاسخ درمانی قابل انتظاری را نشان داده‌اند. طبق گزارش سازمان غذا و داروی آمریکا، 9 بیمار نیز پس از پایان رویه درمانی با این دارو، کاملا درمان شده بودند. پیش از انجام این تحقیق، تمامی بیماران تحت شیمی درمانی قرار گرفته بودند و وضعیت بیماریشان هیچ تغییری نکرده بود؛ نه درمان شده و نه پیشرفت کرده بود.
بر اساس گزارش موسسه ملی سلامت آمریکا، عوارض جانبی این دارو شامل کاهش گلبول‌های سفید و پلاکت‌ها، کم خونی، اسهال، تهوع، بثورات جلدی و خستگی است. لنفوم نوعی سرطان است که سلول‌های سفید خونی خاصی را موسوم به "لنفوسیت" تحت تاثیر قرار می‌دهد. لنفوم سلول مانتل نوع خاصی از بیماری است که معمولا در گره‌های لنفاوی، طحال، مغز استخوان و خون یافت می‌شود. این بیماری که معمولا در مردان 60 سال به بالا رخ می‌دهد نادر اما کشنده است و معولا شانس بقای آن چهار الی پنج سال است. از علائم این بیماری کاهش اشتها و وزن، تب، عرق شبانه، تهوع و استفراغ، دردهای شکمی و احساس ناراحتی به علت بزرگ شدن لوزه‌ها را می‌توان نام برد. "رولیمید" که با تحریک سیستم ایمنی با این سرطان مقابله می‌کند، در حال حاضر برای افرادی مورد تایید قرار گرفته که بیماریشان عود کرده است.

بررسي‌هاي تازه نشان مي‌دهد زناني که به‌منظور کاهش وزن در مدت دو سال، پروتئين بيشتري مصرف مي‌کنند، ميزان بيشتري وزن کم مي‌کنند. محققان با آناليز يافته‌هاي حاصل از پيگيري 1824 زن ميانسال (60-40 ساله)، و با در نظر گرفتن عواملي چون تحصيلات، تغييرات وزن و ‌مصرف پروتئين براي پيشگيري از افزايش وزن،‌ دريافتند زناني که قادر بودند منابع خوب پروتئيني را به درستي شناسايي کرده و درصد بيشتري از انرژي روزانه خود را از رژيم غذايي پرپروتئين تامين کنند، در مدت دو سال، در کاهش وزن موفق‌تر بودند.

نتایج پژوهش‌های جدید نشان دادکمبود خواب در نوجوانان مرتبط با تغذیه نامناسب در آنهاست. براساس مطالعات جدید، محققان دریافتند افرادی که بی‌نظمی در استراحت و خواب خود دارند به دلیل این است که در انتخاب مواد غذایی با مشکل مواجه هستند و کمبود خواب با تغذیه نامناسب در ارتباط است. لورن هیل، استادیار پزشکی در استونی بروک دانشکده پزشکی در ایالات متحده اظهار کرد: این مسئله می‌تواند کلیدی برای درک ارتباط بین خواب و چاقی باشد. وی افزود: نوجوانان خواب آلود به طور متوسط از مواد غذایی نامناسب استفاده می‎کنند. محققان دریافتند آن دسته از نوجوانانی که خواب کمتر از هفت ساعت در شبانه‌روز دارند احتمال بیشتری دارد که در هفته برای دو یا چند بار فست فود مصرف کرده‌اند و احتمال کمتری دارد غذاهای سالم مانند میوه‌ها و سبزیجات مصرف کرده باشند. آکادمی اطفال آمریکا توصیه می‌کند نوجوانان باید بین 9 تا 10 ساعت خواب شبانه داشته باشند.

پژوهشگران مي‌گويند مصرف آنتي‌کولينرژيک‌هاي طولاني‌اثر(LAAs) و آگونيست‌هاي بتا طولاني‌اثر (LABAs) با افزايش خطر حوادث قلبي- عروقي در بيماران سالمندي که مبتلا به COPD هستند، همراه است. محققان با شناسايي بيماران مبتلا به COPD 66 سال به بالا که نزديک 27000 نفرشان دچار مشکلات قلبي عروقي بودند دريافتند، استفاده اخير از LABAs و LAAs با خطر بالاتر حواث قلبي- عروقي (نسبت شانس به ترتيب 31/1 و 14/1) در قياس با گروه شاهد، با هيچ تفاوت قابل‌ملاحظه‌اي بين LABAs و LAAs همراه است. به‌نظر مي‌رسد که اين خطر 3-2 هفته بعد از شروع درمان در بالاترين حد خود باشد. محققان يادآور مي‌شوند که LABAs محرک سمپاتيک و LAAs مهارگر پاراسمپاتيک هستند که هر دو عملکرد منجر به افزايش خطر آريتمي، ايسکمي ميوکارد و سکته مي‌شوند.

بزرگسالان چاق و يا دچار اضافه‌وزن مي‌توانند با کاهش وزن، علايم بيماري ريفلاکس مري به معده (GERD) خود را بهبود بخشند. اين در حالي است که چاقي مجدد حتي به ميزان کم مي‌تواند سبب تشديد علايم بيماري‌شان شود. اين مطلب حاصل انجام مطالعه‌اي روي 213 بيمار چاق و داراي اضافه‌وزن است که در يک برنامه کاهش وزن شرکت کرده بودند و سپس يک پرسشنامه را در ماه ششم و دوازدهم پر کردند. مشخص شد کاهش وزن قابل‌توجه در مدت 6 ماه با کاهش معني‌داري در متوسط نمره GERD و همچنين کاهش معني‌دار در نسبت افراد مبتلا به اين بيماري همراه است. (16% در مقابل 38%). براساس اين مطالعه، متوسط نمره GERD در 172 نفري که مجددا در مدت 12 ماه دچار افزايش وزن شده‌بودند، به‌طور قابل‌توجهي افزايش داشت. خبر خوب اينکه، افزايش فعاليت جسمي در زنان، مستقل از تغييرات وزن، سن يا رژيم غذايي، با کاهش GERD همراه است.

مصرف منظم آسپرین خطر ابتلا به بیشترین انواع سرطان روده بزرگ راکاهش می‌دهد. براساس تحقیقات جدید افرادی که حداقل دو بار در هفته آسپرین مصرف می‌کنند در مقایسه با افرادی که اغلب یا هیچ‌وقت آسپرین مصرف نمی‌کنند طی دوره‌ای 28 ساله، 27درصد کمتر به سرطان روده بزرگ مبتلا می‌شوند. با این وجود مصرف منظم آسپرین موجب کاهش خطر گسترش سرطان روده بزرگ با جهش در ژن BRAF نمی‌شود و حدود 10تا 15 درصد سرطان روده به دلیل جهش این ژن است.
نتایج این تحقیق نشان می‌دهد در سرطان روده با جهش در ژنBRAF حساسیت به تاثیرات آسپرین کمتر است. محقق این تحقیق دکتر" اندرو.تی.چان "متخصص گوارش در بیمارستان عمومی ماساچوست اظهار کرد: مهمترین مسئله، مشخص شدن افرادی است که سرطان آنان به دلیل جهش ژن BRAF است و افرادی که در معرض خطر سرطان خاص روده هستند مصرف منظم آسپرین مزیتی برای آنان ندارد. علیرغم شواهد موجود در افزایش مصرف منظم آسپرین، این دارو به‌طورکلی برای پیشگیری از سرطان پیشنهاد نمی‌شود. مصرف آسپرین با خطراتی از جمله خطر خونریزی معده همراه است بنابراین باید مشخص شود آسپرین برای چه افرادی مفید محسوب می‌شود. وی در ادامه افزود: افراد برای استفاده از آسپرین ابتدا باید با پزشک مشورت کنند.
این تحقیق بر روی 127 هزار نفر انجام شد و از سال 1980تا سال 2012 به طول انجامید و در این زمان سرطان 1226 از شرکت کنندگان گسترش یافت. محققان افزودند: در این تحقیق افرادسفید پوست مورد بررسی قرار گرفتند که باید در گونه‌های مختلف جمعیتی نیز بررسی شوند. همچنین نتایج این پژوهش نشان داد در افراد مبتلا به سرطان روده بزرگ مصرف آسپرین در طول زنده ماندن فرد تاثیری ندارد. این تحقیق در نشریه انجمن پزشکی آمریکا منتشر شده است.

نتایج یک پژوهش 740 ساله نشان داده که آزمایشات ژنتیکی می‌توانند امکان ابتلای دائمی کودکان به آسم را پیش‌بینی کنند. تحقیقات دانشمندان دانشگاه دوک تغییرات ژنتیکی را شناسایی کرده که امکان تبدیل آسم کودکی به یک عارضه مادام‌العمر را تا 36 درصد افزایش می‌دهند. نتایج این پژوهش نشان داده که آزمایشات ژنتیکی ممکن است راه مفیدی در پیش‌بینی خطر آسم مادام‌العمر در آینده باشد. اما پژوهشگران تاکید کرده‌اند که این نتایج هنوز به حد کافی برای استفاده در آزمایشات بالینی پیشرفته نیستند.
حدود نیمی از کودکان مبتلا به آسم تا زمان بلوغ یا بزرگسالی علائم آن را از دست می‌دهند. اما در حال حاضر هیچ آزمایشی برای پیش‌بینی اینکه چه افرادی ممکن است بهبود یافته و چه افرادی برای همیشه به آن مبتلا خواهند ماند، وجود ندارد. دانشمندان چندین تغییرات تک حرفی در کد ژنتیکی را شناسایی کردند که هر کدام یک خطر کوچک افزایش ابتلا به آسم را به همراه دارند.
این پژوهش جدید 15 مورد از این تغییرات را بررسی کرده و محققان از آنها جهت تعیین امکان خطر برای یکایک کودکان استفاده کردند. در این پژوهش، بطور کل 880 کودک برای یک دوره 38 ساله مورد ارزیابی قرار گرفتند. افرادی که از امکان خطر بالاتر ژنتیکی برخوردار بودند، زودتر از سایرین به آسم ابتلا پیدا کردند. آنها همچنین 36 درصد بیشتر با احتمال مادام‌العمر شدن این شرایط روبرو بودند. طبق یافته‌های این تحقیق همچنین کودکان با امکان خطر ژنتیکی بالاتر بیشتر احتمال ابتلا به اختلال عملکرد ریه و بستری شدن در بیمارستان را دارند. این پژوهش در مجله Lancet Respiratory Medicine منتشر شده است.

از آن‌جا که التهاب و بيش‌پاسخ‌دهي راه‌هاي هوايي حتي در مواقع بي‌علامتي مبتلايان به آسم وجود دارد، راهکارهاي برنامه ملي پيشگيري و آموزش آسم (NAEPP) مصرف روزانه کورتون استنشاقي را براي تمام مبتلايان به آسم پايدار توصيه مي‌کند. در يک کارآزمايي چندمرکزي 9 ماهه با شاهد دارونما، 342 بزرگسال مبتلا به آسم خفيف تا متوسط تحت کنترل با دوز پايين کورتون استنشاقي (80 ميکروگرم بکلومتازون 2 بار در روز)، به صورت تصادفي تحت يکي از اين سه رويکرد قرار گرفتند:
- ارزيابي توسط پزشک هر 6 هفته با استفاده از نمرات علايم و حداکثر حجم بازدمي در يک ثانيه (FEV1) بر اساس راهکارهاي NAEPP - اندازه‌گيري سطح اکسيد نيتريک استنشاقي هر 6 هفته - ارزيابي مبتني بر علايم و تجويز کورتون استنشاقي فقط در صورت لزومِ مصرف دوزهاي نجات‌بخش (rescue) سالبوتامول
در ميان اين 3 گروه تفاوت معني‌داري از نظر زمان اولين حمله باليني تشديد آسم مشاهده نشد. در گروه ارزيابي مبتني بر علايم، ميزان کلي مصرف کورتون استنشاقي به صورت معني‌داري پايين‌تر بود. متقاعد کردن مبتلايان به آسم براي دريافت هرروزه داروهايشان دشوار است و عدم پايبندي به درمان علت اصلي حملات تشديد بيماري محسوب مي‌شود. به علاوه، اکثر پزشکان مراقبت‌هاي اوليه به صورت روتين دوز کورتون استنشاقي را بر اساس اندازه‌گيري‌هاي مکرر FEV1 و پرسش‌نامه‌هاي رسمي علايم، تعديل نمي‌کنند. اين مطالعه در تاييد مطالعات قبلي است که نشان مي‌دادند مصرف «در صورت نيازِ» کورتون‌هاي استنشاقي به شرط آموزش و انگيزه کافي بيماران براي دريافت روتين کورتون استنشاقي به همراه سالبوتامول، يک گزينه درماني جالب توجه است. از آن‌جا که در آمريکا هيچ نوع اسپري ترکيبي کورتون و سالبوتامول وجود ندارد، بيماران مجبورند هميشه هر دوي اين اسپري‌ها را همراه داشته باشند. با اين حال ارزيابي‌کنندگان اين پژوهش معتقدند که در حال حاضر به دليل عدم انجام کارآزمايي‌هاي مقايسه‌اي طولاني‌مدت، اطلاعات کافي براي تغيير درمان فعلي مبتني بر راهکارهاي NAEPP وجود ندارد.

براساس تازه‌ترين تحقيقات، آدنوتانسيلکتومي باعث بهبود علايم و کيفيت زندگي کودکان مبتلا به آپنه انسدادي حين خواب مي‌شود. اين درحالي است که آدنوتونسيلکتومي سبب بهبود وضعيت عملکردي و افزايش تمرکز و توجه در اين کودکان نمي‌شود. در يک بررسي محققان تقريبا 450 کودک 9-5 ساله مبتلا به آپنه انسدادي حين خواب را به‌طور اتفاقي به دو گروه تقسيم کردند. گروهي از اين کودکان تحت آدنوتونسيلکتومي و گروهي ديگر تحت مراقبت قرار گرفتند. در مدت 7 ماه، تغيير در نمره توجه و عملکرد بيماران در هر دو گروه تفاوت قابل‌ملاحظه‌اي نداشت. با اينحال، کودکاني که تحت آدنوتونسيلکتومي قرار گرفته بودند در مقايسه با گروه نظاره و مراقبت، در کنترل علايم آپنه، پلي‌سومنوگرافي، رفتار و کيفيت زندگي نمرات بهتري دريافت کردند. بررسي‌ها نشان مي‌دهد آدنوتونسيلکتومي هم براي کودکان چاق و هم براي کودکان غيرچاق مزاياي زيادي دارد اما کودکان چاق نياز به مراقبت‌هاي بيشتري پس از جراحي دارند.

یک طراح از سانفرانسیکو، تدبیر هوشمندانه‌ای برای خودداری افراد تحت رژیم از خوردن بیسکوییت و تنقلات چاق‌کننده کرده است. وی دستگاه «امنیت آشپزخانه» را طراحی کرده که یک ظرف پلاستیکی است با دری که با استفاده از چنگک‌های کوچک در جای خود قفل می‌شوند. در این ظرف برای یک مدت زمان تعیین شده (از یک دقیقه تا 10 روز) بسته مانده و تا زمانی که زمان‌سنج به اتمام نرسیده باشد، باز نخواهد شد.
دیوید کریپندورف 39 ساله بدین جهت این دستگاه را طراحی کرده که همیشه از همسرش می‌خواسته تنقلات را در جایی پنهان کند تا وی بتواند به رژیم سلامت خود ادامه داده و در برابر وسوسه‌اش خویشتن‌داری کند؛ اما از آنجایی هیچگاه نمی‌توانسته جلوی خود را بگیرد این ایده خلاقانه به ذهنش رسیده تا تنقلات دلخواهش را تا بعد از شام از خود دور نگهدارد.
این ظرف تا پایان زمان تعیین شده باز نخواهد شد و حتی بیرون آوردن باتری‌های آن نیز کاری از پیش نخواهد برد. به گفته کریپندورف تنها راه وارد شدن به ظرف شکستن آن است. البته کاربران از یک زمان پنج ثانیه‌ای برای تصحیح زمان تعیین شده خود برخوردارند. امنیت آشپزخانه در حال حاضر در سایت کیک‌استارتر برای جمع‌آوری سرمایه جمعی فهرست شده است. اگر سرمایه به حد مطلوب 19 هزار و 400 پوند برسد، کریپندورف این محصول را با قیمت 18 پوند در ماه سپتامبر عرضه خواهد کرد.

محققان آمریکایی دستگاه تشخیصی جدید را توسعه داده اند که امکان تشخیص سریع بیماری یا ویروس های مختلف را از طریق یک قطره خون فراهم می کند. موسسه تکنولوژی نیوجرسی (NJIT) دستگاهی مبتنی بر نانو لوله های کربنی توسعه داده اند که در یک روش غیر تهاجمی و بسیار سریع، شناسایی سلول های انفرادی با قدرت تفکیک پذیری بالا را امکان‌پذیر می کند.
در این دستگاه از چندین حسگر استفاده شده است که با ریختن یک قطره مایعات بدن مانند خون یا بزاق بر روی قسمت فعال دستگاه، امکان اندازه گیری خواص الکتریکی سلول ها را فراهم می کند. فناوری استاندارد نیمه هادی اکسید فلزی مکمل (CMOS) برای ساخت این دستگاه مورد استفاده قرار گرفته و امکان مقیاس پذیری در حد چند نانومتر را فراهم می کند. فواصل دستگاه حدود شش میکرون معادل یا کوچکتر از یک سلول است. نانو لوله های کربنی در این دستگاه، ساختارهای بسیار محکم و رسانا با قطر یک نانومتر هستند که برای اندازه گیری خواص الکتریکی یا الگوهای سلولی، بررسی تفاوت این خواص بین انواع مختلف سلول مورد استفاده قرار می گیرند.

محققان آمریکایی واکسن جدیدی تولید کرده اند که از ذرات غبار طلا برای تقویت سیستم ایمنی بدن استفاده می کند. در روش های سنتی از ویروس کشته یا ضعیف شده برای تولید واکسن استفاده می شود، اما محققان در این شیوه ای نوین از نانو ذرات طلا برای تولید واکسن استفاده کرده اند. ریز ذرات طلای به کار رفته در این واکسن با تقلید عملکرد یک ویروس و حمل پروتئین ها به سلول های ایمنی خاص، باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می شوند. نانو ذرات طلا در آزمایشگاه با پروتئین خاصی که روی سطح ویروس سن سیشیال تنفسی (RSV)‌ می نشیند، پوشش داده شدند؛ این ویروس سالانه 65 میلیون نفر را مبتلا کرده و باعث مرگ صدها کودک و سالمند می شود.
اثرات مضر ویروس RSV ناشی از پروتئین خاصی به نام پروتئین F‌ است که سطح ویروس را می پوشاند. این پروتئین امکان ورود ویروس به داخل سلول، چسبیدن سلول ها به یکدیگر و دشوارسازی تشخیص ویروس را فراهم می‌کند. تاکنون واکسنی که قادر به انتقال پروتئین F به سلول های ایمنی خاص و بخاطرسپاری آنها به عنوان یک عامل مهاجم باشد، تولید نشده است؛ اما محققان دانشگاه واندربیلت موفق به تولید نانومیله های طلای فوق کوچکی شده اند که از لحاظ شکل و اندازه کاملا شبیه ویروس RSV‌ هستند. نانومیله های طلا از طریق خواص شیمیایی و فیزیک منحصر به فرد خود با پروتئین F این ویروس پوشش داده شده و سپس توانایی آنها برای انتقال پروتئین به سلول های ایمنی خاص بدن مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج به دست آمده نشان می دهد، نانومیله های طلا علاوه بر انتقال موفق پروتئین F، خطری برای سلول های انسان ایجاد نکرده و از مزایایی ایمنی بالاتری برخوردار هستند. با توجه به تطبیق پذیری نانومیله های طلا، محققان معتقدند که قابلیت آنها تنها به ویروس RSV محدود نمی شود؛ گام بعدی این مطالعه، آزمایش کارآیی یا عدم کارآیی این واکسن در داخل بدن انسان است. نتایج این مطالعه در مجله Nanotechnology منتشر شده است.

محققان دانشگاه لویولا آمریکا طی پژوهشی دریافتند که مصرف مکمل‌های ویتامین D در زنان مبتلا به دیابت نوع دو که علایم افسردگی را نیز از خود بروز داده‌اند با کاهش چشمگیر فشار خون، بهبود حالات روانی و همچنین کاهش اندکی وزن مرتبط است. به گفته دکتر "سو پن کوفر" سرپرست این پژوهش، مکمل‌های ویتامین D به طور بالقوه‌ای درمان آسان و مقرون به صرفه‌ای محسوب می‌شوند که البته باید سودمندی قطعی آنان بر افسردگی و عوامل خطر بیماری‌های قلبی و عروقی در بین زنان دیابتی، با انجام مطالعات وسیع و آزمایشات کنترل شده تصادفی تایید صد درصد شود.
وقوع دیابت در زنان با عواقب بیشتری نسبت به مردان همراه است که شاید بتوان افسردگی را علت این امر دانست زیرا که 25 درصد از زنان دیابتی به افسردگی نیز مبتلا می‌شوند. افسردگی توانایی بیمار را در انجام کارهایی برای کنترل بیماری‌اش نظیر خوردن صحیح، ورزش و انجام مراقبه مختل می‌کند. علاوه بر این نیز بیماران مبتلا به دیابت به‌طور خاص در خطر بالایی از کمبود یا فقدان ویتامین D قرار دارند که از علل شایع آن می‌توان از چاقی، جهش‌های ژنتیکی یا عدم مواجهه با نور خورشید نام برد.

مطالعات جدید پژوهشگران حاکی از آن است که بیماری کبد ممکن است احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی را افزایش دهد. نتایج مطالعه جدیدی ارتباط بین بیماری شایع کبد چرب را با چاقی و افزایش خطر احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی نشان می‌دهد. در کبد افراد مبتلا به بیماری کبد چرب، چربی انباشته می‌شود که ممکن است باعث ایجاد زخم و التهاب در کبد شده و به یک بیماری کشنده تبدیل شود. دکتر راجیو شابرا، متخصص گوارش مرکز مدیریت بیماری‌های شهر کانزاس آمریکا اظهار کرد: بر اساس این تحقیق جدید توصیه می‌شود بیماران مبتلا به عروق کرونر به لحاظ بیماری کبد نیز بررسی شوند.
بیماری عروق کرونری یک بیماری فراگیر قلبی است که در آن سرخرگ‌های کرونری تنگ و باریک شده و عضلات قلب از رسیدن خون و اکسیژن کافی محروم می‌شوند. محققان با بررسی سی‌تی‌اسکن 400 بیمار دریافتند احتمال ابتلا به بیماری عروق کرونری در بیماران مبتلا به کبد چرب بیشتر است. همچنین کبد چرب در ابتلا به بیماری عروق کرونری از سایر عوامل خطر مانند استعمال دخانیات، فشار خون بالا، دیابت، کلسترول بالا، سندروم متابولیک و ... موثرتر است. تغییر در رژیم غذایی، ورزش و کنترل بیماری به طور مرتب از راه‌های کنونی درمان کبد چرب محسوب می‌شود. نتایج این تحقیق تا زمان انتشار در مجله پزشکی باید مقدماتی در نظر گرفته شود.

ويروسي كه تاكنون براي كنترل بيماري آبله به‌كار مي‌رفت، قابليت كاهش عوارض سرطان كبد و افزايش طول عمر مبتلايان به اين بيماري كشنده را دارد.  نمونه‌اي از اين ويروس كه با استفاده از مهندسي ژنتيك توليد شده و به نام جي‌ايكس ۵۹۴ مشهور است، مي‌تواند عوارض سرطان كبد را تا اندازه عوارض سرماخوردگي كاهش دهد و ميانگين عمر مبتلايان به اين بيماري را تا سه برابر افزايش دهد. در مطالعاتي كه توسط محققان دانشگاه ليدز انجام گرفت، ۳۰ نفر از مبتلايان به بيماري هپاتوسلولار (نوعي سرطان كبد) در قالب دو گروه مورد آزمايش قرار گرفتند و مقادير متفاوتي از ويروس اصلاح شده، در عرض يك ماه به طور مستقيم به كبد آن‌‌ها تزريق شد. گروه اول كه ميزان كمتري از ويروس را دريافت كرده‌ بودند، به طور متوسط ۷/۶ ماه و گروهي كه مقدار بيشتري از ويروس را دريافت كردند به طور متوسط ۱/۱۴ ماه به زندگي خود ادامه دادند.  دو نفر از بيماران كه مقادير بسيار زيادي از ويروس را دريافت كردند، پس از گذشت دوسال از درمان، هنوز هم به زندگي خود ادامه مي‌دهند. اين در حالي است كه بر اساس تحقيقات قبلي، موثرترين درمان اين بيماري كه سورافنيب نام دارد، طول عمر بيماران را حداكثر تا سه ماه افزايش مي‌دهد.
نكته جالب توجه اين است كه ويروس جي‌ايكس علاوه بر تومور سرطاني كبد، به هر تومور سرطاني ديگري كه خارج از كبد وجود دارد نيز حمله مي‌كند.  محققان بر اين باورند كه با تزريق مستقيم اين ويروس به جريان خون، مي توان انواع سرطان را درمان كرد.  تا كنون بيش از ۲۰۰ نفر از مبتلايان به انواع سرطان‌ها از جمله سرطان كليه و پوست، توسط اين ويروس درمان شدند ، اما بدن تمام آن‌ها نسبت به درمان عكس‌العمل مثبت نداشته و هنوز علت عدم تاثير اين ويروس در بدن برخي از بيماران مشخص نشده است. اين شيوه درماني جديد در مقايسه با شيمي‌درماني اثرات سوء كمتري براي بيماران دارد و عوارض جانبي آن نيز ناچيز است. در صورتي كه اثبات شود اين شيوه درماني در درازمدت موثر است، ظرف ۵ سال نمونه تجاري آن در اختيار بيماران قرار خواهد گرفت. گزارش كامل اين تحقيقات در شماره اخير نشريه نيچر مديسين (Nature Medicine) به چاپ رسيده است.

نوعی واکسن که از نیروی الکتریسیته برای بازکردن راه به درون سلول‌های سیستم ایمنی استفاده می‌کند، می‌تواند درمان ‌آسم را دستخوش انقلاب کند. واکسن "فوق‌شارژشده" سیستم ایمنی را قادر می‌سازد بر آلرژی غبار کرم‌ ریز غلبه کند. این آلرژی یکی از عوامل اصلی بروز حملات اسم است. واکنش بیش از حد سیستم ایمنی به مدفوع حشرات ریز و ترشح هیستامین شیمیایی موجب بروز حملات آسم می‌شود. هجوم هیستامین منجر به ورم و تحریک مسیرهای هوایی می‌شود و مشکلات تنفسی و حملات آسم را به دنبال دارد.
واکسن کنونی علیه آسم نوعی ایمن‌درمانی است که در آن بیمار تزریق‌های چندگانه مقادیر کم پروتئین مضر غبار کرم ریز را دریافت می‌کند. ایده جدید این است که سیستم ایمنی به پروتئین عادت می‌کند، بنابراین دیگر واکنش بیش از حد نشان نمی‌دهد. این امر همچنین تولید سلول‌های کمکی را موجب می‌شود که واکنش بیش از حد را تعدیل می‌کنند؛ با این حال، این درمان زمانبر بوده و شامل 50 تا 80 تزریق طی پنج سال است. 
به عنوان یک جایگزین، دانشمندان واکسنی را ساخته‌اند که به جای داشتن پروتئین واقعی غبار کرم ریز، حاوی مقادیر بسیار کوچک دی ان ای این پروتئین است. این دی ان ای شامل دستورالعمل‌هایی برای "ساختن" پروتئین مزبور است. با تکنیک جدید، دی ان ای به درون بدن تزریق می‌شود و در آن‌جا سلول‌های ایمنی آن را جذب می‌کنند. این سلول‌ها سپس خود با استفاده از دستورالعمل‌های دی ان ای، این پروتئین را تولید می‌کنند. این موضوع به سیستم ایمنی امکان خوگرفتن به پروتئین و تولید سلول‌های کمکی را می‌دهد و همچنین منجر به محافظت از بدن در فقط یک تزریق به جای تعداد زیادی تزریق، می‌شود. با این حال، تمامی سلول‌ها توسط یک لایه حفاظتی به نام «غشای پلاسما» پوشیده می‌شوند. واکسن‌های پیشین در تلاش برای نفوذ به این سپر بودند.
دانشمندان تایلندی درست پس از شلیک پالس‌های الکتریکی از خلال پوست، آلرژی‌های غبار کرم ریز را با واکسن دی ان ای به موش‌ها تزریق کردند. این پالس‌ها غشای بیرونی محافظتی را که سلول‌های سیستم ایمنی را مصون نگه می‌دارد، می‌شکنند. نتایج نشان داد که پس از یک تزریق الکتریکی، سطوح سلول‌های کمکی در مقایسه با واکسن معمولی، 40 برابر بیشتر بود. تیم علمی حاضر در این پروژه اطمینان دارد که این فناوری در خصوص انسان‌ها نیز کارآمد خواهد بود. جزئیات این تحقیق در Immunology Letters منتشر شد.

هنگام احساس لذت نقاط مختلف مغز تحريك مي شوند. محققان دانشگاه پنسيلوانيا به تازگي دريافته اند كه مي توان از طريق چشم، ميزان لذت احساس در مغز را اندازه گيري كرد و براي نيل به اين هدف، اقدام به ساخت يك دستگاه ساده چشم پزشكي كرده اند. مراحل اوليه اين بررسي به واكنش مغز به انواع خوراكي ها اختصاص داده شده است. مهمترين كاربرد اين روش در مورد بررسي علل چاقي و كنترل اشتهاي افراد است. در اين روش ميزان افرايش انتقال دهنده عصبي دوپامين در شبكيه، هنگام مشاهده خوراكي هاي خوشمزه و تحريك ناحيه مغزي اندازه گيري مي شود؛ اين كار با استفاده از چند الكترود كه روي پوست اطراف ناحيه چشم قرار داده مي شود صورت مي گيرد.
دوپامين به تركيبي گفته مي شود كه در بدن انسان قرار دارد و مهمترين وظيفه آن انتقال سيگنال هاي عصبي است. در ادامه تحقيقات آمده است كه مي توان اثرات متفاوتي را در ارتباط با دوپامين بررسي كرد. يكي ديگر از موارد بررسي شده در اين آزمايش، تاثير انتظار پاداش در فرد بر روي ميزان دوپامين بوده است.آگاهي از ميزان تحريك مغز با استفاده از عوامل مختلف، به كمك روش هاي تصويربرداري پيشرفته امكان پذير است. نتايج اين تحقيقات در شماره اخير نشريه Obesity به چاپ رسيده است.

دود دسته سوم سيگار در واقع بقاياي سمي برجاي مانده از دود سيگار است كه پس از ناپديد شدن دود سيگار بر روي تمامي سطوح باقي مي ماند. نتيجه يك تحقيق كه توسط محققان آزمايشگاه ملي لورانس بركلي در دانشگاه كاليفرنيا انجام شده است ، نشان داد كه اين بقاياي سمي با گذشت زمان مضرتر نيز مي شود. لارا گوندل يكي از محققان اين آزمايشگاه گفت: اين اولين مطالعه اي است كه نشان مي دهد دود دسته سوم سيگار به اين اندازه مضر و جهش زا است. به گفته محققان، برخي از مولفه هاي شيميايي موجود در دود دسته سوم سيگار از جمله قويترين مواد سرطانزاي موجود است.
نتايج اين مطالعه نشان مي دهد زماني كه سطوح با فرش و غيره پوشيده مي شود خطر ناشي از بقاياي دود سيگار براي سلامتي به ويژه براي كودكان جدي ترمي شود.
محققان با انجام يك سري آزمايش ها متوجه شدند كه دود دسته سوم سيگار موجب شكسته شدن رشته هاي دي.ان.اي و آسيب طولاني مدت به دي.ان.اي شده و موجب جهش ژنتيكي مي شود. تا پيش از اين مطالعه، سميت دود دسته سوم سيگار به خوبي معلوم نشده بود. مردم از طريق تنفس، خوردن و يا تماس هاي پوستي در معرض دود دسته سوم سيگار قرار مي گيرند. محققان دود دسته سوم سيگار را بسيار موذي مي دانند چرا كه رها شدن از آنها بسيار دشوار است. پيش از اين مطالعات نشان داده بود كه حتي پس از گذشت دو ماه از خروج فرد سيگاري از خانه هنوز مي توان آثار بقاياي دود سيگار را در گرد و غبار و سطوح خانه مشاهده كرد. روش هاي متعارف پاكيزگي خانه مانند استفاده از جارو برقي، پاك كردن و تهويه مطبوع تاثيري در كاهش ميزان اين ذرات ندارد.
اين مطالعه نشان داد كه براي كاهش ميزان بوي ناشي از دود سيگار مي توان كارهايي راانجام داد اما از بين بردن كامل آثار اين دود بسيار دشوار است اما بهترين راه حل استفاده از مواد جايگزين مانند تعويض فرش و رنگ زدن مجدد است. محققان در اين مطالعه براي تهيه نمونه ، نوارهاي كاغذي را در اتاق افراد سيگاري قرار دادند. در اين مطالعه محققان دو نمونه حاد و مزمن را مورد بررسي قرار دادند. نمونه حاد به نمونه اي گفته مي شد كه براي ۲۰ دقيقه در معرص دود پنج سيگار قرار مي گرفت. و نمونه هاي مزمن براي ۲۵۸ ساعت در طول ۱۹۶ روز در معرض دود سيگار قرار مي گرفتند. در طول اين مدت، اتاق ها نيز حدود ۳۵ ساعت تهويه مي شدند. محققان پي بردند كه در نمونه هاي مزمن سطوح آسيب دي.ان.اي بيشتر بود. اين مطالعه نشان داد كه ۴/۰ درصد از تغييرات ايجاد شده در سلول هاي انساني در اولين ساعت قرار گرفتن در معرض دود سيگار اعمال مي شود كه اين ميزان در طول سه ساعت ۱۰ برابر افزايش مي يابد. يافته هاي اين مطالعه در مجله Mutagenesis منتشر شده است.

تشخيص بيماران مبتلا به سل همواره معضل بزرگي براي پزشکان به حساب مي‌آمده است، چراکه کشت اين باکتري روندي زمان‌بر است. به‌همين دليل يک روش تشخيصي که نياز به انجام کشت ميکروبي نداشته باشد، مي‌تواند کمک بسيار بزرگي در روند تشخيص اين بيماري باشد. پژوهشگران دانشگاه‌ هاروارد به تازگي روشي به‌عنوان بارکدگذاري مغناطيسي ابداع کرده‌اند که اقدام به شناسايي توالي اسيدهاي نوکلئيک در ژن باسيل سل مي‌کند. اين روش که بر پايه واکنش زنجيره پلي‌مراز طراحي شده است باعث به دام افتادن توالي‌هاي ژني برروي نانو پروب‌هاي مغناطيسي مي‌شود. به اين ترتيب، ژن‌هاي مزبور نشان‌دار مي‌شود و امکان شناسايي آنها با رزونانس مغناطيسي هسته‌اي وجود دارد.
تمام اجزاء مورد نياز براي اين آزمايش بر روي يک کارتريج کوچک و مايع سوار مي‌شوند. کل زمان مورد نياز براي تشخيص باسيل سل با اين روش حدود 5/2 ساعت تخمين‌زده مي‌شود. دقت تشخيصي آن در يک مطالعه باليني برروي بيماران مبتلا به سل به اثبات رسيده است. با توجه به هزينه اندک اين روش تشخيصي و نيز سرعت بالاي آن، پژوهشگران معتقدند در آينده‌اي نه چندان دور اين روش جايگزين روش‌هاي فعلي در تشخيص بيماري سل مي‌شود.

برگزار کننده: مرکز تحقیقات نفرولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران
زمان برگزاری: ۵ الی ۷ تیر ۱۳۹۲
مکان برگزاری: تهران، مجتمع بیمارستانی امام خمینی

دانشمندان دریافتند پروتئینی که امکان می‌دهد مارماهی ژاپنی Anguilla japonica در تاریکی به شکل سبز درخشان ظاهر شود، به پزشکان در ارزیابی عملکرد کبد انسان کمک می‌کند. تیمی از «موسسه علوم مغزی Riken» در ژاپن به رهبری دکتر آتسوشی میاواکی و آکیکو کوماگای، نام این پروتئین را UnaG نهاده‌اند که نشان‌دهنده «پروتئین سبز Unagi» است.
اولین پروتئین فلورسنت شناخته‌شده در مهره‌داران یافت می‌شود و فقط هنگامی درخشان است که با بیلی‌روبین طبیعی موجود در عضلات این نوع مارماهی ترکیب شود. در انسان‌ها شکستن هموگلوبین خون بیلی‌ر‌وبین را تولید می‌کند و چنانچه در نتیجه نارسایی کبد، مقدار بیش از اندازه آن در جریان خون موجود باشد، می‌تواند سمی بوده و منجر به شرایطی مانند یرقان شود. از اندازه سطوح بیلی‌روبین در خون برای ارزیابی شرایط کبد و همچنین شناسایی نبود گلبول‌های قرمز خون به دلیل کم‌خونی استفاده می‌شود.
به‌منظور طراحی شیوه‌ای بسیار حساس، دقیق و سریع آزمایش بیلی‌ر‌وبین در نمونه‌ موردی‌های خون، دانشمندان با ژن درخشان UnaG مطالعه خود را آغاز کردند. با بررسی فرایندی که این ژن توسط پروتئین فعال شده است، آن‌ها سیستمی را ایجاد کردند که در آن UnaG به هر بیلی‌روبین موجود در نمونه‌موردی متصل می‌شود و منجر به درخشش آن می‌شود. محققان حاضر در این پروژه امیدوارند با کامل‌شدن این سیستم، بتوان کاربرد وسیعی به ویژه در کشوهای درحال توسعه برای آن طراحی کرد. آن‌ها همچنین امیدوارند که این ارزش جدید برای Anguilla japoni، تلاش‌های حفاظتی برای ممانعت از انقراض آن را به دنبال داشته باشد. جزئیات این مقاله علمی در مجله Cell ارائه شده است.

محققان مؤسسه علوم و فناوری پیشرفته کره جنوبی (KAIST) جهت حداکثر کردن پاسخ نوع خاصی از حسگرهای ترکیبات آلی فرار (VOCs)، روی روشی برای اصلاح ساختارهای یک‌بعدی (نانوالیاف اکسید قلع) تمرکز کرده‌اند. دوو کیم و همکارانش از مؤسسه علوم و فناوری پیشرفته کره جنوبی (KAIST) جهت حداکثر کردن پاسخ نوع خاصی از حسگرهای ترکیبات آلی فرار (VOCs)، روی روشی برای اصلاح ساختارهای یک‌بعدی (نانوالیاف اکسید قلع) تمرکز کرده‌اند. آنها نشان داده‌اند که در صورت بهینه کردن مورفولوژی و میکروساختار اکسید قلع، این حسگرهای مقاومت شیمیایی، بعنوان حسگرهای VOCs می‌توانند غلظت‌های بسیار کمی از استون را شناسایی کنند.
بازدم انسان حاوی تعدادی ترکیبات آلی فرار است. تشخیص دقیق نوعی خاصی از VOC (به عنوان مثال یک نشانگرزیستی یک بیماری خاص) در بازدم، اطلاعات مفیدی برای تشخیص بیماری‌های مختلف ارائه می‌دهد. برای مثال، استون، H2S، آمونیاک و تولوئن به ترتیب نشانه‌هایی از وجود دیابت، بوی بد دهان، اختلال در عملکرد کلیه و سرطان ریه است. هنگامی که حسگرهای مقاومت شیمیایی در معرض اکسیداسیون یا احیاء گازهای ردیابی‌شونده قرار می‌گیرند، مقاومت حسگر به‌صورت تابعی از دما تغییر می‌کند. تغییر مقاومت حسگر در اثر تغییر غلظت گاز ردیابی‌شونده نیز اتفاق می‌افتد. چالش‌برانگیزترین موضوع در زمینه استفاده از حسگرهای مقاومت شیمیایی در تشخیص بیماری‌ها، گزینش‌پذیری آنها نسبت به یک گاز خاص است. کیم توضیح داد: «این ابداع نشان‌دهنده راندمان بالای نانوالیاف متخلخل SnO2 شامل چندین لوله نازک هم محور است. این آرایش منحصر به‌فرد، با نسبت سطح به حجم بالا و ساختار داخلی متخلخل، می‌تواند چندین لایه حس‌کننده را در یک لیف در دسترس، بطور موثر و سریع به وجود آورد.»
حسگرهای فوق‌سریع استون، برای تشخیص دیابت، با استفاده از نانوالیاف دیواره نازک آرایش یافته SnO2 که با نانوذرات پلاتین عامل‌دار شده‌اند. این حسگر، استون را با دقت حدود 0.1 ppm (هشت برابر کمتر از حد دقت مورد نیاز برای تشخیص دیابت) شناسایی می‌کند. این نتیجه بهترین عملکرد را میان حسگرهای SnO2 که تاکنون گزارش شده است، دارد. کیم اضافه کرد: «نتایج ما، چشم‌انداز مثبتی در استفاده از این ماده در حسگرهای بازدمی برای تشخیص دیابت پدیدار ساخته است. همچنین ما توانستیم با رسوب نانوذرات پلاتین بر روی سطح لوله‌های هم محور و بسیارنازک SnO2، زمان پاسخ‌دهی را به مقدار آشکاری تا کمتر از 20 ثانیه کاهش دهیم.» این پژوهشگران الیاف جدار نازک SnO2 (که از نانولوله‌های چین‌دار SnO2 ساخته شده‌اند) را با استفاده از الکتروریسندگی و جدایش کنترل شده میان فازهای غنی از ماده اولیه و غنی از پلیمر تولید کردند. هنگامی که محلول‌هایی با ثابت دی الکتریک بالا و حاوی پلیمر، تحت ده‌ها هزار ولت، از یک سوزن باریک تزریق می‌شوند، جت مایع بر روی صفحه‌ای کشیده شده و به شکل الیاف پلیمری جامد درمی‌آیند. در این مورد خاص، این پژوهشگران به پدیده جالبی با عنوان جدایش میکرو فاز بین پلیمرها و سایر مواد محلول پی برده‌اند.
از ویژگی‌های اصلی پدیده جدایش میکروفاز، امکان تولید الیاف با شکل نامنظم مانند نوع گره خورده و توخالی است که این مساله در کاربردهای خاص مانند زمانی که مساحت سطح زیادی مورد نیاز است، مفید است. چراکه به عنوان مثال، رفتار جدایش فاز بین پیش ماده قلع و پلیمر می‌تواند تخلخل الیاف SnO2 را در حین عملیات حرارتی، در زمانی که پلیمر می‌سوزد و حفره‌های خالی بین کریستال‌های SnO2 باقی می‌گذارد، افزایش دهد. این پژوهشگران جزئیات نتایج کار تحقیقاتی خود را در مجله‌ی Advanced Functional Materials منتشر کرده‌اند.

محققان تاثير شدت سيگارکشيدن، طول مدت سيگاري بودن و ترک آن‌ را روي 34101 زن 89-54 ساله سوئدي که 219 نفر از آنها به آرتريت روماتوييد مبتلا بودند مورد بررسي قرار دادند. نتايج نشان داد که احتمال ابتلا به آرتريت روماتوييد به‌طور قابل‌توجهي با شدت سيگارکشيدن ارتباط دارد. اين ارتباط به شرح زير است: يک تا 7 سيگار در روز در مقابل عدم سيگار کشيدن (خطر نسبي: 31/2)، طول مدت سيگار کشيدن يک تا 25 سال در مقابل عدم سيگارکشيدن، (خطر نسبي: 60/1). اين خطر حتي 15 سال بعد از ترک سيگار در مقابل عدم مصرف سيگار همچنان بالا بود (خطر نسبي 99/1). البته درزناني که 15 سال پيش سيگار را ترک کرده بودند در مقابل زناني که يک سال پيش سيگار را ترک کرده بودند، ميزان خطر کمتر بود. مطالعات نشان مي‌دهد که حتي سيگار کشيدن به تعداد حتي اندک نيز با افزايش خطر آرتريت روماتوييد همراه است. افزايش واضح ابتلا به آرتريت‌روماتوييد حتي در ميان کساني که قبلا سيگار مي‌کشيدند عامل موثري در تشويق زنان براي سيگار نکشيدن است.

تحقیق جدید نشان می‌دهد نوجوانانی که روزانه بیش از یک قوطی (375 گرم) نوشیدنی شیرین مصرف می‌کنند در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی و عروقی یا سکته مغزی قرار دارند. محققان این مرکز علمی با مطالعه بر روی هزار و 400 نوجوان 14 تا 17 ساله دریافته‌اند نوجوانانی که صرف نظر از چاقی‌شان روزانه حدود یک قوطی نوشیدنی شیرین مصرف می‌کنند، سطوح پایینی از کلسترول خوب و میزان بالایی از تریگلیسیرید بد در خون خود دارند.
بر اساس مجموعه‌ای از عوامل مرتبط با دیابت نوع دو و بیماری‌های قلبی و عروقی شامل وزن، فشار خون و سطوح کلسترول، چنین نوجوانانی در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری‌های قلبی _متابولیک قرار دارند. دکتر"جینا آمبروسینی" سرپرست تیم تحقیقاتی درباره نتایج این پژوهش گفت: در حال حاضر ثابت شده که مصرف زیاد نوشیدنی‌های شیرین خطر چاقی را در افراد افزایش می‌دهد؛ آنچه که در این پژوهش مهم است بالا رفتن خطر بیماری‌های دیابت نوع دو و قلبی عروقی در بین مصرف کنندگان افراطی نوشیدنی‌های شیرین حتی در افراد جوانی است که دچار اضافه وزن نیستند. این پژوهش در مجله "American Journal of Clinical Nutrition" منتشر شده است.

يک مطالعه جديد پيشنهاد مي‌کند که استاتين‌ها شايد خطر ابتلا به ديابت را بيشتر کنند. اين خطر ميان افراد مصرف کننده آتورواستاتين، روزوواستاتين و سيمواستاتين بيشتر ديده شده است. با بررسي تقريبا 50 هزار نفر کانادايي، محققان دريافتند که ميزان ابتلا به ديابت ميان افراد مصرف کننده استاتين‌ها به‌طور کلي کم است، هرچند آتورواستاتين مي‌تواند خطر ابتلا به ديابت را تا 22 درصد بيشتر کند. روزوواستاتين اين خطر را تا 10 درصد بيشتر مي‌کند، در حالي‌که پراواستاتين اثر مطلوبي روي ديابت دارد. نتايج حاضر که در BMJ به چاپ رسيده، پزشکان را تشويق مي‌کند تا مزايا و معايب احتمالي تجويز اين داروها را براي بيماران خود بسنجند. البته اين مساله بدين معنا نيست که بيماران مصرف دسته دارويي استاتين‌ها را متوقف کنند، بلکه تنها ارتباطي ميان مصرف استاتين و خطر بيشتر ديابت يافت شده که يک ارتباط علت و معلولي را ثابت نمي‌کند و قابل تعميم دادن به کل نيست.

نتايج يک مطالعه جديد حاکي از آن است که سوزش سردل متناوب و مزمن خطر بروز سرطان‌هاي حلق و طناب صوتي را ميان افرادي که نه الکل مي‌نوشند و نه سيگار مي‌کشند، افزايش مي‌دهد. اين مطالعه که در نشريه Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention به چاپ رسيده، همچنين نشان مي‌دهد که استفاده از آنتي‌اسيدها اثر محافظتي دربرابر اين سرطان‌ها دارند، در حالي‌که داروهاي تجويزي اين اثر را ندارند. مطالعه مذکور که به‌صورت مبتني بر جمعيت انجام شده، قويا پيشنهاد مي‌کند که ريفلاکس معده که باعث سوزش سردل متناوب مي‌شود، يک عامل خطر مستقل براي سرطان فارنکس و لارنکس است. در اين مطالعه 631 بيمار و 1234 نفر کنترل که از نظر سن و جنس تطابق داده شده بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. براساس نتايج به دست آمده، داشتن سابقه ترش کردن متناوب با افزايش 78 درصدي ابتلا به سرطان‌هاي فارنکس و لارنکس ميان افرادي بود که نه سابقه نوشيدن الکل و نه سابقه سيگار کشيدن داشتند. از سوي ديگر، در ميان افرادي که سوزش سردل متناوب داشتند، افرادي که آنتي‌اسيد مصرف مي‌کردند، 41 درصد کمتر احتمال داشت که دچار سرطان‌ شوند، در حالي‌که داروهاي تجويزي و خانگي چنين اثري را از خود نشان نمي‌دادند. اثر محافظتي آنتي‌اسيدها صرف‌نظر از خصوصياتي مانند وضعيت نوشيدن و مصرف دخانيات، وضعيت HPV-16 و محل تومور بود.

محققان استراليايي يک پروتئين مربوط به دستگاه ايمني را کشف کرده‌اند که اين پتانسيل را دارد تا پيشرفت ديابت نوع 1 را در مراحل اوليه و قبل از آنکه سلول‌هاي توليدکننده انسولين تخريب شوند، متوقف يا برگشت‌پذير کند. اين کشف پيامدهاي گسترده‌تري دارد، زيرا اين پروتئين مسوول محافظت از بدن در برابر پاسخ‌هاي ايمني گسترده است و مي‌تواند براي درمان يا حتي پيشگيري از ديگر اختلالات ايمني مانند مالتيپل اسکلروزيس يا آرتريت روماتوييد نيز مورد استفاده قرار گيرد. پروتئين مذکور که CD52 نام گرفته، مسوول ساپرس کردن سيستم ايمني است. محققان در اين بررسي دريافتند که در مدل پره‌کلينيکال ديابت نوع يک، برداشتن سلول‌هاي ايمني توليدکننده CD52 باعث پيشرفت سريع ديابت خواهد شد. بنابراين وجود اين سلول‌ها براي پيشگيري از ابتلا به بيماري‌هاي اتوايميون ضروري است و اين پروتئين پتانسيل بزرگي به عنوان عامل درماني دارد.

به تازگي سازمان غذا و داروي آمريکا اليپتا را براي درمان بيماري‌هاي مزمن انسدادي ريه تاييد کرده است. برئو اليپتا، نام تجاري پودر استنشاقي فلوتيکازون فوروات و ويلانترول است که به عنوان درمان نگهدارنده و درازمدت انسداد جريان هوا در مبتلايان به بيماري‌هاي مزمن انسدادي ريه نظير برونشيت مزمن و آمفيزم تجويز مي‌شود. ثابت شده اين دارو در کاهش شدت بيماري‌هاي مزمن انسدادي ريه موثر است.
همان‌طور که مي‌دانيد، بيماري‌هاي مزمن انسدادي ريه، طيف گسترده‌اي از بيماري‌هاي ريوي هستند که با گذشت زمان وخيم‌تر مي‌شوند. علايم عمومي اين مجموعه بيماري‌ها عبارتند از تنگي نفس و سرفه مزمن. استعمال دخانيات از جمله اصلي‌ترين علل ابتلا به بيماري‌هاي مزمن انسدادي ريه است. برئو اليپتا باعث کاهش التهاب ريه‌ها و شلي عضلات اطراف راه‌هاي هوايي مي‌شود و در نهايت جريان هوا را افزايش مي‌دهد. به اعتقاد دکتر «کورتيس روزبروگ»، سرپرست مطالعه انجام‌شده روي اين دارو، تاييد اليپتا براي درمان طولاني‌مدت بيماري‌هاي مزمن انسدادي ريه، گزينه تازه‌اي را براي کنترل هر چه بهتر مبتلايان به اين بيماري‌ها در اختيار متخصصان قرار خواهد داد.
فلوتيکازون، يک کورتيکواستروييد استنشاقي و ويلانترول، يک آگونيست طولاني اثر بتا دو آدرنرژيک است. اثربخشي و ايمني اليپتا روي 7هزار و 700 بيمار با تشخيص بيماري مزمن انسدادي ريه مورد بررسي قرار گرفت. در بيماران تحت درمان با اين دارو در مقايسه با مصرف‌کنندگان دارونما، عملکرد ريه بهبود چشمگيري داشت. در بروشور اطلاعات دارويي مربوط به اليپتا در مورد افزايش خطر مرگ مرتبط با آسم در مصرف‌کنندگان آگونيست‌هاي طولاني‌اثر بتا دو آدرنرژيک هشدار و تذکر داده شده است که اليپتا براي درمان آسم مورد تاييد نيست. پزشکان تجويز‌کننده اليپتا بايد به خاطر بسپارند اين دارو براي درمان اورژانس مشکلات تنفسي حاد نظير برونکواسپاسم حاد مناسب نيست و استفاده از آن در افراد کوچک‌تر از 18 سال توصيه نمي‌‌شود. عوارض گزارش‌شده به دنبال مصرف اليپتا ممکن است شديد باشند. افزايش خطر ابتلا به پنوموني و شکستگي‌هاي استخواني از جدي‌ترين عوارض احتمالي ناشي از مصرف اين دارو هستند. شايع‌ترين عوارض گزارش‌شده به دنبال مصرف اليپتا عبارتند از التهاب مجاري بيني( نازوفارنژيت)، عفونت مجاري تنفسي فوقاني، سردرد و کانديديازيس دهاني.

توسيليزوماب (tocilizumab) با نام تجاري آکتمرا (Actemra) از سوي FDA براي درمان آرتريت چندمفصلي با علت ناشناخته جوانان مورد تاييد قرار گرفته است. داروي مذکور را مي‌توان به‌تنهايي يا به صورت درمان ترکيبي با متوترکسات براي کودکان بالاي 2 سال تجويز کرد. آرتريت با علت ناشناخته جوانان که با نام آرتريت روماتوييد جوانان نيز شناخته مي‌شود يک بيماري مزمن دوران کودکي است. تاييديه مذکور، دومين انديکاسيون مورد تاييد FDA براي آکتمرا و اولين داروي تاييدشده اين سازمان براي درمان آرتريت با علت ناشناخته جوانان طي 5 سال اخير است. آکتمرا اولين آنتاگونيست گيرنده اينترلوکين 6 انساني است که براي درمان آرتريت روماتوييد شديد و فعال در بزرگسالان مورد تاييد قرار گرفته بود.

درخواست بررسي ثبت داروي جديد براي مولکول دارويي TMC435 با نام سيمپروير (simeprevir) از سوي FDA پذيرفته شده است. مهارکننده در دست بررسي پروتئاز NS3/4A به شکل کپسول‌هاي 150ميلي‌گرمي همراه با اينترفرون پگيله و ريباويرين براي درمان ژنوتيپ يک هپاتيت C در بزرگسالان تجويز خواهد شد. ويروس هپاتيت C يک بيماري عفوني منتقله از خون است که کبد را هدف قرار مي‌دهد. در صورت درمان نشدن، اين بيماري به تخريب کبد و سيروز منتهي خواهد شد. اطلاعات ارائه‌شده براي ثبت اين دارو از مطالعات فاز 3 روي بيماراني که از ابتدا تحت درمان با اين دارو قرار گرفته بودند و نيز آن گروه که بيماري آنها پس از درمان اوليه با اينترفرون عود کرده بود به دست آمد. سيمپروير با بلوک آنزيم پروتئاز و ناتوان کردن ويروس هپاتيت C از تکثير داخل سلول ميزبان اعمال اثر مي‌کند. تخمين زده مي‌شود حدود 150 ميليون نفر در سراسر دنيا به ويروس هپاتيت C آلوده هستند و سالانه 350 هزار نفر بر اثر آن جان خود را از دست مي‌دهند.

گازی که بوی بمب‌های بدبو را تامین می‌کند می‌تواند درمانی برای مفاصل متورم و دردناک نیز باشد. دانشمندان دانشگاه پزشکی اکستر دریافته‌اند که سولفید هیدروژن که بیشتر برای بوی بد شبیه تخم مرغ گندیده آن شناخته شده است، می‌تواند بطور چشمگیری تورم مفاصل آسیب‌دیده در اثر روماتیسم مفصلی را کاهش دهد. آنها داروی جدیدی را مورد آزمایش قرار دادند که به مفاصل روماتیسمی تزریق شده و در آنجا به تدریج این گاز را از خود منتشر می‌کند. این دارو نشان داده که می‌تواند از انتشار مواد شیمیایی التهابی که منجر به التهاب بافت درون لگن، زانوها، مچ دست و بازوها شده، جلوگیری کند.
این پژوهش این احتمال را نشان داده که بتوان از این گاز برای کمک به بیماران مبتلا به آرتروز و حتی افرادی که مفاصل آنها برای چندین سال تحت تاثیر التهابات قرار داشته، استفاده کرد. این یافته‌های جدید در میان مجموعه‌ای از اکتشافات قرار دارند که گاز سولفید هیدروژن را یک درمان جدید قوی برای بیماری زیادی مانند بیماری قلبی، آسم و دیابت معرفی کرده‌اند. برای مثال تصور بر این است که این گاز می‌تواند فشار خون را با کمک به شل شدن سلولهای درون مخاط رگهای خونی کاهش دهد. این کار باعث انبساط رگها و عبور آزادانه‌تر خون از میان آنها می‌شود. به باور کارشناسان، این امر شاید دلیل آن باشد که سیر با محتوای مقدار کمی از سولفید هیدروژن برای قلب خوب است.
در سالهای اخیر دانشمندان دریافته‌اند که بدن انسان سولفید هیدروژن را در دهان و شکم تولید می‌کند. آنزیمهای خاص مسئول آزادسازی تدریجی این ماده در جریان خون برای کمک به حفظ بدن در برابر التهابات ناشی از بیماری یا جراحت هستند. این آزمایشات در حال حاضر بر روی موشها انجام شده و محققان امیدوارند بتوانند کارآزمایی‌های انسانی را تا دو سال آینده آغاز کنند. این پژوهش در مجله Cellular and Molecular Medicine منتشر شده است.

اخيرا سازمان غذا و داروي آمريکا(FDA)، ليپتروزت (Liptruzet) که قرص‌هاي ترکيبي حاوي ازتيماب و آتوروستاتين است را به عنوان دارودرماني کاهنده کلسترول LDL خون مورد تاييد قرار داده است. ازتيمايب، يک درمان پايين‌آورنده کلسترول LDL و آتوروستاتين، يکي از پرمصرف‌ترين استاتين‌ها در دنياست. ليپتروزت با الگوي مصرف يکبار در روز به شکل قرص‌هاي حاوي 10 ميلي‌گرم ازتيماب در ترکيب با 40،20،10 و80 ميلي‌گرم آتوروستاتين توليد شده است. قرص‌هاي لپتروزت 10/10 و 10/80 ميلي‌گرمي به نظر از لحاظ بيواکي والان و اثربخشي مناسب‌ترين اشکال ترکيبي به نظر مي‌رسند. دوز آغازين توصيه‌شده براي اين دارو،10/10 يا 10/20 ميلي‌گرم است. شايع‌ترين عوارض گزارش‌شده به دنبال مصرف لپتروزت در بيماران تحت مطالعه عبارت بودند از بالارفتن آلانين ترانس آميناز (5درصد بيماران)، افزايش آسپارتات ترانس آميناز (4 درصد بيماران) و درد عضلاني-اسکلتي (4درصد بيماران).

پژوهشگران ايتاليايي معتقدند رشد تومور در بدن انسان موجب تغييرات متابوليک متعددي مي‌شود که به توليد انواع خاصي از ترکيبات شيميايي منجر مي‌شوند و اين ترکيبات را مي‌توان در گازهاي بازدمي شناسايي کرد. اين پژوهشگران فرضيه خود را روي 37 بيمار مبتلا به سرطان‌هاي کولورکتال و 41 فرد شاهد آزمودند.
بازدم افراد در يک کيسه خنثي به نام تدلر (Tedlar) جمع‌آوري شد و با روش اسپکترومتري توده‌ايي- کروماتوگرافي گازي مورد بررسي قرار گرفت تا الگوي ترکيبات شيميايي گازي آن مشخص شود. با استفاده از شبکه عصبي احتمال‌سنج، آن دسته از گازهايي که در افتراق افراد سالم از مبتلايان به سرطان کولورکتال مي‌توانند موثر باشند، تعيين گرديدند. با استفاده از اين ترکيبات گازهاي بازدمي، پژوهشگران توانستند با حساسيت 86%، ويژگي 83% و دقت تشخيص 85% بيماران را از گروه شاهد افتراق دهند.
براي اثبات دقت تشخيص، اين ترکيب شيميايي در گاز بازدمي 25 بيمار ديگر مورد آزمايش مجدد قرار گرفتند. اين مرحله از مطالعه نشان داد، ارزيابي اين 15 ترکيب شيميايي در گاز بازدمي مي‌تواند با دقت 76% افراد سالم را از مبتلايان به سرطان کولورکتال افتراق دهد. با اين وجود، براي استفاده از اين روش‌ در بيماريابي سرطان کولورکتال هنوز مطالعه در جوامع مختلف و حجم نمونه‌هاي بسيار بالاتر نياز است. مهم‌ترين امتياز اين روش غيرتهاجمي بودن آن است.

اريتم ايندوراتوم بيزين (Eythema mduratum of Bazin) به عنوان نوعي واکنش افزايش حساسيتي به حضور باسيل سل در بدن در نظر گرفته شده است. با توجه به اينکه به تازگي از آزمايش آزادسازي اينترفرون گاما در تشخيص انواع نهفته سل استفاده شده پژوهشگران کره‌اي اين روش را براي تشخيص اريتم ايندوراتوم نيز به کار گرفته‌اند. در اين مطالعه به طور گذشته‌نگر پرونده 22 بيمار مبتلا به اريتم ايندوراتوم ناشي از سل بررسي شد و دقت تشخيصي آزمايش آزادسازي اينترفرون گاما در اين بيماران با افرادي که اريتم ايندوراتوم آنها ناشي از ابتلا به بيماري‌هاي ديگر همچون پسوريازيس يا واسکوليت بود مورد مقايسه قرار گرفت. در نهايت مشخص شد 100% از مبتلايان به اريتم ايندوراتوم بيزين (نوعي از اريتم ايندوراتوم که در واکنش به حضور سل در بدن ايجاد شده) در آزمايش آزادسازي اينترفرون‌گاما مثبت هستند، در حالي که ميزان مثبت‌شدن آزمايش در انواع ناشي از پسوريازيس تنها 64/63% و در ديگر انواع واسکوليت‌ها 67/66% است. پژوهشگران نتيجه‌گيري کردند آزمايش آزادسازي اينترفرون گاما قابليت تشخيص بسيار بالايي براي شناسايي اريتم ايندوراتوم بيزين دارد و بايد در موارد مشکوک به اين بيماري مورد استفاده قرار گيرد.

پژوهشگران ايتاليايي در مطالعه جديدي اقدام به آزمون دقت تشخيصي اندازه‌گيري کورتيزول بزاق با کروماتوگرافي مايع در تشخيص هيپرکورتيزوليسم تحت باليني کرده‌اند. در اين مطالعه مقطعي، 70 بيمار مبتلا به تومورهاي تصادفي آدرنال (اينسيدنتالوما) که هيچگونه علامت يا نشانه‌اي از هيپرکورتيزوليسم نداشتند و در ضمن در آزمايش سرکوب دگزامتازون شبانه، آزمون اندازه‌گيري 24 ساعته کورتيزول آزاد ادرار يا آزمون اندازه‌گيري ACTH صبحگاهي، هيپرکورتيزوليسم آنها اثبات شده بود، مورد بررسي قرار گرفتند. سطح کورتيزول بزاق اين افراد در انتهاي شب (ساعت 11 شب) اندازه‌گيري شد و سطح طبيعي اين هورمون در بزاق کمتر از 8/2 نانومول در ليتر تعيين گرديد.
در اين مطالعه مشخص شد بالا بودن سطح کورتيزول بزاق در انتهاي شب (بيش از 8/2 نانومول در ليتر) با ويژگي 3/83% و حساسيت 3/31% مي‌تواند هيپرکورتيزوليسم تحت باليني را تشخيص دهد. همچنين بالا بودن سطح کورتيزول بزاق در انتهاي شب با ويژگي 2/85% و حساسيت 6/55% قادر به تشخيص پرفشاري خون، ديابت و استئوپروز در اين بيماران بود. ترکيب نتايج دو آزمايش (اندازه‌گيري کورتيزول بزاق با آزمايش سرکوب دگزامتازون شبانه) ويژگي تشخيص را به 9/88% و حساسيت را به 2/85% افزايش داد. به همين دليل اين پژوهشگران پيشنهاد کردند از ترکيب اين دو آزمايش مي‌توان براي تشخيص هيپرکورتيزوليسم تحت باليني در بيماران استفاده کرد.

عفونت مزمن ويروس هپاتيت B و ويروس هپاتيت C هر دو به صورت بالقوه مرگبار هستند ولي تاکنون مقايسه مستقيمي بين پيامدهاي باليني اين دو بيماري انجام نشده است. از ميان تقريبا 5000 مرد آمريکايي همجنس‌باز ثبت‌شده در يک بانک اطلاعاتي آينده‌نگر بزرگ، حدود 5% آن‌ها که مبتلا به يکي از اين دو نوع هپاتيت مزمن بودند، به يک مطالعه وارد شدند. پس از دوره پيگيري با ميانه مدت تقريبا 8 سال، مرگ‌ومير ناشي از تمامي علل در هر دو گروه مشابه بود ولي مرگ‌ومير مرتبط با کبد در مبتلايان به عفونت مزمن هپاتيت B به صورت معني‌داري افزايش نشان مي‌داد. اين يافته در بيماران HIV منفي و HIV مثبت- حتي در مبتلايان به نقص ايمني شديد- صدق مي‌کرد.
عده کمي از مردان شرکت‌کننده در مطالعه به خاطر عفونت هپاتيت C تحت درمان قرار داشتند که حذف اين افراد از مطالعه نيز الگوهاي مشاهده‌شده را تغيير نداد. با اين حال، مرگ‌ومير مرتبط با کبد در افراد دچار عفونت همزمان با هپاتيت B و HIV، در صورت ورود به مطالعه پس از سال 2002 نسبت به سال‌هاي قبل از آن به صورت معني‌داري کمتر بود. اين يافته احتمالا به خاطر مصرف داروهاي ضد ويروسي جديدتري است که فعاليتي عليه هر دو ويروس دارند.
اين اولين مطالعه‌اي است که در آن اثرات عفونت‌هاي هپاتيت B و C در يک جمعيت نسبتا همگن مقايسه مي‌شوند. اين نتايج قابل توجه هستند زيرا اخيرا تبليغات زيادي براي آگاهي عمومي نسبت به غربالگري و درمان هپاتيت C صورت مي‌گيرد. پزشکان بايد به خاطر داشته باشند که علي‌رغم واکسيناسيون، هپاتيت B هنوز شايع است و درمان خوراکي موثري دارد که مي‌تواند جان افراد زيادي را نجات بدهد.

دانشمندان اسکاتلندی به دنبال انجام نخستین آزمایش‌های خون مصنوعی روی انسان هستند. محققان مرکز پزشکی احیا (SCRM) در ادینبورگ، گواهی تولید خون از سلول‌های بنیادی را صادر کردند. این خون سپس بر روی انسان‌ها آزمایش می‌شود. گواهی دریافتی از «آژانس نظارتی فراورده‌های دارویی و بهداشتی» بریتانیا به دانشمندان اسکاتلندی امکان تولید خون مصنوعی در مقیاس صنعتی را می‌دهد. این امر موجب رویارویی با کمبودها و توقف انتقال عفونت‌ها از خون اهداکنندگان می‌شود. آزمایش‌ها روی انسان، در صورت تایید، نخستین مرحله تثبیت درمان‌های بالینی در مقیاس بزرگ است و به استفاده مکرر از خون مصنوعی می‌انجامد.
محققان از سلول‌های بنیادی اهداکنندگان بزرگسال موسوم به سلول‌های بنیادی pluripotent، به عنوان بخشی از پروژه موجود به جای سلول‌های جنجال‌برانگیز جنین، استفاده می‌کنند. برای دستیابی به سلول‌های بنیادی مزبور، افراد بزرگسال بخش کوچکی از پوست یا نمونه خونشان را اهدا می‌کنند و فناوری‌های موجود امکان استخراج سلول‌های بنیادی از این نمونه‌ها را می‌دهد. با دریافت گواهی از مرکز ادینبورگ، دانشمندان همچنین قادر به بررسی محصولات این نوع سلول‌های بنیادی برای کمک به بیماران مبتلا به پارکینسون، دیابت، سرطان یا افرادی که از سکته مغزی رنج می‌برند، خواهند بود.

بر اساس آزمایشات جدید محققان دانشگاه کالیفرنیا، نانوذرات متخلخل سیلیکا ‏می‌توانند برای غلبه بر مقاومت دارویی در سلول‌های سرطانی مورد استفاده قرار گیرند. به گزارش سرویس فناوری ایسنا، منافذ ‏این نانوذرات می‌توانند برای جابه‌جایی داروی ضدسرطان دوکسوروبیسین و نوع خاصی از ‏ریبونوکلئیک اسید (‏RNA‏) استفاده شود. در مرحله بعد این دو دارو به طور موثری در نواحی ‏توموری، در موش‌هایی که سلول‌های سرطانی سینه مقاوم در برابر دارو به آنها پیوند زده ‏شده است، آزاد شدند. اکثر روش‌های شیمی‌درمانی شامل ترکیب چند داروی معالج برای جلوگیری از مقاومت ‏دارویی در بیماران مبتلا به سرطان است. با این وجود، سلول‌های سرطانی می‌توانند خود ‏را در مقابل بیشتر داروهای مورد استفاده سازگار و مقاوم کنند؛ مساله‌ای که در نهایت ‏منجر به شکست طرح درمان می‌شود.
یک گروه تحقیقاتی به رهبری «آندره نل»، «جفری زینک» و «هوآنگ منگ» در دانشگاه ‏کالیفرنیا نشان داده است نانوذرات متخلخل سیلیکا با حفرات مزو (‏MSNPs‏) می‌توانند بر ‏مقاومت جذب داروی دوکسوروبیسین در تومور سرطانی پیوندی در سینه انسان غلبه کنند. این ‏نانوحامل‌ها می‌توانند داروهای ضدسرطان و ‏siRNA‏ را که پروتیئن ‏p-glycoprotein‏ (ماده‌ای ‏که موجب مقاومت دارویی در سلول‌های توموری می‌شود) را مورد هدف قرار داده، حمل ‏کرده و به صورت موثری مانع از رشد تومور شوند. ‏
ساختار این حامل نانوذره‌ای طوری طراحی شده است که پس از تزریق وریدی ناحیه ‏تومور را هدف قرار می‌دهد. سطح این ذرات با استفاده از گروه عاملی فسفنات عاملدار ‏می‌شود. گروه عاملی فسفنات به داروهای ضدسرطان اجازه می‌دهد که به صورت ‏الکتروستاتیکی به سطح متخلخل داخلی نانوذرات چسبیده و بدین ترتیب داروها درون ‏سلول‌های سرطانی آزاد شوند. همچنین گروه‌های عاملی فسفنات می‌توانند با کوپلیمر ‏کاتیونی ‏PEI-PEG‏ پوشش داده شوند که این عمل به نانوذرات اجازه می‌دهد تا انواع متفاوتی ‏از مولکول‌های ‏siRNA‏ که چندین مسیر دارویی را در سلول‌های سرطانی ایجاد می‌کنند، ‏حمل و سپس آزاد کنند. ‏«منگ» اشاره کرد: این سیستم دارورسانی دوگانه در مقایسه با سیستم بدون دارو و یا ‏حامل دارو یا حامل ‏siRNA‏ تنها، به صورت قوی‌تری مانع از رشد تومورها می شود. او ادامه ‏داد: آزمایشات انجام گرفته اثبات قاعده کلی فرضیه آزاد شدن داروهای دوگانه و ‏siRNA‏ ‏در محیط آزمایشی درون بدن و ارتقای هرچه بیشتر این سیستم را میسر کرده ‏است. بعنوان مثال، می‌توان نانوذراتی طراحی کرد که وارد رگ‌هایی که در آنها تومورها ‏مانند سدی در مقابل ورود دارو قرار گرفته‌اند، شوند. «نل» گفت: نتایج به دست آمده این امیدواری را می‌دهد که بتوان این حامل نانوذره‌ای را ‏به منظور طراحی ترکیب‌های کارآمدتر و امن‌تر از دارورسانی و ‏siRNA‏ در نواحی توموری در ‏آزمایش‌های بالینی بکار برد. این تکنیک همچنین این پتانسیل را داراست که با انتخاب ‏ترکیب مشخص دارو/siRNA، راه درمان هر بیمار منحصر به فرد را ایجاد کند. این دانشمندان، جزئیات نتایج کار تحقیقاتی خود را در مجله‌ی ‏ACS Nano‏ منتشر کرده‌اند.‏

يک اقدام رايج براي شناسايي بزرگسالان آسمي در معرض خطر بالاي پيامدهاي سوء بيماري، شمردن تعداد قوطي‌هاي‌ SABA (بتا آگونيست‌هاي کوتاه‌اثر) مصرفي توسط آن‌ها است. با اين حال، تاکنون مطالعات نسبتا اندکي به ارزيابي ميزان مصرف SABA به عنوان پيش‌بيني‌کننده حوادث آسمي در کودکان پرداخته‌اند. اين مطالعه به بررسي ميزاني از مصرف SABA پرداخت که با خطر حملات تشديد آسم در کودکان و بزرگسالان بيشترين همراهي را داشته باشد. از بانک‌هاي اطلاعاتي درخواست دارو براي شناسايي دو گروه از کودکان و بزرگسالان مبتلا به آسم استفاده شد: تقريبا 34 هزار بيمار تحت پوشش مديکيد و 101 هزار بيمار داراي بيمه‌هاي خصوصي. ميزان استفاده از SABA برحسب تعداد قوطي‌هاي مصرفي طي دوره‌هاي 3، 6 و 12 ماهه پس از اولين درخواست داروهاي ضد آسم، اندازه‌گيري شد. توجه تحليل‌ها به اين دو متغير معطوف بود: تعدادي از قوطي‌هاي SABA مصرف‌شده که خطر حملات تشديد بيماري را به بهترين وجه پيش‌بيني‌ مي‌کردند، و دوره زماني بهينه براي سنجش ميزان مصرف SABA.
در مورد کودکان هم در گروه تحت پوشش مديکيد و هم در گروه تحت پوشش بيمه‌هاي خصوصي، مصرف حداقل 3 قوطي SABA طي يک دوره 12 ماهه، بهترين پيش‌بيني‌کننده خطر حملات تشديد آسم در آينده بود. در مورد آن دسته از حملات تشديد که منجر به بستري يا مراجعه به اورژانس مي‌شدند، نسبت شانس براي گروه مديکيد 80/1 و براي گروه بيمه‌هاي خصوصي 23/2 بود. در مورد بزرگسالان، عامل پيش‌بيني‌کننده بهينه عبارت بود از مصرف حداقل 2 قوطي طي يک دوره 6-3 ماهه. به ازاي مصرف هر قوطي اضافي SABA، خطر حملات تشديد به ميزان 14%-8% در کودکان و 18%-14% در بزرگسالان افزايش مي‌يافت. به نظر مي‌رسد که در کودکان مبتلا به آسم همانند بزرگسالان، ميزان مصرف SABA مي‌تواند خطر حملات تشديد آسم در آينده را پيش‌بيني‌ کند. اين مطالعه «مقادير بحراني» مصرف قوطي‌هاي SABA را طي دوره‌هاي زماني مشخص تعيين کرده است. خطر حملات تشديد آسم به ازاي هر قوطي اضافي SABA افزايش پيدا مي‌کند.
به صورت سنتي از ميزان مصرف SABA براي پايش کنترل آسم و نياز به درمان کنترل‌کننده در بزرگسالان استفاده شده است. اين پژوهشگران نشان داده‌اند که در جمعيت کودکان تحت پوشش مديکيد يا بيمه‌هاي خصوصي، مصرف حداقل 3 قوطي SABA طي يک دوره زماني 12 ماهه، افزايش 2 برابري خطر حملات تشديد آسم همراه با بستري يا مراجعه به اورژانس در سال بعد را پيش‌بيني مي‌کند. در بزرگسالان مصرف حداقل 2 قوطي طي يک دوره 6-3 ماهه به صورتي مشابه پيش‌بيني‌کننده حملات تشديد بيماري در سال بعد بوده است. بنابراين متخصصان آلرژي بايد آگاه باشند که استفاده زياد از SABA خطر حملات تشديد آسم را پيش‌بيني مي‌کند. براي کنترل بهينه آسم لازم است که تعداد محدودي SABA تجويز شود و پايش دقيق براي اطمينان از درمان کنترل‌کنندة همزمان صورت گيرد.